Διαβάζα μέρες τώρα την είδηση η οποία άλλωστε υπάρχει παντού: «Η Ύδρα ετοιμάζεται να υποδεχθεί τη μεγάλη διεθνή παραγωγή «The Riders», με πρωταγωνιστή τον Μπραντ Πιτ. Τα γυρίσματα να αναμένεται να ξεκινήσουν την τελευταία εβδομάδα του Φεβρουαρίου και θα ολοκληρωθούν στα μέσα Μαρτίου. Ο Αμερικανός σούπερ σταρ θα έρθει λίγο πιο μετά την έναρξη των γυρισμάτων» - λογικό είναι καθώς είναι σταρ και οι σταρ πάντα αργούν λίγο. Ο δήμαρχος του νησιού κ. Γιώργος Κουκουδάκης, είχε εγκαίρως δηλώσει ενθουσιασμένος με τα όσα πρόκειται να γίνουν και θα λεγα με το δίκιο του. «Εχουμε την πληροφορία πως ο Μπράντ Πιτ θα ρθει στο νησί στα τέλη Φεβρουαρίου και θα μείνει τουλάχιστον μέχρι τα τέλη Μαρτίου. Περιμένουμε μερικές εκατοντάδες ανθρώπους που έχουν σχέση με την παραγωγή. Αυτό που μας έχει ζητηθεί είναι η καλύτερη δυνατή συνεργασία. Σύντομα θα γίνει μια συνάντηση με τους εκπροσώπους της παραγωγής για να συγκεκριμενοποιήσουμε τη συνδρομή του Δήμου σε αυτά τα γυρίσματα. Διότι όπως αντιλαμβάνεστε είμαστε ένα μικρό νησί και πρέπει να διευκολύνουμε μια τέτοια παραγωγή με τα μέσα που έχουμε και με την καλή διάθεση που έχουμε, και θα το κάνουμε γιατί το νησί μας αγαπάει τον πολιτισμό» έχει δηλώσει πριν δεκαπέντε μέρες σε τηλεοπτική του παρέμβαση. Κι ο Μπράντ Πιτ ήρθε.

Νομίζω πως η Υδρα θα ζήσει μεγάλες στιγμές: θα είναι στο κέντρο της προσοχής εκπομπών, περιοδικών, διαδικτυακών τόπων. «Θα είναι σαν η τουριστική της περίοδο να ξεκινήσει τον Φεβρουάριο» λέει ο δήμαρχος και έχει απόλυτο δίκιο. Δεν αποκλείεται να καταφθάσουν και δημοσιογράφοι από τον υπόλοιπο κόσμο – σίγουρα και θαυμαστές και θαυμάστριες του Αμερικάνου ηθοποιού – κάπου περιμένω πως θα εμφανιστεί και η πανταχού παρούσα πρέσβειρα Κίμπερλι. Ο Μπράντ Πιτ δεν είναι ο πρώτος σταρ που έρχεται στην Ελλάδα τελευταία. Πριν λίγο καιρό είχε έρθει για να πάρει μέρος στα γυρίσματα της ταινίας για την Μαρία Κάλας (που κυκλοφόρησε υπό τον τίτλο καθόλου πρωτότυπο τίτλο «Μαρία») η Αντζελίνα Τζολί. Αλλά η Τζολί μοιάζει κομμάτι σοβαρή και απλησίαστη ενώ ο Μπραντ είναι φανερά έξω καρδιά τύπος. Και για αυτό  θα του πρότεινα να περάσει μεν όσο καλύτερα γίνεται πλην όμως μην μείνει και πιο πολύ: να φύγει αμέσως μόλις τελειώσει τα γυρίσματα. Γιατί θα μπλέξει.

