Ένα γκολ του παίκτη με το παράξενο όνομα Αίτ Μπουντλάλ χάλασε λιγάκι μια ελληνική βραδιά που μπορούσε να έχει ιστορικό χαρακτήρα: αν αυτός δεν είχε σκοράρει, ο ΟΦΗ δεν θα είχε ηττηθεί από την Ρεν και οι τρεις ελληνικές ομάδες που έπαιξαν χθες βράδυ θα είχαν πάρει θετικά αποτελέσματα – συμβαίνει σπάνια, ειδικά σε φάσεις ομίλων. Ο ΟΦΗ κρατά την πολύ καλή, για περισσότερο από μια ώρα, εμφάνισή του: παίζοντας έτσι μπορεί πολλά. Ο ΠΑΟ τους τρεις βαθμούς της νίκης απέναντι στη Μπάνια Λούκα που θα του είναι χρήσιμοι στην προσπάθεια του για διάκριση στο Conference League. Και ο Ολυμπιακός γυρίζει από την Μασσαλία, όχι απλά με μια νίκη, αλλά και με κάμποση βεβαιότητα ότι είναι κοντά στο να έχει πάλι μια αξιόπιστη σε όλα τα επίπεδα ομάδα.

Ας τα πάρουμε με την σειρά.

Υποφέροντας αλλά με σχέδιο  

Πριν αρχίσει το ματς στο Βελοντρόμ η απορία μου είχε να κάνει με το ποια θα ήταν όχι η σύνθεση του Ολυμπιακού, αλλά η τακτική προσέγγιση του ματς. Μια ομάδα σε κρίση, αλλά με αναμφίβολα δυνατή έδρα και μεγάλο όνομα, όπως είναι αυτό τον καιρό η Μαρσέιγ, μπορείς να την αντιμετωπίσεις με δύο τρόπους. Ο ένας είναι να την πρεσάρεις αμέσως, να ψάξεις ένα γκολ γρήγορα και να την βυθίσεις στην ανασφάλεια. Ο δεύτερος είναι να παίξεις με τα νεύρα της, να την περιμένεις, να αμυνθείς σωστά και να την οδηγήσεις στο να χάσει μόνη της σπεκουλάροντας στις αδυναμίες της. Ο Ολυμπιακός επιχείρησε αρχικά το πρώτο αλλά έκανε τελικά το δεύτερο.

Ο Ολυμπιακός μπήκε στο γήπεδο αρχικά για να πρεσάρει όπως και όσο στο ντέρμπι με τον ΠΑΟ. Υπήρχαν όμως δυο προβλήματα. Το πρώτο ότι η ενδεκάδα του δεν ήταν ίδια. Ο Φρόιλερ κι ο Φορτούνης έπρεπε να πάρουν ανάσες και χωρίς αυτούς η παραγωγικότητα είναι μικρότερη. Ελειπε επίσης ο Μάριους – ο Γιάρεμτσουκ δεν είναι το ίδιο αποτελεσματικός στο πρέσινγκ. Η δε Μαρσέιγ, που είναι συνηθισμένη να αντιμετωπίζει ομάδες που πρεσάρουν στο Σαμπιονά, έσπαγε εύκολα την πίεση με καλούς πασέρ όπως ο Γκόμεζ και ο Αμπντελί, αλλά και με εξτρέμ όπως ο Αμπνταλά πάντα έτοιμα να φύγουν στον κενό χώρο. Ετσι ο Ολυμπιακός υποχρεώθηκε να κάνει το δεύτερο, δηλαδή να περιμένει συντεταγμένα στην άμυνα και να έχει πολλή υπομονή στην επίθεση, για να χτυπήσει την κατάλληλη στιγμή.

Παρτίδα σκάκι

Η υπομονή στην άμυνα οδήγησε σε μια πατρίδα σκάκι για γερά νεύρα. Οι γηπεδούχοι πίεσαν στο πρώτο ημίχρονο χωρίς πολλές μεγάλες φάσεις, αλλά με πολλές επικίνδυνες επισκέψεις. Ο Ολυμπιακός άντεξε χάρη στην συντεταγμένη του άμυνα μολονότι και ο Σάλιακας και ο Μπρούνο υπέφεραν. Το γκολ του Εσσε στο 42΄ αποτέλεσμα μιας κομπίνας σε κόρνερ (πράγμα που αποτελεί απόδειξη πως στην διακοπή μια κάποια δουλειά με τους παίκτες που έμειναν εδώ έγινε…) ήρθε κόντρα στην ροή του ματς, αλλά καθόλου τυχαία. Ένα λεπτό αργότερα, ο Γιάρεμτσουκ σκόραρε για δεύτερη φορά, το γκολ δεν μέτρησε για ένα οφσάιντ εκατοστών του εμπλεκόμενου στη φάση Πουέρτα, ωστόσο ο Ολυμπιακός πήγε στα αποδυτήρια με αβαντάζ και μια μόνο απορία να τον συνοδεύει: τι πρέπει να κάνει για να αντέξει.

