Ο Παναθηναϊκός ισοφάρισε την σειρά των τελικών κερδίζοντας τον Ολυμπιακό με 68-58 στο T Center. Είναι από τις περιπτώσεις που και να μην έχεις δει το ματς αρκεί να δεις το τελικό σκορ για να καταλάβεις τι έγινε. Οι δυο ομάδες όχι απλά έπαιξαν άμυνα, αλλά ήταν και πολύ κακές επιθετικά. Σε ένα τέτοιο ματς όποιος βρίσκει ένα παίκτη ικανό να δώσει λύσεις επιθετικά κερδίζει. Ο ΠΑΟ είχε τον Χέις Ντέιβις που σταμάτησε στους 23 πόντους (4/8 δίποντα και 5/8 τρίποντα) παίρνοντας μάλιστα και πολλά δύσκολα σουτ στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου όταν και οι γηπεδούχοι έχτισαν την διαφορά που τους έδωσε τη νίκη. Ο Ολυμπιακός δεν είχε κανένα. Κι αν δεν βρει κάποιον να βοηθήσει τον Φουρνιέ, θα του είναι πολύ δύσκολο και να κατακτήσει ένα πρωτάθλημα, στο οποίο μόλις χθες γνώρισε την πρώτη του ήττα.

Ο Ντέιβις ρεσιτάλ σε άμυνα και επίθεση

Ο ΠΑΟ βρήκε κάτι παραπάνω από μια νίκη: πήρε ένα φιλί ζωής. Πρώτα από όλα μετρά ότι βρήκε την νίκη αυτή όπως ακριβώς είχε βρει και την προηγούμενή του απέναντι στον Ολυμπιακό στον τελικό του κυπέλλου. Και τότε είχε εκμεταλλευτεί την απουσία του Ντόρσεϊ, πράγμα που οδηγεί το επιθετικό παιγνίδι του Ολυμπιακού στην απόλυτη προβλεψιμότητα. Και τότε είχε πρωταγωνιστή σε άμυνα και επίθεση τον Χέις Ντέιβις: ο Αμερικανός είχε σταματήσει όπως και χθες τον Βεζένκοφ, κι όποιον άλλο τολμούσε να περάσει από τα μέρη του, και είχε βάλει στην επίθεση τους πόντους που οι Πράσινοι είχαν ανάγκη όταν ο Ναν και ο Οσμαν φρέναραν. Χθες οι δυο αυτοί έκαναν μάλλον λιγότερα από ποτέ. Ο Ναν τελείωσε το ματς με μόλις 4 πόντους και πολύ άσχημα στατιστικά. Ο Οσμαν με 0/5 τρίποντα: ο Ντέιβις έπαιξε και για τους δύο.

Πίσω από αυτόν απόλυτος πρωταγωνιστής ήταν χθες ο Αταμάν που με μια κίνηση και μια συγκεκριμένη στρατηγική ξεχαρβάλωσε τον Ολυμπιακό. Η κίνηση ήταν να βγάλει εκτός παιγνιδιού τρία λεπτά πριν το τέλος του πρώτου ημιχρόνου τον Σόρτς και να μην τον χρησιμοποιήσει ποτέ στην συνέχεια στερώντας από τον Ολυμπιακό το μόνο δρόμο που είχε για να σκοράρει εύκολα και ήταν το συνεχές «χτύπημα» του Αμερικάνου κυρίως από τον Φουρνιέ κι όποιον άλλο είχε την όρεξη να τον ποστάρει. Η στρατηγική του κόουτς ήταν η συνεχής πίεση στους Γουόκαπ, Τζόζεφ και Νιλικίνα με τους Οσμαν και Ναν κυρίως – τον Φουρνιέ τον κυνήγησε και τον κούρασε ο Γκραντ. Η πίεση αυτή, με παγίδες και henge out, οδήγησε τον Ολυμπιακό σε πολλά λάθη και κυρίως έβγαλε από το ματς τον Μιλουτίνοφ που δεν πήρε παρά ελάχιστες φορές την μπάλα κοντά στο αντίπαλο καλάθι. Ο ΠΑΟ έστησε μια πρώτη γραμμή άμυνας πολύ ψηλά υποχρεώνοντας τους γκαρντ του Ολυμπιακού είτε να σταματάνε την ντρίπλα νωρίς και να ψάχνουν πάσες υπό πίεση, είτε να ντριπλάρουν πολύ για να ξεφύγουν και να αργούν – και στις δυο περιπτώσεις ο Ολυμπιακός βρέθηκε να παίζει πολύ αργά και να έχει ακριβώς το ίδιο πρόβλημα που είχε και η Εθνική μας στο Πανευρωπαϊκό όταν είχε βρει την Τουρκία του Αταμάν και είχε χάσει με κάτω  τα χέρια.

