Η Εθνική φαντασίωσή μας

 Η Εθνική φαντασίωσή μας


Η Εθνική μας ολοκλήρωσε την παρουσία της στο UEFA Nations League κερδίζοντας την Σερβία με 1-0. Το αποτέλεσμα αυτό της έδωσε την τρίτη θέση στον όμιλο, τον οποίο με μυθιστορηματικό τρόπο κέρδισαν οι Γερμανοί – δεύτεροι ήταν τελικά οι Ολλανδοί χάρη στην νίκη που έκαναν στο ματς με την Εθνική μας με 7-0. Η Εθνική μας χάρη στην τρίτη θέση και τους 11 βαθμούς που συγκέντρωσε, παρέμεινε στην πρώτη κατηγορία της διοργάνωσης και θα είναι επικεφαλής σε κάποιο από τα γκρουπ των προκριματικών του Euro 2028. Οπου ελπίζουμε αυτό το προνόμιο να το εκμεταλλευτεί και να πάει επιτέλους στα τελικά μιας διοργάνωσης. Σας λέω κι εγώ όλα όσα ακούστηκαν στο τέλος του ματς με τους Σέρβους για να είμαι στη μόδα και να τα λέω όπως πρέπει. Ισχύουν όλα αυτά; Απολύτως. Εχουν καμία σχέση με το ματς με την Σερβία; Καμία απολύτως. Κι αυτό είναι πρόβλημα.

https://www.enikos.gr/wp-content/uploads/2026/11/masouras.jpg

Καμία σχέση με την πραγματικότητα

Για την Εθνική Ελλάδος, εδώ και τρία χρόνια τουλάχιστον, γίνονται του κόσμου οι συζητήσεις που βασίζονται στα πάντα εκτός από τα ματς που δίνει. Όταν η ομάδα χάνει για τους περισσότερους φταίει ο προπονητής, όταν κερδίζει οι παικταράδες που αποτελούν το καλύτερο γκρουπ όλων των εποχών κάνουν το χρέος τους επιβεβαιώνοντας αυτό που η χώρα πιστεύει, ότι δηλαδή πρόκειται για παίκτες που αποτελούν το καλύτερο γκρουπ όλων των εποχών στην ιστορία των Εθνικών ομάδων. Όταν δε η ομάδα διασύρεται «φταίνε οι μάνατζερ που επιβάλουν παίκτες», φταίει ότι «ο Γιοβάνοβιτς έχει παιδιά και αποπαίδια», φταίει ότι «δεν υπάρχει αξιοκρατία» και κάτι άλλα ανάλογα. Που καμία σχέση δεν έχουν ούτε με την πραγματικότητα, ούτε με το ποδόσφαιρο εντός αγωνιστικού χώρου, που είναι και το βασικό ζητούμενο.

Η ευτυχία που περιμένουμε   

Σε μια τέτοια σουρεάλ κατάσταση φτάσαμε στον τελευταίο αγώνα της Εθνικής μας κόντρα στην Σερβία το ίδιο το ματς να μην μας απασχολεί καθόλου! Στο τέλος του ματς όλοι ήθελαν να βγάλουν και να μοιραστούν μαζί μας μεγάλα συμπεράσματα: παίκτες, προπονητές, σχολιαστές, παράγοντες μιλούσαν για την ευτυχία που περιμένουμε να ρθει και τους στόχους που κατακτήθηκαν με κόπο και είναι σημαντικοί. Ουδείς ισχυρίζεται το αντίθετο. Αλλά ενδόμυχα κανείς μας πια δεν παίρνει όρκο ότι η ομάδα αυτή θα τα καταφέρει να προκριθεί στα τελικά του Euro κι ας είναι επικεφαλής ομίλου. Όχι γιατί η σοκαριστική ήττα από την Ολλανδία γκρέμισε κάθε βεβαιότητα. Αλλά και γιατί ακόμα κι αν αφήσεις εξω από την συζήτηση το χθεσινό ματς κι ασχοληθείς με την μεγάλη εικόνα (δηλαδή και με τα έξι παιγνίδια στον όμιλο) δεν μπορείς να έχεις καμία βεβαιότητα για το τι είναι αυτή η ομάδα. Θα λεγα μάλιστα πως το χθεσινό ματς - σε εμένα τουλάχιστον - μάλλον μεγάλωσε τα όποια ερωτηματικά. Κι ας κέρδισε η Εθνική μας.

