Στην ιστορία των ευρωπαϊκών διοργανώσεων - σε όλα τα ομαδικά σπορ - δεν υπάρχει καμία άλλη την οποία ελληνικές ομάδες να έχουν κερδίσει δύο φορές στα τρία τελευταία χρόνια. Και μόνο γι’ αυτό καταλαβαίνει κανείς γιατί η Ευρωλίγκα που αρχίζει αυτή την εβδομάδα είναι η αγαπημένη ευρωπαϊκή διοργάνωση των οπαδών του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού. Είναι η μοναδική της οποίας η έναρξη συνδυάζεται με τεράστια αισιοδοξία για την κατάκτησής της και από τους δυο Αιώνιους. Πριν αυτή αρχίσει οι δύο ελληνικές ομάδες, όχι απλά αισθάνονται ικανές για να την (ξανα)κερδίσουν, αλλά θεωρούνται από όλους όσους την παρακολουθούν τα μεγάλα φαβορί για την κατάκτηση της. Για ένα βασικό λόγο. Γιατί, πέρα από την απαραίτητη τεχνογνωσία που έχουν, και οι δύο ξοδεύουν πάρα πολλά χρήματα. Ίσως και τα περισσότερα από όλους όσους σε αυτή συμμετέχουν.

Η Ευρωλίγκα λειτουργεί λίγο ως απόδειξη ότι οι Ελληνες ξέρουν να φτιάχνουν ομάδες ικανές να πρωταγωνιστήσουν στα σπορ σε ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Αρκεί τα χρήματα που χρειάζονται για να φτιάξεις ανταγωνιστικές ομάδες να μην είναι πέρα από την λογική όπως πχ στο ποδόσφαιρο. Σε μια διοργάνωση που οι καλές ομάδες προκύπτουν από καλές επιλογές παικτών (κυρίως ξένων) ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟ δείχνουν την γνώση του αντικειμένου. Γνώση που λίγοι έχουν.  

Αφού έχουμε πρεμιέρα ας δούμε πως συναντάμε πρωταγωνιστές της διοργάνωσης και όχι μόνο.

Αλλαξε και δεν άλλαξε

Ο Ολυμπιακός που πέρσι κατέκτησε την διοργάνωση και άλλαξε και δεν άλλαξε. Αλλαξε γιατί κάποιοι από τους παίκτες που είχε τα τελευταία χρόνια αποφάσισαν να φύγουν για άλλες πολιτείες. Ο Γουόκαπ δελεάστηκε από τα χρήματα των Αράβων και θα συνεχίσει στο Ντουμπάι. Ο Πίτερς ήθελε περισσότερο χρόνο συμμετοχής και θα τον βρει στο Μιλάνο παίζοντας για την Αρμάνι. Ο ΜάκΚίσικ μεγάλωσε και γι’ αυτό θα συνεχίσει στην Τουρκία. Ο Μουσταφά Φαλ απλά δεν χωρούσε στο ρόστερ διότι ο Ολυμπιακός τον καιρό που αυτός ήταν τραυματίας στηρίχθηκε σε τρία σέντερ (τον Μιλουτίνοφ, τον Ταρίκ Τζόουνς και τον Ντάντα Χολ) που υπάρχουν ακόμα στο δυναμικό του. Ο Λαρεντζάκης που έψαχνε ένα restart θα συνεχίσει στην ΑΕΚ. Εφυγαν και οι Νιλικίνα και Μόρις, που δεν τους θυμάται ήδη κανείς. Κι όμως ο Ολυμπιακός παρότι αποχαιρέτησε επτά παίκτες, ενώ πρόσθεσε στις τάξεις του μόλις τρεις με θέση στην δωδεκάδα του (τον πλέι μέικερ Μακιντάιερ, τον φόργουρντ Εντζάι και την περσινη αποκάλυψη της Ευρωλίγκας Μοντέρο) μοιάζει πάντα γεμάτος λύσεις. Υπάρχουν πέρα από τα σέντερ του ο MVP του Final4 Φουρνιέ, ο Ντόρσεϊ, ο Παπανικολάου, ο Γουόρντ, ο Τζόζεφ, και φυσικά ο MVP Σάσα Βεζένκοφ.

