Το Παγκόσμιο κύπελλο – και ειδικά η φάση των ομίλων – είναι για μένα παιγνίδια σαν τα δυο πρώτα του που είδαμε χθες, ματς μεταξύ ομάδων που είναι αδύνατον να συναντηθούν σε οποιαδήποτε άλλη διοργάνωση. Το ματς του Μεξικού με την Νότιο Αφρική, πιο πολύ και από το μεταξύ τους ματς του 2010 που είχε λήξει 1-1, μου ξύπνησε μια νοσταλγία για το μουντιάλ του 1986. Το Στάδιο Αζτέκα είναι καταπληκτικά ανακαινισμένο και παραμένει τεράστιο, αλλά οι τηλεοπτικές λήψεις μου φάνηκαν ίδιες με εκείνης της εποχής – ακόμα και οι γκρίνιες του απαιτητικού μεξικάνικου κοινού δεν άλλαξαν. Οι Μεξικάνοι περιμένουν πολλά από την Εθνική τους και ίσως αυτός ήταν και ο βασικός λόγος του καταπληκτικού ξεκινήματος της ομάδας του Αγκίρε που στα δέκα πρώτα λεπτά νόμιζες ότι έχει κατεβεί όχι απλά για να βάλει πέντε γκολ στους Νοτιοαφρικάνους αλλά για να δείξει ότι μπορεί να κερδίσει το Παγκόσμιο κύπελλο. Παρά το υψόμετρο υπήρχε και πρέσινγκ ενώ το γκολ του Κινιόνες μόλις στο 8΄μας θύμισε ότι στο εκτός ενδιαφέροντος πρωτάθλημα της Σαουδικής Αραβίας δεν αγωνίζεται μόνο ο Ρονάλντο αλλά κι άλλοι σπουδαίοι παίκτες: ο Κινιόνες που ξεκλείδωσε το ματς κι απλοποίησε την δουλειά για τους γηπεδούχους φέτος έχει πετύχει 32 γκολ και έφτασε στο μουντιάλ σε φόρμα. Είχε και δοκάρι στο 43΄.  

Δυο γκολ, τρεις αποβολές

Οι Μεξικάνοι έχουν μια πειθαρχημένη ομάδα. Ξέρουν να κρατάνε την μπάλα παίζοντας με κοντινές πάσες, αγαπάνε τις αλλαγές παιγνιδιού και ενίοτε πρεσάρουν όσο η ζέστη και το υψόμετρο το επιτρέπουν. Η νίκη τους ήρθε διαδικαστικά μολονότι μετά το πρώτο δεκάλεπτο κατέβασαν ταχύτητα: σχεδόν όλες οι ευκαιρίες του ματς είναι δικές τους και η νίκη τους έγινε απλή διαδικασία όταν η Μπαφάνα Μπαφάνα έμειναν με παίκτη λιγότερο στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου όταν ο Γιάγια Σιθολε αποβλήθηκε γιατί ανέτρεψε τον Γκουτιέρεθ που ήταν έτοιμος να βάλει γκολ. Περίμενα να δω στο γήπεδο τον Σάντι Χιμένεθ, αλλά τελικά την διαφορά την έκανε ένας άλλος Χιμένεθ, ο Ραούλ. Στα 35 του πέρασε μια ωραία χρονιά στην Φούλαμ παίζοντας πολύ και σκοράροντας όσο χρειάστηκε (9 γκολ) και ο Αγκίρε του έδωσε θέση βασικού μολονότι στα φιλικά τον είχε χρησιμοποιήσει λίγο - «τον ξέρω και τον εμπιστεύομαι» είπε στο τέλος. Το ματς ολοκληρώθηκε με ένα γκολ του Χιμένεθ στο 68΄ και υπήρξε περιθώριο και για τον Βραζιλιάνο διαιτητή Βίλτον Περέιρα να δώσει το σόου του αποβάλλοντας ένα δεύτερο Νοτιοαφρικανό τον Ζουάνες στο 88΄ αλλά και τον Μεξικάνο Μόντες μάλλον αναίτια στο 90΄: φάουλ υπήρχε, προφανής θέση για γκολ ποτέ. Οι Μεξικάνοι ξεκίνησαν όπως ήθελαν κι όλα δείχνουν πως την δεύτερη αγωνιστική απέναντι στην Νότιο Κορέα θα παίξουν όχι απλά την πρόκριση αλλά και την χρήσιμη πρωτιά στον όμιλο. Δεν πήραν χρόνο συμμετοχής τα δικά μας παιδιά: ούτε ο Σάντσες, αλλά ούτε κι ο Πινέδα.

