Η τέχνη της αναμόρφωσης

Η τέχνη της αναμόρφωσης


Μετά τον Παναθηναϊκό ο Αρης κέρδισε και τον Ολυμπιακό και το ελληνικό πρωτάθλημα του μπάσκετ αποκτά αληθινό ενδιαφέρον. Διαβάζω ότι είχε να τους κερδίσει και τους δυο χρόνια ολόκληρα: το βρίσκω λογικό να γίνεται η επισήμανση. Αλλά από την στιγμή που στον πάγκο του βρίσκεται ο Βασίλης Σπανούλης το πράγμα δεν αποτελεί είδηση: ο Σπανούλης τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟ τους έχει κερδίσει και τους δυο και ίσως για αυτό είπε μετά την εύκολη νίκη κόντρα στον Ολυμπιακό ότι δεν αποτελούν όνειρα αυτές οι νίκες. Τίποτα δεν είναι όνειρο όταν είναι αποτέλεσμα δουλειάς.  

Όλα αυτά συμβαίνουν στον Αρη ενώ παράλληλα ο ΠΑΟΚ συλλέγει νίκες που τον καθιστούν αυτή την στιγμή πρώτο στη βαθμολογία: το επικείμενο μεταξύ τους ντέρμπι θα είναι ένα είδος σπουδαίας επιστροφής στο παρελθόν. Και θα δικαιολογήσει την μεγάλη αναμονή για τους δυο. Που γυρίζουν σελίδα με διαφορετικούς αλλά εξίσου αποτελεσματικούς τρόπους.

Η αληθινή απόδειξη     

Το περασμένο καλοκαίρι είχα γράψει ότι η επιστροφή του Βασίλη Σπανούλη στο ελληνικό πρωτάθλημα ήταν όχι απλά μια σημαντική είδηση, αλλά και η αληθινή απόδειξη ότι στον Αρη πάει να δημιουργηθεί κάτι σημαντικό. Ενώ ο ΠΑΟΚ προχωρούσε κι αυτός στη δημιουργία μιας ολότελα διαφορετικής ομάδας, ο Αρης έκανε το περίφημο δεύτερο βήμα: το πρώτο το είχε κάνει ένα χρόνο πριν αλλάζοντας διοίκηση με τον ερχομό του Σιάο και την στελέχωση της ομάδας από όσους τον έπεισαν να την αποκτήσει.   

https://resources.sport-fm.gr/supersportFM/images/news/26/11/15/7167502_194836.jpg?w=880&f=bicubic

Το γεγονός ότι ο ομοσπονδιακός προπονητής - και μέχρι πέρυσι προπονητής της Μονακό - ανέλαβε τον Άρη μαρτυρούσε από πέρυσι το καλοκαίρι ότι στην κιτρινόμαυρη ΚΑΕ υπήρχε πλέον μια αληθινή διάθεση για επενδύσεις. Αν κάτι τέτοιο δεν υπήρχε, παρά την άριστη σχέση που έχει ο Σπανούλης με τον Νίκο Ζήση, δεν νομίζω ότι θα πήγαινε στη Θεσσαλονίκη. Στην προκειμένη περίπτωση οι επενδύσεις δεν αφορούσαν απλά παίκτες και χρήματα αλλά αφορούσαν και ιδέες: ο Σπανούλης ως προπονητής με τέτοιες πορεύεται. Παρά τα όσα καλά μας έχει δείξει στην Εθνική (οι τύχες της οποίας ωστόσο περιστρέφονται αποκλειστικά γύρω από τον Γιάννη Αντετοκούνμπο) η βασική δουλειά του Σπανούλη δεν είναι η διαχείριση παικτών αλλά η δημιουργία ομάδων. Το έδειξε ως ρούκι προπονητής στο Περιστέρι. Το έκανε στην Μονακό που την οδήγησε στον τελικό της Ευρωλίγκας στην πρώτη του χρονιά στην διοργάνωση. Το κάνει και στον Αρη.      