Η παρουσία του Γιώργου Μπαρτζώκα εγγυάται ότι παρά τις αρκετές αποχωρήσεις η ομάδα είναι και πάλι πλήρως ανταγωνιστική. Άλλωστε πλην του Γουόκαπ, στη θέση το οποίο όμως αποκτήθηκαν οι Μοντέρο και Μακιντάιερ, όλοι όσοι έφυγαν ήταν ρολίστες. Ο μόνος που ίσως λείψει για την απαράμιλλη ψυχραιμία του και το πολύ καλό του σουτ είναι ο Πίτερς. Αλλά υπάρχει πάντα η πιθανότητα στη θέση του κάποιος με όνομα βαρύ και γνώση της διοργάνωσης να αποκτηθεί.

Πολλές και ακριβές προσθήκες

Ο Παναθηναϊκός από τη μεριά του για να σβήσει την περσινή κακή σεζόν του έκανε μια φαραωνική μεταγραφική καμπάνια. Ο κ. Δημήτρης Γιαννακόπουλος έπεισε τον προπονητή Ζέλικο Ομπράντοβιτς να επιστρέψει στην Αθήνα μετά από μια ντουζίνα χρόνια κι αυτός έδειξε αμέσως ότι θέλει να φτιάξει μια καινούργια ομάδα, διότι πιθανότατα - παρά τους επαίνους που αυτή αποσπούσε πέρσι στο ξεκίνημα της χρονιάς για την πληρότητα της - η περσινή ομάδα του Παναθηναϊκού δεν του άρεσε. Εφυγαν ο Σόρτς, ο Φαρίντ, ο Οσμάν που πωλήθηκε στον ΠΑΟΚ, ο Τολιόπουλος που θα ηγηθεί του Αρη, αλλά προστέθηκαν, πλην του Φαλ που ήρθε από τον Ολυμπιακό, ο πλέι μέικερ Φρανσίσκο, που πολλές ευρωπαϊκές ομάδες ήθελαν, ο Μπαντιό για να υπάρχει ένας ακόμα γκαρντ που να παίζει άμυνα, ο Γιαμπουζελέ που γυρίζει από τις ΗΠΑ και γνωρίζει πολύ καλά την Ευρωλίγκα αφού αγωνίστηκε σε αυτή για χρόνια ως πρωταγωνιστής με την Ρεάλ Μαδρίτης, ο πολύπειρος Μπόνγκα που ο Σέρβος προπονητής είχε μαζί του και στην Παρτιζάν. Όλοι αυτοί σε συνδυασμό με την παραμονή παικτών που πέρσι πρόσφεραν πολλά (Γκράντ, Σλούκας, Χέις Ντέιβις, Χουάντσο, Μήτογλου Λεσόρ, Ναν) θα δώσουν τη δυνατότητα στον Ομπράντοβιτς να φτιάξει μια ομάδα από την αρχή. Διαφορετική σίγουρα – πράγμα που έχει το ενδιαφέρον του.

Αναζητούν ταυτότητα

Όλα αυτά είναι μια μικρή περίληψη του καλοκαιριού: το βασικό που κάποιος πρέπει να επισημάνει στην πρεμιέρα είναι ότι οι δύο ελληνικές ομάδες αναζητούν ανταγωνιστές. Το ενδιαφέρον της φετινής διοργάνωσης είναι ότι ακόμα δεν ξέρουμε ποιοι μπορεί να είναι αυτοί. Σίγουρα θα είναι δυνατοί οι Τούρκοι: η Φενέρ του κόουτς Γιασκεβίτσιους και η Εφές του γνωστού μας Μάικ Τζέιμς  μοιάζουν να έχουν ρόστερ γεμάτα από παίκτες που ξέρουν τη διοργάνωση, ενώ και η Μπεσίκτας έχει ενδιαφέρον. Δυνάμωσαν σίγουρα η Ντουμπάι και η Χάποελ Τελ Αβίβ: και οι δυο ποντάρουν σε μεγάλα ρόστερ. Μοιάζει πιο δυνατή από πέρυσι η Ζαλγκίρις Κάουνας που θα έχει τον Βλαντσιούνας αλλά και τον Κάρσεν Εντουάρτς. Και η Ρεάλ Μαδρίτης έδειξε ήδη κατακτώντας το Σουπερκαπ πως χάρη στις ιδέες του κόουτς Μαρτίνεθ θα είναι σκληρό καρύδι. Αλλά αν υπάρχει μια βεβαιότητα πριν το ξεκίνημα της φετινής Ευρωλίγκας είναι ότι πολλές από τις ομάδες που είχαμε συνηθίσει να πρωταγωνιστούν τα προηγούμενα χρόνια είτε έχουν εξαφανιστεί (Μονακό) είτε έχασαν τους καλούς τους παίκτες (Βαλένθια), είτε δεν μοιάζουν να έχουν δυναμώσει καθώς τα χρήματα που ξόδεψαν στο μεταγραφικό παζάρι είναι λίγα: η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρτσελόνα πχ έκαναν φέτος περικοπές.

