Ο Ολυμπιακός πάει απόψε στο Λεβερκούζεν ή για να ολοκληρώσει το εφετινό ταξίδι στο Τσάμπιονς λιγκ ή για να κάνει ένα από τα μεγαλύτερα θαύματα της ιστορίας του. Στην προκειμένη περίπτωση μιλάμε για θαύμα γιατί ο εφετινός Ολυμπιακός, παρά την τίμια και μαχητική του εμφάνιση στο Τσάμπιονς λιγκ, στα μέχρι τώρα παιγνίδια του στην διοργάνωση έχει κρατήσει εκτός έδρας το μηδέν μόνο στο ματς με την Καϊράτ κι έχει βάλει δυο γκολ μόνο στον Αγιαξ που ήταν σχεδόν αποκλεισμένος. Θέλω να πω πως απόψε πρέπει να συμβούν του κόσμου τα μαγικά για να προκύψει, αρχικά τουλάχιστον, το 0-2 που θα του δώσει ελπίδες.  

Ναι το ξέρω ότι σχετικά πρόσφατα ο Ολυμπιακός απέκλεισε την Μακάμπι Τελ Αβίβ έχοντας χάσει το πρώτο ματς 1-4 στο Καραϊσκάκη και κέρδισε τον Αγιαξ 1-2 σε ένα must win παιγνίδι. Αλλά με την Μακάμπι έπαιξε στην Σερβία, δηλαδή στην πιο ουδέτερη έδρα που θα μπορούσε να υπάρξει. Και τον Αγιαξ τον βρήκε σε κρίση. Το ματς με την Λεβερκούζεν δεν έχει καμία σχέση με αυτά. Ούτε καν με τα μεγάλα ματς που έκανε κάποτε με την Αρσεναλ κερδίζοντας στην Αγγλία. Η τωρινή του ομάδα μικρή σχέση έχει με εκείνη. Οπότε ας μείνουμε στις οποίες αρετές και τις όποιες αδυναμίες της τωρινής ομάδας.

Η πικρή υποψία

Στο ματς του Ολυμπιακού με την Μπάγερ Λεβερκούζεν πριν μια εβδομάδα υπήρξε μια πικρή υποψία για τον Ολυμπιακό και το παιγνίδι του: η υποψία πως με μια πιο λογική σύνθεση και με λίγη λιγότερη ατυχία θα μπορούσε το πράγμα να είναι διαφορετικό – τουλάχιστον ο πρωταθλητής Ελλάδος να μην χάσει. Ολο αυτά στηρίχθηκαν σε κάτι που είδαμε όλοι: ο Ολυμπιακός έτρεξε πιο πολύ, μόχθησε πιο πολύ, έπαιξε σίγουρα καλύτερη άμυνα τουλάχιστον μέχρι τον τραυματισμό και την έξοδο του Πιρόλα, αν και η Μπάγερ Λεβερκούζεν έχασε τέσσερις ευκαιρίες στο πρώτο ημίχρονο. Αλλα όλο αυτό δεν αρκούσε γιατί το στήσιμό του φαινόταν να είναι λάθος. Δεν ήταν μόνο η συνύπαρξη Ταρέμι – ΕλΚαμπί που δεν έβγαινε και χτυπούσε στο μάτι. Ηταν και το κομμάτι light για τέτοιο ματς δίδυμο Εσε – Μουζακίτη στα χαφ αλλά και η ταυτόχρονη παρουσία των Ζέλσον – Ποντένσε.

Ο κόσμος που είδε το ματς έμεινε με την εντύπωση ότι ο Ολυμπιακός έχασε επειδή δεν υπήρχε προσοχή στις λεπτομέρειες και χωρίς αυτή δεν γίνεται να πάρεις αποτέλεσμα από μια ομάδα καλύτερη. Πρέπει να πω ότι και συμφωνώ και διαφωνώ με αυτή την θεώρηση. Συμφωνώ διότι σε επίπεδο αρχικής ενδεκάδας υπήρξε όντως περισσότερο ρίσκο από όσο ο Ολυμπιακός μπορεί να σηκώσει. Και διαφωνώ γιατί ό,τι έγινε στο Καραϊσκάκη δεν οφείλεται μόνο στον Ολυμπιακό, αλλά και σε ό,τι έκανε η Λεβερκούζεν. Ο προπονητής της οποίας κέρδισε το ματς γιατί τον Ολυμπιακό τον σεβάστηκε. Κι αυτός ο σεβασμός του Χιούλμαν κάνει στα μάτια μου ακόμα πιο μικρή την όποια πιθανότητα να γίνει θαύμα απόψε. Μπορεί να συμβούν πολλά: όχι όμως να υποτιμήσει ο Δανός τον Ολυμπιακό.   

