O Ολυμπιακός έκανε το πρώτο βήμα για την κατάκτηση της Ευρωλίγκας. Όχι γιατί σκόρπισε την Φενέρ κερδίζοντας την με 79-61 χωρίς ποτέ να βρεθεί πίσω σε όλη την διάρκεια του ματς, αλλά γιατί έδειξε την τρομερή του φόρμα: με αυτή ως όπλο πρέπει να πάρει και τον τελικό της Κυριακής απέναντι στην πάντα επικίνδυνη αλλά με πολλές ελλείψεις Ρεάλ Μαδρίτης που με την φανέλα της και μια καταιγίδα από τρίποντα πέταξε εκτός τελικού την Βαλένθια. Η νίκη της Βασίλισσας υπήρξε απόδειξη της ανθεκτικότητας της. Η νίκη του Ολυμπιακού όμως απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης που παρέδωσε το στέμμα της είναι απόδειξη μιας απόλυτης υπεροχής μιας ομάδας σε όλα τα επίπεδα. Σε αυτό το γήπεδο, μπροστά σε ένα κοινό δεκαπέντε χιλιάδων οπαδών του, μοιάζει αδύνατο την Κυριακή να σταθεί απέναντι του κάποια ομάδα. Αρκεί ο Ολυμπιακός να είναι όσο σοβαρός ήταν χθες.      

Ο Γιώργος Μπαρτζώκας χρησιμοποίησε στον τελικό και τους δώδεκα παίκτες του κι έτσι έπρεπε γιατί το μεγάλο όπλο του Ολυμπιακού είναι η πληρότητα του. Πέντε όμως από αυτούς ήταν κάτι παραπάνω από κομβικοί στην νίκη του. Ο Ντόρσεϊ, ο Πίτερς, ο Βεζένκοφ, ο Μιλουτίνοφ και ο Φουρνιέ ήταν οι σολίστες που ανά δεκάλεπτο έκαναν την ορχήστρα να μοιάζει αψεγάδιαστη. Και τον κόουτς αληθινό μαέστρο.

Κάνει ο Ντόρσεϊ την αρχή   

Το πρώτο κιόλας καλάθι του ματς ήταν σημάδι πως φέτος όλα θα είναι διαφορετικά από πέρυσι. Το πέτυχε  ο Γουόκαπ και δεν πέτυχε άλλο, αλλά πέρυσι δεν είχε βάλει πόντο στο αντίστοιχο ματς με την Μονακό. Το πρώτο δεκάλεπτο ανήκει στην επίθεση όλο στον Ντόρσεϊ που έπαιζε λες και μπήκε να κερδίσει τον τίτλο του MVP του Final4. Me 11 πόντους, όλους έξω από σχήματα αλλά με οδηγό το μοναδικό του επιθετικό ένστικτο, έβαλε τον Ολυμπιακό μπροστά από την αρχή: αν το ματς δεν τελείωσε πριν αρχίσει είναι γιατί στην επίθεση ο Ντόρσεϊ δεν είχε συμπαραστάτη. Στην άμυνα όμως όλοι ήταν κάτι παραπάνω από άψογοι: ο Ολυμπιακός λειτουργούσε τόσο καλά ώστε όταν η Φενέρ βρήκε το πρώτο της καλάθι τρία λεπτά πριν το τέλος του δεκαλέπτου χάρη σε ένα κάρφωμα του Μπιρτς το πράγμα φάνηκε παράξενο: νόμιζες ότι η τέως πρωταθλήτρια Ευρώπης δεν θα σκοράρει ποτέ! Ο Γιασκεβίτσιους πήρε τάιμ άουτ αμέσως μετά το τηλεοπτικό τάιμ άουτ κι έβαλε τον μεγάλο Ντε Κολό να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα: κι αυτός κάπως τα κατάφερε. Το δεκάλεπτο έκλεισε με ένα άκρως κολακευτικό για την ομάδα του Σάρας 18-12 με την Φενέρ να βρίσκει 12 πόντους στο τελευταίο τρίλεπτο.        

