Καθώς το μουντιάλ αρχίζει απόψε υπάρχει μόνο ένα δεδομένο: έχουμε μπροστά μας μια διοργάνωση χωρίς προηγούμενο! Η FIFA είναι σαν έχει προσπαθήσει αυτή την φορά να μας παρουσιάσει ένα μουντιάλ εντελώς διαφορετικό από το προηγούμενο: πριν αρχίσει η διοργάνωση λέω ότι το κατάφερε. Στο Κατάρ τα ματς έγιναν χειμώνα, όλα στην ίδια πόλη, οι ομάδες δεν έκαναν ταξίδια στις μέρες της διοργάνωσης, ο κόσμος που είχε ταξιδέψει εκεί ήταν σχετικά λίγος και και δεν υπήρχαν θέματα ασφαλείας – μπορεί η επιλογή του αραβικού κρατιδίου να είχε ξεσηκώσει θύελλες διαμαρτυριών, αλλά οι πιθανότητες να υπάρξουν περιπέτειες διοργανωτικού χαρακτήρα ήταν ανύπαρκτες. Αυτή τη φορά τίποτα δεν έχει σχέση με όσα περιμέναμε τέσσερα χρόνια πριν. Τώρα έχουμε μπροστά μας για μια διοργάνωση με 104 παιχνίδια που θα γίνουν σε τρεις χώρες (ΗΠΑ, Μεξικό, Καναδάς) και σε 15 πόλεις και που θα διαρκέσει πάνω από σαράντα μέρες καλοκαιριάτικα! Ξεκινά ένα τουρνουά όπου οι ομάδες θα κάνουν πολλά ταξίδια (πράγμα καταστροφικό για το πρόγραμμα των όποιων προπονήσεων μπορεί να γίνουν σε τελική φάση), με πιθανότητες αναβολής αγώνων εξαιτίας προβλέψεων για καταιγίδες, με παιγνίδια που θα γίνουν σε ολότελα διαφορετικές ώρες και σε ολότελα κλιματολογικές συνθήκες και ίσως και με πανάκριβα εισιτήρια – λέω ίσως γιατί η τιμή όσων υπάρχουν προς διάθεση θα διαμορφώνεται ανάλογα με την ζήτησή τους. Επίσης το τουρνουά θα γίνει με πανταχού παρόντα τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, πάντα έτοιμο να κάνει τα δικά του: η αποστολή του Ιράν με εντολή του θα μπαινοβγαίνει στις ΗΠΑ με παίκτες και προπονητές να έχουν βίζες 48 ωρών και έδρα του κέντρου προετοιμασίας το Μεξικό, ενώ διαιτητές κόπηκαν γιατί δεν μπορούσαν να πάρουν άδεια παραμονής και ποδοσφαιριστές χρειάστηκε να περάσουν από αστυνομικό τμήμα για να πάρουν βίζα! Αυτό που θα δούμε, πιο πολύ και από ένα ποδοσφαιρικό τουρνουά, θα είναι μια γιγάντια αληθινή άσκηση αντοχής. Κάτι σίγουρα χωρίς προηγούμενο…

Εύκολο και δύσκολο

Υπάρχει φαβορί για την κατάκτηση του μουντιάλ; Η απάντηση στην ερώτηση που γίνεται πάντα πριν ένα παγκόσμιο κύπελλο ξεκινήσει  είναι εύκολη και συγχρόνως αδύνατο να απαντηθεί. Είναι εύκολη γιατί μπορείς να κατονομάσεις πολλές ομάδες ως πιθανές νικήτριες (τουλάχιστον πέντε) και να τεκμηριώσεις απλά κι ωραία την απάντησή σου. Οι μπουκμέικερς, που άλλωστε έχουν ως δουλειά το να βγάζουν αποδόσεις, θεωρούν ότι οι Ισπανοί και οι Γάλλοι έχουν τον πρώτο λόγο έναντι των Αγγλων, των Βραζιλιάνων και των Αργεντίνων που τους ακολουθούν. Σε κάθε περίπτωση όμως η αποδόσεις που δίνονται για τον τελικό νικητή είναι τεράστιες σε σύγκριση με προηγούμενες ανάλογες διοργανώσεις: δεν θυμάμαι το ποντάρισμα σε ομάδες που θεωρούνται πρώτα φαβορί να σου δίνει 5,5 και 6 φορές τα λεφτά σου!

Υπάρχουν κάποια δεδομένα βέβαια που δεν πρέπει να παραβλέπουμε. Το μουντιάλ δεν είναι διοργάνωση μεγάλων εκπλήξεων σε ότι αφορά όχι μόνο την ομάδα που θα το κατακτήσει αλλά και την σύσταση του ίδιου του τελικού. Από το 1970 και μετά ομάδες πρωτάρες σε τελικούς ήταν μόνο τρεις: η Γαλλία το 1998 στην έδρα της, η πανίσχυρη Ισπανία, πρωταθλήτρια Ευρώπης, το 2010 στη Νότιο Αφρική και η Κροατία στη Ρωσία το 2018: η ομάδα του Μόντριτς ήταν και η μόνη που μπορεί να χαρακτηρισθεί έκπληξη. Ο κανόνας λέει ότι στους τελικούς εδώ και πάνω από 50 χρόνια φτάνουν ομάδες που το μουντιάλ το έχουν ήδη κατακτήσει μια φορά. Μπορεί εκπλήξεις να γίνονται πολλές αλλά στον τελικό φτάνουν δυο από το γκρουπάκι των ομάδων που έχουν κατακτήσει την διοργάνωση ή έχουν αγωνιστεί σε τελικό:  κατακτήτριες, παρούσες στις ΗΠΑ, θυμίζω πως είναι η Αργεντινή, η Γαλλία, η Βραζιλία, η Γερμανία, η Ισπανία και η Αγγλία ενώ οι Ολλανδοί είναι οι μόνοι με τρεις συμμετοχές σε τελικούς χωρίς νίκη.

