Ο Ολυμπιακός είχε τρεις νίκες σε τρία ματς πριν πάει στην Γαλλία για την τέταρτη αγωνιστική της League Phase του Europa League κι όμως η χθεσινή ισοπαλία που απέσπασε από την Ρεν είναι αποτέλεσμα σημαντικότερο από τις τρεις προηγούμενες νίκες του. Η Ρεν δεν έχει την προβληματική εικόνα της Μαρσέιγ στο γαλλικό πρωτάθλημα και είναι δυνατότερη ομάδα από την Γιαγκελόνια και την Σλάβια Πράγας. Η γαλλική ομάδα στο γήπεδό της είναι αήττητη φέτος, βρίσκεται ένα μόλις βαθμό μακριά από την κορυφή του γαλλικού πρωταθλήματος, έχει καλά αποτελέσματα και στο Europa League και - το σπουδαιότερο - περίμενε τον Ολυμπιακό γνωρίζοντάς τον καθώς ο προπονητής της Φρανκ Εζ τον είχε δει να κερδίζει την Ολιμπίκ Μαρσέιγ πριν από ένα μήνα. Νομίζω πως αυτό ειδικά έπαιξε το ρόλο του. Ο Εζ αλλάζει συχνά σχήματα. Χθες διαλέγοντας να παίξει αρχικά με τρεις κεντρικούς αμυντικούς θέλησε να περιορίσει τα ρίσκα – σημάδι ότι τον Ολυμπιακό τον φοβήθηκε. Κι όποιος τον Ολυμπιακό τον φοβάται είναι δύσκολο να τον κερδίσει.

Ενας ηρωϊκός Φορτούνης και άλλοι πολλοί  

Ο Ολυμπιακός από την μεριά του δεν φοβήθηκε τους γηπεδούχους γιατί γενικώς στην Ευρώπη χρόνια τώρα δεν φοβάται. Όπως φαίνεται δεν φοβάται και ο νέος προπονητής του που φαίνεται ότι ξέρει την νοοτροπία της ομάδας (και του συλλόγου γενικότερο θα λεγα…). Βέβαια ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ προβληματίζεται και για αδυναμίες που βλέπει. Ο Βάσκος διαβάζει τα ματς που προηγούνται, ίσως και λίγο περισσότερο από τους αντιπάλους που ο Ολυμπιακός έχει κάθε φορά μπροστά του. Αυτό χθες ήταν από την αρχή φανερό και ευδιάκριτο.  

Ο Ιμανόλ είδε την δυσκολία του Ολυμπιακού στην κατοχή της μπάλας στα τελευταία του εκτός έδρας ματς και έβαλε στην ενδεκάδα παίκτες που μπορούν την μπάλα να την κρατήσουν: τον ηρωικό Κώστα Φορτούνη πρώτο από όλους που «έβγαλε» όλο το ματς συμμετέχοντας πολύ και στην ανασταλτική δουλειά. Μαζί του έβαλε στην μεσαία γραμμή τους Πουέρτα, Εσε, Σα και Μπέιλι, όλους πίσω από τον Γκονζάλες σε ένα δικής του έμπνευσης 4-1-4-1 που δεν είχαμε δει μέχρι τώρα, όπως άλλωστε δεν είχαμε δει και την συγκεκριμένη ενδεκάδα της οποίας την άμυνα αποτελούσαν οι Σάλιακας, Ρέτσος, Κάρμο και Μπρούνο. Ο Βάσκος ήθελε κυρίως ο Ολυμπιακός να κρατήσει μπάλα και ήταν βέβαιος πως αν αυτό θα συνέβαινε θα υπήρχαν και ευκαιρίες για γκολ: περιττό να το πω αλλά το γκολ ταλαιπωρεί πολύ την σκέψη του παρόλο που ο Ολυμπιακός έφτασε στη Γαλλία έχοντας πετύχει 8 γκολ στα τελευταία δύο ματς του πρωταθλήματος. Δεν είχε άλλωστε δυο παίκτες, τον Ρόκα και τον Μάριους, που στο πρωτάθλημα ο κόουτς χρησιμοποιεί πολύ.

