Ο ατέλειωτος κατήφορος....

Ο ατέλειωτος κατήφορος....

Το Σάββατο αναρωτιόμουν στην SportDay αν ο Αγγελος Αναστασιάδης στο ματς της Εθνικής μας με την Εσθονία θα προτιμήσει να χρησιμοποιήσει τους βασικούς, ώστε να κυνηγήσει μια νίκη που θα δώσει στην ομάδα ηθικό και τρεις βαθμούς, ή αν θα χρησιμοποιήσει τους (θεωρητικά τουλάχιστον…) αναπληρωματικούς για να έχει μια καλύτερη εικόνα των παικτών που έχει στα χέρια του, ενόψει της έναρξης των υποχρεώσεων στα προκριματικά του Euro του 2020. Επειδή το ένοιωθα στα κόκκαλα μου το κακό να πλησιάζει, υπενθύμιζα τις δηλώσεις του Αγγελου Μπασινά, που είπε πρόσφατα πως μόνο οι νίκες έχουν αξία για μια ομάδα που προσπαθεί ν αλλάξει σελίδα κι έκλεινα την αναφορά μου στο ματς τονίζοντας πως τη δεδομένη στιγμή οι νίκες είναι περισσότερο απαραίτητες από τους πειραματισμούς. Δυστυχώς ο ομοσπονδιακός προπονητής ήθελε να πειραματιστεί. Σε λάθος ματς και με καταστροφικές συνέπειες.   

Τα κουσούρια μεγαλώνουν

Οι προπονητές αλλάζουν, αλλά τα κουσούρια μεγαλώνουν: πλέον έχουμε κι ένα ακόμα – την άγνοια. Ο Αναστασιάδης αμφιβάλω αν γνώριζε τι μπορούσε να πάθει η Εθνική χάνοντας από την Εσθονία. Το θέμα δεν ήταν μόνο η δεύτερη θέση στον όμιλο του UEFA Nations League, αλλά και το γκρουπ δυναμικότητας στο οποίο η Εθνική θα βρεθεί στα προκριματικά του Euro του 2020 στην επικείμενη κλήρωση: αν κέρδιζε θα ήταν στο τρίτο, τώρα θα είναι στο τέταρτο. Και οι πιθανότητες να έχει ένα ακόμα δύσκολο αντίπαλο μπροστά της είναι πλέον πολλές.

 

Αν ο Αναστασιάδης τα ήξερε αυτά και τελικά προτίμησε να δει τους παίκτες που δεν αγωνίστηκαν με την Φινλανδία, αντί να κατεβάσει μια λογική ομάδα για να κερδίσει (ή τουλάχιστον να μην χάσει…) το ματς, πραγματικά είναι για δέσιμο. Αν δεν τα γνώριζε, καταλαβαίνει κανείς πόσο διαλυμένη είναι η εσωτερική οργάνωση της Εθνικής: σε χρόνο ρεκόρ από το τσούρμο των εξυγιαντών διαλύθηκαν τα πάντα!

 Με τρεις κόφτες κόντρα στην Εσθονία

Θέλω να πιστεύω ότι ο κόουτς δεν ήξερε το πόσο σημαντικό είναι το αποτέλεσμα διότι μόνο αυτό μπορεί να δικαιολογεί το είδος του τραγικού πειράματος. Η ενδεκάδα που παράταξε χθες ο Αναστασιάδης δεν ήταν σε καμία περίπτωση η κατάλληλη για μια διαδικαστική και απαραίτητη νίκη, έστω και με αντίπαλο μια ομάδα που την Εθνική μας δεν την είχε κερδίσει ποτέ. Από τους έντεκα που ξεκίνησαν με την Φινλανδία ο Αναστασιάδης κράτησε βασικούς μόνο δυο: τον Σωκράτη Παπασταθόπουλο και τον Ζέκα. Οι εννέα αλλαγές σε σχέση με το ματς με τους Φινλανδούς ήταν πάρα πολλές κι αυτό φάνηκε αμέσως ότι θα είναι πρόβλημα. Τερματοφύλακας ήταν  ο Μπάρκας – κι αυτό δεν το λες πρόβλημα γιατί ήταν βασικός όλη την προηγούμενη περίοδο. Όλα τα άλλα προκαλούν μόνο απορίες. Μαζί με τον Σωκράτη έπαιξαν στην άμυνα ο Μπακάκης και οι Λαμπρόπουλος και Γιαννούλης, που έκαναν ντεμπούτο σε επίσημο ματς: και οι τρεις ήταν για διαφορετικούς λόγους κατώτεροι των περιστάσεων. Ο Μπακάκης δεν σεντράρει και δεν είναι για παιγνίδι πρωτοβουλίας – επιπλέον τον τελευταίο καιρό είναι και κουρασμένος. Ο Γιαννούλης ήταν ψαρωμένος – ο Λαμπρόπουλος δεν είναι έτοιμος για Εθνική: όχι τυχαία πέτυχε το αυτογκόλ, που προκάλεσε το τελικό και μοιραίο 0-1.

