Η Εθνική μας με ένα φιλικό ματς με αντίπαλο την μυστηριώδη Εθνική Παραγουάης που θα βρίσκεται πάντως το καλοκαίρι στο μουντιάλ ξεκινά αυτό που εγώ αποκαλώ τρίτο κεφάλαιο της περιόδου της παρουσίας του Ιβάν Γιοβάνοβιτς στον ρόλο του ομοσπονδιακού προπονητή. Στο πρώτο κεφάλαιο ο Γιοβάνοβιτς οδήγησε την Εθνική μας στο Nations League αποσπώντας τότε την δεύτερη θέση στον όμιλο, πίσω από την Αγγλία με σπουδαία αποτελέσματα όπως η νίκη επί των Λιονταριών στο Γουέμπλεϊ αλλά και η νίκη στην Σκοτία. Στο δεύτερο κεφάλαιο, πάντα με τον Ιβάν στον πάγκο, είχαμε τον αποκλεισμό της Εθνικής από το μουντιάλ. Το τρίτο ξεκινά απόψε. Ο βασικός στόχος είναι αυτή τη φορά η παρουσία της Εθνικής μας στα τελικά του Euro2028, αλλά πριν από τα προκριματικά αυτής της διοργάνωσης υπάρχει από το Σεπτέμβριο η αρκετά απαιτητική αυτή τη φορά συμμετοχή της ομάδας στο Nations League και θα ήταν πολύ μεγάλο λάθος αυτό να το ξεχάσουμε. Διότι η Εθνική μας βρίσκεται αυτή την φορά στην elite της διοργάνωσης, δηλαδή στο πρώτο γκρουπ. Κι έχει μπροστά της έξι δύσκολα ματς με τους Γερμανούς, τους Ολλανδούς και τους Σέρβους. Και για να έχει ρεαλιστικές πιθανότητες πρόκρισης στα τελικά του Euro2028 πρέπει να μπει στα προκριματικά του κουβαλώντας καλές εντυπώσεις από την συμμετοχή της στο Nations League. Αν σε αυτό γνωρίσει μόνο ήττες και καταστροφές το να αλλάξει τσιπάκι θα είναι δύσκολο.
Τι κρατάει ο Γιοβάνοβιτς
Πριν ξεκινήσει η προετοιμασία είναι καλό να δούμε τι κρατά και τι ψάχνει ο Γιοβάνοβιτς από την προηγούμενη δοκιμασία. Θα λεγα ότι υπάρχουν και καλές και λιγότερο καλές ειδήσεις. Οι τερματοφύλακες λογικά θα είναι ίδιοι: ο Βλαχοδήμος στην Σεβίλλη και ο Τζολάκης στον Ολυμπιακό έχουν παίξει φέτος πολύ και είχαν σε γενικές γραμμές καλές σεζόν. Ο Γιοβάνοβιτς ψάχνει τον τρίτο. Θα προτιμούσε τον Μανδά, που έχει κάνει καλά ματς όποτε χρησιμοποιήθηκε, αλλά δεν αγωνίζεται πολύ και για αυτό κάλεσε να δει και τον Τσιφτσή. Στη θέση του δεξιού μπακ υπάρχουν πάντα ο Ρότα και ο Βαγιαννίδης: ο πρώτος κάνει πολύ καλή σεζόν στην ΑΕΚ, ο δεύτερος παλεύει για να γίνει βασικός στην Σπόρτινγκ Λισαβόνας. Η τετράδα των στόπερ (Μαυροπάνος, Κουλιεράκης, Ρέτσος, Χατζηδιάκος) δύσκολα θα αλλάξει. Ο Τσιμίκας, που έφυγε από την Λίβερπουλ και ο Γιαννούλης, που το καλοκαίρι θα είναι στον ΠΑΟΚ, θα βρίσκονται στα αριστερά. Το πακέτο των κυνηγών παραμένει γεμάτο: Τζιόλης, Καρέτσας, Παυλίδης κι ο Ιωαννίδης όταν επιστρέψει θα είναι παρόντες και σε αυτούς λογικά θα προστεθεί ο Τετέη μετά και την μεταγραφή του στον ΠΑΟ. Ο Γιοβάνοβιτς δεν ξεχνά τον Δουβίκα που κάνει σπουδαία σεζόν στην Κόμο, έχει κατά νου τους δυο μικρούς της Πρέμιερ λιγκ, δηλαδή τον Κωστούλα και τον Τζήμα και σιγά σιγά θα μείνουν πιο πίσω και ο Μασούρας και ο Πέλκας, δυο παιδιά που πάντως έχουν τιμήσει την Εθνική.
