Ένα γκολ δεν αρκεί

Ένα γκολ δεν αρκεί


Η ΑΕΚ κρατούσε την νίκη απέναντι στον Ολυμπιακό μέχρι το δέκατο λεπτό της καθυστέρησης: τα λεπτά ήταν πολλά γιατί μετά από μια περίοδο που τα πρόστιμα της ΔΕΑΒ είχαν εξαφανίσει διάφορες κακές συνήθειες, επέστρεψε στα ελληνικά γήπεδα η κουταμάρα που λέγεται «ανάβω πυρσούς για να πανηγυρίσω διακόπτοντας το ματς» - πρόκειται για αληθινό οπαδικό αυτογκόλ, αλλά ποιος να το καταλάβει. Στη λήξη του νευρικού ντέρμπι το VAR είδε πέναλτι του Μουκουντί στον νεοφερμένο Αντρε Λουίς μετά από μια τριπλή ευκαιρία του Ολυμπιακού. Ο Ολλανδός διαιτητής Μάκελι είδε το βίντεο, συμφώνησε ο Ταρέμι ισοφάρισε και ο κερδισμένος του ντέρμπι έγινε ο ΠΑΟΚ που πενθώντας έβαλε τέσσερα γκολ στον Πανσερραϊκό στο πρώτο εικοσάλεπτο. Η 19η αγωνιστική ήταν σημαντική και γιατί έχουμε μια νέα κατάσταση στην κορυφή και γιατί άλλαξαν πολλά και στην ουρά της βαθμολογίας.

https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/amp_1200x675_16_9/public/2026-02/aek_-_olympiakos_18.jpg?itok=ICoS6iFE

Σπέκουλα και σύγχυση

Το ΑΕΚ – Ολυμπιακός (1-1) ήταν ένα κακό ματς γιατί είχε αρκετή στρατηγική καταστροφής και κάμποση σκοπιμότητα. Ο κόουτς Νίκολιτς είχε δυο βασικές ιδέες που έπαιξαν τον ρόλο της. Η πρώτη ήταν να περιμένει τον Ολυμπιακό ώστε το πρέσινγκ των παικτών του πρωταθλητή να μην έχει ως συνέπεια παιγνίδι σε κενούς χώρους: όσες μπάλες κι αν έκλεβαν ο Εσε κι ο Σιπιόνι ο Ολυμπιακός, ειδικά την πρώτη ώρα που ήταν καλύτερος της Ενωσης, δεν έβρισκε παρά πολύ σπάνια άδειο το κομμάτι που η ΑΕΚ έπαιζε άμυνα. Ο Νίκολιτς ξέροντας πως η ομάδα του θα στριμωχτεί στα μετόπισθεν όσο ο Ολυμπιακός έχει ενέργεια, ξεκίνησε τον Ζίνι για να υπάρχει δίπλα στον Γιόβιτς ένας παίκτης να διεκδικήσει τις μεγάλες μπαλιές που αναπόφευκτα θα προέκυπταν: συνέβη και στο ματς με τον ΠΑΟ. Αλλά η άμυνα του Ολυμπιακού, παρά την απουσία του Πιρόλα και το κακό παιγνίδι του Μπιανκόν, είναι αρκετά συνηθισμένη σε αυτό και έβγαλε από το ματς και τον Ζίνι και τον Γιόβιτς. Οπότε ο Νίκολιτς πόνταρε στο δεύτερο χαρτί του: στο να προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί την κούραση του Ολυμπιακού μετά το ματς στο Αμστερνταμ με τον Αγιαξ. Πέρασε γρήγορα στο παιγνίδι τον Βάργκα και κυρίως τον Κοϊτά κι ευτύχησε να πάρει ένα γκολ από τον αμαρκάριστο στην φάση Ούγγρο μετά από ένα  χτύπημα κόρνερ – τα γκολ από στημένες φάσεις είναι σχεδόν κανόνας και είναι να απορείς πως ο Ολυμπιακός απέναντι σε αυτό ήταν απροετοίμαστος. Αλλά ένα γκολ δεν αρκεί για να κερδίσεις τον Ολυμπιακό: όταν ο Τζολάκης πέντε λεπτά μετά το γκολ του Βάργκα σταμάτησε τον Γιόβιτς ο Ολυμπιακός κέρδισε χρόνο. Ο Νίκολιτς υπογράμμισε στο τέλος ότι αυτή η χαμένη ευκαιρία της ΑΕΚ ήταν καθοριστική. Το πρόβλημα ωστόσο της Ενωσης ήταν ότι δεν είχε άλλη.

https://www.aekfc.gr/Uploads/IMAGES/133930/AEK-OLYMPIAKOS-1-1-denlarge.jpg?lm=EF134FEDF23963973FC28F600A87156E

