Δεν χωρά αμφιβολία πως τα συνθήματα υπέρ του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στο Καραϊσκάκη το Σάββατο ήταν στην πραγματικότητα συνθήματα αποδοκιμασίας της διοίκησης του Ολυμπιακού και δεν ήταν προσπάθεια αποχαιρετισμού του πρώην προπονητή. Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Συνέβη κάτι σπάνιο και δεν θα ήθελα να το περάσω χωρίς να σταθώ.   

Είναι δεδομένο πως υπάρχει κόσμος που θέλει να μετατρέψει τον Μεντιλίμπαρ σε ένα είδος σύμβολου δια μέσα του οποίου θα εκφράζει την αντίρρησή του για τον ίδιο τον κ. Βαγγέλη Μαρινάκη και τον τρόπο που διοικεί τον Ολυμπιακό. Αλλά θα ήταν τεράστιο λάθος ο Ολυμπιακός (ή έστω μέρος του κόσμου του) να μπει στην διαδικασία να απαντήσει σε αυτές τις διαμαρτυρίες: ο Ολυμπιακός πρέπει να κάνει ό,τι μπορεί για να κερδίσει αυτό τον κόσμο. Και οι άλλοι, που με τα συνθήματα αυτά διαφωνούν, πρέπει απλά να δεχτούν πως ένας κόσμος έχει και το δικαίωμα να διαμαρτύρεται. Ειδικά μάλιστα αν είναι στο γήπεδο, που σημαίνει πως την ομάδα την ακολουθεί και δεν πληρώνει και εισιτήριο χωρίς να ψάχνει απλώς like για τις απόψεις του.

Δεν υπήρχε κατάλληλη στιγμή

Τα συνθήματα για τον Μεντιλίμπαρ πρέπει να αντιμετωπιστούν με κατανόηση. Δεν αποθεώνεται κάποιος που είναι τυχαίος ή περαστικός: η συμβολή του προπονητή στην μεγαλύτερη επιτυχία του Ολυμπιακού στην ιστορία του, δηλαδή στην κατάκτηση του Conference League, υπήρξε προφανώς σημαντική. Ο κόσμος που αντέδρασε στην απόλυσή του γκρινιάζει για τον τρόπο που αυτή ήρθε, ξεχνώντας ότι ποτέ δεν θα υπήρχε μια κατάλληλη στιγμή για να χωρίσει ο Ολυμπιακός με τον Βάσκο, αλλά όταν αγαπάς ξεχνάς. Επίσης δεν χρησιμοποιείς πολύ το μυαλό σου όταν μιλάει η καρδιά. Αν ο Ολυμπιακός χώριζε με τον Μεντιλίμπαρ πέρυσι - μετά το τέλος του πρωταθλήματος δηλαδή - πάλι τραύμα θα προέκυπτε: θα κατηγορούσαν την διοίκηση πάλι για έλλειψη σεβασμού, θα μιλούσαν για τα ματς της ομάδας στο Τσάμπιονς λιγκ, θα χρέωναν την απώλεια του πρωταθλήματος σε οποιονδήποτε άλλο εκτός από τον κόουτς – στον ΕλΚαμπί πχ ή στις κακές μεταγραφές. Το ίδιο θα συνέβαινε και αν τον Μεντιλίμπαρ ο Ολυμπιακός τον κρατούσε αναβάλλοντας την πιθανότητα για την δημιουργία μιας νέας ομάδας και χώριζε μαζί του μετά το τέλος του εφετινού πρωταθλήματος: και να μην το κατακτούσε πάλι ο κόουτς δεν θα είχε ευθύνη. Γιατί όποιος τον Μεντιλίμπαρ τον αγαπάει έχει παραιτηθεί από κάθε πιθανότητα να τον κατανοήσει και να δει την όποια δουλειά του: έχει αποφασίσει πως δεν φταίει σε τίποτα.

Με αυτές τις αντιλήψεις δεν μπορείς να τα βάλεις: δεν υπάρχει λογική ώστε να γίνει συζήτηση – υπάρχει μόνο υποστήριξη. Υπέροχη και φανατική. Και οπαδική. Τους οπαδούς του όμως ο Ολυμπιακός πάντα προσπαθούσε να τους καταλάβει και να μην ανοίγει μαζί τους μέτωπο. Οποιες κι αν ήταν οι κατά καιρούς υπερβολές τους.