Ηδη στο άκουσμα του ερχομού του ξεκίνησαν οι αναφορές στα παλιά μεγαλεία της Ύδρας: δεν είναι και λίγα. Το πρώτο που όλοι θυμήθηκαν είναι ότι κάποτε εκεί γυρίστηκε το «Παιδί και το Δελφίνι». Ήταν η πρώτη αμερικανικής παραγωγής ταινία που γυρίστηκε στην Ελλάδα και η πρώτη αμερικάνικη με πρωταγωνίστρια την Σοφία Λόρεν. Πρέπει να πω ότι η Λόρεν ήταν μεν κουκλάρα και μπριόζα, αλλά δεν ήταν ακόμα η μεγάλη σταρ που έγινε αργότερα. Οι δυο Αμερικάνοι ηθοποιοί που είχαν καταφθάσει μαζί της στο νησί, δηλαδή ο Κλίφτον Γουέμπ και κυρίως ο Αλαν Λαντ, ήταν δυο πραγματικοί μεγάλοι αστέρες της εποχής. Φυσικά και τότε, όπως και τώρα που θα ρθει ο Μπραντ, είχε προκληθεί πανδαιμόνιο. Ο κόσμος, λένε, έτρεχε να δει τα γυρίσματα – η Υδρα έζησε την ιστορία ως μεγάλη τιμή και αν και λίγοι είχαν καταλάβει ότι η ταινία αυτή θα έβαζε τα νησιά του Αιγαίου στους παγκόσμιους τουριστικούς χάρτες, το γεγονός είχε αντιμετωπισθεί ως κάτι κοσμοϊστορικό: δημοσιογράφοι έσπευσαν στο νησί κι έστελναν ανταποκρίσεις από τα γυρίσματα.  Οι σταρ, απολαμβάνοντας τον θαυμασμό του κόσμου, ένιωσαν ότι βρήκαν  τον παράδεισο. Η Λόρεν είχε λατρέψει το νησί και τους κατοίκους του. Η εμπειρία των γυρισμάτων στην Ελλάδα ήταν τόσο καλή, που αυτή έγινε ο λόγος που θέλησε να τραγούδησε - και μάλιστα στα ελληνικά που δεν γνώριζε - το «Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη», την τεράστια επιτυχία των Τάκη Μωράκη, Δανάης Στρατηγοπούλου: που ακουγόταν στην ταινία. Ο Μωράκης είχε γράψει την μουσική, η δεύτερη τους στίχους. Το τραγούδι έγραψε ιστορία – είναι από τα λίγα που το τραγουδά στα ελληνικά κάποια που δεν ξέρει ελληνικά. Προφανώς η Υδρα την μάγεψε την Λόρεν. Και την ιστορία πρέπει κάποιος να την πει και στον Μπραντ Πιτ να γνωρίζει τι είδους κίνδυνο διατρέχει. 

Είναι επικίνδυνη για σταρ σαν τον Μπραντ Πιτ η Υδρα και η ομορφιά της. Μπορεί να τον οδηγήσει κι αυτόν στην ανάγκη να πει κανένα τραγούδι – ποτέ δεν ξέρεις. Βέβαια η Λόρεν όταν είπε το  «Τι είναι αυτό που το λένε αγάπη» ήταν δεν ήταν 23 χρονών: μπορούσε να τραγουδάει ό,τι θέλει. Ο καλός Μπράντ στα πατημένα 62 του δεν ξέρω αν είναι για τέτοια: δεν επιτρέπεται να χαλάσει μια ωραία καριέρα ξεκινώντας να κάνει τον τραγουδιστή της αγάπης στο Αιγαίο σε τέτοια ηλικία – άλλωστε έχουμε τον Γιάννη Πάριο που εκτός από τραγουδιστής της αγάπης είναι πολύ καλός και στα νησιώτικα. Λέτε να δούμε και τον Μπραντ Πιτ να τραγουδάει το «κόρη καραβοκύρη», το «Ερι έρι έρι» και το «Θα πάρω μια ψαρόβαρκα;». Το λέω γιατί να βρεθεί Μωράκης να του γράψει κάτι σαν το «τι είναι αυτό που το λένε αγάπη;» το βλέπω δύσκολο: όλοι κάτι τραπ γράφουν.  

Αλλά υπάρχουν και χειρότερα. Η Υδρα πραγματικά γοητεύει ειδικά τους σταρ με ανησυχίες όπως ο καλός Μπραντ Πιτ. Κάπως έτσι αγόρασε εκεί σπίτι ο Λέναρντ Κοέν κι όπως λέει στην βιογραφία του δεν κατάφερε ποτέ ξανά να μαζέψει το μυαλό του, που άρχισε να πετάει όταν βρέθηκε μπροστά στην απεραντοσύνη του Αιγαίου. «Μετά την Ύδρα, δεν σταμάτησα ποτέ να αναζητώ περιπέτειες και νέες κοινότητες και κυρίως να γράφω» εξομολογείται στην βιογραφία του, αλλά και να μην το έκανε το ξέρουμε. Στην πορεία του στην ζωή ο Κοέν έμπλεξε με την σαϊεντολογία, πέρασε έξι χρόνια σε βουδιστικό μοναστήρι στην Καλιφόρνια, έζησε για ένα χρόνο στο Μουμπάι, ήθελε να πάει στο Θιβέτ, αλλά από την Υδρα που πυροδότησε την ανάγκη του να εκφραστεί δεν γλύτωσε: «Θρησκεία, δάσκαλοι, γυναίκες, ναρκωτικά, περιπλάνηση, φήμη, λεφτά. Τίποτα από αυτά δεν μου χαρίζει την ανακούφιση από τον πόνο της σκέψης, παρά μόνο το να μαυρίζω λευκές σελίδες, χάρη στο γράψιμο» γράφει.

Καλέ μου άνθρωπε Μπραντ Πιτ, το νου σου… 

(Βημαγκαζίνο, Φεβρουάριος του 2026)