Στο ξεκίνημα του παιγνιδιού της Βραζιλίας με την Αϊτή καταλάβαινες ότι για τους παίκτες του Κάρλο Αντσελότι οι επόμενες μέρες μετά την ισοπαλία με το Μαρόκο στην πρεμιέρα δεν ήταν και οι καλύτερες. Παρά την τεράστια ποιοτική διαφορά από την Αϊτή στο πρώτο τέταρτο της ώρας φαινόταν ότι στο μυαλό όλοι τους κουβαλούσαν το ότι απαγορεύεται να κάνουν δεύτερο κακό ματς. Κανείς δεν έπαιρνε το παραμικρό ρίσκο, όλοι έψαχναν σίγουρες πάσες ακόμα και οι όποιες ατομικές ενέργειες ήταν λίγες. Αλλά σιγά σιγά η Βραζιλία άρχισε να λύνεται και για μια ώρα τουλάχιστον ήταν καλή. Όχι η Βραζιλία που κάποτε τρόμαζε αντιπάλους όπως η ομάδα του Πιερό, αλλά τουλάχιστον μια ομάδα με λύσεις και τρόπους να παίξει επίθεση: στην άμυνα δεν θα κινδύνευε ποτέ. Το 3-0 ήρθε διαδικαστικά.

Οι αλλαγές του Κάρλο     

Λόγος της προόδου (για μεταμόρφωση δεν μπορούμε να μιλάμε…) και κάποιες αλλαγές του  Αντσελότι και στην σύνθεση και στην διάταξη. Στην ενδεκάδα οι αλλαγές σε σχέση με το πρώτο ματς ήταν όλες κι όλες δύο, αλλά υπήρξαν χρήσιμες.  Ο Ματέους Κούνια ξεκίνησε αντί του Ιγκόρ Τιάγκο στο κέντρο της επίθεσης, και ο Ντανίλο αντί του Ιμπάνιεθ στα δεξιά της άμυνας: είχε αγωνιστεί και στο δεύτερο ημίχρονο εναντίον του Μαρόκου. Την ίδια στιγμή έμεινε στη άκρη το 4-2-3-1 με το οποίο ο Αντσελότι ξεκίνησε κόντρα στο Μαρόκο, και η Βραζιλία εμφανίστηκε με ένα 4-3-3, το οποίο της εξασφαλίζει πρώτα από όλα μεγαλύτερη πυκνότητα στο κέντρο: ο Πακετά είχε αυτή την φορά κοντά του τον Μπρούνο Γκιμαράες – αν όχι και τον Καζεμίρο. Η πιο σημαντική προσθήκη ωστόσο ήταν του Κούνια φυσικά.

Ο Αντσελότι είναι πρακτικός και αγαπάει τις απλές λύσεις: αν μια ομάδα δεν μπορεί να λειτουργήσει καλά με ένα καθαρό φορ όπως Τιάγκο (γιατί οι εξτρέμ της πρέπει να φτάνουν σε θέση βολής κι όχι να παίζουν για αυτόν) καλύτερα η ομάδα να έχει ένα ψεύτικο φορ που θα κάνει την επίθεσή της λιγότερο στατική. Ο Κούνια είναι σκόρερ, αλλά συχνά ξεκινά από πολύ μακριά: χθες συχνά πυκνά ξεκινούσε  πιο πίσω από τους Ραφίνια και Βινίσιους. Οι επιστροφές του βοηθούσαν και τον Πακέτα, που στα χαρτιά ήταν αριστερός χαφ αλλά συχνά συνέκλινε. Μετά από ένα αξιοπρεπές πρώτο δεκαπεντάλεπτο η άμυνα της Αϊτής άρχισε να βλέπει κυνηγούς να βγαίνουν από παντού και να απειλούν. Το 3-0 με το οποίο η Βραζιλία προηγήθηκε στο ημίχρονο, με δυο γκολ του Κούνια κι ένα του Βινίσιους έβαλε τέλος στο ματς. Ο Αντσελότι στην επανάληψη έδωσε χρόνο στους Εντριχ, Μαρτινέλι και Ράιαν: κανείς τους δεν μοιάζει έτοιμος να βρεθεί στην αρχική ενδεκάδα. Ο ρυθμός έπεσε, ο Ιταλός είπε ότι η ομάδα του θέλει να δώσει 8 ματς κι όχι τρία – τέσσερα θεαματικά παιγνίδια. Είπε καλά λόγια για τον Βινίσιους, που είναι κατά την γνώμη του ο ηγέτης αυτής της ομάδας, θύμισε ότι λείπει ο Νεϊμάρ και τόνισε πως θέλει νίκη με τους Σκοτσέζους γιατί η πρωτιά στον όμιλο είναι σημαντική.