Πολλά μυστήρια

Κάπως έτσι προκύπτει μία διοργάνωση γεμάτη από μυστήρια που λέγονται Μπανταλόνα, Παρτιζάν, Ερυθρός Αστέρας, Παρί, Βιλερμπάν, Μπάγερν, Μπολόνια κτλ. Στην οποία μία και μόνη βεβαιότητα υπάρχει: ότι ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός είναι φαβορί για την κατάκτησή της. Το ποιοι άλλοι θα είναι του επιπέδου τους απομένει να το δούμε.

Εχουν οι ελληνικές ομάδες προβλήματα; Ποτέ δεν λείπουν αυτά από καμία ομάδα. Ο Ολυμπιακός αρχικά δεν θα έχει στην διάθεσή του την φυσική του έδρα. Το ΣΕΦ ανακαινίζεται και η επιστροφή του σε αυτό υπολογίζεται ότι θα συμβεί την ερχόμενη άνοιξη. Ο Ολυμπιακός, που στο μεταξύ θα φιλοξενηθεί στο γήπεδο της ΑΕΚ στα Λιόσια, ζήτησε για αυτό να ξεκινήσει δίνοντας στον πρώτο γύρο πολλά ματς εκτός έδρας: θα παίξει μακριά από την Ελλάδα τα έξι από τα πρώτα του επτά – με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Αλλά κι ο ΠΑΟ έχει κάποιες αρχικές δυσκολίες: οι τραυματισμοί του Ναν και του Χέις Ντέιβις (αλλά και του Ρογκαβόπουλου) δεν επέτρεψαν στον Ομπράντοβιτς να κάνει την προετοιμασία που θα ήθελε. Ο Σέρβος τεχνικός ωστόσο πιστεύει ότι ο χρόνος δουλεύει υπέρ του και ότι ο Παναθηναϊκός θα κάνει μια μεγάλη σεζόν γιατί είναι λιγότερο προβλέψιμος από πέρσι όταν παρά την πληθώρα πολλών παικτών εξαρτιόταν πάρα πολύ από τα κέφια του Ναν. Η σχέση του Ζέλικο με τον Αμερικανό σκόρερ είναι πάντως ένα από τα αινίγματα της σεζόν. Πολλά θα εξαρτηθούν από το αν και κατά πόσο ο Ομπράντοβιτς θα καταφέρει να καλουπώσει τον κάπως αδέσποτο Αμερικανό.

Θα είναι αποτυχία

Μα σημειώσω και κάτι: και οι δυο ελληνικές ομάδες έχουν αποδείξει πως αν χρειαστούν ενισχύσεις μεσούσης της περιόδου αυτές θα γίνουν. Πέρυσι ο Ολυμπιακός απέκτησε μετά το ξεκίνημα της σεζόν τέσσερεις παίκτες (τους Μόρις, Τζόζεφ, Ταρίκ Τζόουνς και Νιλικίνα) και ο ΠΑΟ χρυσοπλήρωσε τους Φαρίντ και Χέις Ντέιβις για να έχει τις υπηρεσίες τους. Πρόκειται για κινήσεις που οι ανταγωνιστές τους δεν μπορούν ούτε να φανταστούν. Είναι κι αυτό κάτι που οφείλουμε να έχουμε στα υπόψιν μας περιμένοντας τις δυο ελληνικές ομάδες στο Final4. Οτιδήποτε άλλο θα είναι αποτυχία…