Η νίκη του Ολυμπιακού απέναντι στην Μπάγερ Λεβερκούζεν, αλλά κυρίως η εμφάνισή του στο δεύτερο ημίχρονο, επιβεβαιώνει μια υποψία που υπήρχε εδώ και μέρες, ότι δηλαδή όλοι στην ομάδα περίμεναν το συγκεκριμένο παιγνίδι πολύ καιρό και σε αυτό είχαν εστιάσει. Πρώτα από όλα ο ίδιος ο προπονητής. Όταν ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ παρουσιάζει ενδεκάδες με αλλαγές πάει να πει πως και σκέφτεται τα ματς και έχει στο μυαλό του ένα τρόπο διαχείρισής τους ανάλογα με την εξέλιξή τους. Στην χθεσινή αρχική ενδεκάδα η έκπληξη ήταν η μετά από καιρό ταυτόχρονη παρουσία του Κοστίνια και του Ροντινέι στα δεξιά. Δεν είναι κάποιου τύπου τεράστια έκπληξη, οριοθέτησε όμως αμέσως κάτι σημαντικό: ότι ο Ολυμπιακός γνώριζε πως απέναντι στον Γκριμαλντο και στον Πόκου πρέπει να είναι στο μέτρο του δυνατού καλυμμένος και πως την ίδια στιγμή πρέπει με τον Ζέλσον να χτυπήσει τον κατά συνθήκη ακραίο μπακ Λούκα Βάσκεθ. Αυτό από μόνο του μαρτυρά πως είχε γίνει μια μελέτη του αντιπάλου – δεν συμβαίνει συχνά. Η εξέλιξη του ματς μάλιστα, και ειδικά το δεύτερο ημίχρονο, δείχνει πως αυτή τη φορά η μελέτη ήταν σε βάθος.

O Ολυμπιακός χρωστούσε μια νίκη στον καταπληκτικό κόσμο του που έχει γεμίσει ασφυκτικά το Καραϊσκάκη σε όλα τα ματς που έχει δώσει φέτος στο Τσάμπιονς λιγκ. Ο κόσμος όπως σε όλα τα παιγνίδια έσπρωξε την ομάδα στην αρχή και το γκολ ήρθε στο 2^ο μόλις λεπτό μετά το καλύτερα χτυπημένο κόρνερ από την αρχή της σεζόν: το χτύπημα του Ροντινέι επέτρεψε στον Κοστίνια να τρυπήσει την ζώνη της γερμανικής ομάδας και να στείλει την μπάλα στα δίχτυα. Στη συνέχεια όμως έγινε κάτι που για τον Ολυμπιακό του Μεντιλίμπαρ δεν είναι παράξενο: η ομάδα συνέχιζε να παίζει σαν να μην προηγείται στο σκορ – συνέβη με ολέθρια αποτελέσματα στο ματς με την Ρεάλ Μαδρίτης πχ. Ο Ολυμπιακός προσπαθούσε να πιέσει ψηλά, κέρδισε είναι αλήθεια κάποιες μπάλες, αλλά δεν έφτανε σε σοβαρές τελικές προσπάθειες κυρίως γιατί οι παίκτες που πατούσαν περιοχή ήταν ελάχιστοι. Το τίμημα δε αυτής της πρακτικής είχε σοβαρές επιπτώσεις στην άμυνά του. Η Λεβερκούζεν έσπαζε το πρέσινγκ, έβγαζε μεθοδικό κόσμο στις πλάγιες γραμμές, κι έφτανε στην περιοχή του Τζολάκη κάθε φορά που ο πανταχού παρών Εσε δεν ήταν δυνατόν να κόψει την επίθεση στην αρχή της.  

Τζολάκης όπως κάποτε ο Ρομπέρτο

Ο Μεντιλίμπαρ έδειξε ότι ήξερε πως η γερμανική ομάδα είχε σχέδιο να χτυπήσει τον Ολυμπιακό από το πλάι, αλλά δεν παίζει αυτός, παίζουν οι παίκτες του και στο πρώτο ημίχρονο το φίλτρο, δηλαδή η κάλυψη της άμυνας δεν λειτουργούσε: η γερμανική ομάδα έκανε συχνά παρέλαση προς την περιοχή του Ολυμπιακού φτιάχνοντας έξι φάσεις για γκολ σε 45 λεπτά. Αλλά πήγε στα αποδυτήρια χάνοντας με 2-0 γιατί ο Ολυμπιακός ήταν αμείλικτος και ο Τζολάκης σε βραδιά καριέρας: η εμφάνισή του μου θύμισε το τεράστιο ματς του Ρομπέρτο κάποτε απέναντι στην Γιουβέντους σε καταστάσεις παιγνιδιού ανάλογες. Σε ένα δύσκολο για αυτόν ημίχρονο ο Ολυμπιακός αν αμυντικά υπέφερε, επιθετικά δεν έχασε την συγκέντρωσή του: στο 45΄η αντεπίθεση, η κάθετη του Ροντινέι και η εκτέλεση του Ταρέμι την μόλις τέταρτη φορά που αυτός αγγίζει την μπάλα είναι υποδειγματικά.

