Ο ΠΑΟΚ και ο ΠΑΟ είναι μακριά ακόμα από την προσδοκώμενη αγωνιστική τους εικόνα, αυτοί που ελπίζουν ότι θα έχουν όταν αρχίσει το πρωτάθλημα, πλην όμως είναι ομάδες πιο δυνατές από τους αντιπάλους που είχαν χθες βράδυ στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις. Ο ΠΑΟΚ κέρδισε με 2-3 την Ντινάμο Κιέβου στο βροχερό Λούμπλιν της Πολωνίας στον προκριματικό του Europa League και ο ΠΑΟ κέρδισε με 1-2 την Πακσί στην Ουγγαρία κάνοντας το πρώτο από τα τρία βήματα που χρειάζεται για να φτάσει στην League Phase του Conference League.
Τα δυο ματς μοιάζουν σε κάποια πράγματα και ως προς την εικόνα τους – όχι μόνο στο τελικό νικηφόρο αποτέλεσμα. Η καλύτερη γραμμή και των δύο ήταν η επίθεση και η λιγότερο καλή άμυνα – πράγμα κομμάτι λογικό αφού εκεί και οι δυο είχαν νέους παίκτες αλλά και ελλείψεις. Αυτό ωστόσο που φαίνεται πολύ είναι ότι οι ελληνικές ομάδες έχουν πλέον βρει τον τρόπο τους να αντιμετωπίζουν τις όποιες δυσκολίες των καλοκαιρινών προκριματικών. Οι εποχές που ο ΠΑΟΚ αποκλειόταν από την Λέφσκι Σόφιας και ο ΠΑΟ από την Οντένσε ή την Σλάβια Πράγας νομίζω ότι πέρασαν. Οι ελληνικές ομάδες που συμμετέχουν κάθε χρόνο σε καλοκαιρινά ευρωπαϊκά προκριματικά (όπως ο ΠΑΟΚ και ο ΠΑΟ) έχουν αποκτήσει τεχνογνωσία. Μπορούν πάντα να κάνουν ένα λάθος ματς και να μπλέξουν την ζωή τους αλλά με δυο προϋποθέσεις. Η πρώτη να βρουν ένα αντίπαλο σε αυτές τις καλοκαιρινές περιπέτειες τουλάχιστον ισοδύναμο. Η δεύτερη να κάνουν κακή προσέγγιση των αγώνων υπερεκτιμώντας τις δυνατότητές τους. Το πρώτο είναι κομμάτι δύσκολο διότι όλες σχεδόν οι ελληνικές ομάδες που συμμετέχουν συχνά σε καλοκαιρινούς προκριματικούς έχουν πλέον βαθμούς ώστε να συγκαταλέγονται στις κληρώσεις μεταξύ των ισχυρών – τουλάχιστον μέχρι τα play off. Το δεύτερο μπορεί να συμβεί και είναι η τελευταία καλοκαιρινή παγίδα που περιμένει τις ελληνικές ομάδες. Αλλά σημαίνει και ότι όλες κρατάνε την τύχη στα χέρια τους: η σωστή προσέγγιση είναι χρέος τους.
Συμπεράσματα χρήσιμα, χωρίς υπερβολές
Τα χθεσινά ματς του ΠΑΟΚ και του ΠΑΟ επιτρέπουν κάποια πρώτα συμπεράσματα ακριβώς γιατί δεν είναι φιλικά ματς προετοιμασίας. Δεν επιτρέπουν μεγάλα και στέρεα συμπεράσματα για την ίδια την δυναμική των ομάδων με δεδομένου ότι και οι δυο έχουν και παίκτες να προσθέσουν στην εξίσωση και θα αποκτήσουν κι άλλους. Αλλά κάποιες αρετές και κάποιες αδυναμίες ήδη φαίνονται.