Συνεχίζει ο Πίτερς

Ο Μπαρτζώκας είχε αρχίσει τις αλλαγές από νωρίς και στο δεύτερο δεκάλεπτο εμπιστεύθηκε το second unit που διέλυσε την Μονακό στα play off. Η πεντάδα Πίτερς, Φουρνιέ, Τζόζεφ, Ταρίκ Τζόουνς και Γουορντ είχε καρδιά κι ενέργεια – κυρίως είχε Πίτερς. Ο καταπληκτικός αυτός ρολίστας, που κάνει πάντα την δουλειά του, είδε την βραδιά ως ευκαιρία για να θυμίσει πως είναι εξίσου ικανός και σε πρωταγωνιστικούς ρόλους. Αντικαθιστώντας τον Βεζένκοφ, που είχε μπλέξει με την άμυνα με αλλαγές του Γιασκεβίτσιους, υπέγραψε αυτός το δεύτερο μεγάλο σερί με το οποίο ξεκίνησε και το δεύτερο δεκάλεπτο: με 8 δικούς του πόντους έδωσε για πρώτη φορά αέρα 15 πόντων στον Ολυμπιακό που συνέχισε να κάνει ό,τι στο πρώτο δεκάλεπτο με άλλους πρωταγωνιστές. Είναι τόσο όμοια όλα ώστε η Φενέρ πάλι βρίσκει το πρώτο της καλάθι 3,5 λεπτά πριν το τέλος κι αυτή την φορά με κάρφωμα – από τον Σίλβα. Μετά αναλαμβάνει δουλειά ο Μπιμπέροβιτς και υπάρχει πάλι λίγο «ροκάνισμα» της διαφοράς παρά την επιστροφή του Βεζένκοφ, του Ντόρσεϊ και του Μιλουτίνοφ. Το ημίχρονο ολοκληρώνεται με 33-24, ο Ολυμπιακός έχει μόλις 5 ασίστ και μόλις 5/14 τρίποντα. Αλλά έχει καρδιά, έχει παίκτες που δείχνουν προσωπικότητα, έχει θέληση και παίζει άμυνα. Με αυτή έχει ακυρώσει τους παίκτες του Γιασκεβίτσιους που μπορούν να κάνουν την διαφορά: διασώζεται απλά ο Ντε Κολό που όμως παίζει το τελευταίο ματς της καριέρας του στην Ευρωλίγκα. Και δεν έχει φυσικά πάνω από 15-20 λεπτά αντοχών.

Δηλώνει παρών ο Βεζένκοφ

Κι ο Ολυμπιακός έχει πάρει λίγα από τον Βεζένκοφ, αλλά ο ΜVP της Ευρωλίγκας δεν μπορεί να λείψει από ένα ματς που είναι κεφάλαιο της ιστορίας του Ολυμπιακού. Και το τρίτο δεκάλεπτο αρχίζει όπως τα πρώτα δύο, πάλι ο Ολυμπιακός τρέχει ένα σερί απέναντι στην αιχμαλωτισμένη από την άμυνα του Φενέρ, αλλά αυτή τη φορά αυτός που γαζώνει είναι ο Σάσα. Στο 11-0 του ξεκινήματος δηλώνει παρών, φυσικά μαζί με τον Ντόρσεϊ που όταν στέλνει τον Ολυμπιακό στο +18 το κάνει με δυο επιθέσεις εντελώς δικές του: φεύγει στον αιφνιδιασμό, φρενάρει, μαζεύει την άμυνα της Φενέρ και την νικάει δυο φορές χωρίς να αλλάξει πάσα!  Ξυπνά ο Χόρτον Τάκερ και με τον Μπιμπέροβιτς βρίσουν ένα 10-0 για την Φενέρ που αναπνέει, αλλά ο Βεζένκοφ έχει ζεσταθεί κι εκεί που είχε ένα μόλις καλάθι στο πρώτο ημίχρονο κλείνει το τρίτο δεκάλεπτο με 16 πόντους χωρίς βολές! Όταν ο Τάκερ ρίχνει την διαφορά κάτω από τους 10 οι απαντήσεις είναι όλες δικές του: το 56-41 έχει την υπογραφή του.      

