H πρεμιέρα της Σουπερλίγκας μας ολοκληρώθηκε χωρίς την παραμικρή έκπληξη. Τα χθεσινά ματς ήταν λιγότερο περιπετειώδη από αυτά του Ολυμπιακού με τον Ατρόμητο στο Καραϊσκάκης (1-0) και του Αρη με την Καλαμάτα (2-3) στην Τρίπολη κι έμοιαζαν με το ματς της ΑΕΚ με τον Ηρακλή (4-0). Είχαμε τρεις άνετες νίκες. Αυτή του ΠΑΟΚ επί του Λεβαδειακού (4-0), αυτή του ΟΦΗ επί του Βόλου (2-0), και αυτή του Παναιτωλικού επί του Αστέρα (3-1). Μεγαλύτερο ενδιαφέρον φυσικά παρουσιάζει η περίπτωση του ΠΑΟΚ που ψάχνει τρόπο να κάνει restart μετά την πώληση του Γιάννη Κωνσταντέλια.

Καμιά τριανταριά εκατομμύρια λόγους

Στην Τούμπα ο κόσμος δεν ήταν πολύς καθώς οι οπαδοί ακόμα γκρινιάζουν για την πώληση του ποδοσφαιριστή που αγάπησαν όλοι πολύ τα τελευταία χρόνια. Παρά την εύκολη επικράτηση δεν έλειψαν πάλι τα συνθήματα εναντίον της ΠΑΕ που όμως σε σχέση με το ματς με την Μπραν ήταν σαφώς περιορισμένα. Επειδή ο Ιβάν Σαββίδης είναι στην Ελλάδα διαβάζω ότι οι οργανωμένοι ζητούν μια συνάντηση μαζί του για να τους εξηγήσει γιατί πούλησε τον Κωνσταντέλια και άλλα ανάλογα. Ο Σαββίδης είχε καμιά τριανταριά εκατομμύρια …λόγους να τον πουλήσει, απλά έκανε ένα λάθος: δεν φρόντισε να υπάρξει μια προετοιμασία του κόσμου για αυτό το ενδεχόμενο, όπως έχει συμβεί στο παρελθόν για άλλες πωλήσει που έχει κάνει ο ΠΑΟΚ. Ο Βιερίνια, ο Γιαννούλης, ο Τζόλης κτλ ήταν ανάλογα δημοφιλής, απλά κανείς δεν άφηνε ποτέ να εννοηθεί ότι δεν θα φύγουν ποτέ κτλ κτλ. Πάντως πέρα από την όποια ανάγκη να υπάρξουν συζητήσεις και να δοθούν εξηγήσεις, υπάρχει κάτι πιο αναγκαίο: να δούμε πως ο Αλέσιο Λίσι θα τον αντικαταστήσει. Υπο αυτό το πρίσμα το ματς με τον Λεβαδειακό ήταν αρκετά χρήσιμο.     

Ακούω ότι ανάμεσα στους παίκτες που ψάχνει ο ΠΑΟΚ στην ολοκλήρωση των μεταγραφών του υπάρχει και ένα «δεκάρι», εκτός από φορ, στόπερ, ένα ακόμα χαφ κτλ κτλ. Είναι εύκολο να βρεις κάποιον: είναι αδύνατον να βρεις ένα άλλο Κωνσταντέλια – ειδικά στα τέλη Αυγούστου. Η καλύτερη λύση κατά την γνώμη μου είναι να ποντάρεις στο ίδιο το ρόστερ και να φτιάξεις μια ομάδα πολλών παικτών στην οποία όλοι να έχουν τον ρόλο τους. Σολίστας να κάνει την Τούμπα να ξεχάσει τον Ντέλια είναι δύσκολο να βρεθεί.  

Ο Λίσι που καταλαβαίνει πως επιβάλλεται η ομάδα του να ξεκινήσει με νίκες για να μην υπάρξει ισοπεδωτική μουρμούρα φρόντισε απέναντι στον Λεβαδειαό να φρεσκάρει τον ΠΑΟΚ παρουσιάζοντας μια ομάδα διαφορετική από αυτή που αντιμετώπισε την Μπραν. Επέστρεψε ο Ζίφκοβιτς, ξεκίνησαν οι Μπάμπα, Μιχαηλίδης, ΕνΝτιαγέ, Τέιλορ (ως αμυντικό χαφ) και ο Σορετίρε με τον Πέλκα που λόγω των θέσεων που αγωνίστηκαν (ο πρώτος αριστερά κι ο δεύτερο πίσω από τον ΕνΝτιαγέ) έπρεπε να πάρουν πολλές πρωτοβουλίες και το έκαναν: οι δύο πέτυχαν δυο καταπληκτικά γκολ που έφεραν τον ΠΑΟΚ στο 2-0 νωρίς.  Ο Σορετίρε, που έχει τεχνική κατάρτιση αλλά πρέπει να γίνει πιο απλός, σκόραρε με ψαλίδι μετά από πάσα του Ζίφκοβιτς και ο Πέλκας βρήκε με ένα τρομερό σουτ από το ύψος της μεγάλης περιοχής το δεύτερο γκολ τρέχοντας μετά να αγκαλιάσει τον Λίσι: του είχε ζητήσει να ξεκινήσει και ο Ιταλός τον άκουσε. Ο ΠΑΟΚ έφτασε τελικά σε ένα τελικό 4-0 άνετα με πρωταγωνιστή στο δεύτερο ημίχρονο τον Μύθου που και σκόραρε και πήρε το πέναλτι που έδωσε στον Ζίφκοβιτς την δυνατότητα να γίνει κι αυτός σκόρερ.