Αν για κάτι θα έπρεπε να στεναχωριέται ο Σέρβος είναι γιατί η ισοφάριση του Ολυμπιακού ήρθε σε μια στιγμή του παιγνιδιού που η ΑΕΚ, αν και χωρίς να δημιουργεί φάσεις, υπέφερε τον αντίπαλό της ελάχιστα. Ο Ολυμπιακός, όταν δεν του βγει το αρχικό πλάνο, καταλήγει να κάνει πάντα το ίδιο: ο Μεντιλίμπαρ στέλνει στο γήπεδο όποιον μέσο και επιθετικό έχει στον πάγκο και ψάχνει τον ήρωα της βραδιάς. Το πρόβλημα του Ολυμπιακού χθες είναι ότι δεν εκμεταλλεύτηκε την υπεροχή του στο πρώτο ημίχρονο όταν και με τους Ροντινέι, Τσικίνιο και Ταρέμι είχε τρεις καλές ευκαιρίες – όλες αποτέλεσμα της απόφασης του Ποντένσε και του Ορτέγκα να μην σηκώσουν την μπάλα καθώς όποτε αυτοί σηκωνόταν (και σηκωνόταν πάλι πολύ) ο Μουκουντί κι ο Ρέλβας δεν ανησυχούσαν. Όταν το ματς μπήκε στην τελική του ευθεία ο Μεντιλίμπαρ έστειλε στο γήπεδο τους Γιαζιτζί, Ζέλσον, Αντρέ Λουίς κρατώντας και τους Ταρέμι – Ποντένσε, αλλά όλοι σκέπτονταν απλά πόσο του λείπει ο ΕλΚαμπί. Η ταυτόχρονη παρουσία όλων αυτών έδωσε στον Ολυμπιακό μετά το γκολ της ΑΕΚ όλες κι όλες δυο φάσεις: η μια ήταν μια ευκαιρία που σπατάλησε ο Μπιανκόν και η δεύτερη αυτή που έφερε το πέναλτι και στην οποία, πριν την παρέμβαση του VAR, υπάρχουν τρια σερί σουτ στα οποία ο Στρακόσια και η άμυνα της ΑΕΚ απαντούν ηρωϊκά. Σε αυτές τις δυο φάσεις συμβαίνουν πράγματα που ο Ολυμπιακός δεν κάνει σε όλο το ματς: ούτε στο διάστημα της υπεροχής του. Στη φάση του Μπιανκόν πατά περιοχή και γίνεται επικίνδυνος κάποιος παίκτης από τις δεύτερες γραμμές. Στην καθοριστική φάση του τέλους ο Ολυμπιακός δημιουργεί με τον Ζέλσον που έχει τέσσερις παίκτες μπροστά του για να πασάρει: ούτε αυτό υπήρχε ποτέ ως συνθήκη παιγνιδιού. Αν ο Ολυμπιακός είναι δύσκολο να χάσει αν δεν δεχτεί δεύτερο γκολ, άλλο τόσο είναι δύσκολο να κερδίσει ντέρμπι αν η επιθετική παραγωγή του είναι για ένα γκολ.   

https://static.makedonikanea.gr/static.makedonikanea.gr/public/styles/social_media_share/public/article/main_image/2026-02/1769974566566_paok.panseraikos.0w39ue0qwd.jpg?itok=_2VaY37j

Ο Λουτσέσκου τρίβει τα χέρια του

Η ΑΕΚ έχασε μια μεγάλη ευκαιρία: σπεκούλαρε πιο πολύ από όσο έπαιξε αλλά έφτασε κοντά. Ο Ολυμπιακός είχε τα συνηθισμένα του προβλήματα στην δημιουργία απέναντι σε μια κλειστή άμυνα, αυτά που ο κόσμος πιστεύει πως λύνονται με μεταγραφές. Τα έχει απέναντι στον οποιοδήποτε δεν του δίνει χώρους. Και πάντα μετά από ματς του Τσάμπιονς λιγκ γιατί το rotation είναι μικρό. Και οι φυγές του Γιάρεμτσουκ, του Καμπελά, του Στρεφέτσα δύσκολα θα το μεγαλώσουν. Στον ΠΑΟΚ αυτά τα βλέπουν και τρίβουν τα χέρια τους. Ο Λουτσέσκου δεν σπεκουλάρει: παρουσιάζει ομάδες που παίζουν ποδόσφαιρο. Και δεν έχει κανένα πρόβλημα να αλλάξει και δέκα παίκτες στην ενδεκάδα σε σχέση με το προηγούμενο ματς γιατί έχει χτίσει μια ωραία σχέση εμπιστοσύνης με όλους κι αυτό φαίνεται. Στο κρύο, λόγω του πένθους ματς με τον Πανσερραϊκό, ο ΠΑΟΚ κέρδιζε 4-1 στο 20΄με πρωταγωνιστές και σκόρερ τον Γερεμέγιεφ, τον Ντεσπότοφ και τον Πέλκα. Εχει βέβαια κι αυτός τα προβλήματα του: ο Κωνσταντέλιας πχ μοιάζει καταπονημένος πολύ νωρίς στην σεζόν. Κι άλλος τέτοιος δεν υπάρχει.                    

