Ο Ολυμπιακός θα αντιμετωπίσει τελικά την Μονακό στα play off της Ευρωλίγκας. Όπως συνήθως συμβαίνει η πρωτιά του στην κανονική περίοδο του έφερε κι αυτή την φορά ένα δύσκολο αντίπαλο: ας μην ξεχνάμε πως η Μονακό στην κανονική περίοδο τον έχει κερδίσει δυο φορές. Αλλά καλώς να ορίσει που λένε.

Το πάθημα της Μπαρτσελόνα  

Η Μπαρτσελόνα πήγε να αντιμετωπίσει την Μονακό με την σιγουριά και την αυτοπεποίθηση που της έδινε η νίκη κόντρα στον Ερυθρό Αστέρα. Ο Πασκουάλ είχε στο βιογραφικό του ένα ωραίο παράσημο: μέχρι το χθεσινοβραδινό ματς κάθε ομάδα που είχε στην καριέρα του και έπαιρνε μέρος στην Ευρωλίγκα έφτανε στα play off. H Μονακό είχε τις γνωστές της ελλείψεις και ερχόταν από την ήττα με τον ΠΑΟ που έμοιαζε και ήταν ήττα με κάτω τα χέρια. Αλλά το ματς με την Μπαρτσελόνα το κέρδισε. Και θα είναι αυτή που τελικά θα αντιμετωπίσει και φέτος τον Ολυμπιακό. Που είναι σαν κάθε χρόνο τα τελευταία χρόνια να κάνει ό,τι καλό κάνει στην Ευρωλίγκα για να έχει ένα ραντεβού μαζί της.

Η Μπαρτσελόνα πλήρωσε πολλά. Αρχικά το κακό της ξεκίνημα. Μετά το κακό παιγνίδι του Πάντερ. Σίγουρα τις δυσκολίες του Σατοράνσκι που έπαιξε ένα σκάρτο δεκάλεπτο, και σίγουρα και την μικρή επιθετική προσφορά των ψηλών της απέναντι σε μια ομάδα που επί της ουσίας στο 5 είχε μόνο τον Τάις. Ομολογώ ότι δεν περίμενα την ήττα της, που εν τέλει δεν ήταν και τόσο δύσκολη καθώς από την αρχή κυνηγούσε το σκορ: η τιμητική αντίδραση του Κλάιμπερν και του Σενγκέλια δεν αρκούσαν για να αλλάξει η μοίρα της μολονότι όταν έφτασε στο -5 φαινόταν να έχει περισσότερες δυνάμεις – η σπουδαία άμυνά της στο τρίτο δεκάλεπτο δεν έφτανε τελικά. Οι γηπεδούχοι είχαν φανερά σημαδέψει το παιγνίδι και ίσως είχαν στο μυαλό τους και την περσινή τους πρόκριση στο Final4 που είχε προκύψει μέσω Βαρκελώνης: και πέρυσι την Μπάρτσα απέκλεισαν. Χθες βρήκαν στο πρόσωπο του Μπλόσονγκέιμ ένα πραγματικό X factor που μέτρησε καταλυτικά. Ο Ολυμπιακός είναι σαν να συνεχίζει την προσπάθεια του να κατακτήσει την Ευρωλίγκα από εκεί ακριβώς που αυτή σταμάτησε πέρυσι. Πρέπει να δει τα ματς με την Μονακό ως ευκαιρία για να δείξει πόσο πιο γεμάτος είναι φέτος.