Όχι ότι στις άλλες γραμμές υπήρχε ισορροπία και λογική. Δίπλα στο Ζέκα ήταν ο Σάμαρης, που επέστρεψε μετά από καιρό και μας βοήθησε να καταλάβουμε γιατί δεν παίζει στην Μπενφίκα: περπατάει και δεν πατάει περιοχή ποτέ. Μαζί τους ήταν ο Μπουχαλάκης και η Εθνική έπαιξε με τρεις κόφτες σε ένα ματς που έπρεπε να κατεβεί για να κάνει παιγνίδι πρωτοβουλίας! Στην επίθεση έπαιξαν ο Μπακασέτας, ο Καρέλης που είχε καιρό να πάρει φανέλα βασικού αφού ήταν τραυματίας κι ο Μασούρας, η πρόοδος του οποίου έχει εντυπωσιάσει τον Αναστασιάδη που τον παρακολουθεί συχνά στη Νέα Σμύρνη. Αλλά άλλο είναι η Εθνική κι άλλο ο Πανιώνιος. Ο Καρέλης έδειξε την ανετοιμότητα του αδυνατώντας να σπριντάρει, ο Μασούρας είχε διάθεση χωρίς ποτέ να φτάσει σε θέση βολής. Η Εθνική κάπως βελτιώθηκε όταν μπήκε καθυστερημένα ο Φορτούνης που χτύπησε δυο ωραία φάουλ – στη φάση του πρώτου από τα δυο σημάδεψε το δοκάρι. Αλλά δεν ήταν καν η πρώτη αλλαγή: πρώτη αλλαγή ήταν η είσοδος του Τοροσίδη και νομίζω θα την θυμόμαστε για καιρό- είναι σπάνιο σε ομάδα που χάνει να βγαίνει δεξί μπακ για να μπει δεξί μπακ και μάλιστα στο ημίχρονο! Η επιτομή της σύγχυσης είναι η περίπτωση του Κουλούρη: τον στερήσανε από την Εθνική Ελπίδων στο εντός έδρας ματς των μπαράζ με την Αυστρία ενώ υπήρχε ο Μήτρογλου και χθες που ο βασικός φορ ήταν τραυματίας ο φορ του Ατρόμητου δεν υπήρχε!

Ας περιμένουμε την κλήρωση

Οι Εσθονοί τρόμαξαν και σε μια φάση στο 88΄όταν το γυριστό του Καρέλη το έβγαλε ο τερματοφύλακάς τους. Αλλά πήραν την πρώτη τους νίκη με αντίπαλο την Εθνική μας έχοντας ένα σωρό απουσίες και παίζοντας απλά προσεχτική άμυνα: τώρα μπορούν να φωνάξουν τα νησιά Φερόε για ένα φιλικό και να γελάνε μαζί μας.

  

Δεν ξέρω ποια μπορεί να είναι τα συμπεράσματα του προπονητή από όσα είδε χθες: ξέρω ότι είναι απαραίτητο η ομάδα να πάει στα προκριματικά με ένα γκρουπ από πολεμιστές που να προσπαθήσουν να πάρουν την πρόκριση σε ένα όμιλο που εκ των πραγμάτων θα είναι πλέον ακόμα πιο δύσκολος. Περνάνε δυο, αλλά στον όμιλο θα υπάρχουν πλέον τρεις ομάδες που τα τέσσερα τελευταία χρόνια έχουν καλύτερα αποτελέσματα από την Εθνική μας – αυτό είναι το μόνο βέβαιο. Όμως δεν θα είναι εύκολοι και οι θεωρητικά χειρότεροι: στα προκριματικά του μουντιάλ της Ρωσίας η Εθνική μας είχε πάλι δυσκολευτεί με την Εσθονία (έφερε ισοπαλία στο Καραϊσκάκη) και παραλίγο εκείνο το στραβοπάτημα να της κοστίσει ακόμα και μια θέση στα μπαράζ, μολονότι είχε πάρει την ισοπαλία με τους πανίσχυρους Βέλγους στις Βρυξέλλες και δεν είχε χάσει από τους Βόσνιους σε δυο παιγνίδια. Η Εθνική μας, αν κάτι πρέπει να κρατήσει από τα ματς στο UEFA Νations League, είναι ότι έχει χάσει την ευκολία να κάνει νίκες εντός και εκτός έδρας με ομάδες που για μια δεκαετία σχεδόν ήταν του χεριού της: έχασε την πρώτη θέση γιατί ηττήθηκε από την Ουγγαρία στην Βουδαπέστη σε άδειο γήπεδο κι από την Φινλανδία στο Τάμπερε με κάτω τα χέρια κι έχασε τη δεύτερη θέση χθες από μια ομάδα που απλά έτρεχε. Αλλά όλα αυτά είναι υποσημειώσεις σε μια τραγική βραδιά, στην οποία κανείς δεν κατάλαβε αν το ματς που η ομάδα έπαιξε, το αντιμετώπισε ως φιλικό ή ως επίσημο: αν η μπάλα έχει χαθεί, έχει χαθεί από τους πάντες – όχι μόνο από προπονητές και παίκτες.

Ας περιμένουμε την κλήρωση και τη σύσταση του ομίλου των προκριματικών για να δούμε πόσο μεγάλη είναι η ζημιά. Γιατί αν στο γκρουπ μας βρούμε τρεις δυνατές ομάδες τελικά, η ήττα από την Εσθονία θα μας κυνηγάει χρόνια. Οπότε ας ξαναπαρακαλέσουμε την Παναγιά να βάλει το χέρι της, ομολογώντας ότι δεν το χουμε δει ακόμα…