Ποια συμπεράσματα;

Μετά το τέλος της συμμετοχής μιας ομάδας σε μια διοργάνωση πρέπει να μπορείς να βγάζεις συμπεράσματα που να βασίζονται σε δεδομένα. Κάποια στιγμή στην πορεία της ομάδας στο UEFA Nations League αυτό πήγε να γίνει. Όμως ο τρόπος που η Εθνική μας ολοκλήρωσε την παρουσία της την πήγε πίσω. Επειδή δεν θέλουμε να συζητάμε πως το πράγμα ολοκληρώθηκε τονίζουμε όλα τα υπόλοιπα που προηγήθηκαν και μας φαίνονται ωραία γιατί υπηρετούν ένα υπέροχο εθνικό αφήγημα. Οι ξένοι γράφουν πχ ότι στο Αμστερνταμ η Ελλάδα έμοιαζε μια εκδοχή της ομάδας του Σαν Μαρίνο. Εμείς λέμε πως ό,τι έγινε εκεί ήταν μια κακιά στιγμή ή κάτι τέτοιο. Κι ενώ έχουμε γνωρίσει ένα εθνικό διασυρμό παρηγοριόμαστε μιλώντας για το μέλλον. Για το οποίο ουδείς μπορεί να φέρει αντίρρηση. Η άποψη όποιου πιστεύει ότι «τα καλύτερα έρχονται» είναι μια χαρά παρηγοριά. Για όλους μας.   

Κανείς δεν θέλει να απαντήσει

Θα το πω κι εγώ λοιπόν ότι τα καλύτερα έρχονται. Το να ρωτήσω γιατί τα καλύτερα δεν έχουν έρθει μέχρι τώρα δεν έχει καμία σημασία αφού κανείς δεν θέλει να απαντήσει. Κανείς επίσης δεν θέλει να απαντήσει στην ερώτηση τι ομάδα είναι αυτή και ποια είναι τα αγωνιστικά χαρακτηριστικά της. Είναι μια ομάδα με ταλέντο και σπουδαίους κυνηγούς; Πιθανότατα αλλά με την χειρότερη Σερβία που θυμάμαι αυτά τα τρομερά ταλέντα κέρδισαν με 1-0 και αν κάποιοι κάτι έδειξαν ήταν ο Τζόλης, ο Παυλίδης που έδωσε το γκολ του Μασούρα κι ο Μασούρας που σκόραρε. Είναι αυτή η ομάδα ένα σύνολο που ξέρει να παίζει ποδόσφαιρο πρωτοβουλίας και να τρομοκρατεί αντιπάλους; Με την Σερβία δεν είδα τίποτα τέτοιο: αν η ομάδα κέρδισε είναι γιατί στο τέλος άντεξε στην ελάχιστη πίεση των Σέρβων που είχαν κι ένα δοκάρι. Είναι αυτή μια ομάδα με τόσες αμυντικές αρετές που αν στηθεί πίσω μπορεί να αναγκάσει ακόμα και τους πιο προικισμένους αντιπάλους της να φτύσουν αίμα για να κάνουν ευκαιρίες; Νομίζω πως αν το πεις στους παίκτες θα σκάσουν στα γέλια: οι πιο πολλοί έχουν χιούμορ. Είναι η Ελλάδα των 11 βαθμών στο Nations League μια ομάδα που ξέρει να χτυπά στις αντεπιθέσεις, που έχει πολλούς παίκτες που σκοράρουν, που η εξέλιξή της είναι δεδομένη μετά από ένα διάστημα δυσκολίας; Όχι, αυτό είναι η Γερμανία του Κλοπ, ας μην μπερδευόμαστε. Είναι αυτή μια ομάδα γεμάτη από παίκτες που σκίζονται για το εθνόσημο, θεωρούν την Εθνική την αληθινή ομάδα τους, πιστεύουν ότι αποτελεί παλκοσένικο για να τους δουν και να κάνουν καριέρα στο εξωτερικό; Ούτε αυτό το πιστεύω – άλλωστε καριέρες κάνουν οι πιο πολλοί ήδη.

