Μετά τις εντός έδρας ισοπαλίες του Ολυμπιακού με την Ναϊμέγκεν και του ΠΑΟ με την ΤΣΣΚΑ1948 ήρθε η ήττα του ΠΑΟΚ από την Αντερλεχτ για να ολοκληρώσει το κακό τριήμερο των ελληνικών ομάδων στα ευρωπαϊκά προκριματικά. Η ήττα του ΠΑΟΚ ήταν μάλλον το πιο πικρό αποτέλεσμα. Διότι αντίθετα από τους άλλους δυο ο ΠΑΟΚ δεν ήταν κακός. Απλά πλήρωσε ακριβά κάποιες κατασκευαστικές του ατέλειες. Ισως και το ότι δεν διάβασε το αποτέλεσμα των δυο αγώνων του με την Ντιναμό Κιέβου όπως έπρεπε.

Η γνώση της δυσκολίας

Η Αντερλεχτ ήρθε στην Θεσσαλονίκη με γνώση της δυσκολίας που την περίμενε. Θυμίζω ότι πέρυσι αποκλείστηκε στα play off του Conference League από την ΑΕΚ και το πάθημα ήταν πολύ νωπό για να μην το έχει στο μυαλό της. Η ομάδα του Βίτορ Μπρούνο έδειξε ότι κατέβηκε στην Τούμπα βασικά για να παίξει άμυνα: στο 4-3-3 του Πορτογάλου προπονητή, οι τρεις μέσοι είχαν κυρίως ανασταλτικά χαρίσματα ενώ ο πιο επιθετικός Σαλιμπά θυσιάστηκε κι έμεινε 70 λεπτά στον πάγκο. Το όλο σχέδιο ήταν να περιοριστεί από τους Λανσάνα, Κανά και Άμπρος  ο Κωνσταντέλιας και όλο αυτό διευκολύνθηκε από ένα γκολ δώρο του ΠΑΟΚ μόλις 17 δευτερόλεπτα μετά την έναρξη του αγώνα. Μετά την σέντρα ο τερματοφύλακας Κούσεμανς γέμισε, ο Ζίφκοβιτς και ο Ζαφείρης δεν κατάφεραν να διώξουν και ο πολύ καλός φορ Τσβέτκοβιτς έκανε το 1-0 σε μια φάση που ο ΠΑΟΚ είχε μια κομμάτι ανεπίτρεπτη αμυντική θολούρα: αν ο ΠΑΟΚ είχε μείνει απλά ψηλά δεν θα είχε συμβεί τίποτα.

Αυτό το γρήγορο γκολ βοήθησε την βελγική ομάδα να κάνει ακόμα καλύτερα αυτό για το οποίο ήταν προετοιμασμένη, δηλαδή να παίξει άμυνα. Δεν το έκανε άριστα (αφού από τον ΠΑΟΚ δεν έλειψαν οι ευκαιρίες) αλλά το έκανε με κάμποση συνέπεια – ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο. Ενδεικτικό του πόσο πόνταραν στην άμυνα τους οι φιλοξενούμενοι είναι ότι όταν στο μισάωρο ο προπονητής τους θύμωσε με την αγωνιστική τους εικόνα τα παράπονα του είχαν να κάνουν όλα με την ανασταλτική λειτουργία κι όχι με την αδυναμία της ομάδας του να κρατήσει την μπάλα. Οι δε παρεμβάσεις του στο ματς έγιναν όλες με σκοπό την καλύτερη δυνατή άμυνα: έβγαλε στο 71΄τον Τσβέτκοβιτς για να βάλει τον Ντέγκρεφ και πριν από αυτό στο 56΄ άλλαξε τον Σέκε με τον Αντμαν – άλλαξε δηλαδή δυο κυνηγούς με δυο παίκτες που θα βοηθούσαν κυρίως ανασταλτικά.

Η Αντερλεχτ, με πολύ ψυχωμένο τον γνωστό μας Μπιανκόν, περίμενε πολύ τον ΠΑΟΚ και η άμυνα της ήταν σαν αυτές των ομάδων που είδαμε στο πρόσφατο μουντιάλ: είχε 5-6 παίκτες μπροστά από τον τερματοφύλακα και τρεις στο ύψος της περιοχής με βασικό σκοπό να κοντράρουν όσα σουτ ο ΠΑΟΚ θα έψαχνε. Και η αλήθεια είναι πως το έκαναν καλά: το μόνο καθαρό επικίνδυνο σουτ παίκτη του ΠΑΟΚ που πέρασε από αυτό το μοβ τοίχος ήταν του Ζαφείρη στο 95΄. Η μπάλα έσκασε κι ανέβηκε αλλά ο καλός τερματοφύλακας Κούσεμανς δεν αιφνιδιάστηκε. Η νίκη της Αντερλεχτ έχει την υπογραφή του: η σωτήρια επέμβασή του στο πέναλτι που χτύπησε ο Μιχαηλίδης στο μισάωρο ήταν πιθανότατα η πιο καθοριστική στιγμή στην εξέλιξη του αγώνα. Αλλά το θέμα είναι ο ΠΑΟΚ.

