Δεν θυμάμαι προημιτελικούς του Τσάμπιονς λιγκ που μετά τους πρώτους αγώνες να είχαμε τέσσερις καθαρές νίκες από αυτές που δημιουργούν ήδη την εικόνα των ημιτελικών: η Ατλέτικο Μαδρίτης που κέρδισε την Μπαρτσελόνα με 2-0 στο Καμπ Νου, η Παρί Σεν Ζερμέν που επικράτησε με το ίδιο σκορ της Λίβερπουλ στο «Παρκ Ντε Πρενς», η Μπάγερν Μονάχου που πέρασε από την Μαδρίτη κερδίζοντας την Ρεάλ με 2-1 και η Αρσεναλ που λύγισε την Σπόρτινγκ στη Λισαβόνα με 1-0 έχουν τεράστια αβαντάζ. Οι τρεις, δηλαδή η Ατλέτικο, η Αρσεναλ και η Μπάγερν, νίκησαν εκτός έδρας κι αυτό τα λέει όλα. Ισως κάποιος από τους τέσσερις να μην τα καταφέρει (άλλωστε οι έδρες σπάνε…) αλλά σήμερα είναι και οι τέσσερις με το ένα πόδι στον ημιτελικό. Και είναι ενδεικτικό ότι και οι τέσσερις προπονητές που κέρδισαν επανέλαβαν όλοι το ίδιο πράγμα, ότι δηλαδή τίποτα δεν έχει τελειώσει. Αλλά το έκαναν πιο πολύ από υποχρέωση: μέσα τους πιστεύουν ότι οι ομάδες τους έκαναν κάτι περισσότερο από ένα πρώτο βήμα.

Ανθεκτική και έξυπνη

Η Ατλέτικο Μαδρίτης έκανε σαφώς την νίκη της αγωνιστικής. Με την Μπαρτσελόνα είχε δώσει δυο τρελά ματς στο κύπελλο Ισπανίας: την κέρδισε με 4-0 στο Μετροπολιτάνο κι έχασε με 3-0 στο Καμπ Νου. Εχασε επίσης από αυτή το περασμένο Σάββατο στην έδρα της με 1-2 μένοντας με παίκτη λιγότερο. Αυτή την φορά βρέθηκε αυτή με παίκτη παραπάνω: στο 44΄ο Σιμεόνε ανατράπηκε από τον Κουμπαρσί κι ο Ρουμάνος διαιτητής Κόβατς τον έστειλε στα αποδυτήρια – ο μικρός αποβάλλεται για δεύτερη φορά φέτος. Το ματς άλλαξε και γιατί ο Αλβαρεζ με μια καταπληκτική εκτέλεση φάουλ έκανε το 0-1. Αλλά η αλήθεια είναι πως και μέχρι εκείνο το σημείο του ματς η Ατλέτικο δεν υπέφερε από τους γηπεδούχους – παρά την όρεξη με την οποία ξεκίνησε ο Γιαμάλ το ματς και μολονότι ο Ράσφορντ προκαλούσε ρήγματα. Η Ατλέτικο έδειξε όλη την ανθεκτικότητα της. Με τους Ρουτζέρι, ΛεΝορμάν, Πουμπίλ άριστους στην άμυνα, τον τερματοφύλακα Μούσο να μοιάζει Ομπλακ, τον Μπαένα να πατάει όλο το γήπεδο και τον Γριεζμάν να πρεσάρει σαν δαιμονισμένος σε μια βραδιά που κατά τα άλλα δεν του έβγαιναν πολλά όταν είχε τη μπάλα στα πόδια πήρε ένα τεράστιο αβαντάζ κυρίως χάρη στην προσφορά των επιθετικών της. Ο Σιμεόνε πήρε την αποβολή, ο Αλβαρεζ πέτυχε το 9ο γκολ του φέτος στην διοργάνωση, ο Σόρλοτ ήρθε από τον πάγκο και πέτυχε το γκολ του 0-2: με την άμυνα της Μπαρτσελόνα κάνει ό,τι θέλει.