Η μάχη της τέταρτης θέσεις  

Οι μάχες στις άλλες θέσεις της βαθμολογίας συνεχίζονται. Το εξ αποστάσεως ντέρμπι της τέταρτης θέσης ανάμεσα στον Λεβαδειακό και στον ΠΑΟ έληξε ισόπαλο, δηλαδή κέρδισαν και οι δυο. Ο Λεβαδειακός μοιάζει ομάδα άλλου πρωταθλήματος. Ουδείς γκρινιάζει για την διαιτησία, ο σκοπός της ομάδας είναι το γκολ, δεν αναζητούνται δικαιολογίες για τίποτα και οι πρωταγωνιστές είναι πολλοί και διαφορετικοί: με τον Αστέρα σκόραρε ο Τσάπρας πχ. Ο Λεβαδειακός κέρδισε με την σοβαρότητα του και χωρίς καν να πατήσει γκάζι: αρκούσαν οι εμπνεύσεις του Παλάσιος και τα κέφια του Κωστή που άρχισε να βρίσκει και δίχτυα. Κι ο ΠΑΟ είχε κέφια, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, που ο Αντίνο ομόρφηνε το επιθετικό του παιγνίδι και ο Τετέη έκανε τα πάντα: έσωσε τον Παναθηναϊκό στο 7΄βγάζοντας την μπάλα από τη γραμμή μετά από κεφαλιά του Ποκόρνι, πήρε δύο κίτρινες κάρτες από τους στόπερ της Κηφισιάς, σκόραρε στο 21΄ανοίγοντας το σκορ μετά από συνεργασία με τον Αντίνο και έχει και ένα καταπληκτικό «ψαλίδι» που έφυγε άουτ στο 31΄. Το τελικό 3-0 διαμορφώθηκε από γκολ τον Σβιντέρσκι και Ταμπόρδα μόλις μπήκαν στο ματς (μετά το 80΄) αλλά η καθοσριστική φάση ήταν η αποβολή του Πετκόφ κι ενώ η Κηφισιά έχανε ευκαιρίες για να ισοφαρίσει καθώς ο Πόμπο είχε τρελάνει τους αμυντικούς του Μπενίτεθ. Ο Ισπανός δήλωσε ευχαριστημένος και ευχαριστημένος φάνηκε στο τέλος κι ο μάλλον λίγος κόσμος που ήταν στο γήπεδο. Αλλά δεν είμαι βέβαιος πως την ενδεκάδα του χθεσινού ΠΑΟ θα την ξαναδούμε σύντομα οπότε το μόνο συμπέρασμα είναι ότι ο Αντίνο, ο Κοντούρης, ο Τετέη κτλ είναι καλοί παίκτες: δεν είναι οι παίκτες το πρόβλημα – ο ΠΑΟ έχει πολλούς και καλούς και θα πάρει κι άλλους.

https://i1.prth.gr/images/1168x656/jpg/files/2026-02-01/6833958.jpg

Το μεγάλο μπλέξιμο

Η Κηφισιά πρέπει να κοιτάζει τις πλάτες της γιατί αν βρεθεί στα play out η παραμονή της θα δυσκολέψει. Οι νίκες της ΑΕΛ επί του Βόλου (0-2), του ΟΦΗ επί του Ατρόμητου στο Περιστέρι (1-2) σε συνδυασμό με τις ήττες του Παναιτωλικού από τον καλύτερό του Αρη (0-1) και του Αστέρα από τον Λεβαδειακό (1-3) διαμόρφωσαν μια νέα κατάσταση στην μάχη για την αποφυγή του υποβιβασμού. Η ΑΕΛ κι ο ΟΦΗ είναι ομάδες μεταμορφωμένες προς το καλύτερο μετά τις γιορτές γιατί οι προπονητές που τις ανέλαβαν είδαν την ορατή τους αδυναμία και την διόρθωσαν. Η ΑΕΛ δεχόταν εύκολα γκολ: με τον Σάββα Παντελίδη στον πάγκο αυτό σταμάτησε. Ο ΟΦΗ έβαζε δύσκολα γκολ: ο Χρήστος Κόντης ξύπνησε τον Νους, τον Σανσίδο, και στο Περιστέρι μας εμφάνισε ένα Φούντα από τα παλιά – με παίκτες που σκοράρουν ήρθε βελτίωση. Οι άλλοι έχουν προβλήματα που δεν είναι απλώς αγωνιστικά. Ο Παναιτωλικός είχε χρόνια τον Γιάννη Πετράκη: χάνοντάς τον έχασε την σειρά του. Ο Ατρόμητος δεν μπορεί να κερδίσει στην έδρα του: είναι πάθηση σπάνια. Ο Αστέρας δεν έχει υλικό για να είναι τόσο χαμηλά κι έχει μπλέξει χωρίς να καταλαβαίνει το γιατί. Η Κηφισιά δεν σκοράρει γιατί έχασε τους Τετέη – Παντελίδη. Και το να μην βάζεις γκολ ενώ παίζεις καλά είναι το χειρότερο μπλέξιμο…