Δεκαπέντε δύσκολα λεπτά

Στο παράξενο αυτό παιγνίδι το πρώτο δεκάλεπτο του Ολυμπιακού στο δεύτερο ημίχρονο ήταν το καλύτερό του κομμάτι στο ματς, πριν ακολουθήσει ένα σχεδόν εφιαλτικό δεκαπεντάλεπτο στο οποίο χρειάστηκε και λίγη τύχη.

Ο Ολυμπιακός μπήκε με μεγαλύτερη επιθετικότητα και μεγαλύτερη άνεση. Στο 51΄υπάρχει μια φάση αρκετά χαρακτηριστική: σε ένα κόρνερ της Μαρσέιγ ο Μπρούνο γυρίζει με κεφαλιά (!) την μπάλα στον Ορτέγκα, αυτός κοντρολάρει με το στήθος (!) και μετά το γέμισμα του ο Ζότα κάνει τρεις ντρίπλες στη μεσαία γραμμή σαν σε προπόνηση. Ο Ζότα ήταν πρωταγωνιστής και σε δυο αντεπιθέσεις που δεν ολοκλήρωσε σωστά. Αλλά στο γήπεδο υπήρχε και ο αντίπαλος.

Τρεις απόλυτοι πρωταγωνιστές

Η Μαρσέιγ αφού ξεπέρασε το μούδιασμα του 0-1, ανέβασε στροφές μετατρέποντας τον Ορτέγκα, αλλά και τον Ρέτσο και τον Πιρόλα σε απόλυτους πρωταγωνιστές του ματς. Για ένα γεμάτο τέταρτο ο Ολυμπιακός  δυσκολεύεται να κρατήσει την μπάλα (γιατί ο Πουέρτα έχει κουραστεί, ο Τσικίνιο δεν γυρνάει, ο Ζέλσον και ο Ζότα κάπου χάνονται) και οι ευκαιρίες των γηπεδούχων είναι πολλές. Ωστόσο ο Ιμανόλ έχει ψυχραιμία και σύνεση. Στο τέλος παίρνει την σωστή απόφαση: γεμίζει την μεσαία γραμμή με παίκτες που έρχονται από τον πάγκο κι έχουν καλά πόδια (Φρόιλερ, Φορτούνης) αλλά και όρεξη για τρέξιμο (Σα), φρεσκάρει την επίθεση με τον Γκονζάλες που έχει απέναντί του δυο στόπερ με κίτρινες κάρτες και τους «τρέχει» και βάζει και τον φρέσκο Τικιζιάν αντί του Μπρούνο για να σταματήσει τους Αμπντουλά και Γουέα που παίζουν πολύ.

Ο Ολυμπιακός με καθαρό μυαλό σβήνει το παράξενο αυτό ματς στο οποίο συμβαίνει και κάτι άλλο αξιοπερίεργο: η Μαρσέιγ παίζει χειρότερα όταν από τον πάγκο της έρχονται τέσσερεις παίκτες που θεωρητικά είναι οι βασικοί της και πρέπει να την βοηθήσουν – ο Γκουερί, ο Αρίτ, ο Ουλίσε Γκαρσιά και ο Κοντογκμπιά κάνουν πολύ λιγότερα από αυτά που ο προπονητής τους περίμενε. Αλλά αυτό δεν απασχολεί τον Ολυμπιακό που  γυρνά από την Μασσαλία με μια νίκη που του δημιουργεί προοπτικές για να πάρει μια θέση στην πρώτη οκτάδα με ό,τι αυτό συνεπάγεται.

Μπορούμε να πούμε πως ξεπέρασε τα προβλήματα του; Όχι ακόμα. Αλλά οι νίκες με 1-0 είναι πλέον κάτι περισσότερο από βάλσαμο. Κι έρχονται γιατί το μυαλό του προπονητή του δουλεύει.   