Ο καλύτερος είναι ο Αθανασίου  

Παρόλο που η ενδεκάδα αυτή ήταν σχεδόν πειραματική (Πουέρτα, Φορτούνης, Σα, Μπέιλι και Γλονζάλες δεν είχαν ξεκινήσει ποτέ μαζί σε κάποιο ματς) το παραγωγικότερο κομμάτι του Ολυμπιακού στο παιγνίδι ήταν το πρώτο και αν το γκολ έλειψε ήταν γιατί κάποια τελειώματα (όλων μάλιστα όσων έφτασαν σε θέση βολής) δεν ήταν τα καλύτερα: η απουσία του ΕλΚαμπί είναι μεγάλη. Ο Ολυμπιακός είχε τουλάχιστον πέντε επικίνδυνες επισκέψεις στα καρέ του Σαμπά στο πρώτο ημίχρονο: δυο στα πρώτα πέντε λεπτά – σημάδι του πόσο καλά μπήκε στο γήπεδο. Η Ρεν που είναι καλή ομάδα, ανασυντάχθηκε γρήγορα και είχε κι αυτή δυο επικίνδυνες επισκέψεις καθώς ο γρήγορος Αλ Ταμάρι ταλαιπωρούσε τον Μπρούνο κι ο Κάρμο που πήγαινε για βοήθειες σκορπούσε φάουλ παίζοντας κομμάτι άτσαλα. Στο 43΄ο Ολυμπιακός ήταν τυχερός: ο Μπρούνο πέτυχε το αυτογκόλ της χρονιάς «κρεμώντας» τον Ορτέγκα αλλά ο Αλ Ταμάρι ήταν σε θέση οφσάιντ και σωστά το γκολ δεν μέτρησε. Ο Ιμανόλ έχασε και τον Σάλιακα στο ημίχρονο που πόνεσε: γενικά με τα ακραία μπακ υπάρχει πρόβλημα – ο καλύτερος είναι ο Αθανασίου αλλά παίζει στον ΟΦΗ.       

Στο δεύτερο ημίχρονο υπήρξε λιγότερο τρέξιμο και περισσότερη ένταση και από τις δυο ομάδες και πάλι όμως οι ευκαιρίες δεν έλειψαν. Ο Ιμανόλ φρέσκαρε την επίθεση με τους Ζέλσον, Γιάρεμτσουκ και Τσικίνιο: οι δυο πρώτοι έχασαν δυο πολύ καλές ευκαιρίες. Ο Ζέλσον έχασε την ευκαιρία του ματς γιατί με τις κεφαλιές (και το γκολ γενικότερα…) έχει τα θεματάκια του: όταν ο Φορτούνης τον έβγαλε φάτσα με την εστία αυτός απλά χάιδεψε την μπάλα με το μέτωπο. Κι ο Ουκρανός στην δική του φάση φάνηκε κρύος: βγήκε δυνατά στην μπάλα αλλά δεν την κράτησε χαμηλά.  Αλλά χρειάστηκε στο τέλος και ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού: μια επέμβαση του Ορτέγκα στις καθυστερήσεις σε σουτ του Ροζιέν ήταν η καλύτερη της βραδιάς. Και ο προπονητής της Ρεν έπαιξε το ίδιο χαρτί με τον Αλγουαθίλ: άλλαξε τους δημιουργικούς του ποδοσφαιριστές ποντάροντας στην φρεσκάδα παικτών όπως ο Ροσιέν και ο Μπλας που συχνά ξεκινάνε. Αλλά ο Ολυμπιακός, αν και κάπως κουράστηκε στο τέλος, ήταν πολύ ψύχραιμος.

Επαγγελματική ισοπαλία

Είναι παράξενο αλλά το ματς αυτό έληξε 0-0 μολονότι με τον τρόπο τους και οι δυο ομάδες έπαιξαν για να κερδίσουν. Κι ίσως αυτό είναι το πιο σημαντικό για τον Ολυμπιακό: ότι πήρε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα με δυο διαφορετικούς τρόπους. Εδειξε προσωπικότητα στην αρχή ψάχνοντας το γκολ και αμύνθηκε σωστά και χωρίς να υποφέρει όταν πιέστηκε. Με άλλα λόγια έδειξε μια πληρότητα χωρίς μάλιστα να έχει και παίκτες που έκαναν κάποιου τύπου υπέρβαση στην απόδοσή τους. Ο Ρέτσος ήταν πολύ καλός, ο Κάρμο προσεχτικός στο δεύτερο ημίχρονο μετά την ταλαιπωρία της αρχής, ο Εσε έτρεξε πολύ όπως και ο Πουέρτα, ενώ ο Ορτέγκα ήταν ο πολύ καλός τερματοφύλακας που βλέπουμε από την αρχή της σεζόν. Αυτός που έδειξε αντοχές σπάνιες είναι ο Κώστας Φορτούνης. Οι άλλοι έκαναν απλά την δουλειά τους, κάποιοι λίγο καλύτερα και κάποιοι λίγο χειρότερα. Όπως και ο Ολυμπιακός συνολικά. Και για αυτό, αυτό το αποτέλεσμα, μια επαγγελματική ισοπαλία ας πούμε, είναι σπουδαίο. Γιατί ο Ολυμπιακός το πήρε έχοντας κάνει δώδεκα τελικές, και αντιδρώντας ψύχραιμα στο διάστημα που ο αντίπαλος τον πίεσε.   

Το ότι το πήρε σε μια δύσκολη έδρα, μαρτυρά πολλά για την καλή νοοτροπία με την οποία αντιμετωπίζει τα παιγνίδια του. Βέβαια θέλει ακόμα  δουλειά. Και για να σκοράρει ευκολότερα και για να φτάσει στην πρώτη οκτάδα του Europa League – γεγονός ωστόσο που ολοένα και πιο πολύ μοιάζει στο χέρι του.