Κάποιοι φίλοι με ρώτησαν γιατί δεν έγραψα κάτι για τον αποκλεισμό του ΠΑΟΚ από την Αντερλεχτ. Δεν το έκανα για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι γιατί δεν είχα να επισημάνω κάτι για το συγκεκριμένο ματς. Συνέβησαν στις Βρυξέλλες περίπου όσα είχα σημειώσει μετά το ματς των δύο στην Τούμπα. Ο ΠΑΟΚ έκανε ένα ψυχωμένο ματς δείχνοντας επιθετικές αρετές αλλά και αμυντικές αδυναμίες. Η περιπέτεια με πρωταγωνιστή τον Γιάννη Κωνσταντέλια που δεν ταξίδεψε με την ομάδα αλλά έφτασε εκεί μια μέρα μετά δημιούργησε μια επιπλέον ένταση. Οι νεοφερμένοι διανύουν ακόμα περίοδο προσαρμογής και αυτό φάνηκε. Όμως το πιο μεγάλο πρόβλημα του ΠΑΟΚ ήταν η ίδια η Αντερλεχτ. Επαιξε άμυνα όσο χρειάστηκε κι αν αυτή την φορά δεν το έκανε όσο καλά το έκανε στην Τούμπα ήταν γιατί είχε σημαντικά αβαντάζ στο σκορ να διαχειριστεί: προηγήθηκε και πήγε στο 2-0 (συνυπολογίζοντας το υπέρ της 1-0 στο πρώτο ματς) και στη συνέχεια βρέθηκε να προηγείται με 3-1. Η Αντερλεχτ έχτισε την πρόκρισή της στη νίκη στην Τούμπα – το είχα επισημάνει ως πιθανότητα και το είδα να γίνεται πράξη. Αλλά ο δεύτερος λόγος που δεν έγραψα τίποτα είναι γιατί περίμενα το τι θα συμβεί μετά το ματς. Δηλαδή τι θα συμβεί με τον Κωνσταντέλια.

Επαναπροσδιορισμοί και νέα δεδομένα

Κάθε αποκλεισμός ελληνικής ομάδας καλοκαιριάτικα φέρνει επιπτώσεις. Δεν είναι τόσο ζήτημα γοήτρου: το θέμα είναι κυρίως οικονομικό. Ο αποκλεισμός αλλάζει τα δεδομένα και παράλληλα αλλάζει και την σεζόν. Δεν είναι απαραίτητο ότι μετά από ένα αποκλεισμό μια ομάδα θα πουλήσει παίκτες: μπορεί να συμβεί και το αντίθετο – δηλαδή να προσπαθήσει να δυναμώσει ακόμα πιο πολύ. Σχεδόν πάντα όμως κάτι συμβαίνει. Και στην περίπτωση του ΠΑΟΚ ήταν φανερό πως αυτό που θα έμπαινε στο τραπέζι ήταν η παραμονή ή όχι του Κωνσταντέλια. Γιατί όποιος περίμενε τον αποκλεισμό για να κάνει την κίνησή του θα την έκανε. Και η κίνηση που κάνει η Μπορούσια Ντόρτμουντ είναι όπως αποδεικνύεται πολύ επιθετική. Η γερμανική ομάδα διακρίνει ότι είναι η στιγμή που έχει την δυνατότητα να πάρει τον παίκτη. Και γιατί το ποσό που προσφέρει είναι μεγάλο και ο αποκλεισμός από το Europa League το κάνει να μοιάζει πολύ μεγαλύτερο. Αλλά και γιατί η πρόταση γίνεται ξαφνικά τρομερά δελεαστική και για τον ποδοσφαιριστή. Του δίνει την δυνατότητα να επαναπροσδιορίσει πολλά. Κι αυτό νομίζω πως συμβαίνει.

Στην αρχή του καλοκαιριού ο Κωνσταντέλιας δεν συζητούσε την πιθανότητα να φύγει. Είχε πάρει την γνωστή και πολυσυζητημένη απόφαση να ζητήσει από τον Ιβάν Γιοβάνοβιτς να τον αφήσει για λίγο εκτός εθνικής. Ηθελε να αφιερωθεί πιο πολύ στον ΠΑΟΚ και να τον βοηθήσει να κάνει το νέο ξεκίνημα που προσπαθεί μετά το διαζύγιο του με τον Ρασβάν Λουτσέσκου. Εμοιαζε να χαίρεται με την υποχρέωση να γίνει ο ηγέτης της ομάδας και τα παιγνίδια του κόντρα στην Ντινάμο Κιέβου ήταν αποδείξεις αυτού του ενθουσιασμού του να αναλάβει ένα νέο ρόλο. Όμως αυτό ήταν η μια πλευρά της ιστορίας. Γιατί υπήρχε και μια άλλη λιγότερο γνωστή. Στον ΠΑΟΚ μετά την απόφασή του να σταματήσει από την Εθνική άρχισαν να φοβούνται μια παράξενη ψυθιρολογία που αφορά την ίδια την όρεξή του να συνεχίσει να παίζει ποδόσφαιρο. Καιρό τώρα κυκλοφορεί μια φήμη ότι ο μικρός δεν έχει σκοπό να παίξει πολλά χρόνια μπάλα ακόμα και ότι αυτή η ανάγκη αφοσίωσης στην οικογένεια που επικαλέστηκε για να φύγει από την Εθνική θα γίνει ο λόγος που μια μέρα θα μας εξηγήσει και το γιατί θα σταματήσει και το ποδόσφαιρο νέος.

