Έγραφα εδώ πριν τα χθεσινά ματς των play off ότι και ο ΠΑΟΚ και ο Παναθηναϊκός θα ήταν λογικό να αντιδράσουν παρά το γεγονός ότι έχουν μείνει πίσω στην βαθμολογία και μολονότι προέρχονταν από άσχημα παιγνίδια. Το έκαναν και οι δυο, ο καθένας με τον τρόπο του. Το έκαναν γιατί είναι μεγάλες ομάδες και γιατί απέναντί τους δεν είχαν αντιπάλους που αυτό δεν θα το επέτρεπαν. Ο ΠΑΟΚ κέρδισε ένα Ολυμπιακό που δεν έχει βαρεθεί να παίζει κρυφτούλι με τα προβλήματα του και συνεχίζει. Ο ΠΑΟ άντεξε (και παραλίγο να κερδίσει) παίζοντας με δέκα παίκτες απέναντι σε μια ΑΕΚ που πλησιάζει βήμα βήμα προς την κατάκτηση του πρωταθλήματος, αλλά έχει κι ένα σχετικό άγχος να διαχειριστεί. Ο ΠΑΟΚ έδειξε και πίστη ότι μπορεί να διεκδικήσει το πρωτάθλημα στο νήμα – το έχει ξανακάνει. Είναι πολύ φιλόδοξο ως προσπάθεια, αλλά κανείς δεν του απαγορεύει τα όνειρα. Στο μεταξύ εξασφάλισε και ότι σε περίπτωση ισοβαθμίας με τον Ολυμπιακό θα είναι μπροστά του κι αυτό για την κατάκτηση της δεύτερης θέσης (που κι αυτή στόχος είναι καθώς ο Ιβάν Σαββίδης την έχει ζητήσει από τον Ρασβάν Λουτσέσκου) είναι σημαντικό.

 Αλλά ας τα πάρουμε με την σειρά.

 Οι επιλογές του Ρασβάν

Ο ΠΑΟΚ υποδέχτηκε τον Ολυμπιακό έχοντας τέσσερα αποτελέσματα στη σειρά χωρίς νίκη. Εχασε στο Βόλο την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου, δεν κέρδισε τον Παναθηναϊκό στην πρώτη αγωνιστική των play off, ηττήθηκε από την AEK στη νέα Φιλαδέλφεια με 3-0 και έχασε και το κύπελλο από τον ΟΦΗ, έστω στην παράταση. Αλλά κανένα από αυτά τα ματς δεν έμοιαζε με το χθεσινό.  Χθες είχε απέναντί του ένα Ολυμπιακό που μπήκε στο ματς διεκδικώντας την νίκη δηλαδή παίζοντας πολύ ψηλά. Κι αν ο ΠΑΟΚ έχει στην διάθεση του χώρους για αντεπιθέσεις παραμένει η καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα αφού έχει σολίστες που μπορεί να τους εκμεταλλευτούν. Αυτή είναι η ιστορία κυρίως του δεύτερου ημιχρόνου του χθεσινού ματς. Ο ΠΑΟΚ απάντησε στις ευκαιρίες του Ολυμπιακού με τον Ρέτσο και τον Τσικίνιο με δυο γκολ που ήταν δημιουργίες του Κωνσταντέλια και του Ζίφκοβιτς – ο Σέρβος που όταν βρίσκει απέναντί του τον Ορτέγκα κάνει επίδειξη ικανοτήτων πέτυχε και το γκολ του 2-1 που επί της ουσίας έκρινε το ματς. Ο Ολυμπιακός τον καιρό του Μεντιλίμπαρ δεν έχει κάνει ποτέ του νίκη με ανατροπή: να γύριζε παιγνίδι όταν μάλιστα βρέθηκε δεύτερη φορά πίσω στο σκορ ήταν απίθανο. Ο Γερεμέγιεφ που είχε ανοίξει το σκορ στο 14΄και που ταλαιπώρησε πάρα πολύ τους Ρέτσο και Πιρόλα ολοκλήρωσε την υπέροχη συνεργασία Ζίφκοβιτς – Κωνσταντέλια στο 65΄και η σεμνή τελετή έλαβε τέλος. Ο Λουτσέσκου επιλέγοντας τον Παβλένκα αντί του Τσιφτσή αλλά και τον Ζαφείρη αντί του Οζντόεφ έδειξε πως είχε προετοιμάσει το ματς καλύτερα από τον Ολυμπιακό. Που πήγε στην Τούμπα να παίξει τα ρέστα του για το πρωτάθλημα νομίζοντας πως θα ξαναβρει τον Παναθηναϊκό δηλαδή μια ομάδα που έχασε από αυτόν περίπου μόνη της δεκαπέντε μέρες πριν.        