Παλιός ΠΑΟΚ, αλλά πιο αδύναμος

Ο ΠΑΟΚ δέχτηκε πάλι ένα γκολ νωρίς όπως στην Πολωνία από την Ντιναμό Κιέβου: μου μοιάζει σύμπτωση, ο καιρός θα δείξει. Ο Λίσι πόνταρε και σωστά στους «παλιούς» και σε αυτό το ματς, μόνο που από τον εφετινό ΠΑΟΚ έλειψαν σε επίπεδο αρχικής ενδεκάδας τέσσερις πολύ χρήσιμοι παίκτες που είχε ο περσινός ΠΑΟΚ. Ο ένας είναι ο Κεντζόρα: οι δυο παίκτες που έπαιξαν δίπλα στον Μιχαηλίδη (ο Χατζηδιάκος και ο Ελουστόντο έχουν να μάθουν πολλά – όχι τυχαία «κιτρινίστηκαν» και οι δύο, ο δε Ελληνας στόπερ παίρνει μια κίτρινη σε κάθε ματς. Ο δεύτερος είναι ο Μεϊτέ και δεν χρειάζεται να πω πόσο λείπει. Ο τρίτος είναι ο καλός Μπάμπα: όταν μπήκε στο τέλος ο ΠΑΟΚ βρήκε καλύτερη ισορροπία καθώς έπαιζε πολύ από τα δεξιά. Και ο τέταρτος είναι ο φορ που λείπει. Αυτό που βλέπουμε είναι ένας ΠΑΟΚ σαν τον περσινό, αλλά ένα σκαλί πιο κάτω. Και γιατί και ο νέος του προπονητής τώρα μαθαίνει την ομάδα.

Ο Αλέσιο Λίσι είχε την εξυπνάδα να αρχίσει την καριέρα του στον ΠΑΟΚ στήνοντας την επίθεση γύρω από τον Κωνσταντέλια: ακόμα και η μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων που έχει ο Ζαφείρης, που πατά περιοχή πιο πολύ από πέρσι, είναι αποτέλεσμα αυτής της επιλογής. Ο Κωνσταντέλιας χθες κέρδισε δυο πέναλτι: το ένα που δόθηκε (κι έχασε ο Μιχαηλίδης) και ένα που δε δόθηκε γιατί το VAR είδε φάουλ του Ζίφκοβιτς στην αρχή της φάσης. Ωστόσο η Αντερλεχτ φρόντισε να του περιορίσει το χώρο δράσης και τον υποχρέωνε να πασάρει γρήγορα: ο άσος του ΠΑΟΚ μπορεί να έχει και ιδιοφυείς πάσες αλλά την διαφορά την κάνει στα ένας εναντίον ενός.

Ο Λίσι στο δεύτερο ημίχρονο τον έστειλε για λίγο στο πλάι, αλλά αυτό πιο πολύ τον έβγαλε από το ματς παρά βοήθησε τον ΠΑΟΚ. Δεν τον βοήθησε τον ΠΑΟΚ ούτε αυτό το κάτι σαν 4-4-2 που ζήτησε στο δεύτερο ημίχρονο, όταν έβαλε τον Γερεμέγιεφ δίπλα στον Μύθου και έστειλε τον Κωνσταντέλια στη θέση του Τάισον και δεν κατάλαβε γιατί χρησιμοποιήθηκε ο Τέιλορ αντί του κομμάτι άχρωμου Σανταμαρία: το να βάζεις ένα ακραίο μπακ να κάνει τον χαφ ενώ έχεις πχ τον Καμαρά, δεν είναι και η καλύτερη ιδέα. Γενικά ο ΠΑΟΚ έχει δουλειά: με τον ερχομό του Γιαννούλη έχει τέσσερα αριστερά μπακ – το πράγμα μου μοιάζει υπερβολή. Και πρέπει να βρει ένα αντικαταστάτη του Γιακουμάκη: έπρεπε νομίζω από αυτό να ξεκινήσει. Μου περνά από το μυαλό πως αν δεν το έκανε είναι γιατί στον ΠΑΟΚ θεωρούν ότι και το να καταλήξει η ομάδα στο Conference League κακό δεν είναι: σε τελική ανάλυση μπορεί να το διεκδικήσει. Αλλά αν φτάσει να παίζει την είσοδό του σε αυτό σε δυο ματς με τον Απόλλωνα Λεμεσού καλοκαιριάτικα το παιγνίδι με την φωτιά που από χθες ξεκίνησε θα είναι μεγάλο.

Καθόλου απλή η συνέχεια

Ο ΠΑΟΚ προφανώς μπορεί να πάει στις Βρυξέλλες και να πάρει την πρόκριση: η αποστολή δεν είναι απαγορευτική – μόλις πέρυσι έκανε σπουδαία ματς εκτός έδρας με αντιπάλους πιο δυνατούς από την Αντερλεχτ. Αλλά η ομάδα από το Βέλγιο έδειξε ικανή να υπερασπιστεί αυτό το αβαντάζ που απέκτησε και δεν είναι και εντελώς αδύναμη επιθετικά. Παρά την άρνησή της να επιτεθεί, να κρατήσει μπάλα και στοιχειωδώς να πιέσει, η Αντερλεχτ είχε χθες ένα γκολ, ένα γκολ που δεν μέτρησε και τουλάχιστον δυο μεγάλες ευκαιρίες ενώ το χειρότερο είναι ότι ο Τσβέτκοβιτς έδειξε ικανός να τρέξει τα στόπερ του ΠΑΟΚ ακόμα και παίζοντας χωρίς πολλές βοήθειες. Κι ο Μπρούνο δεν θα υποτιμήσει τον ΠΑΟΚ: χθες είπε πως παρά την ήττα του αυτός είναι το φαβορί.

Η αποστολή στις Βρυξέλλες δεν είναι καθόλου απλή. Κι ο Λίσι κάτι πρέπει να αλλάξει γιατί η ομάδα του μοιάζει προβλέψιμη πολύ νωρίς. Κι αυτό είναι πιο μεγάλο πρόβλημα από την ήττα.   

(Gazzetta.gr, Αυγουστος του 2026)