Το «είπε αντίο με το κεφάλι ψηλά» το λέμε τόσο συχνά όταν μια ελληνική ομάδα αποκλείεται από τις ευρωπαϊκές διοργανώσεις που έχει καταντήσει λίγο κλισέ ωστόσο στην περίπτωση του τελευταίου εφετινού ματς του Ολυμπιακού στο Τσάμπιονς λιγκ ισχύει απόλυτα. Ο Ολυμπιακός αποχαιρέτησε το Τσάμπιονς λιγκ φέρνοντας ένα 0-0 στο Λεβερκούζεν που αν προκάλεσε μια πικρία ήταν γιατί έκανε τον κόσμο να σκέφτεται πως με ένα διαφορετικό ματς στο Καραϊσκάκη ενδεχομένως η συνολική έκβαση της αναμέτρησης των δύο ομάδων να ήταν διαφορετική. Κακά τα ψέματα: η νίκη της γερμανικής ομάδας στο πρώτο ματς της έδωσε ένα τεράστιο αβαντάζ που τελικά αξιοποιήθηκε, αλλά η χθεσινή Λεβερκούζεν δεν κατάφερε επ’ ουδενί να δείξει την ποιοτική υπεροχή της που είχαμε δει στα δύο προηγούμενα ματς στο Καραϊσκάκη. Ο Ολυμπιακός χθες αγωνίστηκε συνολικά καλύτερα όχι μόνο από όσο στο ματς που έχασε αλλά και από όσο στο ματς που κέρδισε – για αυτό και έφυγε με ψηλά το κεφάλι. Και δεν αγωνίστηκε καλύτερα γιατί οι γηπεδούχοι του το επέτρεψαν να το κάνει, αλλά γιατί ο κόουτς Μεντιλίμπαρ βρήκε αντίδοτο στο παιγνίδι της γερμανικής ομάδας. Ο Ολυμπιακός, ειδικά μετά το πρώτο δεκάλεπτο, ακύρωσε την Λεβερκούζεν κι αν έβρισκε ένα γκολ θα την έκανε και να τρέμει.       

Τι φάνηκε πιο πολύ

Γιατί τα πράγματα εξελίχτηκαν αυτή τη φορά καλύτερα; Γιατί ο Μεντιλίμπαρ είχε μελετήσει τον αντίπαλο, αλλά και γιατί αυτή την φορά δεν προέκυψαν οι αναποδιές που είχαμε πριν μια εβδομάδα στο Καραϊσκάκη: ο Ολυμπιακός δεν είχε αναστατώσεις από τραυματισμούς πχ και έπρεπε απλά να κάνει την δουλειά του.

Αν αυτή την φορά υπήρξε κάτι προβλέψιμο αυτή ήταν η Λεβερκούζεν. Ο Χιούλμαν δεν άλλαξε το 3-4-3 που είδαμε στο Φάληρο γιατί ομάδα που κερδίζει δεν αλλάζει σε καμία χώρα του κόσμου. Ο Μπλάσβιτς ήταν στην εστία, με τους Ταπσόμπα, Άντριχ και Κουάνσα στόπερ, Βάθκεθ - Γκριμάλδο στο πλάι, Παλάσιος - Γκαρθία στα χαφ, Μάζα αριστερά, φορ τον Σικ και μοναδική αλλαγή σε σχέση με το Φάληρο τον Χόφμαν στα αριστερά αντί του Πόκου που σε σχέση με τον Γερμανό συγκλίνει πιο πολύ. Ο Μεντιλίμπαρ περίμενε και την σύνθεση της γερμανικής ομάδας και την στρατηγική της, περίμενε δηλαδή ότι η Λεβερκούζεν θα μείνει λίγο πιο πίσω και θα αφήσει στους παίκτες του λίγο πιο πολύ την μπάλα όπως και στο δεύτερο ημίχρονο του ματς στο Καραϊσκάκη ψάχνοντας τρόπο να χτυπήσει στα αριστερά ή να βρει τον Σικ στη πλάτη των στόπερ. Για αυτό ο Βάσκος πήγε στην αρχική επιλογή των τεσσάρων χαφ διαλέγοντας τους Γκαρθία, Εσε, Μουζακίτη και τον Τσικίνιο πίσω από τον Ταρέμι. Ολοι του ήταν απαραίτητοι και για να κάνει ο Ολυμπιακός καλύτερη κατοχή μπάλας αλλά και για να προστατέψει την άμυνα στερώντας από τους γηπεδούχους αντεπιθέσεις: η Λεβερκούζεν σε αυτό κυρίως είναι πολύ καλή για αυτό άλλωστε και στην Μπουντεσλίγκα και στο Τσάμπιονς λιγκ παίζει καλύτερα εκτός έδρας.