Το Μαρόκο έχει τον τρόπο του

Η Σκοτία έχασε από το Μαρόκο γιατί είναι χειρότερη ομάδα: η μαχητικότητα είναι χρήσιμη κι απαραίτητη, αλλά δεν καλύπτει πάντα τα ελλείμματα ποιότητας. Η Σκοτία δεν θα μπορούσε ποτέ να πετύχει το γκολ που βρήκε ο Σαϊμπάρι σε 72 δευτερόλεπτα μετά την συνεργασία του με τον Μπραχίμ Ντίαζ: δεν έχει τους παίκτες να το κάνουν. Με τον ΜακΤόμινι να μοιάζει κουρασμένος, τον Μακ Γκιν να είναι σίγουρα κουρασμένος και τον Τσε Ανταμς να κουράζει η επίθεσή της ήταν προβλέψιμη και αργή: θα είχε τύχη απέναντι στο Μαρόκο αν μπορούσε να παίξει άμυνα και να σπεκουλάρει σε αδυναμίες των αντιπάλων της στην άμυνα αλλά από την στιγμή που βρέθηκε πίσω στο σκορ έμπλεξε. Αν το ματς παρέμεινε ανοιχτό είναι γιατί το Μαρόκο δεν βρήκε το δεύτερο γκολ που άξιζε: ο Σαϊμπάρι είχε σουτ στο δοκάρι, ο Ντίαζ δεν ολοκληρώνει πάντα σωστά τα πολλά που δημιουργεί, ο Ελ Κχανούς είχε τις δυο καλύτερες ευκαιρίες του Μαρόκου και τις σπατάλησε. Το Μαρόκο πήρε μια νίκη – πρόκριση αφού η Αϊτή δύσκολα θα του δημιουργήσει προβλήματα. Κι ο Σαϊμπαρι έγινε ο πρώτος παίκτης από την Αφρική μετά τον Σαλάχ που έχει σκοράρει σε μουντιάλ σε δυο συνεχόμενα ματς: θα σκοράρει λογικά και στο επόμενο.

Τουρκική αυτοκτονία

Ένα γρήγορο γκολ αποδείχτηκε μοιραίο και για τους Τούρκους, που όμως έβγαλαν τα μάτια τους μόνοι τους κι αποκλείστηκαν νωρίς διεκδικώντας τον τίτλο της πιο μεγάλης απογοήτευσης στο μουντιάλ όχι γιατί έχασαν δυο ματς, αλλά γιατί τα έχασαν ενώ ήταν πολύ καλύτεροι. Ο Τσαλχάνογλου κλαίγοντας ζήτησε συγνώμη από τον κόσμο.

Το γρήγορο γκολ, με ένα σπουδαίο σουτ, το πέτυχε για την Παραγουάη ο Γκαλάρτσα στο 2΄και βοήθησε ώστε να προκύψει ένα αληθινά απίθανο ματς που οι Τούρκοι θα θυμούνται για καιρό. Ο Μοντέλα κράτησε το σούπερ επιθετικό σχήμα που είχαμε δει και κόντρα στους Αυστραλούς ξεκινώντας αυτή την φορά τον Γιλντίζ αντί του Γιλμάζ για τον οποίο βρήκε χώρο στο δεύτερο ημίχρονο όταν κάποια στιγμή η Τουρκία βρέθηκε να παίζει με πέντε κυνηγούς και σέντερ φορ τον στόπερ Ντεμιράλ που είχε τρεις ευκαιρίες στο τελευταίο δεκάλεπτο! Αλλά παρά τις τελικές (ο κόουτς Μοντέλα είπε ότι η ομάδα του έκανε 63 (!) σε δυο ματς) γκολ δεν βρήκε και γιατί απέναντί της είχε ένα τερματοφύλακα σε καταπληκτική βραδιά. Ο Γκιλ που βγάζει το ψωμί του στην Σαν Λορέντσο σταμάτησε τους Τούρκους κάνοντας σπουδαία δουλειά ειδικά μετά την αποβολή του Αλμιρόν που αποβλήθηκε γιατί μίλησε σε αντίπαλο κρύβοντας το στόμα του: το VAR το επισήμανε στον διαιτητής από το Σαν Σαλβαδόρ με το όνομα Μπάρτον, αυτός εφάρμοσε τον νέο κανονισμό που αυτό το απαγορεύει κι αν δεν τον ήξερες νόμιζες ότι τρελάθηκε. Ο κανονισμός προστέθηκε μετά το περίφημο επεισόδιο του Βινίσιους με τον Πρεστιάνι στο ισπανικό πρωτάθλημα: ο Βραζιλιάνος είχε πει ότι ο Αργεντίνος τον έβρισε κρύβοντας από τις κάμερες το στόμα του. Κι ο Αλμιρόν που μάλλον δεν το ήξερε έγραψε ιστορία.   

Η Παραγουάη, που αυτή την φορά είχε τον Ενσίζο σε καλή κατάσταση, εμπνευσμένο και δημιουργικό ώστε να δίνει ανάσες στην άμυνα κρατώντας την μπάλα, πήρε τη νίκη και κόντρα στην Αυστραλία θα διεκδικήσει μια πρόκριση. Δημιουργεί αλλά σκοράρει δύσκολα, όπως άλλωστε και οι Αυστραλοί που απέναντι στους Αμερικάνους στο ματς που άνοιξε την βραδιά παραδόθηκαν αδυνατώντας στο δεύτερο ημίχρονο, παρά την κατοχή μπάλας που έκαναν, να βρουν ένα γκολ που θα άλλαζε το ματς.

Οι ΗΠΑ του Ποκετίνο, χωρίς τον Πούλισιτς αλλά με πολλή ενέργεια, κέρδισαν εύκολα με 2-0 και μάλιστα στο δεύτερο ημίχρονο κατέβασαν και ταχύτητα δείχνοντας ότι έχουν και διαχειριστικές ικανότητες. Οι δυο πρώτες τους εμφανίσεις ήταν εξαιρετικές και όμοιες: και με την Παραγουάη στην πρεμιέρα και με την Αυστραλία καθάρισαν από το πρώτο ημίχρονο. Περιμένω να τους δω κόντρα σε μια ευρωπαϊκή ομάδα για να καταλάβω πόσο μακριά μπορεί να πάνε. Όχι πάντως κόντρα στην Τουρκία. Με την πρόκριση και την πρωτιά εξασφαλισμένες ο Ποκετίνο θα δώσει μάλλον χρόνο συμμετοχής στους αναπληρωματικούς του.