Ο Φλικ γκρίνιαξε και την διαιτησία, προσπάθησε να κρύψει το αριθμητικό μειονέκτημα βγάζοντας τον αόρατο Λεβαντόφσκι και παίζοντας κάτι σαν 3-3-3 στο δεύτερο ημίχρονο, αλλά δεν πήρε τίποτα από τους αναπληρωματικούς του και σίγουρα νοστάλγησε τον Ραφίνια. Η ομάδα του δέχτηκε γκολ για 14ο σερί ματς στην διοργάνωση. Δεν τον απασχολεί αλλά είναι πρόβλημα.

Οι Γερμανοί ξανάρχονται

Την Τρίτη το βράδυ στις νίκες της Μπάγερν Μονάχου στο Μπερναμπέου κόντρα στην Ρεάλ και της Αρσεναλ κόντρα στην Σπόρτινγκ στη Λισαβόνα ξεχώρισαν δυο παλιόφιλοι Γερμανοί: ο 40χρονος πλέον Μάνουελ Νόιερ, τερματοφύλακας της Μπάγερν που μας θύμισε γιατί ήταν για χρόνια ο καλύτερος στην Ευρώπη και ο αγέλαστος Χάβερτς που έδωσε την νίκη στους Κανονιέρηδες με ένα γκολ στις καθυστερήσεις.

Στο τέλος του μοτς στο Μπερναμπέου ο Νόιερ πανηγύρισε ουρλιάζοντας με όλη του τη δύναμη και σηκώνοντας τις γροθιές του. Οι αποκρούσεις του ήταν καθοριστικές σε ένα ματς στο οποίο η πρωταθλήτρια Γερμανίας ήταν καλύτερη και φυσικά κρατούσε την μπάλα πιο πολύ αλλά η Βασίλισσα χτυπούσε στις αντεπιθέσεις με τον Βινίσιους και τον ΕμΠαπέ πολύ μεθοδικά. Ο Νόιερ μετά από καιρό έκανε πολλά - αλλά δυο επεμβάσεις του θύμισαν τις παλιές μεγάλες του μέρες όταν έμοιαζε ανίκητος. Στο 61΄ απέτρεψε ένα γκολ χωρίς καν να βρει την μπάλα: έκλεισε τον Βινίσιους που βρέθηκε απέναντί του ανενόχλητος χωρίς να πέσει στα πόδια του, αλλά κλείνοντας του υποδειγματικά το πεδίο – ο Βραζιλιάνος βγήκε στο πλάι και δεν βρήκε εστία. Πέντε λεπτά αργότερα έβγαλε εκπληκτικά ένα σουτ του Εμπαπέ που πήγαινε στην δεξιά γωνία της εστίας του. «Είναι κρίμα που δεν μπορέσαμε να κερδίσουμε με 2-0», είπε μετά τον αγώνα. «Ο Εμπαπέ και ο Βινίσιους είναι από τους καλύτερους παίκτες στον κόσμο – η ρεβάνς χρειάζεται προσοχή» συμπλήρωσε.

Πολλή προσοχή θα χρειαστεί ωστόσο η Ρεάλ στην Γερμανία για να μην χάσει και δεύτερη φορά. Η Μπάγερν στο Μπερναμπέου έκανε δήλωση κατάκτησης της διοργάνωσης διότι κέρδισε χωρίς να είναι εντυπωσιακή. Τα υπέροχα γκολ του Ντίαζ και του Χάρι Κέιν της έδωσαν το 0-2 στο οποίο απλά απάντησε ο ΕμΠαπέ, αλλά αυτό που είναι εντυπωσιακό στην περίπτωση των Γερμανών είναι η ανάπτυξή τους: Ντίαζ, Ολίσε και Γκνάμπρι «ταϊζουν» αστταμάτητα τον Χάρι Κέιν και βγαίνουν στην πλάτη του «στενεύοντας» το γήπεδο διαρκώς σε μια εποχή που στην μόδα είναι η αξιοποίηση των πλάγιων γραμμών. Ανεξάρτητα από το τι θα γίνει στη ρεβανς η Μπάγερν είναι χάρμα ιδέσθαι.

