Χωρίς ένα ματς ανάμεσα στις ομάδες που βρίσκονται στην κορυφή της βαθμολογίας και με το παιγνίδι της ΑΕΚ με τον Ατρόμητο να έχει αναβληθεί η έβδομη αγωνιστική δε ήταν και η πιο ενδιαφέρουσα. Στα έξι ματς που έγιναν έβρεξε γκολ (είχαμε συνολικά 21). Δεν υπήρξε καμία έκπληξη βέβαια. Δεν είναι έκπληξη ούτε η εμφάνιση του διαιτητή Φωτιά και των συνεργατών του στο VAR στο ντέρμπι της Θεσσαλονίκης ΠΑΟΚ – Ηρακλής (2-1). Κι ίσως αυτό να είναι και το χειρότερο. Αλλά ας τα πάρουμε με την σειρά.

Με πέντε διαφορετικούς σκόρερ

Ο Παναθηναϊκός μετά την ήττα του στο Καραϊσκάκη είχε δυο ματς εντός έδρας για να αντιδράσει και να δείξει ότι αυτό που έγινε στο ντέρμπι ήταν μια παρένθεση. Επρεπε να κερδίσει την Μπάνια Λούκα στο ντεμπούτο του στην πρεμιέρα του στο Conference League και τον Αστέρα Τρίπολης χθες: έκανε και τα δυο και κόντρα στον Αστέρα έπαιξε και πολύ καλό ποδόσφαιρο κερδίζοντας με 5-1 και βρίσκοντας γκολ από πέντε διαφορετικούς σκόρερς. Εστειλαν την μπάλα στα δίχτυα δυο αμυντικοί (ο Ντε Φράι που έκανε το 1-0 και ο Καλάμπρια που σημείωσε το 4-1), δυο σέντερ φορ (ο Ντέσερς που έγραψε το 3-1 και ο Τετέι που έκλεισε το σκορ) και ένας μέσος, ο Λούζα, (που έκανε το 2-0) παίζοντας στην θέση του Καμαρά - ήταν ο καλύτερος του γηπέδου. Ο Παναθηναϊκός έχει πετύχει μέχρι τώρα στο ΟΑΚΑ 14 γκολ σε 4 ματς. Το μήνυμα που έχει στείλει, ειδικά στις ομάδες που δεν κάνουν πρωταθλητισμό, είναι ότι εντός έδρας δεν θα χαρίσει φέτος βαθμούς και πως όλοι πρέπει να βλέπουν το παιγνίδι στο ΟΑΚΑ μαζί του ως ένα χαμένο ματς. Ετσι περίπου το αντιμετώπισε κι ο Αστέρας Τρίπολης που το παράτησε γρήγορα: μόνο ο Παπακανέλος θα το θυμάται για το εκπληκτικό γκολ του. Μόνο πρόβλημα του Νίστρουπ οι τραυματισμοί του Ουνάι και του Γιάγκουσιτς. Ο πρώτος έφυγε από το ματς στο 15΄ κρατώντας το γόνατό του. Κακό σημάδι.

Ροτέισον και Ορτέγκα

Αντίθετα με τον Νίστρουπ που δεν αγαπάει το rotation, ο Ιμανόλ Αγουαθίλ φανερά το θεωρεί εργαλείο δουλειάς. Στα τρία δύσκολα ματς που ο Ολυμπιακός είχε να δώσει στην εβδομάδα που προηγήθηκε στην αρχική του ενδεκάδα βρέθηκαν συνολικά 18 παίκτες. Στο Αγρίνιο ξεκίνησαν επτά διαφορετικοί σε σχέση με αυτούς που είδαμε στην Μασσαλία. Παρόλα αυτά δεν υπήρχαν σοβαρά προβλήματα ομοιογένειας: το καλύτερο κομμάτι του παιγνιδιού του Ολυμπιακού είναι το πρώτο μισάωρο, όταν και γκολ βρήκε (με τον Ρόκα) και ευκαιρίες έκανε και δεν κινδύνεψε.