Η σύνεση του ονόματος

Ο Σπανούλης έχει αποδείξει ότι είναι τρομερά εργατικός, αλλά και πολύ φιλόδοξος. Από τη Μονακό έφυγε πέρυσι μεσούσης της περιόδου όταν κατάλαβε ότι δεν υπάρχουν πλέον τα χρήματα που θα μπορούσαν να υποστηρίξουν το project το οποίο έτρεχε. Θα μπορούσε να μείνει εκεί και να παίρνει τα ωραία του χρήματα προσπαθώντας να φρενάρει την κατρακύλα της ομάδας, αλλά δεν νομίζω ότι ο ρόλος αυτός του αρέσει. Τι του αρέσει; Αυτό που κάνει τώρα στον Αρη όπου ο στόχος του είναι να συνδέσει το όνομα του με μια ομάδα η οποία θα κάνει το μεγάλο βήμα μπροστά. Γι’ αυτό το λόγο πιστεύω ότι είπε το ναι στον Άρη το καλοκαίρι: γιατί διακρίνει εκεί μια μεγάλη προοπτική. Δεν έκανε μια συναισθηματική επιλογή, αλλά έκανε μια επαγγελματική επιλογή: υπάρχει διαφορά.

Χρήματα υπάρχουν και φαίνονται

Το ενδιαφέρον στην επιστροφή του Αρη και του ΠΑΟΚ είναι ότι και ο Τέλης Μυστακίδης στην αντίπερα όχθη το ίδιο ακριβώς θέλει: κι αυτός θέλει να πιστωθεί την επιστροφή του ΠΑΟΚ. Απλά αυτός δεν είναι προπονητής, είναι ιδιοκτήτης ομάδας και κάνει ό,τι κάνει με τον δικό του τρόπο. Ο ΠΑΟΚ του χρόνου θα βρίσκεται στην Ευρωλίγκα και κάνει από το καλοκαίρι κινήσεις που εντυπωσιάζουν: η προσθήκη του Καλάθη, ο ερχομός του Τρινκέρι, η αγορά του Οσμάν, το ανοιχτό φλερτ με τον Ντόρσεϊ – όλα (και πολλά που ακολουθούν) γίνονται γιατί χρήματα προς διάθεση υπάρχουν και φαίνονται.

https://resources.sport-fm.gr/supersportFM/images/news/26/09/17/6943639_184022.jpg?w=880&f=bicubic

Αν οι δυο κατοστάρες που έριξε ο Αρης στον ΠΑΟ και στον Ολυμπιακό μαρτυρούν την διάθεση του Αρη να κάνει πραγματικά πρωταθλητισμό το σημάδι της επιστροφής της Θεσσαλονίκης το έβαλε ο ΠΑΟΚ με τον αποκλεισμό του Παναθηναϊκού από τον τελικό του Σούπερ καπ, αλλά και με το τεράστιο ματς κόντρα στον Ολυμπιακό στον τελικό εκείνης της διοργάνωσης – ένα Ολυμπιακό πολύ πιο δυνατό από την αποδεκατισμένη ομάδα που χθες έχασε από τον Αρη με κατεβασμένα χέρια.

Η διαφορά στον τρόπο επιστροφής καθιστά αυτό που συμβαίνει στην Θεσσαλονίκη πολύ εντυπωσιακό. Μιλάμε για δυο διαφορετικούς τρόπους δημιουργίας μιας ομάδας – τρόπους ωστόσο αποδοτικούς και βασισμένους στα ίδια θέλω.       

Μέρες ενθουσιασμού, μέρες προβληματισμού

Ο Σπανούλης είδε το καλοκαίρι ότι υπήρχαν προϋποθέσεις για να γίνει κάτι σπουδαίο και γι’ αυτό δέχτηκε την πρόταση του Αρη. Ο Μυστακίδης πείστηκε ότι αξίζει να ασχοληθεί με την ΚΑΕ ΠΑΟΚ: χωρίς να έχει κρύψει ποτέ ότι ο στόχος του είναι να αποκτήσει κάποια στιγμή την ποδοσφαιρική ομάδα, κάνει κινήσεις που προκαλούν ακόμα πιο μεγάλη προσμονή για κάτι σπουδαίο.