Το πρόβλημα είναι στην μεσαία γραμμή εκεί που σίγουροι είναι ο Ζαφείρης και ο Κωνσταντέλιας – αν μπορούμε να μετρήσουμε το «δεκάρι» του ΠΑΟΚ ως χαφ. Ο Μάνταλος ανακοίνωσε ότι σταματά από την Εθνική. Ο Κουρμπέλης θα είναι στα προκριματικά του Euro στα 34. Ο Σιώπης έχει χάσει την θέση του στον ΠΑΟ, από τον οποίο έρχεται ο Κοντούρης, ο μόνος που μοιάζει έτοιμος να βρει χώρο σε μια Εθνική που έχει πολλές πολυτέλειες αλλά δεν έχει κόφτες. Υπάρχει και ο Μουζακίτης πάντα, που όμως δεν είναι αμυντικός χαφ. Σίγουρα ο Γιοβάνοβιτς θα πρέπει να δει πιο πολύ τον νεαρό Τριάντη που τον χρησιμοποίησε στο ματς με την Λευκορωσία. Γενικά ο Γιοβάνοβιτς κοιτάζει πολύ και τα παιδιά του εξωτερικού αλλά και το ελληνικό πρωτάθλημα: χθες είπε ότι δυστυχώς στο εφετινό οι μικρότεροι σε ηλικία Ελληνες παίκτες έχουν πάρει λίγες ευκαιρίες. Ο ίδιος έχει καλέσει και τον Βήχο: δεν θέλει να αδικήσει κάποιον. Απλά πολλά καλά χαφ δεν υπάρχουν.
Τι πρέπει να αλλάξει
Με δεδομένο ότι δεν υπάρχουν παίκτες που δεν έχουν κληθεί από τον ομοσπονδιακό, ώστε να περιμένει κανείς να μπουν στην Εθνική και να την αλλάξουν, δεν είναι εύκολη η απάντηση στην ερώτηση «τι μπορεί να αλλάξει σε αυτή την ομάδα» σε σχέση με την παρουσία της στα προκριματικά του μουντιάλ. Πριν δούμε τι μπορεί να αλλάξει, θέλω να θυμίσω τι πρέπει να αλλάξει: η Εθνική μας στα προκριματικά του μουντιάλ πλήρωσε κυρίως αμυντικά προβλήματα. Η άμυνα την πρόδωσε και στα τέσσερα δυσκολότερα ματς που έδωσε (τα δυο με την Δανία και τα δύο με την Σκοτία) κι από αυτά η ομάδα του Ιβάν κέρδισε μόνο ένα: αυτό με την Σκοτία στο Καραϊσκάκη με τρομερά καρδιοχτύπια. Σαφώς και υπήρξαν στα ματς αυτά και πολλά ατομικά λάθη, αλλά σε κανένα η Εθνική μας δεν είχε την εικόνα σοβαρά οργανωμένης ομάδας στα μετόπισθεν. Δεν είναι τυχαίο ότι το μόνο ματς στο οποίο δεν δέχτηκε γκολ είναι αυτό με τους Λευκορώσους στην Ουγγαρία, στο οποίο όμως δεν σκόραρε κιόλας.
Τι μπορεί να αλλάξει
Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς τι μπορεί να αλλάξει σε αυτή την ομάδα αν δεν βρεθούν παίκτες να κάνουν σπουδαία πράγματα ειδικά στην μεσαία γραμμή. Δεν θα είναι δεδομένο ότι θα μπει ο Κοντούρης ή ο Τριάντης αντί του Κουρμπέλη ή του Σιώπη και θα αποκτήσει η ομάδα καλύτερη κάλυψη στα μετόπισθεν: και οι δυο είναι ακόμα μικροί. Ο Ιβάν δεν θα αφήσει στην άκρη τους βετεράνους του και καλά θα κάνει: στα ματς με την Γερμανία, την Ολλανδία και την Σερβία υπάρχει ανάγκη από έμπειρους παίκτες. Δεν είναι απλό επίσης ένα σχήμα χωρίς κόφτη (με τους Ζαφείρη, Μουζακίτη, Κωνσταντέλια πχ) και δε βλέπω αυτή την στιγμή ένα χαφ που να μπορεί να παίξει πολύ καλά σε άμυνα και επίθεση ώστε ο Κωνσταντέλιας να μεταφερθεί με κάποιο τρόπο στην επίθεση. Για να βελτιωθεί και αμυντικά η ομάδα του Γιοβάνοβιτς πρέπει να κάνει μεγαλύτερη και πιο παραγωγική κατοχή μπάλας: το δοκίμασε με την Δανία και την Σκοτία και αποδείχτηκε καθόλου απλό – τα λάθη στο build up στοίχισαν πολύ. Και μολονότι υπάρχει σε αυτή την ομάδα πολύ ταλέντο τώρα θα υπάρξει και κάτι καινούργιο: λίγη μεγαλύτερη πίεση.
Η καινούργια πίεση
Στα προκριματικά του μουντιάλ και χάρη στην καλή παρουσία της στο προηγούμενο Nations League και χάρη στις εντυπωσιακές της εμφανίσεις στα φιλικά που είχαν προηγηθεί η Εθνική μας μπήκε με αέρα στα πανιά της: ο κόσμος που γέμισε για χάρη της σε κάθε περίπτωση το γήπεδο την περίμενε με ενθουσιασμό. Η αποτυχία στα προκριματικά του μουντιάλ αντιμετωπίστηκε με κάμποση κατανόηση: ο κόσμος βλέπει μια νέα και ταλαντούχα ομάδα και κάνει υπομονή. Αλλά τώρα θα υπάρξουν μεγαλύτερες απαιτήσεις από όλους. Η ανάγκη για επιτυχίες είναι πλέον μεγάλη και μου μοιάζει δεδομένο πως θα υπάρξει μεγαλύτερη πίεση και στον προπονητή και στους παίκτες. Το τρίτο κεφάλαιο του Ιβαν Γιοβάνοβιτς μοιάζει να είναι το πιο δύσκολο.