Μιλώντας για λεπτομέρειες

Πριν μια εβδομάδα χρησιμοποιήθηκε πολύ ο όρος «λεπτομέρειες». Λεπτομέρειες θεωρήθηκαν το κακό μαρκάρισμα του Μπιανκόν στον Σικ στις φάσεις των δύο γκολ, το τακουνάκι του Ταρέμι από το οποίο ξεκινά η φάση του γκολ του 0-1, το μη φάουλ του Εσε στον Πόκου που κατορθώνει να διασχίσει όλο το γήπεδο και να πασάρει στον σκόρερ. Είναι λεπτομέρειες αυτά; Είναι. Αλλά δεν είναι λεπτομέρειες που κρίνουν ένα ματς: είναι εκ των υστέρων εξηγήσεις για το έγινε σε μια και μόνο φάση. Κρίνεται ένα ματς από μια και μόνη φάδση; Και ναι και όχι. Κρίνεται γιατί μπορεί σε αυτή να προκύψει ένα γκολ βαρύ όσο το 0-1 της Λεβερκούζεν. Και δεν κρίνεται γιατί υπάρχει πάρα πολύς χρόνος που λογικά θα πρέπει να αξιοποιηθεί καλύτερα. Αλλωστε αν ένας κυνηγός κάνει ένα επιπόλαιο τακουνάκι έξω από την περιοχή του αντιπάλου που χαρίζει μια αντεπίθεση στον αμυνόμενο, δεν σημαίνει και πως ο αντίπαλος θα σκοράρει. Ούτε ένα γκολ έρχεται υποχρεωτικά γιατί κάποιος αμυντικός χαφ δεν κάνει ένα φάουλ στην σέντρα. Κι αν ο Σικ βρεθεί στο ένας εναντίον ενός με τον Μπιανκόν αυτό δεν είναι λεπτομέρεια: είναι κάτι που δεν πρέπει να γίνει.

Αν υπήρξε στο ματς του Καραϊσκάκη μια καθοριστική λεπτομέρεια δεν ήταν τόσο τα όσα είδαμε στη φάση που προκάλεσε το γκολ της Λεβερκούζεν που έκρινε το ματς, αλλά σε κάτι που προϋπήρξε των περιστατικών της. Η λεπτομέρεια ήταν το πως ο Χιούλμαν διάβασε την φάση του γκολ του ΕλΚαμπί, αυτού που δεν μέτρησε.

Η εξήγηση του Χιούλμαν

Την εξήγηση την έδωσε στο τέλος του ματς ο προπονητής της Λεβερκούζεν μιλώντας στην γερμανική τηλεόραση. «Στο πρώτο μέρος, είχαμε τρεις σημαντικές χαμένες ευκαιρίες. Πάλι ο πολύ καλός τερματοφύλακας του Ολυμπιακού έκανε σπουδαίες επεμβάσεις. Όταν μπήκε το γκολ των γηπεδούχων που δεν μέτρησε τελικά, είπα στους συνεργάτες μου ότι μπορεί κι αυτή την φορά να βλέπαμε όλα όσα είδαμε στο προηγούμενο ματς, αυτό που δεν σκοράραμε. Ετσι σκέφτηκα ότι πρέπει να αλλάξουμε λίγο την συνθήκη του αγώνα. Να παίξουμε στο δεύτερο ημίχρονο λίγο περιμένοντας κι εμείς ώστε να μην δώσουμε στον Ολυμπιακό χώρους για ευκαιρίες. Ας παίζαμε λίγο λιγότερο με την μπάλα, κι ας περιμέναμε απλά την ευκαιρία: αυτό είπα στους παίκτες μου. Ο Ολυμπιακός που είναι καλή ομάδα επιτέθηκε λίγο παραπάνω και κάπως έτσι βρήκαμε την αντεπίθεση και το πρώτο γκολ του Σικ που ήταν αποφασιστικό. Μετά από αυτό ελέγξαμε καλύτερα το ματς, είχαμε καλύτερη κυκλοφορία της μπάλας. Ο Ολυμπιακός που ήταν πολύ καλός βρέθηκε να χάνει χωρίς καλά καλά να καταλάβει πως. Το κόρνερ από το οποίο ήρθε το γκολ του 0-2 ήταν αποτέλεσμα του εκνευρισμού του.  Η αποτελεσματικότητα του Σικ έκανε τη διαφορά σε σύγκριση με το άλλο ματς εδώ» τόνισε. Και η ανάλυση αυτή είναι η καλύτερη που άκουσα για το πρώτο ματς.

Κάπως έτσι, αλλά…

Ο Ολυμπιακός πρέπει να εκμεταλλευτεί κάπως έτσι κάποια λεπτομέρεια για να έχει τύχη: να βρεθεί κάτι που να τον βοηθήσει να φέρει στα μέτρα του ένα ματς απέναντι σε μια ομάδα που τις δυο φορές που τον αντιμετώπισε δεν τον υποτίμησε, αλλά τον ανέλυσε. Την πρώτη το έκανε για να χτυπήσει τις δυσκολίες του. Την δεύτερη για να αλλάξει μια συνθήκη αγώνα που του ήταν βολική.

Μπορείς πάντα να περιμένεις θαύματα, αλλά αυτά δεν προκύπτουν κατά παραγγελία. Από τη σεζόν 2021/22 όταν και καταργήθηκε το περίφημο πλεονέκτημα του εκτός έδρας γκολ, το 80% των ομάδων που νικούν στο πρώτο παιχνίδι των νοκ άουτ φάσεων του Τσάμπιονς Λιγκ προκρίνονται (41/51). Το ποσοστό φτάνει το 92% για όσους κερδίζουν το πρώτο ματς εκτός έδρας: οι προκρίσεις είναι 23 σε συνολικά 25 περιπτώσεις. Ανατροπές στην Ευρώπη γίνονται. Αλλά στις άλλες διοργανώσεις συνήθως…