Ο Αρης και ο ΠΑΟΚ έχουν ομάδες που δείχνουν ότι ο στόχος τους είναι αρχικά το ελληνικό πρωτάθλημα κι αυτή είναι για την ώρα η διαφορά τους από τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟ. Ο ΠΑΟ θέλει την Ευρωλίγκα για να απαντήσει στην περσινή επιτυχία του Ολυμπιακού: το μυαλό του είναι κυρίως σε αυτή αν και το απαραίτητο για την διεκδίκηση του πρωταθλήματος ελληνικό στοιχείο δεν του λείπει – η φλόγα κυρίως του λείπει στο πρωτάθλημα. Ο Ολυμπιακός από την μεριά του ήταν δεδομένο και πριν τις τελευταίες του περιπέτειες ότι θα έχει στην Ευρωλίγκα μια ομάδα πιο δυνατή από αυτή με την οποία θα αγωνιζόταν στο ελληνικό πρωτάθλημα. Δεν λέω ότι οι Αιώνιοι είναι φέτος στο πρωτάθλημα χαμένοι από χέρι (ποτέ δεν μπορείς να το πεις γιατί και οι δυο έχουν μεγαλύτερη γνώση τελικών από τον ΠΑΟΚ και τον Αρη και στο μπάσκετ όλα κρίνονται στο τέλος). Αλλά αυτή την στιγμή οι δυο ομάδες της Θεσσαλονίκης ζουν μέρες ενθουσιασμού. Ενώ στον ΠΑΟ και στον Ολυμπιακό προβληματίζονται.   

Όλα βήμα βήμα

Η διαφορά της προσέγγισης της σεζόν από τον Αρη και τον ΠΑΟΚ φάνηκε το καλοκαίρι όταν και οι δυο ψώνισαν από τον ΠΑΟ. Ο ΠΑΟΚ πήρε τον Οσμάν για να βρει ένα ηγέτη. Ο Σπανούλης τον Τολιόπουλο για να έχει πίσω τον τελευταίο Ελληνα παίκτη που ενθουσίασε το κοινό του Αρη, αλλά και που του ήταν απαραίτητος για να φτιάξει μια ομάδα που θα αναστάτωνε γρήγορα το ελληνικό πρωτάθλημα. Το τι θα γίνει βέβαια θα το δούμε προσεχώς. Ο ΠΑΟΚ δίνει την εντύπωση πως θα κάνει κι άλλη μια μεγάλη προσθήκη – και δεν μιλάω για τον Ντόρσεϊ που μοιάζει απλά να τον περιμένει αλλά για κάποιον σπουδαίο Αμερικάνο ακόμα. Ο Αρης από την μεριά του μοιάζει πιο έτοιμος γιατί δεν βιάστηκε να κόψει δρόμο: πάει βήμα βήμα. Πέρσι η νέα διοίκηση του Άρη απάλλαξε τον σύλλογο από τα πολλά του χρέη. Φέτος ο Σπανούλης έχει φτιάξει μια ομάδα ικανή να ανταποκριθεί στους δυο στόχους της, δηλαδή στο Eurocap και κυρίως στο πρωτάθλημα. Ο Αρης έχει ελληνικό στοιχείο καλύτερο από αυτό του Ολυμπιακού και γιατί ο προπονητής του διάλεξε Ελληνες που ξέρει καλά: με τον Τολιόπουλο έκανε μεγάλη δουλειά στην Εθνική, με τον Θανάση και τον Γιάννη Αντετοκούνμπο του ήταν εύκολο να τα βρει, τον ΜήτρουΛονγκ ήξερε πως θα τον κάνει χρήσιμο. Οι ξένοι του Αρη είναι πρωταγωνιστές, αλλά ήρθαν να συμπληρώσουν το παζλ στο κέντρο του οποίου υπάρχει το απαραίτητο για το πρωτάθλημα ελληνικό στοιχείο.

Ο ΠΑΟΚ χτίζεται ακόμα, ο Αρης μοιάζει να είναι λίγο πιο έτοιμος. Και οι δυο ήρθαν για να μείνουν και για να δείξουν τρόπους επιστροφής. Που όμως δεν είναι καθόλου απλοί. Γιατί ακόμα κι αν βρεθεί ένας Μυστακίδης (που κι αυτό δεν είναι καθόλου απλό….) Σπανούλης είναι μόνο ένας…