Δεν θα έχουμε τελικά πέντε ελληνικές ομάδες στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις που ξεκινούν καθώς στα προκριματικά αποκλείστηκε τελικά ο ΠΑΟΚ από την Νορβηγία στην ρεβάνς στην Νορβηγία. Ο αποκλεισμός του έχει κάτι το μυθιστορηματικό: βρέθηκε πίσω στο σκορ με 2-0, γύρισε το ματς και ισοφάρισε, αλλά πλήρωσε ακριβά ένα πέναλτι στο τέλος του ματς. Ενα πέναλτι καταδίκασε τον ΠΑΟΚ κι ένα έσωσε τον ΠΑΟ στο τέλος της παράτασης. Ο Παναθηναϊκός τα κατάφερε τελικά να αποκλείσει την Χράντετς με πολλά καρδιοχτύπια. Μόνο ο ΟΦΗ είχε ένα ήσυχο βράδυ κάνοντας κάτι παραπάνω από την δουλειά του στην Σόφια και έφτασε στην League Phase  του Europa League κερδίζοντας και στο δεύτερο ματς με την ΤΣΣΚΑ.

Το θέμα μου είναι γιατί έγιναν όλα αυτά.

 Με μεγάλο πάγκο αλλά χωρίς άμυνα

Είναι πολύ δύσκολο να διηγηθεί και να εξηγήσει κάποιος το ματς του ΠΑΟ με την Χράντετς σε κάποιον που δεν το έχει δει. Ο Γιάκομπ Νίστρουπ πόνταρε στους Γκαρσία – Τετέη για την επίθεση αρχικά, θέλοντας να δει τον ΠΑΟ να σημειώνει ένα γκολ που θα απλοποιούσε τα πράγματα. Τους πλαισίωσε αυτή την φορά με τους Ταμπόρδα και Πελίστρι αλλά το πρόβλημα ήταν πάλι η άμυνα: ο ΠΑΟ δεν φαινόταν να παίζει ούτε με τέσσερις αμυντικούς (γιατί ο Κάτρης δεν έβγαινε πολύ στο πλάι), αλλά ούτε και με πέντε αφού δεξιά δεν υπήρχαν επιστροφές. Η Χράντες το κατάλαβε κι ο ΠΑΟ γλύτωσε το γκολ που θα τον έβαζε στην δύσκολη θέση να ψάξει μια ανατροπή χάρη στον τερματοφύλακα Πένια που είχε τρεις επεμβάσεις στο πρώτο μισάωρο.

Η είσοδος του Κοντούρη, όχι γιατί έγινε κάποια τακτική επιλογή, αλλά γιατί τραυματίστηκε ο Τσιριβέγια βελτίωσε πολύ τον ΠΑΟ ανασταλτικά αρχικά και οι αλλαγές του Νίστρουπ με την συμπλήρωση μιας ώρας (Αντίνο αντί του Πελίστρι, Καλάμπρια αντί του Κάτρη και Ντέσερς αντί του καλά κλεισμένου από τους Τσέχους Τετέη) τον ζωντάνεψαν. Όταν ο Ντέσερς έκανε το 0-1 με κεφαλιά μετά από εκτέλεση φάουλ στο 72΄ φάνηκε ότι ο ΠΑΟ θα πάρει την νίκη γιατί οι γηπεδούχοι δεν έμοιαζαν να έχουν ιδέες στην επίθεση. Αλλά ο ΠΑΟ όπως και στην Σόφια, όπως και στο ΟΑΚΑ κόντρα στην Χράντετς πριν μια εβδομάδα άφησε την μπάλα και το πέρασμα του μάλλον ανέτοιμου Πάλμερ Μπράουν αντί του Λιβάι Γκαρσία τον έκαναν πολύ παθητικό. Οι γηπεδούχοι, όπως και στο ΟΑΚΑ τον τιμώρησαν ισοφαρίζοντας με γκολ του Νταρίντα στο 94΄κι αφού πάλι τον είχαν προειδοποιήσει προηγουμένως.