Αυτοί οι δύο

Εμεναν δέκα λεπτά που στο μπάσκετ είναι μια αιωνιότητα, αλλά ο Ολυμπιακός είναι σε ένα βράδυ που μπορεί να τα κάνει να περάσουν χωρίς καρδιοχτύπια έστω κι αν το ξεκίνημα του τέταρτου δεκαλέπτου είναι διαφορετικό: ο Μπιμπέροβιτς με τρίποντο και καλάθι και φάουλ δείχνει ότι η Φενέρ χρειάζεται προσοχή. Προκύπτει ένα 0-10 για τους φιλοξενούμενους γιατί η Φενέρ με μια κοντή σχετικά πεντάδα πιέζει, αλλά ο Μπαρτζώκας έχει δυο άσους στο μανίκι που πρέπει κι αυτοί να κάνουν την διαφορά: ο Μιλουτίνοφ μαζεύει τα πάντα κλείνοντας την βραδιά με 13 ριμπάουντ – εκ των οποίων τέσσερα συνεχόμενα όταν η Φενέρ μειώνει. Και κάπου εκεί κάνουν όλοι στην άκρη να περάσει ο Φουρνιέ. Δικό του το τρίποντο για το 61-49 που βάζει φρένο στα όποια σχέδια του Σάρας. Δικές του και 4 ασίστ με τις οποίες ο Πίτερς τελειώνει την βραδιά με 17 πόντους κι αλάνθαστος. Το ματς τελειώνει με ένα τρίποντο του Γάλλου κι ό,τι απομένει είναι μια ευκαιρία για αποθέωση: στο τέλος κάνει πλάκα στον Σάρας κι ο πρωτάρης Γουόρντ που φτάνει τους 10 πόντους.

Προετοιμασμένος όσο ποτέ  

Ο Μπαρτζώκας κερδίζει τον Γιασκεβίτσιους σε όλα. Ο Ολυμπιακός κάνει τρία ίδια δεκάλεπτα με 12 διαφορετικούς παίκτες, εμφανίζεται με μια άμυνα γρανιτένια γιατί η περίσταση το απαιτεί, και παίζει στο τέταρτο δεκάλεπτο με αυτούς που έχουν περισσότερη ενέργεια: αν η συμμετοχή των πέντε καλύτερων του στη νίκη είναι σημαντική, αυτός είναι που τελικά κερδίζει το ματς γιατί το κάνει με τον τρόπο του. Κανείς δεν παίζει πάνω από 26 λεπτά. Όταν έχει χρόνο να προετοιμάσει ένα ματς ο Μπαρτζώκας είναι ο καλύτερος στην Ευρώπη, αλλά φέτος υπάρχει φανερά κάτι πιο πολύ: η προετοιμασία όλου του Final 4 – o Ολυμπιακός φτάνει σε αυτό με το πόδι στο γκάζι.

Τον περιμένει η Ρεάλ που κέρδισε το ισπανικό ντέρμπι με τον Χεζόνια πρωταγωνιστή και μια βροχή από τρίποντα (συνολικά 14 – από τα οποία 11 στο ημίχρονο) αλλά βρήκε και τα έκανε: η Βαλένθια προσπαθώντας και συγχρόνως αδυνατώντας να παίξει κοντά στο καλάθι και να εκμεταλλευτεί την απουσία του Ταβάρεζ εγκλωβίστηκε σε ένα τρόπο παιγνιδιού που δεν είναι δικός της. Η Ρεάλ έχασε όμως τον Γκαρούμπα (που έπαιξε 23 λεπτά κι άλλος διαθέσιμος για αυτά δεν υπάρχει) ενώ αμφίβολος είναι κι ο Φελίζ: η νίκη της είναι η πιο Πύρρειος νίκη στην ιστορία – κάτι σαν προετοιμασία για ήττα στον τελικό.    

Στον Ολυμπιακό απομένει ένα μόλις βράδυ για να γίνει πρωταθλητής Ευρώπης για τέταρτη φορά στην ιστορία του. Το βράδυ της Κυριακής.