Τα δικά του παιδιά δεν αρκούν

Ο Ολυμπιακός πήγε στην Τούμπα να παίξει τα ρέστα του για την διεκδίκηση του πρωταθλήματος καθώς ήταν πέντε βαθμούς πίσω από την πρωτοπόρο ΑΕΚ. Δεν ήταν όσο κατώτερος του αντιπάλου του δείχνει το τελικό σκορ – ίσως μάλιστα στο πρώτο ημίχρονο να ήταν και ελαφρώς καλύτερος: οι ευκαιρίες δεν του έλλειψαν. Αλλά δεν είχε την συγκέντρωση, το πάθος και κυρίως μια στρατηγική που απαιτείται για μια τέτοιου είδους νίκη. Ετσι πλήρωσε σε ένα ακόμα ντέρμπι την απλοϊκή προσέγγιση των αγώνων του προπονητή του. Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ θεώρησε λογικό να χρησιμοποιήσει τους ίδιους παίκτες που αγωνίστηκαν εναντίον του Παναθηναϊκού λες και ΠΑΟΚ έχει καμία σχέση με την ομάδα του Μπενίτεθ. Ηθελε απλά να πιέσει και να προηγηθεί παίζοντας ίσως λίγο και με τα τεντωμένα νεύρα του ΠΑΟΚ και το έκανε επιλέγοντας και στην προκειμένη περίπτωση απλά τα δικά του παιδιά. Αλλά όταν η ενδεκάδα του είναι τόσο γνωστή και δεν είσαι η Μπαρτσελόνα του Γκουαρντιόλα, ο αντίπαλος έχει αβαντάζ γιατί ξέρει τι ακριβώς θα δει. Ο Λουτσέσκου φόρτωσε την δεξιά πλευρά του ΠΑΟΚ με τους Ζίφκοβιτς, Κένι και Κωνσταντέλια, και χτυπώντας κυρίως από εκεί πήρε το ματς: ο Ρουμάνος είδε τον Ολυμπιακό που περίμενε και τον περίμενε γιατί ήξερε πως στον Ολυμπιακό θα παίξουν πάλι οι ίδιοι. Η συγκινητική αυτή διαχείριση του Βάσκου έχει ακριβώς αυτό το όριο: όταν τα παιδιά δεν μπορούν να ανταποκριθούν, δεν μπορεί να περιμένεις καμία διαφοροποίηση. Χθες πχ ο Ποντένσε μπήκε αργά, ο Ταρέμι όταν το ματς είχε τελειώσει και ο Ορτέγκα συνέχισε να παίζει ακάλυπτος μέχρι το τέλος. Ο Ολυμπιακός διαμαρτύρεται για οφσάιντ του Μπάμπα στο πρώτο γκολ του ΠΑΟΚ κι ίσως έχει κάποια δίκια. Αλλά δεν έχασε το ματς γιατί μέτρησε αυτό το γκολ στο οποίο έτσι κι αλλιώς απάντησε ισοφαρίζοντας με τον ΕλΚαμπί δέκα λεπτά αργότερα. Το έχασε γιατί ήταν προβλέψιμος κι αυτή τη φορά και αμυντικά ασταθής. Χωρίς εικόνα υποψήφιου πρωταθλητή δηλαδή.