Στην πραγματικότητα το χθεσινό ματς ξεκινά από το προηγούμενο. Η αντεπίθεση του ΠΑΟ έχει αρχίσει από την στιγμή που ο Ολυμπιακός προηγήθηκε με 17 πόντους στο ΣΕΦ (54-37): τότε ο Αταμάν αποφασίζει να ζορίσει τον Ολυμπιακό στην κυκλοφορία της μπάλας κι όχι να προσπαθεί να βρει τρόπους για να περιορίσει τους ψηλούς στους οποίους ο Ολυμπιακός είναι πιο δυνατός. Αν στη συνέχεια ο Αταμάν έχει τον Σλούκα (κι αφήσει στην άκρη τον Σορτς) θα είναι σαν να έχει δυο παίκτες παραπάνω στα επόμενα ματς. Ο Τούρκος δείχνει ως συνήθως ότι έχει σκοπό να επιβραβεύσει όποιον αληθινά προσπαθεί: ο Τολιόπουλος πχ, που στο ΣΕΦ ήταν στην άμυνα κακός, παίζοντας όσο καλύτερα μπορεί σε αυτό τον τομέα, πήρε χθες περισσότερο χρόνο συμμετοχής από τον Σόρτς, από τον οποίο αγωνίστηκε πιο πολύ και ο Ρογκαβόπουλος. Αν ο ΠΑΟ είχε χθες ένα πρόβλημα αυτό ήταν το χαμηλό του ποσοστό στο τρίποντο (είχε μόλις 9/30 σουτ). Κανένα άλλο.

Βέβαια πρόβλημα και μεγάλο μπορεί να αποκτήσει στην συνέχεια αν τιμωρηθεί η έδρα του μετά την νέα φασαρία που προκάλεσε ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος: δεν είναι η πρώτη φορά που θα συμβεί και είναι η ιστορία των δύο τελευταίων χρόνων του. Ο ΠΑΟ μπορεί να πληρώσει πάλι το one man show του αφεντικού του, αλλά για αυτό παίκτες και προπονητές δεν μπορούν να κάνουν τίποτα.