Το έδειξε με το καλημέρα
Ο ΠΑΟΚ έχει δύο όπλα στα οποία μπορεί να βασίσει την χρονιά του και τα έδειξε με το καλημέρα: το πρώτο είναι ο χαρακτήρας του και το δεύτερο ο Γιάννης Κωνσταντέλιας.
Ο Ρασβάν Λουτσέσκου παρέδωσε στον Αλέσιο Λίσι μια ομάδα που δεν φοβάται να δεχτεί κάποιο γκολ παραπάνω καθώς κατασκευαστικά κουβαλάει την βεβαιότητα ότι το ματς μπορεί να το γυρίσει. Εκανε στα χρόνια του Λουτσέσκου του κόσμου τις ανατροπές και με μια ανατροπή άρχισε και την νέα σεζόν. Το γκολ των εξόριστων Ουκρανών με τον Μπράτσκο στο 3΄θα μπορούσε να μπλέξει τον ΠΑΟΚ και ο τραυματισμός του Αλι στο δεκάλεπτο θα μπορούσε να προσθέσει κατήφεια και άγχος. Αλλά ο ΠΑΟΚ έχει χαρακτήρα, έχει συγκεκριμένους τρόπους να παίζει επίθεση, κι έχει και τον Κωνσταντέλια. Παρακολουθώ όλο το καλοκαίρι την αγωνία των φίλων του ΠΑΟΚ για την αντικατάσταση του Γιακουμάκη: θέλω να πω ότι αν είναι ο Κωνσταντέλιας καλά μπορεί να κάνει την επίθεση του ΠΑΟΚ να λειτουργεί τόσο υποδειγματικά ώστε στο γκολ να φτάνουν πολύ παίκτες. Ο ΠΑΟΚ δεν μετέτρεψε το σε βάρος του 1-0 σε 1-3 γιατί σκόραραν τα φορ του, αλλά γιατί βρήκε γκολ από τους Ζαφείρη και Σανταμαρία σε φάσεις στις οποίες ο Κωνσταντέλιας εμπλέκεται ποικιλοτρόπως. Η καλή λειτουργία της επίθεσης οφείλεται βέβαια και πολύ στον Ζίφκοβιτς και στην συνεχή εξέλιξη του παιγνιδιού του: χθες οι συγκλίσεις του ήταν καταπληκτικές κι αν ο Κένι μάθει να παίζει στους χώρους που ο Σέρβος δημιουργεί παίρνοντας μαζί του ακραία μπακ και στόπερ ο ΠΑΟΚ θα γίνει πολύ πιο δημιουργικός καθώς δεν λείπουν ούτε το πρέσινγκ (τα δυο από τα τρία γκολ έρχονται από συνθήκες πίεσης), αλλά ούτε και η διάθεση για συνεργασίες – διάθεση που έχει δημιουργηθεί προϊόντος του χρόνου.
Δεκαπέντε μέρες αργότερα πάρτι
Η επίθεση ήταν και η πιο καλή γραμμή του ΠΑΟ – ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο όταν μετά το αυτογκόλ του Βας που έφερε το 0-1 στο 41΄, η Πακσι ανέβηκε στο γήπεδο και ο ΠΑΟ βρήκε χώρους.
Αν το ματς αυτό είχε γίνει δεκαπέντε μέρες αργότερα με την ίδια ακριβώς σύνθεση (χωρίς δηλαδή δυο - τρεις παίκτες που υπάρχουν και προορίζονται ως βασικοί) ο ΠΑΟ θα κέρδιζε στην Ουγγαρία 0-4 τουλάχιστον κι ας έχει ο Πελίστρι την γνωστή δυσκολία στο να τελειώνει φάσεις κι ας θέλει ο Γιάγκουσιτς να δείξει ότι είναι έτοιμος να βοηθήσει και σκοράροντας.