Για την τωρινή Αρσεναλ δεν μπορείς να το πεις αυτό. Η ομάδα του Αρτέτα φαίνεται λίγο βαριά και κουρασμένη αλλά ο κόουτς έχει την δυνατότητα να βρίσκει συχνά τον ήρωα της μιας βραδιάς και να παίρνει ματς στις λεπτομέρειες. Ο Κάιλ Χάβερτζ, χωρίς μάλιστα να έχει κάνει ένα εξαιρετικό παιγνίδι, έδωσε στην Αρσεναλ μια νίκη στις καθυστερήσεις που ισοδυναμεί με πρόκριση. Ο αγέλαστος κυνηγός του Αρτέτα είχε στο τέλος την ψυχραιμία που η περίσταση απαιτούσε και βρήκε το γκολ σε μια στιγμή που φαινόταν πως μετά από ευκαιρίες, δοκάρια, αλλά και φόβους για επιπλέον ρίσκα το ματς δεν θα ξεκολλήσει από το 0-0. Η Σπόρτινγκ, που είχε δοκάρι με τον Αραούχο και είδε τον τερματοφύλακα Ρέγια να σταματά τους κυνηγούς της δυσκολεύεται πολύ εκτός έδρας, ενώ η Αρσεναλ δύσκολα χάνει στο Λονδίνο και δύσκολα χαρίζει γκολ. Από όλες τις αποστολές ανατροπών αυτή της πρωταθλήτριας Πορτογαλίας μοιάζει η πιο δύσκολη.

Φτάνει ο κόσμος;

Και η πιθανότητα να κάνει η Λίβερπουλ την ανατροπή μοιάζει κάτι απίθανο με βάση την εικόνα της στο «Παρκ Ντε Πρενς». Ο Σλοτ ήταν αφοπλιστικά ειλικρινής λέγοντας πως στην ρεβάνς ποντάρει μόνο στο νόμο του Ανφιλντ αφού η ομάδα του ήταν πολύ κακή: ο Ολλανδός είπε πως η ήττα με 2-0 είναι κολακευτικό αποτέλεσμα και έχει δίκιο. Με τους Ντεμπελέ και Κβαρασκέλια σε φουλ φόρμα μετά από πολλές περιπέτειες είναι να απορείς πως η Παρί δεν θα σκοράρει στο Ανφιλντ όταν μάλιστα ο Ντουέ που άνοιξε το σκορ έχει πια και την ρέντα του σκόρερ που μπορεί να βρει γκολ και γιατί η μπάλα κάπου θα κοντράρει και θα του κάνει το χατίρι. Η Λίβερπουλ δεν είχε ευκαιρίες, δεν είχε διακριθέντες και όταν ο Κβάρα διέλυσε την άμυνα της για να κάνει το 2-0 στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου η ομάδα του Σλοτ φλέρταρε με την πιθανότητα της απόλυτης καταστροφής. Ο Σλοτ έχει δίκιο όταν λέει ότι η ομάδα του έχει ελπίδες γιατί γλύτωσε ένα διασυρμό, αλλά στο Ανφιλντ δεν θα αρκεί ο κόσμος και η υποστήριξη του αν είναι πάλι αλλού κι αλλού ο Ετικιτέ, ο Βίρτζ αλλά και ο Φαν Ντάικ – όλοι φαντάσματα του εαυτού τους.

Θλιβερό το φινάλε της τεράστιας καριέρας του Σαλάχ. Τον σήκωσε ο Σλοτ για ζέσταμα στο 30΄και δεν τον χρησιμοποίησε ποτέ. Αν καταλαβαίνω καλά τις νέες συνθήκες που επικρατούν στην Αγγλία, αν η Λίβερπουλ αποκλειστεί από την Παρί, το καλοκαίρι μαζί με τον Σαλάχ θα φύγει κι ο Σλοτ. Όχι με χειροκροτήματα όπως ο Αιγύπτιος…