Αυτή η γνώση έπρεπε να είναι οδηγός του Βάσκου προπονητή και στην προετοιμασία του ματς στο Καραϊσκάκη: χθες φάνηκε ότι πιο πολύ από παίκτες στην επίθεση ο Ολυμπιακός χρειαζόταν μέσους ικανούς να καλύψουν χώρους και να διαχειριστούν την μπάλα. Και φάνηκε γιατί υπήρχε προετοιμασία ακύρωσης του αντιπάλου κι όχι σκέψη μόνο για το πως ο Ολυμπιακός θα βάλει γκολ κτλ κτλ.    

Πολλά σωστά χωρίς ευκαιρίες

Το πρώτο ημίχρονο πέρασε με τον Ολυμπιακό να κάνει πολλά και σωστά. Μετά το πρώτο δεκάλεπτο, όταν και οι γηπεδούχοι είχαν δυο ευκαιρίες με τον Σικ, υπήρξε σωστή κάλυψη της άμυνας, κατοχή μπάλας, πίεση ψηλά. Δεν υπήρχαν ευκαιρίες όμως. Το ματς ισορροπούσε σε ένα τεντωμένο σχοινί. Οποιος σκόραρε πρώτος θα έφερνε το πράγμα στα μέτρα του. Αλλά και η πιθανότητα να μην μπει γκολ ήταν μεγάλη γιατί οι δυο ομάδες ήταν αρκετά συγκεντρωμένες: ο Ολυμπιακός στο πως δεν θα αφήσει την Λεβερκούζεν να παίξει και η Λεβερκούζεν στο πως δεν θα μπλέξει. Σε μια τέτοια συνθήκη παιγνιδιού αυτός που παίζει, έστω και για να περιορίσει τον αντίπαλο είναι καλύτερος και το παραδέχτηκε ο ειλικρινής κόουτς Χιούλμαν στο τέλος. Είπε ότι η ομάδα του έπαιξε «τεμπέλικο ποδόσφαιρο», ότι ο Ολυμπιακός την οδήγησε στο να κάνει «το χειρότερο εντός έδρας παιγνίδι της στο Τσάμπιονς λιγκ» και ότι αν τελικά κάτι μέτρησε ήταν η νίκη στο πρώτο ματς. Όλα αυτά είναι κολακευτικά για τον Ολυμπιακό, που όμως δεν έκανε στο πρώτο 45λεπτο ευκαιρίες. Τι του έλειψε; Πρώτα μια κάποια απαραίτητη επιθετική συμμετρία: χωρίς κίνηση στα αριστερά (χωρίς εξτρέμ και με τον Μουζακίτη να παίζει κάτι σαν μέσα αριστερά) το παιγνίδι γινόταν κυρίως από τα δεξιά με τους Ζέλσον και Ροντινέι να ψάχνουν συνεχώς ο πρώτος μια καλή ενέργεια (συνήθως μετά από φάσεις ασταμάτητου πρέσινγκ) κι ο δεύτερος μια καλή σέντρα. Επειτα έλειψαν σουτ: η ανασταλτική δουλειά των μέσων ήταν υποδειγματική, αλλά κανείς δεν έφτανε σε θέση βολής. Και σε μια βραδιά που τακτικά ο Ολυμπιακός ήταν πολύ σωστός η ιδέα να είναι ο Εσε αυτός που προσπαθούσε να βγει σε θέση κρυφού φορ δεν ήταν η πλέον καλύτερη, παρά το πολύ τρέξιμο του Αργεντίνου, που με τις εμφανίσεις του στα τρία ματς κόντρα στην γερμανική ομάδα θα φέρει το καλοκαίρι μεγάλη πρόταση.        