Πολλά θύμιζαν όσα είδαμε στο ΟΑΚΑ αλλά ήταν κομμάτι χειρότερα. Γιατί στην παράταση ο ΠΑΟ έμοιαζε να έχει μείνει από δυνάμεις ενώ και η έξοδος του Κοντούρη για να μπει ο Γιάγκουσιτς φάνηκε μεγάλο ρίσκο:  οι γηπεδούχοι τον πίεσαν (και πολύ μάλιστα) και γιατί ο Ταμπόρδα απλά υπήρχε στο γήπεδο ενώ κι ο Καλάμπρια περπατούσε. Με τον Πένια να είναι πάλι καθοριστικός, παίζοντας επι της ουσίας με εννέα παίκτες ο ΠΑΟ πρώτα έχασε μια σπουδαία ευκαιρία με τον Γιάγκουσιτς και στη συνέχεια πήρε ένα πέναλτι στο 118΄όταν ο Νέτο, που μάλλον  μπήκε για να χτυπήσει πέναλτι αντί του τραυματία Βλκάνοβα, πάτησε τον Ντέσερς. Ο διαιτητής Στέγκερμαν δεν είδε τίποτα, το VAR το είδε, κι ο Ντέσερς έκανε το 1-2 από την βούλα. Το εντυπωσιακό στο ατελείωτο αυτό ματς είναι ότι υπήρξαν κι άλλα πολλά. Η Χράντετς ζήτησε πέναλτι για χέρι του Γιάκουσιτς στο 120΄ (δεν υπήρχε κάτι μεπτό, αν και η φάση ξεγελάει) και έχασε και ευκαιρία χάρη στην αναστάτωση που προκάλεσε ο τερματοφύλακας της που κατέβηκε σε ένα κόρνερ. Στο φινάλε είχαμε και καυγάδες και καταγγελίες του ΠΑΟ.

 Γιατί έγιναν όλα αυτά; Για δυο λόγους. Γιατί ο ΠΑΟ έχει μεγάλο πάγκο ώστε να βρίσκει ο Νίστρουπ λύσεις (όχι τυχαία σε τρία από τα έξι ματς έχει πάρει γκολ πρόκρισης από αναπληρωματικούς) αλλά και γιατί η άμυνα που παίζει ο Παναθηναϊκός είναι λίγο άμυνα ιδιωτικής πρωτοβουλίας, εξαρτάται δηλαδή από την απόδοση και τις πρωτοβουλίες των παικτών κι όχι από μηχανισμούς. Αυτό συνήθως συμβαίνει με τις επιθέσεις των ομάδων – στον ΠΑΟ έχουμε το αντίθετο. Πιθανότατα συμβαίνει γιατί είμαστε νωρίς στη σεζόν, σίγουρα οφείλεται και στο ότι το φίλτρο δεν είναι ό,τι καλύτερο (τα τρεξίματα του Κοντούρη το έδειξαν), αλλά όπως και να χει είναι κάτι που πρέπει να αλλάξει. Σίγουρα η έλλειψη ομοιογένειας έχει να κάνει και με το ότι η άμυνα αυτή έχει αλλάξει συχνά και πολύ. Οι απουσίες του Τσάπρα και η φυγή του Τουμπά πχ, άλλαξαν τα δεδομένα. Τώρα που ο Νίστρουπ ηρέμησε (του έφυγε ένα βάρος είπε) πρέπει να γίνει και καλύτερη δουλειά: στην επίθεση οι λύσεις είναι τόσες πολλές που ένα – δυο πρωταγωνιστές ο ΠΑΟ θα τους βρίσκει φέτος πάντα.    

Σκληρός αποκλεισμός για τον ΠΑΟΚ

Στο μεταξύ χάσαμε τον ΠΑΟΚ, που έζησε στην Νορβηγία ένα ψυχόδραμα με κακό τέλος. Μετά από ένα κακό πρώτο ημίχρονο στο οποίο ο ΠΑΟΚ βρέθηκε να χάνει με 1-0 από ένα γκολ που πέτυχε ο Χολμ μετά από μια εκτέλεση κόρνερ κι ένα ακόμα πιο νωθρό ξεκίνημα στην επανάληψη που επέτρεψε στους γηπεδούχους να πάνε στο 2-0 με γκολ του Ινγκασον, ο ΠΑΟΚ μετά από τις αλλαγές του Λίσι ξύπνησε θεαματικά. Ο Τέιλορ έδωσε τρεξίματα και κέρδισε μπάλες, ο Πέλκας πέρασε πάσες που έλειπαν και ο ΠΑΟΚ ισοφάρισε με γκολ του ΕνΝτιαγιέ και του Ζαφείρη με δυο γκολ σε τέσσερα λεπτά στο 63΄ και στο 67΄. Όχι μόνο. Στο 78΄έφτασε και στην ολική ανατροπή με γκολ του Ζαφείρη, το οποίο ακυρώθηκε γιατί ο Μπάμπα παρεμπόδισε στον τερματοφύλακα σύμφωνα με υπόδειξη του διαιτητή Τζον Μπρουκς. Που στη φάση έχει δίκιο αλλά όμως κράτησε μια πιο σκληρή του απόφαση για το τέλος: στο 87΄ είδε πέναλτι του Γιαννούλη σε μαρκάρισμα στον Μάτισεν κι ο Κάστρο έκανε το 3-2. Η φάση είναι αληθινά οριακή: είναι μάλιστα από αυτές που όσο πιο πολύ την βλέπεις στο βίντεο τόσο πιο πολύ αμφιβάλεις για την ορθότητα της κρίσης του διαιτητή. Ωστόσο ο ΠΑΟΚ δεν έπρεπε ποτέ να φτάσει στο σημείο μια πρόκριση να κριθεί από μια φάση.