Γιατί μπορούν, γιατί δεν μπορούν   

Θα βρίσκονται στον τελικό δύο από τις ομάδες αυτές; Μοιάζουν να πληρούν τις προϋποθέσεις. Οι Γάλλοι έχουν πίσω τους ένα σερί σπουδαίων αποτελεσμάτων στα δυο τελευταία Μουντιάλ και ήταν αξιόμαχοι και στα τελικά τριών Euro. Οι Ισπανοί είναι Πρωταθλητές Ευρώπης. Οι κάτοχοι του τίτλου Αργεντίνοι (που στο μεταξύ κέρδισαν και το στοιχειωμένο Κόπα Αμέρικα) μοιάζουν πιο δυνατοί από όσο ήταν στο Κατάρ ενώ ο Μέσι είναι τρία χρόνια στις ΗΠΑ για προσωπική προετοιμασία. Οι Βραζιλιάνοι έχουν προπονητή που ξέρει από νίκες σε μονά ματς: ο Κάρλο Αντσελότι είναι και καλός διοικητής. Οι Αγγλοι εκπροσωπούν την Πρέμιερ λιγκ δηλαδή το καλύτερο πρωτάθλημα του κόσμου, ενώ και οι Γερμανοί σε σχέση με τέσσερα χρόνια πριν μοιάζουν καλύτεροι. Αλλά καμία από τις ομάδες αυτές δεν με πείθει ότι μπορεί να τα καταφέρει γιατί όλες μοιάζουν ομάδες ευάλωτες για διαφορετικούς λόγους. Οι Γάλλοι έχουν εσωτερικά προβλήματα και γκρίνια: η ανακοίνωση του κόουτς Ντιντιέ Ντεσάμπ ότι θα φύγει ό,τι κι αν γίνει στο τέλος της διοργάνωσης περιόρισε αλλά δεν εκτόνωσε κάποιες εσωτερικές μουρμούρες. Οι Αργεντίνοι σπανίως κάνουν δυο καλά μουντιάλ στην σειρά. Οι Αγγλοι θα είναι σίγουρα κουρασμένοι: οι επιλογές του Τούχελ (κυρίως το κόψιμο από την λίστα του παικτών όπως ο Πάουελ και ο ..) προκαλούν ήδη ερωτηματικά. Οι Βραζιλιάνοι δεν έχουν καθαρό φορ με εμπειρίες και αυτή την έλλειψη την πλήρωσαν ακριβά στο Κατάρ. Οι Γερμανοί αναζητούν ένα πρωταθλητή πρωταγωνιστή να πάρει την ομάδα τους από το χέρι: κι ο Βιρτς και ο Χάβερτς και ο Μουσιάλα έρχονται για διαφορετικούς λόγους από μέτριες χρονιές.

Κάποια απλά νέα δεδομένα

Κυρίως όμως δημιουργούν την εντύπωση ότι ίσως έχουμε αυτή την φορά τεράστιες εκπλήξεις σε ό,τι έχει να κάνει με την σύσταση ακόμα και του ίδιου του τελικού κάποια προηγούμενα και κάποια νέα δεδομένα. Στο Κατάρ, όπου δεν είχαμε κουρασμένες ομάδες, έφτασαν στα ημιτελικά το Μαρόκο και για δεύτερη σερί φορά οι Κροάτες. Στις ΗΠΑ το 1994 έφτασαν ένα βήμα από τον τελικό η Σουηδία που δεν είχε ούτε καν τον Ιμπραίμοβιτς και η Βουλγαρία που είχε μόνο τον Στόιτσκοφ. Το μουντιάλ επιτρέπει πλέον σε πολλές ομάδες (αν όχι και σε όλες) να κάνουν πράγματα που ξεπερνούν προσδοκίες και στις ΗΠΑ, ακόμα και τον καιρό του Τραμπ, φαίνεται πως το αμερικάνικο όνειρο υπάρχει και ως κίνητρο και ως πιθανότητα: αυτό το όνειρο θα το αναζητήσουν πολλοί. Μην ξεχνάτε ότι οι ομάδες είναι 48, υπάρχει ένας γύρος παραπάνω και αν δυο ομάδες από τα παραδοσιακά φαβορί δεν κερδίσουν τους ομίλους που βρίσκονται θα ανοίξουν αεροδιάδρομοι για αουτσάιντερ.

Προσοχή στους Γιαπωνέζους, στους Νορβηγούς, στους Σενεγαλέζους, στα σκληρά παιδιά από την Ακτή Ελεφαντοστού – φυσικά και στην Πορτογαλία που θα έχει βέβαια πάλι τον Κριστιάνο Ρονάλντο σαν Ελ Σιντ και σαν βάρος συγχρόνως.

Ξεκινάμε με Μεξικό – Τσεχία και τα χαράματα της Παρασκευής με Τσεχία – Νότιος Κορέα. Και με την βεβαιότητα ότι θα δούμε πολλά που δεν περιμένουμε…

(Gazzeta.gr, Iούνιος 2026)