Η ευκολία με την οποία ο ΠΑΟ κέρδισε την Μονακό (80-72) εξασφαλίζοντας την είσοδό του στα play off της Ευρωλίγκας δείχνει ότι όλος ο φόβος με τον οποίο αντιμετωπιζόταν όλο το χειμώνα η πιθανότητα να βρεθεί εκτός πρώτης εξάδας ήταν αδικαιολόγητος. Η Μονακό είναι αλήθεια πως στην πορεία της διοργάνωσης λύγισε από τα οικονομικά, τα διοικητικά αλλά και τα αγωνιστικά της προβλήματα: χθες εμφανίστηκε ξανά με 8 παίκτες και φάνηκε ανήμπορη για κάτι πιο πολύ από το να χάσει αξιοπρεπώς. Αλλά και ποιες ομάδες βελτιώθηκαν σοβαρά καθώς οι μήνες περνούσαν; Τουλάχιστον η Μονακό θα έχει μια δεύτερη ευκαιρία απέναντι στην Μπαρτσελόνα για να πάρει αυτή την όγδοη θέση που θα της δώσει την δυνατότητα να συνεχίσει: ο Ερυθρός Αστέρας, που είχε κι αυτός σκαμπανεβάσματα, μας αποχαιρέτησε χθες βράδυ χάνοντας από την Μπαρτσελόνα (79-87) καλά καλά χωρίς να καταλάβει πως.
Η κανονική περίοδος στην Ευρωλίγκα κρίνει ελάχιστα πράγματα, πλην όμως στην διοργάνωση αυτή ισχύει και αρκετά το ό,τι σπέρνεις θερίζεις. Ο ΠΑΟ έχει βελτιωθεί, αργά αλλά σταθερά. Το αν η βελτίωσή του αρκεί για να αποκλείσει την σταθερή φέτος Βαλένθια θα το δούμε προσεχώς. Σίγουρα όμως δεν θα μπορούσε να έχει προβλήματα απέναντι στην αποδεκατισμένη Μονακό. Εχει περισσότερες αρετές από δαύτη και στο μπάσκετ πολύ δύσκολα χάνει ο καλύτερος.
Πάγκος, σοβαρότητα και ψυχραιμία
Ο Αταμαν είναι καιρό τώρα σε αναμμένα κάρβουνα και το βλέπουμε. Αν διάβαζε κανείς την στατιστική του ΠΑΟ, χωρίς να έχει δει το ματς, θα πίστευε πως αυτός υπέφερε πολύ κόντρα στον Τζέιμς και στους υπόλοιπους. Ο Ναν έχει όλους κι όλους 7 πόντους με 1/5 τρίποντα σε 29 λεπτά. Ο Χέις Ντέιβις έχει 4 με 2/7 σουτ. Ο Σλούκας έχει μόλις 5 ασίστ – όσες συνήθως έχει σε ένα ημίχρονο. Ο Γκραντ που ακόμα δεν έχει συνέρθει από τον τραυματισμό του έχει αγωνιστεί λιγότερο από 10 λεπτά – αυτός που είναι συνηθισμένος να μην κάθεται στον πάγκο παρά μόνο για ανάσες. Υπάρχουν βέβαια και χειρότερα: ο Οσμαν που είναι συχνά το επιθετικό βαρόμετρο του ΠΑΟ δεν έχει γίνει διψήφιος και ο Χουάνστο είναι άποντος. Ο ΠΑΟ έχει κακό τρίποντο (7 στα 27) και λίγες σχετικά ασίστ: μόλις 16. Κι όμως έχει κάνει περίπατο απέναντι στην Μονακό: την έχει αφήσει 15 πόντους πίσω στο ημίχρονο (49-34) και δεν της έχει επιτρέψει να του βάλει δύσκολα σχεδόν ποτέ όσο κι αν η γενναιοψυχία του Ντιαλό και κυρίως οι πρωτοβουλίες του Τζέιμς την έχουν βοηθήσει να πλησιάσει στο δεύτερο ημίχρονο δυο – τρεις φορές στο -5. Οποτε αυτό έχει συμβεί ο ΠΑΟ αντέδρασε ψύχραιμα: κέρδισε χωρίς να ιδρώσει.
