Είναι πραγματικά τρομερό αυτό που συμβαίνει με τον Αντρέα Ζίφκοβιτς όταν συναντά τον Ολυμπιακό. Ο παίκτης του ΠΑΟΚ κάνει ό,τι μπορεί για να αποδείξει στους Ερυθρόλευκος ότι όταν κάποτε δεν τον απέκτησαν έκαναν ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που έχουν γίνει τα τελευταία χρόνια.

Το καλοκαίρι του 2020 ο Ολυμπιακός έψαχνε ως συνήθως για εξτρέμ. Ο Ζίφκοβιτς ερχόταν από μία παράξενη χρονιά στην Πορτογαλία καθώς είχε αγωνιστεί μόνο σε τρία ματς της Μπενφίκα, δεν είχε πετύχει γκολ και είχε μείνει τελικά ελεύθερος μετά από μεγάλους καυγάδες με την διοίκηση της ομάδας που είχε πληρώσει 6 εκατομμύρια στην Παρτιζάν για να τον αποκτήσει αλλά δεν ήταν ικανοποιημένη από την προσφορά του. Πριν υπογράψει στην Μπενφίκα ο Ζίκοβιτς είχε τον άτυπο τίτλο του πιο ταλαντούχου νεαρού εξτρέμ της Σερβίας. Είχε κάνει ωραία πράγματα με την Παρτιζάν και κυρίως  ήταν πρωταγωνιστής στην Εθνική Σερβίας που κατέκτησε το Παγκόσμιο Κύπελλο U21. Οι προσδοκίες της Μπενφίκα ήταν τεράστιες, ο Ζίφκοβιτς είχε αγωνιστεί αρκετά τα δυο πρώτα χρόνια που βρέθηκε εκεί αλλά δεν είχε κάνει την διαφορά. Και η Μπενφίκα δεν τον περίμενε άλλο. Όταν μετά την φυγή του από εκεί την βρήκε με τον ΠΑΟΚ στα προκριματικά του Τσάμπιονς λιγκ και την απέκλεισε οι Λουζιτάνοι κατάλαβαν ότι έκαναν λάθος  μαζί του. Αλλά αυτό είναι μια ιστορία που ενδιαφέρει τους ίδιους.    

Προσφορά και ζήτηση

Πάμε παρακάτω. Ο Πέδρο Μαρτίνς που ήταν τότε προπονητής στον Ολυμπιακό και που εμπιστευόταν φίλους του από την Πορτογαλία είχε ζητήσει την απόκτηση του παίκτη λέγοντας ότι δεν έχει πρόβλημα με τους δύσκολους χαρακτήρες: είχε τον Σεμέδο άλλωστε. Ήρθε στην Αθήνα και συναντήθηκε με τον Ολυμπιακό ο πατέρας του που συνέβαινε να είναι και ο μάνατζερ του.

Ο πατέρας του καταλαβαίνοντας  τα ερωτηματικά που είχε ο Ολυμπιακός για τις δυνατότητες προσφοράς του γιου του, είχε δεχτεί να υπογράψει ο γιος του ένα μονοετές συμβόλαιο σαν να κάνει κάποιου είδους δοκιμαστικό. Ο πατέρας Ζίφκοβιτς ήταν τόσο σίγουρος για το γιο του που έλεγε ότι μπορεί μεν να υπογράψει για ένα χρόνο, πλην όμως ο ίδιος θεωρούσε σίγουρο ότι μετά από τρεις μήνες η ομάδα θα τον φώναζε να κάνει αναπροσαρμογή. Αυτή και μόνο η πρόταση του Σέρβου δημιούργησε πολλά ερωτηματικά σε συνεργάτες του Βαγγέλη Μαρινάκη που θεωρούσαν ότι για να προτείνει κάποιος κάτι τέτοιο κάτι δεν πάει καλά. Στον Ολυμπιακό είχαν επίσης κάποιες ενστάσεις για τις εκτελεστικές ικανότητες του Ζίφκοβιτς αλλά και για το μπόι του. Κι έτσι διάλεξαν τον Μπρούμα. Που επίσης ερχόταν από μία σεζόν με προβληματάκια αλλά τους φαινόταν πιο δυνατό όνομα για τον κόσμο. Διότι αυτό είναι πάντα κάτι σημαντικό στα μεταγραφικά καλοκαίρια του Ολυμπιακού.