Η βελτίωση του ΠΑΟΚ μετά τις αλλαγές του προπονητή του στο δεύτερο ημίχρονο δείχνει πως ο Ιταλός κάτι δεν μέτρησε πολύ σωστά στην αρχή. Και το πρόβλημα του ΠΑΟΚ είναι πάντως η άμυνα. Χωρίς τον Ζίφκοβιτς (για τον Κωνσταντέλια δεν μιλάω κάν…) βρήκε δυο γκολ: το πρόβλημα ήταν πάντα τα μετόπισθεν. Μια δυο αποφάσεις του Ιταλού σηκώνουν πολλή συζήτηση: η απουσία του Τάισον από την αρχική ενδεκάδα μοιάζει μάλλον ακατανόητη, η έξοδος του ΕνΝτιαγέ στο 80΄επίσης – ο Σενεγαλέζος ήταν από τους καλύτερους και το ματς ήταν στο ρευστό 2-2. Αλλά ο ΠΑΟΚ νομίζω πως τελικά πλήρωσε την γκρίνια μετά την πώληση του Κωνσταντέλια, ενώ και από την φυγή του Ρασβάν Λουτσέσκου δεν μοιάζει κερδισμένος. Ο Λίσι έχει όλη μου την συμπάθεια: σε ένα καλοκαίρι του έτυχαν όσα δεν έχουν τύχει στους προπονητές του ΠΑΟΚ πέντε χρόνια. Αλλά μετά τον αποκλεισμό, και με ματς μπροστά του με τον Ατρόμητο, τον ΠΑΟ, και τον Αρη θα χρειαστεί και τύχη και στήριξη.

Μια υπέροχη δουλειά   

Τα μπράβο είναι πάλι για τον ΟΦΗ. Είχε δείξει από το πρώτο ματς ότι ήταν καλύτερος από την ΤΣΣΚΑ και στη ρεβάνς στη Σόφια επιβεβαίωσε την ανωτερότητα του θεαματικά. Η νίκη του έχει μάλιστα την υπογραφή δυο αγαπημένων παιδιών της εξέδρας του, του Νους και του Θεοδωσουλάκη. Τα δυο γκολ αποτελούν όλη την αποτύπωση της υπεροχής του ΟΦΗ. Στο 37΄μετά από μια εκτέλεση κόρνερ ο Φούντας έκανε ένα σουτ το οποίο έβγαλε ο τερματοφύλακας Λαπούκοφ, η μπάλα ωστόσο έμεινε στην περιοχή και μετά από κεφαλιά πάσα του Πούγγουρα ο Νους από κοντά έκανε το 0-1: ο ΟΦΗ σε μια στημένη φάση έχει πανικοβάλει μια άμυνα την οποία η τριάδα Αϊτόρ, Νους και Φούντας έχουν τρελάνει. Στο 78΄ ο Αθανασίου αφού άδειασε τον Ετό, έδωσε στον Αποστολάκη, ο οποίος γύρισε παράλληλα στον Θεοδοσουλάκη που με άψογο πλασέ έκανε το 0-2: η διαφορά των δύο ομάδων είναι ότι η ΤΣΣΚΑ μια τέτοια φάση δεν θα μπορούσε να την φανταστεί, όχι για να σκοράρει αλλά για να τρομάξει έστω τον ΟΦΗ. Που έχασε μάλιστα ένα πλήθος ευκαιρίες: ο Φούντας θα μπορούσε εύκολα να κάνει χατ τρικ. Η πρόκρισή του είναι όσο εύκολη λέει το τελικό σκορ και στα δυο ματς. Αυτό το 5-0 δείχνει την υπέροχη δουλειά που έκανε φέτος το καλοκαίρι ο Χρήστος Κόντης.

 (Gazzeta.gr, Αυγουστος του 2026)