Η εικόνα του άλλαξε μετά την έξοδο του Κώστα Φορτούνη εξαιτίας ενός τραυματισμού. Αυτό που έχω καταλάβει στο λίγο καιρό του Ιμανόλ είναι ότι για αυτόν οι μέσοι και οι μεσοεπιθετικοί είναι ό,τι σημαντικότερο και η απόδοσή τους κρίνει την θεαματικότητα του παιγνιδιού του Ολυμπιακού: με την έξοδο του Φορτούνη χάθηκαν οι ρόλοι αφού ο Ζέλσον που τον αντικατέστησε κάνει άλλα πράγματα. Ο Παναιτωλικός κατάλαβε την δυσκολία του Ολυμπιακού στο να κρατήσει τη μπάλα, βγήκε πιο ψηλά και αν δεν σκόραρε είναι γιατί κι αυτός όπως και η Μαρσέιγ έπεσε πάνω στην Ορτέγκα που παιγνίδι με παιγνίδι δείχνει τερματοφύλακας μεγάλης ομάδας: δεν χρειάζεται να τον βομβαρδίσουν για να ζεσταθεί, αλλά φωνάζει παρών σε τρεις – τέσσερις φάσεις που μπορεί να είναι απαραίτητος.

Κατά τα άλλα, όπως και με τον ΠΑΟ και την Μαρσέιγ, καθοριστικές είναι πάλι οι παρεμβάσεις του Ιμανόλ που δεν είναι ούτε αυτή τη φορά οι πιο συνηθισμένες. Το ματς έδειχνε ότι ο Ολυμπιακός χρειαζόταν τα τρεξίματα του Εσε (και γιατί οι Φρόιελερ και Πουέρτα έμοιαζαν κουρασμένοι), Αυτός προτίμησε να στείλει στο γήπεδο τον Ζότα και τον Τσικίνιο. Οι δυο τους βρήκαν το γκολ του 2-0 (με τον Τσικίνιο να σκοράρει στο πρωτάθλημα για πρώτη φορά μετά τον Νοέμβρη του 2025) αλλά ειδικά ο πρώτος έκανε κι άλλα πολλά βοηθώντας τον Ολυμπιακό να ξεπεράσει την πίεση.

Ο Ολυμπιακός γυρνά από το Αγρίνιο έχοντας κάνει τρία πράγματα που δεν είχαμε δει μέχρι τώρα. Κέρδισε ένα ματς με δυο γκολ διαφορά, σκόραρε δυο φορές χωρίς σέντρες κι όχι από στημένη φάση, και πήρε δυο γκολ από μεσοεπιθετικούς του. Φυσικά κι έχει ακόμα πολλά να διορθώσει και πολλά να δείξει. Αλλά η αίσθηση που υπήρχε στο Αγρίνιο – ειδικά στο πρώτο ημίχρονο – είναι ότι αν υπήρχε ο ΕλΚαμπί το ματς θα είχε κριθεί από το μισάωρο.

Συνέρχεται ο Αρης

Σε ανάλογη διαδικασία ανάρρωσης είναι και ο Αρης που κέρδισε την Κηφισιά με 1-2 εκτός έδρας. Μετά την διακοπή η ομάδα του Μιχάλη Γρηγορίου είναι καλύτερη γιατί ενσωματώνει τους νέους της παίκτες. Το γκολ του τελικού 1-2 πέτυχε ο Γκαρέ, μετά από εξαιρετική ενέργεια του Ράφα Μιρ που μπήκε στο ματς. Το γκολ του 0-1 πέτυχε ο Μπρούμα με εκτέλεση πέναλτι – το βρήκε με την δεύτερη καθώς την πρώτη φορά που το εκτέλεσε το έχασε, αλλά δόθηκε επανάληψη. Η Κηφισιά δεν ήταν κακή κι αυτό κάνει την νίκη του Αρη ακόμα πιο σημαντική. Της έμεινε τελικά ως παρηγοριά μόνο το υπέροχο γκολ του Σαγκάλ που το πανηγύρισε φουσκώνοντας ένα μπαλόνι: δεν ξέρω τι θέλει να πει ο ποιητής, αλλά είχε πλάκα.