Η ανάγκη για εξηγήσεις

Πριν από λίγο καιρό είχα γράψει πως ο Μεντιλίμπαρ έπρεπε να βγει και να μιλήσει και να το κάνει για τους οπαδούς του Ολυμπιακού που τον αγαπούν: να πει τα παράπονά του και να εξηγήσει τις απαιτήσεις του. Ο Βάσκος δεν το έκανε γιατί ποτέ του δεν πίστευε πως χρειάζεται να εξηγεί το οτιδήποτε σε κανένα: έλεγε άλλωστε πολλά που έτσι κι αλλιώς ο κόσμος που είχε στο μυαλό του ένα άλλο Μεντιλίμπαρ δεν ήθελε να ακούει. Ο Βάσκος πχ δεν έκανε ποτέ σχεδόν υποδείξεις για παίκτες – προτιμούσε απλά να υπενθυμίζει πως θέλει 25 κι όχι περισσότερους. Τώρα λέω πως ειδικά μετά την φυγή του υπάρχει μια ανάλογη ανάγκη για εξηγήσεις, μόνο που τώρα καλό είναι να εξηγήσει πολλά ο ίδιος ο Μαρινάκης. Ο κόσμος του Ολυμπιακού χρειάζεται να ακούσει μια γενναία τοποθέτησή του. Και νομίζω πως είναι καλό να τοποθετηθεί σε πολλά: όχι γιατί αν το κάνει θα αλλάξουν οι θέσεις των επικριτών της διοίκησής του (αυτούς μόνο με επιτυχίες μπορεί να τους κερδίσει) αλλά γιατί πιστεύω πως μια δημόσια τοποθέτησή του θα βοηθήσει ώστε να υπάρξει μια κάποια εκτόνωση μιας κατάστασης πριν αυτή γίνει χειρότερη.

Δεν είναι κάτι κακό

Ο Μαρινάκης δεν αγαπάει τα λόγια, ούτε τα πολλά ούτε τα λίγα. Δεν έχει δημοσιογράφους στους οποίους να εμπιστεύεται τις σκέψεις του ώστε να ξέρουμε τι νομίζει για όσα απασχολούν την επικαιρότητα. Δεν μοιάζει με τον Δημήτρη Μελισσανίδη που επειδή ήθελε να ξέρεις τι νομίζει για όσα ακούγονται σε έπαιρνε τηλέφωνο αυτός, και δεν έχει σχέση με τον κ. Γιάννη Αλαφούζο που αγαπάει τις συνεντεύξεις και τα μικρόφωνα. Του αρέσουν πιο πολύ οι πράξεις. Αλλά οι εξηγήσεις μετά από ένα καλοκαίρι μεγάλων αποριών δεν είναι κάτι κακό. Δεν χρειάζεται να απολογηθεί σε κανένα – πολλές άλλωστε από τις κατηγορίες που του προσάπτουν είναι εντελώς αστήρικτες. Χρειάζεται όμως κατά την γνώμη μου να βγει μπροστά όπως η περίσταση το απαιτεί.

Υπάρχουν πολλές απορίες

Μπορεί να ξέρω πολλά από αυτά που πιστεύει ο πρόεδρος του Ολυμπιακού, μπορεί να καταλαβαίνω αρκετά και μπορεί να υπάρχουν και πολλοί άλλοι που ξέρουν και καταλαβαίνουν περισσότερα. Ξέρω πχ ότι ο Μαρινάκης δεν ήθελε να φύγει ο Μεντιλίμπαρ μετά το τέλος του πρωταθλήματος και το μόνο που του ζήτησε ήταν να πει ποιους παίκτες χρειάζεται, μολονότι δεν ήταν για μήνες ευχαριστημένος από το ποδόσφαιρο που έβλεπε. Καταλαβαίνω ότι οι διοικητικές παρεμβάσεις του και οι αλλαγές μέσα στο καλοκαίρι έγιναν γιατί δεν χαιρόταν με τον τρόπο που οι υπεύθυνοι της εκτέλεσης του σχεδιασμού δούλευαν. Ξέρω πως όσα έγιναν μετά τον αποκλεισμό με την Ναϊμέγκεν έγιναν με αρκετή δυσκολία αφού υπήρχε πίεση, αλλά και με ειλικρινείς προθέσεις ώστε να δημιουργηθεί ένα ρόστερ καλύτερο. Καταλαβαίνω ότι έπρεπε να πέσει το βάρος και σε κάποιες πωλήσεις αφού υπήρχαν παίκτες που δεν ήθελαν πλέον να μείνουν – και δεν ήταν λίγοι. Αλλά όλα αυτά δεν έχει καμία σημασία ούτε αν τα ξέρω ούτε να τα καταλαβαίνω εγώ. Καλό είναι ο Μαρινάκης να τα πει ο ίδιος. Και να εξηγήσει και άλλα πολλά που έχουν να κάνουν με την γενική διοίκηση του ομίλου, με το νέο Καραϊσκάκη και τις δυσκολίες που βρίσκει, με την σχέση του με τη Κυβέρνηση και άλλα πολλά.

Αυτοί που ξέρουν δεν ξέρουν

Ο κόσμος του Ολυμπιακού περιμένει μια τοποθέτηση του προέδρου της ομάδας στα δύσκολα. Την επιβάλει η γενική αίσθηση ότι αυτά είναι μπροστά. Όχι γιατί έφυγε ο Μεντιλίμπαρ και κάποιοι φωνάζουν το όνομά του. Αλλά γιατί όταν ο πρόεδρος δεν μιλάει, μιλάνε πολλοί άλλοι εκ μέρους του. Κι αυτό μερικές φορές σε κάθε ομάδα είναι το χειρότερο που μπορεί να συμβεί. Να ακούγονται οι ψίθυροι αυτών που ξέρουν είναι κάτι χειρότερο κι από τις φωνές που μπορεί να ακούγονται στο γήπεδο. Κυρίως γιατί αυτοί που ξέρουν, συνήθως δεν ξέρουν την τύφλα τους…