Ο δρόμος που πρέπει να πάρει ο ΠΑΟΚ είναι αυτός: χρειάζεται μια ομάδα με λιγότερους βασικούς από πέρσι, περισσότερο ικανή στο να προσαρμόζεται στις ανάγκες του αγώνα παρά να κάνει η ίδια το παιγνίδι της, και σαφώς καλύτερα οργανωμένη αμυντικά. Ο ΠΑΟΚ παίζει πολλά τις επόμενες δέκα μέρες: πρέπει να αποκλείσει την Μπραν για να συνεχίσει στο Conference League και μόλις την Τρίτη αγωνιστική πρέπει να είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει τον Παναθηναϊκό. Ο Λίσι έχει παίκτες που καλά καλά ακόμα δεν έχουμε δει (Αλι, Λουσε, ΕνΝτιαγέ κτλ), θα έχει κι άλλους, αλλά έχει και πίεση. Είναι ψύχραιμος ωστόσο έχοντας πέσει στα βαθιά. Αλλά έχει ιδέες. Και δουλεύει.  

Εύκολα και ο ΟΦΗ

Ανάλογα εύκολη ήταν και η επικράτηση του ΟΦΗ που απέναντι στον Βόλο άνοιξε το σκορ μετά από ένα λάθος του τερματοφύλακα Σαμπάνη κι έκανε το 2-0 με πέναλτι του Νους στο μισάωρο: μετά οι Κρητικοί είχαν στο μυαλό τους την ρεβάνς με την ΤΣΣΚΑ την Πέμπτη και ο Βόλος προσπαθούσε ν βρει ένα γκολ για να αποκτήσει ελπίδες χωρίς να τα καταφέρει. Ο ΟΦΗ είναι χαρακτηριστική περίπτωση ομάδας στην οποία καταλαβαίνεις ότι το καλό κλίμα κάνει την διαφορά. Δεν έχει να αντιμετωπίσει καμία μουρμούρα, βασίζεται πολύ σε Ελληνες παίκτες κι έχει προπονητή τον Χρήστο Κόντη που εμφανώς απολαμβάνει την εμπειρία. Κι ο κόσμος του όλο αυτό το χαίρεται: το μαρτυρά η πολυκοσμία (και μάλιστα αυγουστιάτικα…) στο Παγκρήτιο και στο ματς με την ΤΣΣΚΑ Σόφιας, αλλά και στο χθεσινό παιγνίδι.  

Το γενικότερο συμπέρασμα μου από τα ματς της πρεμιέρας είναι ότι έγινε φανερό πως όλοι όσοι είχαν καλοκαιριάτικα υποχρεώσεις (ο ΠΑΟΚ, ο Ολυμπιακός, η ΑΕΚ, ο ΟΦΗ) είχαν και μεγάλο αβαντάζ έναντι των υπολοίπων που δεν είχαν. Οι νίκες της ΑΕΚ, του ΠΑΟΚ και του ΟΦΗ ήταν διαδικαστικές, αλλά και ο Ολυμπιακός μολονότι στον Ατρόμητο έβαλε μόνο ένα γκολ ανέβασε την απόδοσή του όσο ο χρόνος περνούσε απέναντι σε ένα αντίπαλο χωρίς ενενήντα λεπτά στα πόδια του. Δεν είναι τυχαίο ότι τα δυο περισσότερο ανταγωνιστικά ματς της πρεμιέρας ήταν αυτά ανάμεσα σε ομάδες που δεν είχαν ευρωπαϊκές υποχρεώσεις: μόνο σε αυτά άλλωστε είδαμε γκολ και από τους δυο. Κι αν το Καλαμάτα – Αρης κρίθηκε με τα γκολ του Φαμπιάνο στο τέλος η νίκη του Παναιτωλικού επί του Αστέρα έγινε εύκολη για τρεις λόγους: γιατί η ομάδα του Γιάννη Αναστασίου άνοιξε γρήγορα το σκόρ (με τον Γκράνατ μόλις στο 6΄), γιατί ένα καταπληκτικό γκολ του Κετού με το οποίο ο Αστέρας θα ισοφάριζε γρήγορα ακυρώθηκε από το VAR και γιατί ο Αλεξιτς έκανε το 3-1 ένα λεπτό μετά το γκολ του Μακέντα που μείωσε. Συνολικά η ομάδα του Αναστασίου ήξερε τι ήθελε στο γήπεδο και ήταν απόλυτα αποτελεσματική: τρία γκολ με τέσσερα σουτ δεν είναι κάτι που το βλέπεις συχνά!

Ο Αστέρας έδειξε να κουβαλάει ακόμα τα περσινά του προβλήματα. Απέναντι στον Ολυμπιακό την επόμενη αγωνιστική θα μάθουμε αν και τι πήρε από το περσινό του μάθημα. Όπως θα δούμε στο Λεβαδειακός – ΠΑΟ που ακολουθεί αν ο εφετινός Λεβαδειακός έχει κάτι που να θυμίζει τον περσινό. Η εντύπωσή μου είναι ότι η ψαλίδα μεταξύ των 5-6 αναμενόμενων πρώτων και των υπολοίπων άνοιξε αλλά ποτέ δεν εμπιστεύομαι τις αυγουστιάτικες εντυπώσεις μου…           

 (Gazzetta.gr, Αυγουστός 2026)