Ο ΠΑΟ έδειξε στην επίσημη πρεμιέρα του ότι έχει πολλούς παίκτες έτοιμους να βρεθούν στην βασική του ενδεκάδα: από τον πάγκο του ήρθαν ο Πελίστρι, ο Τσιριβέγια και ο νεοαποκτηθείς Ραστόντερ που θα μπορούσαν να έχουν ξεκινήσει ενώ δεν αγωνίστηκε ο Ταμπόρδα που ήταν πολύ καλός στα φιλικά και έχει προσαρμοστεί.
Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι υπάρχουν παίκτες που κάνουν ό,τι μπορούν για να δείξουν ότι φέτος θα προσπαθήσουν να κάνουν ένα νέο ξεκίνημα δίνοντας πιο πολλά. Ο Αντίνο πρώτα από όλους. Ο Γιάγκουσιτς το ίδιο. Αλλά είχαν άλλη διάθεση και ο Κυριακόπουλος, ο Τσέριν,ο Τετέι και ο Παντελίδης, ακόμα και ο Ζουραρί και ο Πελίστρι: όλοι έμοιαζαν να καταλαβαίνουν ότι φέτος βρίσκονται σε μια ομάδα με μεγαλύτερες δυνατότητες – φάνηκαν ειδικά μετά το 20ο λεπτό να παίζουν με λιγότερο άγχος. Για τους νεοφερμένους θα χρειαστεί λίγος χρόνος για πιο βέβαιες εκτιμήσεις είναι όμως φανερό ότι ο Τσάπρας και ο Ντε Φράι θα προσαρμοστούν πιο γρήγορα και ότι ο Καμαρά την θέση την ξέρει.
Αμυνα και κυρίως νοοτροπία
Φυσικά και οι δυο ομάδες είχαν και τα εποχιακά προβλήματά τους. Ο ΠΑΟΚ έκανε ένα καλό φινάλε αγώνα – ίσως και γιατί στον πάγκο δεν έχει πολυτέλειες. Ο Λίσι προσπάθησε να ξυπνήσει κομμάτι τους παίκτες του μετά το 70΄άλλαξε ένα παίκτη σε κάθε γραμμή, αλλά ο ΠΑΟΚ είχε χαλαρώσει πολύ και κινδύνευσε να δεχτεί την ισοφάριση από τον Γερμολένκο λίγα λεπτά μετά το 2-3 της Ντινάμο στο οποίο φάνηκε όπως και στο πρώτο γκολ των Ουκρανών η απουσία του Μεϊτέ.
Ο Λίσι πρέπει να δουλέψει πολύ στην νοοτροπία της ομάδας: αν πέρυσι ο ΠΑΟΚ κατέστρεψε την σεζόν του είναι γιατί συχνά πυκνά σταματούσε και κοίταζε τον καθρέφτη για να χαρεί πόσο ωραίος είναι – το έπαθε με τον ΠΑΟ στο τελευταίο ματς της χρονιάς όταν και έχασε την δεύτερη θέση μέσα από τα χέρια του και με αυτό το ελάττωμα ξεκίνησε και την εφετινή σεζόν.
Ο Νίστρομ από την μεριά του έχει δουλειά να κάνει με την άμυνα και την αμυντική λειτουργία του ΠΑΟ γενικότερα. Ο ΠΑΟ άφησε σε μια πεισματάρα αλλά μάλλον άπειρη ευρωπαϊκά ομάδα τέσσερις μεγάλες ευκαιρίες, την άφησε να πετύχει ένα γκολ και να έχει ένα δοκάρι (ενώ μάλιστα κυριαρχούσε) κι έπαιξε με την φωτιά στο τέλος παραχωρώντας ένα επικίνδυνο φάουλ χωρίς λόγο. Για όλα αυτά δεν μπορεί να φταίει μόνο ο Τουμπά – χρειάζεται δουλειά. Αλλά δεν έχει ακόμα βγει ο Ιούλιος. Αλίμονο αν ήταν πανέτοιμος…