Ευκαιρίες αλλά όχι από τον φορ  

Στο δεύτερο ημίχρονο ο Ολυμπιακός έγινε πιο απειλητικός – κυρίως μετά την είσοδο του Αντρε Λουίς που υποχρέωσε τους παίκτες του Χιούλμαν να ασχοληθούν μαζί του και να δώσουν λίγο χώρο στον Ζέλσον. Ο Μεντιλίμπαρ έβγαλε μάλλον νωρίς τον καλό Τσικίνιο αλλά το γιατί είναι κατανοητό: σε ένα ματς που οι λεπτομέρειες μετράνε για να υπάρχουν ελπίδες έπρεπε ο Ολυμπιακός να μην δεχτεί γκολ. Η Λεβερκούζεν έπαιξε πολύ για να κρατήσει το μηδέν και τα κατάφερε. Είχε ένα σουτ στο δοκάρι με τον Γκριμάλντο και μια ευκαιρία στο 92΄με τον Αρθουρ, αλλά ο Ολυμπιακός έπαιξε το ματς στα ίσια μέχρι τέλους.

Στο δεύτερο 45λεπτο είδαμε και τελικές προσπάθειες από τον Ζέλσον και τον Αντρέ Λουίς, και επικίνδυνες σέντρες από τον Ροντινέι, και σουτ - ακόμα και από τον Σιπιόνι στο 80΄. Δεν είδαμε δυστυχώς πάλι τον ΕλΚαμπί: κι αυτός κι ο Ταρέμι δεν είχαν χώρους καθώς η αμυντική τριάδα του Χιούλμαν ήταν από τα λίγα της Λεβερκούζεν που δούλεψε καλά.

Το 0-0 προέκυψε γιατί ο Ολυμπιακός δεν ολοκλήρωσε καλά κάποιες προσπάθειες, αλλά η πρόκριση κρίθηκε τελικά στο Καραϊσκάκη. Όταν ο τραυματισμός του Πιρόλα χάλασε την άμυνα και το γκολ του ΕλΚαμπί που δεν μέτρησε οδήγησε τον Χιούλμαν στο να τραβήξει την ομάδα του λίγο πιο πίσω μπλέκοντας κομμάτι τον Ολυμπιακό που βγήκε πιο ψηλά και δέχτηκε μια αντεπίθεση. Αυτές ήταν οι λεπτομέρειες που τελικά πληρώθηκαν ακριβά.    

Μια ομάδα πιο ικανή

Χθες ο Ολυμπιακός είχε κυρίως διακριθέντες: κάποιοι από τους παίκτες του ήταν έως και συγκινητικοί. Ο Ρέτσος κι ο Πιρόλα είναι ένα τρομερά αξιόπιστο δίδυμο αρκεί ο Ιταλός να είναι καλά. Ο Ροντινέι έδωσε την ψυχή του σε άμυνα και επίθεση. Ο Γκαρθία έκανε ένα άψογο τακτικά ματς: η σοφία και η σκληρότητα του έλειψαν στο πρώτο παιγνίδι. Ο Εσε, ειδικά στο δεύτερο ημίχρονο όταν και μάζεψε κάθε μπάλα, ήταν πάλι εξαιρετικός. Από τον Ζέλσον, στα 75 λεπτά που άντεξε έλειψε μόνο το γκολ. Ο Αντρε Λουίς ήταν ο πιο κεφάτος από όσους ήρθαν από τον πάγκο. Κι ο Τζολάκης, που έχει και όνειρο να αγωνιστεί στην Μπουντεσλίγκα, ήταν πάλι άψογος.   

Μια ομάδα που έχει χάσει το πρώτο ματς με 0-2 μπορεί να κάνει μια μεγάλη εμφάνιση κυνηγώντας ένα θαύμα, αλλά το θαύμα είναι κάτι σπάνιο. Δεν μπορούμε να κατηγορήσουμε τον Ολυμπιακό γιατί δεν έκανε ένα θαύμα. Ας του πούμε ένα μπράβο για την προσπάθεια και την εμφάνιση. Κι ας ευχηθούμε στους ανθρώπους του, τώρα που είδαν την ειδική δυσκολία του νέου Τσάμπιονς λιγκ, να παρουσιάσουν την επόμενη φορά που ο Ολυμπιακός θα βρεθεί σε αυτό, μια ομάδα πιο ικανή να ανταπεξέρθει στις ειδικές δυσκολίες του. Μια ομάδα λίγο πιο παραγωγική πρώτα από όλα. Το ό,τι άρχισε την διοργάνωση με ένα 0-0 με την Πάφο και την ολοκλήρωσε με ένα 0-0 με την Λεβερκούζεν είναι σύμπτωση: τα δυο ματς δεν έχουν καμία σχέση. Αλλά είναι και ένα σημάδι για το πως και σε ποιον τομέα ο πρωταθλητής πρέπει να γίνει καλύτερος….

(Gazzeta.gr, Φεβρουάιος του 2025)