Η καλύτερη τακτοποίηση

Αν και ο Ολυμπιακός προηγήθηκε με 2-0 στο πρώτο ημίχρονο, την νίκη του του την έδωσε το δεύτερο ημίχρονο. Σε αυτό η μελέτη του Μεντιλίμπαρ φάνηκε ακόμα πιο πολύ, όπως φάνηκε και ότι το ίδιο το σκορ λειτούργησε σαν κίνητρο: ο Ολυμπιακός έπαιξε για να το κρατήσει και το έκανε ακολουθώντας πιστά την επιλογή του προπονητή του να περιμένει τακτοποιημένος πολύ καλύτερα. Ο Ολυμπιακός γύρισε λίγο πιο πίσω αλλά συνολικά: δεν το έκανε μόνο η άμυνά του, αλλά όλη η ομάδα. Ο Κοστίνια έπαιξε πιο κοντά στα στόπερ και ο Ροντινέι πιο κοντά στον Εσε και στον Μουζακίτη. Ο Τσικίνιο επίσης γύρισε, ειδικά όταν μπήκε ο Τίλμαν και η Λεβερκούζεν είχε ένα παραπάνω χαφ. Η γερμανική ομάδα είχε τον Γκριμαλντό ασταμάτητο στα αριστερά, έκανε απόλυτη κατοχή μπάλας αλλά αυτό συνέβη γιατί ο Ολυμπιακός την περίμενε συντεταγμένα και σωστά: τρία τουλάχιστον τάκλιν εντός περιοχής στο ματς (ένα του Κοστίνια, ένα του Πιρόλα κι ένα του Ρέτσου) αποτελούν highlights του παιγνιδιού. Αν υπήρχε μια ανάλογη αμυντική προσήλωση και απέναντι στην PSV ο Ολυμπιακός θα είχε ήδη την πρόκριση στο τσεπάκι.

Το μάθημα του παιγνιδιού είναι ότι αν θες να παίξεις άμυνα πρέπει να το κάνεις συντεταγμένα και με την καρδιά σου και όχι από υποχρέωση γιατί θες να κάνεις κάτι άλλο. Στο δεύτερο ημίχρονο το πρέσινγκ ψηλά πήγε λίγο στην άκρη κι όλες οι κινήσεις από τον πάγκο έγιναν για να κρατήσει ο Ολυμπιακός το 2-0. Ο Μεντιλίμπαρ χρησιμοποίησε τον ΕλΚαμπί σαν Ελ Σιντ, στέλνοντας τον στο γήπεδο για να κρατήσει την άμυνα της γερμανικής ομάδας κάποια μέτρα πιο πίσω, έβαλε τον Γκαρσία για να δώσει αναπνοές στον Εσε, δεν δίστασε να βγάλει τον άριστο Πιρόλα που όμως λείπει καιρό για να βάλει τον ψυχωμένο Μπιανκόν, έπαιξε όσο χρειαζόταν με τον Μπρούνο μπροστά από τον Ορτέγκα και πάνω στο Αρθουρ, θυμήθηκε στο τέλος ακόμα και τον Σιπιόνι που πέρασε στο ματς αντί του Τσικίνιο. Ολα έγιναν για να υπάρξει η καλύτερη δυνατή άμυνα απέναντι σε μια ομάδα που είχε 72% κατοχή μπάλας αλλά στο δεύτερο ημίχρονο έπαψε να είναι επικίνδυνη. Βέβαια και σε αυτό ο Τζολάκης χρειάστηκε: στο 80΄σταμάτυησε με μια γρήγορη έξοδο τον Σίκ και κάπου εκεί οι φιλοξενούμενοι άρχισαν να σκέφτονται το ματς με την Βιγιαρεάλ που αποτελεί πλέον τον δικό τους τελικό.      

Τελικός στην Ολλανδία

Ενας ακόμα τελικός περιμένει και τον Ολυμπιακό αυτή την φορά στην Ολλανδία απέναντι στον Αγιαξ που κέρδισε την Βιγιαρεάλ 1-2 στην Ισπανία στο 90΄ και από το πουθενά βρέθηκε να έχει κι αυτός στο τελευταίο ματς ελπίδες. Αν κάποιος δει το χθεσινό παιγνίδι μπορεί να καταλήξει στο συμπέρασμα πως ο Ολυμπιακός είχε και λίγη τύχη – το λέμε σε όλα τα ματς μιας ομάδας που ο καλύτερος είναι ο τερματοφύλακάς της. Στη μεγάλη εικόνα όμως ο Ολυμπιακός δεν ήταν τυχερός ποτέ. Είχε το ματς με την Πάφο στην χειρότερη στιγμή, ισοφαρίστηκε από την PSV στις καθυστερήσεις, βρήκε την Καϊράτ υποχρεωμένος να την κερδίσει σε συνθήκες ψύχους, έχασε από την Ρεάλ Μαδρίτης χωρίς να είναι χειρότερος και θα βρει τον Αγιαξ που δεν θα είναι αδιάφορος. Αλλά στο μεταξύ ο πρωταθλητής πανηγυρίζει μια τεράστια νίκη - την πρώτη μετά από έξι ραντεβού με ομάδες της Μπουντεσλίγκα στο Καραϊσκάκη. Με όλα τα στόπερ που χρησιμοποιήθηκαν αψεγάδιαστα, τον Εσε να τρέχει πιο πολύ από την μπάλα και μια εντυπωσιακή συγκέντρωση  που του έδωσε τα δυο γκολ. Ο Ολυμπιακός κέρδισε με 2-0 χωρίς επι της ουσίας τον ΕλΚαμπί, χωρίς τον Ποντένσε, χωρίς μεγάλη βοήθεια από τις καλοκαιρινές μεταγραφές του αφού μόνο ο Ταρέμι ξεκίνησε. Αλλά το έκανε μοχθώντας, παλεύοντας και με μια σωστή προσαρμογή απέναντι στην ανάγκη. Όπως δηλαδή απαιτεί το Τσάμπιονς λιγκ που ανεξάρτητα με το τι θα συμβεί στην Ολλανδία ο Ολυμπιακός τίμησε με τον ιδρώτα του.