Εύκολα και φλύαρα ο ΠΑΟ

Κι ο Νίστρουπ έχει πάντα κάτι στο μυαλό του. Χθες είχε την νίκη. Η κατάληψη μιας θέσης στην πρώτη οκτάδα πρέπει, αρχικά τουλάχιστον, να είναι και ο στόχος του ΠΑΟ στο Conference League. Η ομάδα του Νίστρουπ πέτυχε την πρώτη της ευρωπαϊκή νίκη στο ΟΑΚΑ με αντίπαλο την Μπάνια Λούκα με ένα σκορ που δεν αντικατοπτρίζει την διαφορά ποιότητας των δυο ομάδων. Ο ΠΑΟ προηγήθηκε με πέναλτι του Ντέσερς πριν το δεκάλεπτο κι ενώ ο Ταμπόρδα έχει προηγουμένως χάσει κι άλλο. Είχε τριάντα τελικές κι άφησε στον αντίπαλο του τέσσερις. Εκανε 65% κατοχή μπάλας. Με τέτοιες στατιστικές επιδόσεις (κι αντίπαλο στην πραγματικότητα κυρίως τον 19χρονο τερματοφύλακας των γηπεδούχων Γιούρκας) έπρεπε το σκορ να είναι μεγαλύτερο: τα γκολ στις League Phase πάντα χρειάζονται. Αλλά πρώτα μετράνε οι βαθμοί: αν ο ΠΑΟ κάνει τρεις ακόμα νίκες στα επόμενα τρια ματς που είναι του χεριού του (με Καϊράτ, Νόρντζελαντ και ΤΣΣΚΑ Σόφιας) δεν θα έχει κανένα πρόβλημα.

Ο Νίστρουπ δεν πείραξε πολύ την ενδεκάδα που ξεκίνησε με τον Ολυμπιακό, αλλά οι δυο αλλαγές του, ο Ντέσερς αντί του Τετέι και ο Κάνγκουα αντί του Λούζα, ήταν και οι δυο σκόρερ. Η ομάδα από την Βοσνία προσπάθησε να κάνει ό,τι έκανε ο Ολυμπιακός στον ΠΑΟ δηλαδή να τον πιέσει ψηλά. Το πλήρωσε ακριβά στην αρχή, παραχωρώντας χώρους στον Ουνάι και στον Ντέσερς και δεν το ξανατόλμησε: ο ΠΑΟ έπρεπε να ανοίξει μια άμυνα εννέα – δέκα παικτών που έπαιζαν για να κρατήσουν το σε βάρος τους 1-0, σαν να κέρδιζαν. Οταν στο 73΄ ο Κάνγκουα έκανε το 2-0 μετά από πέντε χαμένες ευκαιρίες στο δεύτερο ημίχρονο το ματς απλοποιήθηκε έστω κι αν ο ΠΑΟ εξαιτίας νωθρών μαρκαρισμάτων χάρισε στους Βόσνιους το γκολ του Γιόγιτς για το τελικό 2-1. Μπορεί στη φάση αυτή αμυντικοί και μέσοι να αφήνουν τον σκόρερ ανενόχλητο να σουτάρει από το ύψος της περιοχής, όμως ο Νίστρουπ αυτή τη φορά πρέπει να έχει παράπονα από τους κυνηγούς του που έχασαν γκολ πολλά. Η νίκη είναι σημαντική, έπρεπε όμως να είναι πιο εντυπωσιακή.    

Σπουδαία δουλειά, έλλειμα δυνάμεων

Παράπονα δεν μπορεί να έχει από τους παίκτες του ο σκασμένος στο τέλος του ματς με την Ρεν προπονητής του ΟΦΗ Χρήστος Κόντης. Με τρια στόπερ (Νικολάου, Πούγγουρα και Κρίσμανιτς), και με πολύ τρέξιμο, ο ΟΦΗ ήταν για περισσότερο από μια ώρα σπουδαίος απέναντι στην φορμαρισμένη Ρεν. Ο ΟΦΗ κατάφερε να ανοίξει το σκορ στην πρώτη επίσκεψη του στα καρέ της Ρεν: η φάση που έφερε το γκολ του Φούντα είναι άψογη και η σέντρα του Αθανασίου καταπληκτική και δεν ήταν η μόνη ωραία που έφτιαξε ο ΟΦΗ.

Γιατί έχασε; Γιατί έμεινε από δυνάμεις στο τέλος αλλά και γιατί η Ρεν είχε ένα παίκτη, τον Ναγκίντα, που πήρε το πράγμα προσωπικά. Ο Καμερουνέζος, που ξεκίνησε το ματς ως αριστερός μπάκ και το τελείωσε ως επιθετικός στο 78΄ εκμεταλλεύτηκε μια αναστάτωση στην άμυνα του ΟΦΗ και με δυνατό σουτ μέσα από την περιοχή ισοφάρισε. Και στο 90΄ ο ίδιος προκάλεσε το γκολ της ανατροπής. Ο Χριστογεώργος, που είχε κάνει σπουδαίες επεμβάσεις στην πίεση των Γάλλων στο τέλος, απέκρουσε ένα δικό του σουτ αλλά ο Αίτ Μπουντλάλ πήρε το ριμπάουντ για να πετύχει το 2-1.

Η ατυχία του ΟΦΗ είναι ότι ακριβώς πριν το γκολ της ισοφάρισης των γηπεδούχων, είχε την ευκαιρία για να κάνει το 0-2 με τον Αϊτόρ. Απέναντι στη Ρεν ένα γκολ δεν αρκεί. Όπως και να χει είναι υποχρεωτικά τα μπράβο για την προσπάθεια.   

(Gazzeta.gr, Οκτώβριος 2026)