Κάπως έτσι ο Ζίφκοβιτς βρέθηκε στον ΠΑΟΚ και από τότε σχεδόν σε κάθε παιχνίδι που συναντά τον Ολυμπιακό του υπενθυμίζει και πόσο λάθος έκανε που δεν τον απέκτησε.

Πάνω από είκοσι εξτρέμ

Το ακόμα πιο σατανικό αυτής της ιστορίας είναι ότι ο Ολυμπιακός δυσκολεύεται έκτοτε να βρει ένα εξτρέμ και σχεδόν ψάχνει ένα τέτοιο σε κάθε μεταγραφική περίοδο. Από το 2020 μέχρι σήμερα έχουν εξεταστεί πάνω από 50 παίκτες (!) που αγωνίζονται ως εξτρέμ και έχουν υπογράψει πάνω από 20. Μερικοί είχαν ονόματα (ο Μπρούμα, ο Σολμπάκεν, ο Ρόνι Λόπεζ, ο Ζέλσον, ο Κανός, ο Μπέιλι κτλ) άλλοι έμοιαζαν να έχουν προοπτική (ο Στρεφέτσα, ο Ονιεκούρου, ο Ζίγκελνάγκερ), άλλοι ήξεραν το πρωτάθλημα και για αυτό επέστρεψαν (ο Πάλμα, ο Γκάρι Ροντρίγκεζ, ο ίδιος ο Ποντένσε, που ήταν μάλλον ο καλύτερος όλων), άλλοι ήταν ταλαντούχοι (ο Μπρίνιτς κι ο Ρότα πχ) κι άλλοι απλά πέρασαν και δεν ακούμπησαν (ποιος θυμάται τον Μπατούτσι ή τον Μπόουλερ;). Κανείς δεν είχε ποτέ την σταθερή απόδοση του Ζίβκοβιτς και μάλλον αυτοί που είχαν την πιο μεγάλη προσφορά ήταν ο Γιώργος Μασούρας και ο Ματιέ Βαλμπουενά που πρόσφερε όμως παίζοντας και σε άλλη θέση.  

Εχει επίσης ενδιαφέρον ότι στο ίδιο διάστημα (δηλαδή από το 2020 και έπειτα) ο Ολυμπιακός δεν είχε και ποτέ του ένα σουπερ αριστερό μπακ ικανό να σταματήσει τον Ζίφκοβιτς. Μετά την πώληση του Κώστα Τσιμίκα ο Ολυμπιακός για την αριστερή πλευρά της άμυνας του πόνταρε σε πολλούς διαφορετικούς παίκτες. Έπαιξαν σε αυτή ο βετεράνος Χολέμπας που όμως ο Μαρτίνς βλέποντας ότι δεν έχει την έκρηξη που είχε κάποτε τον χρησιμοποιούσε περισσότερο σαν αριστερό στόπερ, ο Ρέαμτσουκ που έπαιξε για χρόνια βασικός χωρίς να ενθουσιάζει για κάτι άλλο πέρα από το πάθος του, ο Βινάγκρε που σχεδόν κανείς δε θυμάται, ο Ορτέγκα που έπεσε πολλές φορές θύμα του Ζίφκοβιτς, ο Μπρούνο και τώρα ο Τικνιζιάν για τον οποίο πριν αρχίσει το τελευταίο παιχνίδι του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ όλοι αναρωτιόμασταν πως μπορεί να σταματήσει τον Σέρβο.