Ολη η Μονακό και δυο ματς

Αν έβλεπε κανείς τα ματς της Μονακό στο play in θα μπορούσε να πει πως μέσα σε λίγες μέρες είχαμε ολόκληρη την εικόνα της σεζόν της, που χαρακτηρίζεται από μια ανισορροπία καθόλου ανεξήγητη ωστόσο. Η Μονακό πέρασε από την μάλλον εύκολη ήττα της από τον ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ, στην μάλλον εύκολη επικράτηση κόντρα στην Μπαρτσελόνα που χθες βράδυ έφτασε να την κερδίζει με δεκαπέντε πόντους διαφορά. Και στα δυο ματς είχε ελλείψεις – δεν ήταν σίγουρα η μια – δυο επιστροφές που είχε με την Μπαρτσελόνα το μυστικό της βελτίωσής της. Η Μονακό, μετά την φυγή του Βασίλη Σπανούλη, είναι μια παράξενη ομάδα παικτών – είναι σαν να μην έχει προπονητή. Το ματς αυτό που κέρδισε κόντρα στην Μπαρτσελόνα δείχνει μόνο ένα πράγμα: πως οι παίκτες αυτοί, ακριβώς επειδή είναι σπουδαίοι γνώστες της διοργάνωσης, αν έχουν στοχεύσει ένα ματς μπορεί να το πάρουν – το έκαναν πιο θεαματικά με την Χάποελ Τελ Αβίβ την τελευταία αγωνιστική της κανονικής περιόδου. Ολο αυτό έχει σαφώς κάτι το ηρωϊκό (όλοι δίνουν ό,τι έχουν σε αυτές τις επικές βραδιές παίζοντας για το επόμενο συμβόλαιό τους, όμως το πράγμα δεν έχει καμία απολύτως κανονικότητα:  οι τύποι μοιάζουν με πρωταγωνιστές ταινίας που δεν λυγίζουν ενώ θα πρεπε. Από την άλλη αυτή η τραμπάλα των αποτελεσμάτων στην ίδια εβδομάδα όντως αποτελεί και σύνθεση της σεζόν της Μονακό. Που ξεκίνησε εξαιρετικά, κατέρρευσε στην πορεία μετά τα διοικητικά της προβλήματα και πήρε στο τέλος τα ματς που ήθελε ενώ έμοιαζε ξεγραμμένη μόνο και μόνο γιατί έμεινε με οκτώ παίκτες. Αλλά δεν μπορώ να πιστέψω πως αυτή η ομάδα μπορεί να τα καταφέρει απέναντι στον Ολυμπιακό. Σε όλες αυτές τις διαδικασίες play off είναι νόμος πως για να τα καταφέρεις πρέπει να κρύψεις τα μειονεκτήματα σου. Η Μονακό τα έχει σε κοινή θέα – πορεύεται κυρίως με αυτά. Ο Ολυμπιακός δεν κινδυνεύει από τον Τζέιμς, τον Οκόμπο, τον Τάις, τον Στραζέλ, τον Ντιαλό, τον Μπλόσονγκέιμ: είναι όλοι τους καλοί παίκτες αλλά δεν αρκούν για μια σειρά play off. Κινδυνεύει από κάτι; Μόνο από τον κακό εαυτό του. Αν δεν μπορέσει να διαχειριστεί το ότι είναι μεγάλο φαβορί, αν παρουσιάσει για τρία ματς τα προβλήματα που είχε απέναντι στην Μονακό πέρσι στον ημιτελικό της Ευρωλίγκας μπορεί να την πατήσει. Αλλά μου μοιάζει απίθανο να χάσει τρία παιγνίδια: αν αποκλειστεί θα είναι αποτυχία μεγάλη.

H Βαλένθια και το βάρος 

Αποτυχία θα είναι και ένας αποκλεισμός του ΠΑΟ από την Βαλένθια: οι δυο ελληνικές ομάδες, αν και πολύ διαφορετικές, πρέπει να σηκώσουν το βάρος των προσδοκιών ως ομάδες καλύτερες – το παράδοξο της υπόθεσης είναι ότι και οι δυο έχουν χάσει από τους αντιπάλους τους στην κανονική διάρκεια δυο φορές. Αλλά αν σύμμαχος του Ολυμπιακού είναι οι δυσκολίες της Μονακό που την έχουν απομακρύνει πολύ από την εικόνα που είχε ειδικά όταν τον κέρδισε στο ΣΕΦ με 87-92, σύμμαχος του ΠΑΟ είναι η ίδια η κανονικότητα της Βαλένθια που εναντίον του δεν είναι εύκολο να κάνει παραπάνω από όσα μας έχει δείξει. Ηταν πολλά και ωραία αυτά που έδειξε φέτος η ομάδα του Μαρτίνεθ και πρώτος το παραδέχτηκε ο Αταμάν που του έδωσε συγχαρητήρια για τον τίτλο του προπονητή της σεζόν και είπε ότι ο ίδιος στα ματς με τους Ισπανούς ήταν φέτος ντεφορμέ. Αλλά μου μοιάζει δεδομένο ότι σε μια διαδικασία play off που τα νεύρα και η διαχείρισή τους είναι βασικό ζητούμενο η Βαλένθια, που έχει παιγνίδι και τρόπους αλλά δεν έχει μεγάλες εμπειρίες, θα είναι δύσκολο να βρει τρεις νίκες. Μου θυμίζει η περίπτωσή της την περσινή Παρί. Που αφού άρεσε όλο το χρόνο για το μπάσκετ που έπαιζε, απέκλεισε την Ρεάλ στο play in (με νίκη στην Μαδρίτη μάλιστα!) και στην συνέχεια έχασε από την Φενέρ και μάλιστα με 3-0.

Γενικά τα play off έχουν φαβορί: στα ζευγάρια που δεν εμπλέκονται οι ελληνικές ομάδες θα γίνει λίγο χαμός, αλλά σίγουρα η Φενέρ έχει τον πρώτο λόγο με την Ζαλκίρις και σίγουρα η Ρεάλ που είναι πολύ δυνατή στην έδρα της ξεκινά με αβαντάζ απέναντι στην Χάποελ Τελ Αβίβ που έδρα δεν έχει. Κι αν οι ελληνικές ομάδες προκριθούν οι πιθανοί ημιτελικοί (Ολυμπιακός – Φενέρ και ΠΑΟ – Ρεάλ Μαδρίτης) μου μοιάζουν για διαφορετικούς λόγους κι αυτοί του χεριού τους. Αλλά ας δούμε πρώτα τι θα κάνουν ο Ολυμπιακός με την Μονακό και ο ΠΑΟ με την Βαλένθια και το ξανασυζητάμε το πράγμα…