Τι είναι τελικά αυτή η ομάδα; Συγνώμη αλλά δεν έχω απάντηση. Και νομίζω δεν έχουν ούτε οι προπονητές της, ούτε οι παίκτες της, ούτε οι παράγοντες που έχουν την εποπτεία της. Για αυτό πετάνε την μπάλα στην εξέδρα και δεν τολμάνε ούτε καν να μιλάνε για ευθύνες για το διασυρμό στο Αμστερνταμ.

https://www.novasports.gr/wp-content/uploads/2026/11/greece-sevia-game-960x640.jpg

Δεν υπάρχει τίποτα ξεκάθαρο

Από όσα είδα σε αυτή την διαδικασία που λέγεται «συμμετοχή σε όμιλο του Nations League» αυτή η ομάδα δεν έχει ούτε ξεκάθαρο παιγνίδι, ούτε συγκεκριμένες αγωνιστικές προτεραιότητες, ούτε φυσικά το πλούσιο ρόστερ που πιστεύουμε. Εχει πολλούς και διαφορετικού τύπου κυνηγούς, έχει κάποια παιδιά με ταλέντο κι έχει και κάποια περισσότερα που μοιάζουν να γουστάρουν να παίζουν μπάλα. Αν αυτά τα παιδιά βρουν μέσα τους το κίνητρο μπορεί να κερδίσουν τους Γερμανούς που πειραματίζονται: δεν είναι λίγο. Αν επιμείνουν στην προσπάθεια μπορούν να κερδίσουν και τους Σέρβους ή όποια άλλη ομάδα ανάλογη: το έκαναν και χθες βρίσκοντας ένα γκολ σε μια στιγμή που στο γήπεδο υπήρχε μόνο επιμονή και τίποτα άλλο. Αν το μυαλό των παιδιών λειτουργεί, αν σεβαστούν τα θέλω του προπονητή που υπάρχει για να τους νταντεύει, τότε τα παιδιά περνάνε ωραία κι αυτό φαίνεται. Αλλά αν κάτι στραβώσει είναι εύκολη η αυτοκαταστροφή. Αυτό είναι το δικό μου συμπέρασμα από όσα είδα από την Εθνική μας στο Nations League – και ήταν δυστυχώς το ίδιο συμπέρασμα που είχα βγάλει και μετά το τέλος των προκριματικών του μουντιάλ. Σαν να μην πέρασε μια μέρα.

Περίμενα ένα ξέσπασμα

Αν αυτή η ομάδα αποτύχει και στα προκριματικά του Euro θα έχει κάνει κάτι που μοιάζει αδύνατο. Αλλά στο μεταξύ άλλα περιμένω κι αλλα βλέπω. Ακόμα και χθες. Περίμενα κόντρα στην γεμάτη ελλείψεις Σερβία ένα ξέσπασμα. Δεν το είδα. Περίμενα μια εμφάνιση που να πείθει πως αυτό που έγινε στην Ολλανδία ήταν πραγματικά μια κακή στιγμή που δεν θα ξανατύχει γιατί η ομάδα έχει δυνατότητες. Δεν είδα τίποτα από αυτά. Είδα μια νίκη χάρη στην εξυπνάδα του Μασούρα και την ικανότητα του να κυνηγά αυτή την μπάλα στο δεύτερο δεκάρι. Είδα τον εγωισμό του Τζόλη και λιγότερο του Παυλίδη. Είδα και λίγη αμυντική σοβαρότητα. Λίγα είναι όμως αυτά. Και το χειρότερο είναι πως δεν είναι δεδομένο πως θα τα ξαναδούμε στο επόμενο κρίσιμο ματς. Ωστόσο αν συμφωνήσουμε πως το μέλλον ανήκει σε αυτή την ομάδα, κανένα ματς δεν θα είναι ποτέ κρίσιμο. Οπότε δεν υπάρχει και πρόβλημα. Η φαντασία μας να είναι καλά. Η καλύτερα η φαντασίωσή μας.    

Gazzeta.gr, Νοέμβριος του 2026