Το ποτήρι είναι μισογεμάτο

Η ΑΕΚ που ήξερε το αποτέλεσμα της Τούμπα νομίζω ότι επηρεάστηκε πολύ από αυτό. Κατά κάποιο τρόπο μεγάλωσε το άγχος της και το είπε κι ο κόουτς Νίκολιτς στο τέλος του ματς. Η ΑΕΚ μπήκε σωστά στην Λεωφόρο, βρέθηκε με παίκτη παραπάνω στο 14΄όταν ο Ζίνι κέρδισε την αποβολή του Ερνάντεθ, είχε τέσσερις ευκαιρίες στο πρώτο μισάωρο, ο Λαφόν ήταν ο καλύτερος του ΠΑΟ, αλλά συνολικά η εικόνα της δεν ήταν εικόνα ομάδας που σε έπειθε πως θα κερδίσει. Ο ΠΑΟ που όταν έμεινε με παίκτη λιγότερο έπαιξε κάτι σαν 4-2-2-1 (με τον Τετέι να τρέχει την άμυνα της ΑΕΚ και τους Αντίνο και Ταμπόρδα να τον βοηθούν) είχε την δική του καλή ευκαιρία με τον Κυριακόπουλο κι έγινε στο τέλος πολύ απειλητικός μετά τις αλλαγές του Μπενίτεθ που με τους Ζαρουρί και Πελίστρι κυρίως (αλλά και με τον Μπακασέτα) του έδωσε επιθετική φρεσκάδα: οι μεγάλες ευκαιρίες στο τέλος (με τους Καλάμπρια, Ζαρουρί και Μπακασέτα) είναι δικές του σε μια στιγμή του παιγνιδιού που κάποιοι παίκτες της ΑΕΚ έπαιζαν προσπαθώντας να κερδίσουν και κάποιοι έδειχναν ευχαριστημένοι με την ισοπαλία. Από την πρωτοπόρο έλειψε ο Γιόβιτς (που κόντρα στον ΠΑΟ έχει 7 γκολ), έλειψε στο τέλος η σιγουριά στα μετόπισθεν (ειδικά όταν η άμυνα ανέβαινε), αλλά συνολικά μιλάμε για βηματάκι μπροστά.

Αν την Κυριακή η ΑΕΚ κερδίσει τον ΠΑΟ και στο Φάληρο ανάμεσα σε Ολυμπιακό και ΠΑΟΚ δεν υπάρξει νικητής η ομάδα του Νίκολιτς θα είναι πρωταθλήτρια. Αν από την μεριά της δεν κερδίσει δεύτερη φορά τον ΠΑΟ θα μεγαλώσει το άγχος της, αλλά και πάλι το αβαντάζ που έχει από τους διώκτες της (και χάρη σε αυτό τον βαθμό στη Λεωφόρο) είναι μεγάλο.     

Οι τρεις έγιναν τέσσερις               

Τέλος εντυπωσιακά πράγματα γίνονται στα play out. Η κούρσα για τρεις έγινε κούρσα για τέσσερις. Ενώ η ΑΕΛ έδειξε σφυγμό στις Σέρρες και πήρε ισοπαλία από τον Πανσερραϊκό κι ο Αστέρας κερδίζοντας το φάντασμα του Ατρόμητου είναι ο κερδισμένος της αγωνιστικής, δείχνει σημάδια διάθεσης αυτοκτονίας ο Παναιτωλικός που έχασε από την Κηφισιά στην έδρα του. Αντίθετα από την ΑΕΛ, τον Πανσερραϊκό και τον Αστέρα, η ομάδα του Γιάννη Αναστασίου δεν μπήκε στην διοργάνωση για να παλέψει για την παραμονή – έμοιαζε εντελώς άνετη. Την επόμενη αγωνιστική έχει Ατρόμητος – Παναιτωλικός, Πανσερραϊκός – Κηφισιά και ΑΕΛ – Αστέρας. Κι όποιος αντέξει…