Κόντρα στους καλύτερους

Πρέπει να πω πως αυτό αρνούμαι να το πιστέψω γιατί βλέπω πόσο χαίρεται όταν παίζει μπάλα: είναι ελάχιστοι οι Ελληνες παίκτες που παραμένοντας στο πρωτάθλημά μας έχουν αυτό τον ενθουσιασμό αλλά και την διάθεση να ικανοποιήσουν τον θεατή. Ποτέ δεν πίστεψα πως ο Κωνσταντέλιας θα σταματήσει νέος γιατί η θέλησή του να μας διασκεδάσει χρόνο με το χρόνο μεγάλωνε. Αλλά όλα αυτά τα έχω ακούσει, όπως τα έχουν ακούσει και πολλοί άλλοι στο χώρο. Και νομίζω πως είναι κι ο λόγος που αν και υπήρχε από την πλευρά του ΠΑΟΚ το μήνυμα πως ο Κωνσταντέλιας φέτος δεν φεύγει, την ίδια στιγμή οι σκέψεις μιας πιθανής πώλησης δεν έλειπαν: οι ομάδες ως επιχειρήσεις επιβάλλεται πολλές φορές άλλα να λένε κι άλλα να σκέφτονται. Νομίζω πως ο αποκλεισμός από το Europa League πυροδότησε την εξέλιξη. Στην ΠΑΟΚ κατάλαβαν πως έφτασε η στιγμή να ακούσουν τι προσφορές υπάρχουν. Κι από την στιγμή που τις άκουσαν ήταν και υποχρεωμένοι, αρχικά τουλάχιστον, να συζητήσουν, όπως ακριβώς συνέβη και πέρυσι. Κι αν στην Στουτγάρδη μπορείς να πεις όχι, στην Μπορούσια Ντόρτμουντ αυτό είναι κομμάτι πιο δύσκολο. Ισχύει και για τον παίκτη. Ειδικά μετά από ένα αποκλεισμό στο Europa League που ό,τι και να συμβεί στην συνέχεια κάνει την χρονιά του λιγότερο λαμπρή και ενδιαφέρουσα. Το Conference League είναι πεδίο δόξης λαμπρό για τις ελληνικές ομάδες. Όχι όμως και για ποδοσφαιριστές με φιλοδοξίες. Θέλω να πω πως κανείς δεν ονειρεύεται την ώρα και την στιγμή που θα παίξει με την Μπάνια Λούκα, το Λουγκάνο, την Χετάφε και την Νόρτσελαντ. Οι οπαδοί χαίρονται γιατί θα δουν κόντρα σε αυτές τις ομάδες νίκες. Οι ποδοσφαιριστές με φιλοδοξίες θέλουν όμως να παίζουν κόντρα στους καλύτερους.

Ποιος θα βάλει την υπογραφή

Θα ολοκληρωθεί η μεταγραφή; Η λογική λέει ναι. Από την στιγμή που ο Κωνσταντέλιας πάει στην Γερμανία κι ο ΠΑΟΚ βρέθηκε στο Conference League το πιθανότερο είναι να υπογράψει κιόλας. Αλλά όπως μου έλεγε χθες κάποιος που γνωρίζει την ιστορία του ΠΑΟΚ του Ιβάν Σαββίδη ίσως και καλύτερα από όλους υπάρχουν δυο ερωτηματικά. Το ένα είναι το ποιος από την πλευρά της διοίκησης θα βάλει την υπογραφή για την πώλησή: το βάρος είναι μεγάλο και το καταλαβαίνω. Ο ίδιος ο Σαββίδης αμφιβάλω αν έχει αυτή την διάθεση μολονότι αποκλείεται να μην προβληματίζεται από το μέγεθος της πρότασης, αλλά και τα δεδομένα της στιγμής. Όταν λέω «ποιος θα βάλει την υπογραφή» εννοώ φυσικά ότι θα χρειαστεί κάποιος να εξηγήσει το γιατί της απόφασης και κυρίως να πείσει τον κόσμο ότι τα πολλά χρήματα θα χρησιμοποιηθούν σωστά ώστε η ομάδα να δυναμώσει: αν υπήρχε ο Λουτσέσκου θα το έκανε αυτός, αλλά έφυγε κι ο διάδοχός του δεν έχει κερδίσει ακόμα τα γαλόνια που θα του το επιτρέψουν να το κάνει.

Το δεύτερο ωστόσο ερωτηματικό είναι η ίδια η στάση του παίκτη. Αυτό που μας διδάσκει η μέχρι τώρα καριέρα του είναι πως δεν έχουμε να κάνουμε με ένα συνηθισμένο επαγγελματία: άλλος στη θέση του θα είχε φύγει πέρυσι. Δεν αμφιβάλω πως οι Γερμανοί θα κάνουν ό,τι μπορούν για να του αποσπάσουν το ναι – σίγουρα τους βοηθά και η παρουσία του Κωνσταντίνου Καρέτσα. Αλλά μιλάμε για τον Κωνσταντέλια: που μπορεί να μας ντριπλάρει όλους και με χωρίς την μπάλα.

Η εξέλιξη της ιστορίας έχει κι ένα μεγάλο κερδισμένο: την Εθνική Ελλάδος. Η συνύπαρξη του Κωνσταντέλια με τον Καρέτσα σε μια τόσο δυνατή ευρωπαϊκή ομάδα χαρίζει στην Εθνική μας ένα τρομερό δίδυμο. Ναι, δεν έχω την παραμικρή αμφιβολία πως αν ο Κωνσταντέλιας υπογράψει στην Ντόρτμουντ θα αλλάξει και την στάση του απέναντι στην Εθνική. Αλλά για όλα αυτά ας κάνουμε υπομονή να δούμε πως θα ολοκληρωθεί η ιστορία. Μοιάζει απλή. Αλλά όταν μιλάμε για τον Κωνσταντέλια και την αγάπη του για τις ντρίπλες τίποτα δεν είναι προβλέψιμο.