Όταν ανέλαβε ο Χουάνκ

Αντίθετα ένα άλλο πρώην δικό μας παιδί, ο Ιν Μπέουμ Χουάνκ, κάποτε μέσος του Ολυμπιακού έδωσε την πρώτη μεγάλη παράσταση στο εφετινό παγκόσμιο κύπελλο θυμίζοντας μας πόσο σπουδαίος παίκτης είναι και οδηγώντας σε νίκη την Νότιο Κορέα με 2-1 επί των Τσέχων. Στη Γκουαδαλαχάρα υπήρχε λιγότερη ζέστη κι αυτό σίγουρα βοήθησε στο να γίνει ένα σπουδαίο ματς. Οι Τσέχοι παίζοντας σοβαρά στην άμυνα κράτησαν τον Σον και τους υπόλοιπους στο πρώτο ημίχρονο: οι Κορεάτες είχαν πολλές τελικές, αλλά λίγες ευκαιρίες και λίγους χώρους κι αυτό παραδοσιακά δεν το αγαπάνε πολύ. Οι Τσέχοι έδειχναν έτοιμοι να εκμεταλλευτούν κυρίως την μεγάλη εμπειρία τους κι όταν ο στόπερ Κρέϊτσι στο 58΄ άνοιξε το σκορ μετά από κομπίνα που έστησε με τον Τσουφάρ σε εκτέλεση πλαγίου άουτ, το προβάδισμα τους φάνηκε πολύ μεγάλο με δεδομένο ότι ήταν σε καλή βραδιά κι ο τερματοφύλακας τους Κοβάρ ο άνθρωπος που στα μπαράζ με την Δανία τους έδωσε την πρόκριση. Αλλά κάπου εκεί ανέλαβε ο Χουάνκ.

Ο πρώην παίκτης του Ολυμπιακού ήταν εξαιρετικός από την αρχή του ματς, μαζεύοντας δεύτερες μπάλες και πασάροντας γρήγορα: αυτό είναι το σοφό παιγνίδι του. Πλην όμως στο δεύτερο ημίχρονο ανέβηκε πιο ψηλά κι όχι τυχαία είναι αυτός που βρήκε το γκολ της ισοφάρισης. Στο 68΄ με μια προσποίηση άδειασε εντός περιοχής δυο Τσέχους αμυντικούς και τον τερματοφύλακα Κοβάρ ισοφαρίζοντας με ένα πλασεδάκι που έμοιαζε δολοφονικό χτύπημα. Οι Τσέχοι κατάλαβαν ότι μένοντας στην άμυνα δεν θα καταφέρουν τίποτα κι έγιναν επιθετικότεροι: βρήκαν μάλιστα ένα δεύτερο γκολ που σωστά ακυρώθηκε ως οφσάιντ. Ο Χουάνκ ωστόσο είχε κρατήσει και κάτι ακόμα στην μαγική βραδιά του: στο 80΄ αυτός οργανώνει την επίθεση της ομάδας του που φτάνει στην ανατροπή με μια σπουδαία εισαγωγική πάσα στον Λι που βρίσκει τον Χιέον Γκιου Οχ που κάνει το 2-1. Το παιγνίδι του Χουάνκ ήταν πραγματικά καταπληκτικό: σε σχέση με τον καιρό που τον είδαμε στην Ελλάδα έχει αποκτήσει πολύ περισσότερο αγωνιστικό κύρος. Φυσικά όταν έγινε αλλαγή κατάκοπος (όπως και ο Σον και ο Κανγ Λι) υποκλίθηκε στον κόσμο.

Άλλο Τσεχία, άλλο Αρσεναλ

Η Τσεχία δεν άφησε το ματς: στην πίεση του τέλους έχει δυο τεράστιες ευκαιρίες για να ισοφαρίσει, αλλά η ήττα της είναι κάτι σαν δίκαιη τιμωρία. Δεν ήθελε να παίξει, όλο το πρώτο ημίχρονο οι παίκτες του απλά κάλυπταν χώρους και η πρόθεση τους ήταν να κλέψουν το ματς. Δεν φάνηκε καθόλου ο Σικ, που έγινε αλλαγή στη μια ώρα, κι αυτό είναι πρόβλημα. Οι καλές εκτελέσεις στημένων φάσεων ήταν το μόνο αληθινά της προκοπής που έδειξαν επιθετικά. Αλλά για την Τσεχία μιλάμε, όχι για την Αρσεναλ.