Η ζωή χωρίς τον Ντόρσεϊ

Ο Ολυμπιακός έκανε το χειρότερο παιγνίδι της σεζόν του και το μαρτυρούν οι μόλις 58 πόντοι του. Ο Γιώργος Μπαρτζώκας κατάλαβε τι συνέβη στο ΣΕΦ στο δεύτερο ημίχρονο και για αυτό άλλαξε και δυο ξένους του: σωστή η επιλογή του Χολ (που μπορούσε να κυνηγάει τον Μήτογλου, αλλά ο Αταμάν του την έκαψε κομμάτι χρησιμοποιώντας τον Μήτογλου λίγο), εντελώς λάθος η επιλογή του Νιλικίνα που ήρθε να προσθέσει την δική του αδυναμία να δώσει επιθετικά βοήθειες. Στο τέλος του τρίτου δεκαλέπτου κι ενώ ο Ολυμπιακός σε αυτό είχε πετύχει 8 πόντους (με 1/8 σουτ και 6 βολές) οι Γουόκαπ, Τζόζεφ, Νιλικίνα και Λαρεντζάκης (δηλαδή οι τέσσερις περιφερειακοί που είχαν χρησιμοποιηθεί δίπλα στον Φουρνιέ) είχαν όλοι μαζί πετύχει 2 πόντους. Αυτό που βλέπουμε σε τρία ημίχρονα από τον Ολυμπιακό (στο δεύτερο στο πρώτο ματς στο ΣΕΦ και στα δυο στο δεύτερο παιγνίδι) είναι τον περσινό Ολυμπιακό (που δεν είχε τον Ντόρσεϊ) χωρίς μάλιστα τον Φαλ (που δημιουργούσε) και τον Γκος που σε σχέση με τους γκαρντ που έπαιζαν χθες στο ΟΑΚΑ μοιάζει πυραυλοκίνητος. Όπως και πέρυσι έτσι και στα ματς με τον ΠΑΟ, αν ο αντίπαλος φρενάρει τον Βεζένκοφ, ο Φουρνιέ πρέπει να γίνει σούπερ μαν – ειδικά αν δεν υπάρξει και τροφοδοσία των ψηλών, πράγμα δύσκολο αφού για παράδειγμα ο Ολυμπιακός δεν παίζει πολύ πικ εν ρολ αλλά ψάχνει πάσες.

Τι έκανε πέρυσι

Ο Μπαρτζώκας κέρδισε πέρσι τους τελικούς του πρωταθλήματος όταν μετά το πρώτο κακό ματς θυμήθηκε τον Ντόρσεϊ, έδειξε εμπιστοσύνη στον ΜακΚίσικ και με τον Φαλ τραυματία χρησιμοποίησε υποχρεωτικά πολύ τον Μιλουτίνοφ. Στα δυο ματς με τον ΠΑΟ ο Ολυμπιακός μοιάζει να ενδιαφέρεται απλά να παίξει καλή άμυνα στον Ναν και το έχει καταφέρει, αλλά το πρόβλημα του δεν είναι η άμυνα: χθες δέχτηκε μόλις 68 πόντους κι έχασε με τα χέρια κάτω. Ο Μπαρτζώκας μίλησε για κακή απόδοση των παικτών του και για την ανάγκη να βρεθεί κίνητρο: σωστά όλα, αλλά κάτι πιο πολύ πρέπει να σκεφτεί κι ο ίδιος γιατί η ομάδα του είναι αργή και προβλέψιμη. Η τελευταία του ιδέα ήταν να παίζει με τον Πίτερς στο «3» - μπορεί αυτό να δυσκόλεψε την χωρίς ψηλούς Ρεάλ με τον ΠΑΟ όμως δεν έχει νόημα. Ο Ολυμπιακός μάζεψε απλά το σκορ όταν χτύπησε και βγήκε ο Λεσόρ: κατά τα άλλα όλα ήταν επανάληψη του ό,τι είχαμε δει στον τελικό του κυπέλλου Ελλάδος.   

Υπάρχει ένα δεδομένο που κάνει την ζωή του προπονητή του Ολυμπιακού δύσκολη: το ρόστερ του Ολυμπιακού που αγωνίζεται στην Ελλάδα είναι πολύ μικρότερο από αυτό του Ολυμπιακού που κέρδισε την Ευρωλίγκα. Ο Ολυμπιακός έχει βέβαια το αβαντάζ έδρας, αλλά για να το αξιοποιήσει, αρχής γενομένης από το ματς της Δευτέρας, ο Μπαρτζώκας πρέπει να παρουσιάσει μια ομάδα που να παίζει μπάσκετ. Κυρίως να σουτάρει αξιοπρεπώς. Χθες είχε 6/23 τρίποντα κι αν από αυτά αφαιρέσεις τα 3 του Φουρνιέ όλη η ομάδα είχε 3 στα 20. Και με δεμένα τα μάτια να σούταραν κάτι καλύτερο θα είχαν κάνει…