Η Καλαμάτα είναι πραγματικά Θύελλα

Το ματς αυτό θα ήταν το ωραιότερο της αγωνιστικής αν δεν υπήρχε το Καλαμάτα – ΟΦΗ 4-3. Η Μαύρη Θύελλα εμφανίζει κάθε αγωνιστική και καινούργιους πρωταγωνιστές (αυτή τη φορά ήταν ο Κουρμινόφσκι που έκανε χατ τρικ) και αποδεικνύεται ομάδα με χαρακτήρα. Ο ΟΦΗ έκανε ένα καταπληκτικό come back στο παιχνίδι ισοφαρίζοντας σε 3-3 με τον Νους, μολονότι βρέθηκε να χάνει με 2-0 και 3-1 όμως η Καλαμάτα μίλησε τελευταία παίρνοντας το ματς τις καθυστερήσεις με γκολ του Σίγκουρσον, για τον οποίο επίσης ακούγονται πολλά και ωραία. Παρά τις αμυντικές της αδυναμίες είναι μια ομάδα που τιμά το ποδόσφαιρο. Είναι έκτη στη βαθμολογία χωρίς ακόμα να έχει αγωνιστεί στην έδρα της! Και παρότι νεοφώτιστη δεν έχει καμία σχέση με πιο έμπειρες ομάδες της αγωνιστικής όπως ο Λεβαδειακός και ο Βόλος που το Σάββατο στο μεταξύ τους 0-0 ταλαιπώρησαν το ποδόσφαιρο.

Φωτιάς σούπερ σταρ

Φυσικά αυτά τα ματς επισκιάζονται από το σόου του Βασίλη Φωτιά και των συνεργατών του στο VAR που στην Τούμπα που πήγαν το ποδόσφαιρο χρόνια πίσω. Ο ΠΑΟΚ κέρδισε τον Ηρακλή με ανατροπή και γιατί ο Λίσι βρήκε στο πρόσωπο του Μπάντζα τον ήρωα της βραδιάς: ο φορ που μπήκε στο γήπεδο για να παίξει ο ΠΑΟΚ με δυο φουνταριστούς ισοφάρισε και έμπλεξε τρομερά τον Ηρακλή – ο Βάλτερ Ματζάρι στην σπάνια μονομαχία δυο Ιταλών τεχνικών στην Σουπερλίγκα μάλλον την αλλαγή συστήματος του ΠΑΟΚ δεν την κατάλαβε, ίσως από τα νεύρα του. Όμως αντικειμενικά είναι δύσκολο να μιλήσεις για ποδόσφαιρο όταν δυο γκολ του Ηρακλη έχουν ακυρωθεί (το πρώτο μυστηριωδώς), όταν ο Φωτιάς έχει δώσει ένα πέναλτι για μαρκάρισμα στον Εντιαγιέ που το πήρε πίσω ανακαλύπτοντας μια θέση οφσάιντ του φορ του ΠΑΟΚ που ποτέ δεν είδαμε, όταν ένα άλλο πέναλτι στον Ζαφείρη μετατράπηκε σε φάουλ εκτός περιοχής για να δικαιολογηθεί (;) η ακύρωση ενός δεύτερου γκολ του Ηρακλή που έφερε μάλιστα και αποβολή παίκτη του: ο Ρος πλήρωσε την φασαρία.

Το χειρότερο ωστόσο δεν ήταν οι αποφάσεις. Είναι ότι υπήρχε η αίσθηση ότι ο Φωτιάς και το VAR έψαχναν κάθε φάση σαν να ήθελαν να επηρεάσουν το αποτέλεσμα κι αυτό θύμισε άλλες εποχές. Αυτή η διαιτησία καθιστά κωμική κάθε συζήτηση για χρησιμοποίηση Ελλήνων διαιτητών στα ντέρμπι του πρωταθλήματος από την νέα χρονιά. Και γεννά και ερωτηματικά για το γιατί δεν μπήκε ξένος στο ματς αυτό. Που ήταν ντέρμπι και το είδαμε και στο γήπεδο.

Ο Ματζάρι απειλεί ότι θα φύγει, ενώ οι οπαδοί του Ηρακλή γιόρτασαν την ομάδα σαν να είχε κερδίσει. Τον Ιταλό ο Μονεμβασιώτης δεν θα τον αφήσει να φύγει: δεν θα επιτρέψει σε κανένα να του καταστρέψει την χαρά να απολύει προπονητές. Οι οπαδοί του Ηρακλή καλά έκαναν: από τα κλάματα η απόδοση τιμών είναι καλύτερη. That’s the spirit που λένε αυτοί που ξέρουν…

(Gazzetta.gr, Οκτώβριος 2026)