Πολλές ανάλογες περιπτώσεις

Ο Ζίφκοβιτς δεν είναι μια μοναδική περίπτωση παίκτη που ταλαιπωρεί πολύ μια ομάδα. Κατά καιρούς έχουν υπάρξει ποδοσφαιριστές που σκοράρουν κόντρα σε συγκεκριμένες ομάδες. Ο Θωμάς Μαύρος έβαζε στον Ολυμπιακό γκολ για μια δεκαετία ως παίκτης της ΑΕΚ. Τον διαδέχτηκε βάζοντας γκολ στον Ολυμπιακό ο Ντέμης Νικολαΐδης συχνά πυκνά. Το έκανε κι ο Κριστόφ Βαζέχα με τη φανέλα του ΠΑΟ. Ο Νίκος Αναστόπουλος έβαζε κυρίως γκολ στον ΠΑΟ (έχει κάνει και την γνωστή δήλωση «τους είχα πελάτες και σαν παίκτης και σαν προπονητής»). Ο Κώστας Μήτρογλου πριν να φύγει από την Ελλάδα έβαζε γκολ στον Παναθηναϊκό αλλά και στην ΑΕΚ. Η ΑΕΚ ήταν αγαπημένο θύμα και το ΕλΚαμπί ενώ στην ίδια ομάδα γκολ πολλά έχει βάλει και ο Κώστας Φορτούνης.

Δεν μιλάμε για περιπτώσεις παικτών που αγωνίζονταν σε ομάδες που είχαν έναν μόνο επιθετικό αξίας οπότε και αυτός μονοπωλούσε τις απειλές στην αντίπαλη εστία καθώς όλοι τον έψαχναν. Ο Ζίφκοβιτς δεν είναι για παράδειγμα η περίπτωση του Μάρκους Μπέργκ που όταν ήταν στον Παναθηναϊκό έμοιαζε να μπορεί μόνο αυτός να βάλει γκολ. Δίπλα του στον ΠΑΟΚ ο Ζίφκοβιτς έχει κατά καιρούς σπουδαίους επιθετικούς ως συμπαίκτες - από τον Τάισον και τον Γιάννη Κωνσταντέλια μέχρι τον Ντεσπότοφ και τον Γιακουμάκη. Κι όμως το γκολ στον Ολυμπιακό φαίνεται ότι είναι σχεδόν αποκλειστικά δική του δουλειά. Έχει βάλει 9 και όλα σχεδόν έχουν δώσει βαθμούς. Και όταν δε βάζει γκολ δίνει ασίστ, δέκα συνολικά, που πονάνε εξίσου.

Οποιοι προτείνονται εδώ καταλήγουν

Δεν είναι τυχαίο ότι το 2020 κατέληξε στον ΠΑΟΚ: αν ένας καλός παίκτης προταθεί σε μια ελληνική ομάδα ακόμα κι αν αυτή δεν τον αποκτήσει είναι πιθανό να βρεθεί σε μια άλλη. Κάθε καλοκαίρι πρέπει να πω ότι οι ατζέντηδες (όχι μόνο οι Ελληνες) προτείνουν στις μεγάλες ελληνικές ομάδες περίπου τους ίδιους παίκτες. Πριν κάποτε ο Ουναί υπογράψει για τον Παναθηναϊκό είχε περάσει τα γραφεία του Ολυμπιακού. Ο Αντίνο ήταν να συμφωνήσει με τον Ολυμπιακό και κατέληξε στον ΠΑΟ. Ο Κάνγκουα  ήταν να έρθει στην ΑΕΚ και βρέθηκε στον Παναθηναϊκό όπως και ο Ντέσερς. Ο Λιβάι Γκαρσία ήταν να πάει στον Ολυμπιακό και βρέθηκε στην ΑΕΚ. Ο Ντεσπότοφ είχε συμφωνήσει σχεδόν με τον Ολυμπιακό και βρέθηκε στον ΠΑΟΚ. Όλα αυτά – και πολλά άλλα αντίστοιχα - είναι λογικό να συμβαίνουν. Πιστεύω όμως ότι αν Ολυμπιακός μπορούσε να πάει το χρόνο πίσω και να ξαναβρεθεί ως διά μαγείας στο καλοκαίρι του 2020 το πρώτο πράγμα που θα έκανε ήταν να υπογράψει τον Ζίφκοβιτς. Και θα είχε γλυτώσει καμιά πενηνταριά εκατομμύρια που έχουν στοιχίσει είκοσι που αποκτήθηκαν στη θέση του και δεν θα είχε τόσους πονοκέφαλους οι προπονητές του πριν η ομάδα τους αντιμετωπίσει τον ΠΑΟΚ...