Γιατί; Για τρεις λόγους. Πρώτα από όλα γιατί η άμυνα του στο πρώτο ημίχρονο ήταν άψογη: οι μόλις 34 πόντοι που δέχτηκε μαρτυρούν την πολύ καλή δουλειά. Έπειτα γιατί ήταν σοβαρός – κυρίως οργανωτικά: είχε μόλις 7 λάθη. Και τρίτον γιατί ο Αταμάν γνωρίζοντας πως έχει απέναντι του μια ομάδα με μετρημένες λύσεις εκμεταλλεύτηκε πολύ τον πάγκο του. Από αυτόν ήρθαν οι τρεις που έκαναν την διαφορά: ο Κένι Φαρίντ που με 13 πόντους, 8 ριμπάουντ κυριάρχησε, ο Νίκος Ρογκαβόπουλος που με 11 πόντους ήταν πάλι ο ΧFactror και κυρίως ο Τι Τζέι Σορτς που έκανε ίσως το καλύτερο εφετινό παιγνίδι του ισοφαρίζοντας το προσωπικό ρεκόρ του στην εφετινή σεζόν του στην Ευρωλίγκα με 21 πόντους που ήρθαν μάλιστα με 9/13 σουτ.
Ο Αταμάν ήταν τόσο ευχαριστημένος με τον Σορτς ώστε εμπιστεύθηκε για αρκετό χρόνο ένα σχήμα στο οποίο αυτός συνυπήρχε με τον Σλούκα – το κάνει σπάνια. Η ταχύτητα του Σορτς μπορεί να είναι χρήσιμη στα ματς με την Βαλένθια – ειδικά αν ο Αταμάν μπει στον πειρασμό να την αποκλείσει παρουσιάζοντας μια ομάδα που θα τρέξει περισσότερο από αυτή. Σίγουρα το έχει στο μυαλό του για αυτό άλλωστε δοκιμάζει και τα σχήματα με τους τρεις φόργουορντ: η συνύπαρξη του Χουάντσο, του Οσμαν και του Ντέιβις είναι δύσκολη αλλά δίνει περιστροφές στην άμυνα και γρηγοράδα στην επίθεση – πιστεύω πως είναι κάτι που στα ματς με τους Ισπανούς θα το δούμε αρκετά. Στο μεταξύ ο Αταμάν έδωσε στην Βαλένθια τον τίτλο του φαβορί, είπε πως ο ίδιος είναι ντεφορμέ στα ματς μαζί της, και έδωσε και συγχαρητήρια στον προπονητή της για τον τίτλο του καλύτερου κόουτς της σεζόν. Ο Τούρκος ξέρει πως τα καλά λόγια κοιμίζουν και είναι και τζάμπα.
Εύκολα και η Μπαρτσελόνα
Στο μεταξύ τζάμπα αποκλείστηκε από την Μπαρτσελόνα ο φιλόδοξος και δυνατός Αστέρας. Είχε μεγάλα σχέδια για την διοργάνωση, άλλαξε πολύ μετά το ξεκίνημα της, έχει πάντα μερικούς από τους πιο ενδιαφέροντες παίκτες στην διοργάνωση. Αλλά στη Βαρκελώνη πιάστηκε αιχμάλωτος από την αρχή κι έτρεχε πίσω από τους τιμημένους γέροντες του Πασκουάλ σε όλο το ματς. Ο Κλάιμπερν με ένα ονειρικό ξεκίνημα και έξι τρίποντα στην σειρά στο πρώτο δεκάλεπτο έδωσε αβαντάζ 7 πόντων στους γηπεδούχους, που έγιναν 15 στο ημίχρονο γιατί στο δεύτερο δεκάλεπτο η Μπαρτσελόνα φρέναρε επιθετικά (ο Κλάιμπερν δεν έβαλε σουτ…) αλλά έπαιξε ξύλο στην άμυνα και δέχτηκε μόλις 12 πόντους. Μετά ανέλαβαν ο Πάντερ (που έφτασε τους 22 πόντους) και ο μεθοδικός Σατοράνσκι να παίξουν με τα νεύρα των φιλοξενούμενων που κάπως διαφορετικά περίμεναν τα πράγματα: είναι εντυπωσιακό ότι στο πιο κρίσιμο ματς της σεζόν λύγισαν ο Νουόρα, ο Κάλινιτς και κυρίως ο Τσίμα Μονέκε, που τον Αστέρα πολλά βράδια τον σήκωσε στους ώμους του.
Θα είναι η Μπαρτσελόνα η αντίπαλος του Ολυμπιακού; Ετσι μοιάζει. Αλλά είναι κι αυτή τόσο ασταθής που δεν θα έβαζα τα λεφτά μου ποντάροντας πάνω της. Επιμένω ότι ο Ολυμπιακός και πλέον και ο ΠΑΟ μοιάζουν οι μοναδικά σοβαρά βελτιωμένες ομάδες στην Ευρωλίγκα. Ισως γιατί ο μεταξύ τους ανταγωνισμός το επέβαλε. Ολοι οι άλλοι έχουν απλά αναλαμπές…
