To πρώτο βήμα

To πρώτο βήμα


Από τα πρώτα κιόλας παιγνίδια των ελληνικών ομάδων στα play off της Ευρωλίγκας φάνηκε αυτό που είχα επισημάνει πριν αρχίσουν οι σειρές: ότι δηλαδή τόσο ο Ολυμπιακός απέναντι στη Μονακό όσο και ο Παναθηναϊκός απέναντι στην Βαλένθια κρατάνε τις τύχες τους στα χέρια τους. Και οι δυο έκαναν το απαραίτητο πρώτο βήμα. Και ο Ολυμπιακός κάνοντας πλάκα στην Μονακό όπως άλλωστε δείχνει και το τελικό σκορ του αγώνα (91-70) και ο ΠΑΟ που πήρε με κόπο αλλά και με σούπερ άμυνα μια πολύτιμη νίκη στην Βαλένθια στις λεπτομέρειες (67-68). Καμία από τις δύο ελληνικές ομάδες δεν προκρίθηκε ακόμα. Από τα πρώτα κιόλας παιγνίδια είδαμε πως μπορεί να προκύψουν απροσδόκητες καταστάσεις όπως ο σοβαρός τραυματισμός του Κώστα Σλούκα π.χ που ήρθε να δυσκολέψει την δουλειά του Αταμάν. Αλλά ότι ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟ έχουν σε αυτές τις σειρές ως μοναδικό σοβαρό αντίπαλο τον κακό εαυτό τους δεν νομίζω πως χωρά αμφιβολία.

https://www.allstarbasket.gr/media/k2/items/cache/7f571d6dfd3c78219b3704e52c32a118_XL.jpg?t=20260428_204344

Πάρα πολύ εύκολα

Στο ΣΕΦ το παιγνίδι κράτησε σκάρτα 13-14 λεπτά όσο χρόνο δηλαδή χρειάστηκε ο Ολυμπιακός για να διώξει λίγο το άγχος του. Στο πρώτο δεκάλεπτο, με την Μονακό να έχει λίγο καλύτερο ρυθμό χάρη στην παρουσία της στα play in, το παιγνίδι έμοιαζε ισορροπημένο, αλλά μόλις ο Ντόρσεϊ βρήκε το χέρι του το πράγμα έγινε για την ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα τόσο απλή υπόθεση ώστε είναι να απορείς πως ο Ολυμπιακός είχε τόσο κακό σερί απέναντι σε αυτό τον αντίπαλο. Αν ο Ολυμπιακός δεν ξεκίνησε την σειρά ρίχνοντας μια επιβλητική κατοστάρα είναι γιατί απλά φρέναρε στο τελευταίο δεκάλεπτο – έπαιξε ρόλο και η απουσία του Ντόρσεϊ που αποχώρησε τραυματίας. Πριν φρενάρει πάντως ο Ολυμπιακός είχε μια συνολικά επιβλητική παρουσία παίζοντας στο τρίτο και στο τέταρτο δεκάλεπτο μπάσκετ επιπέδου υποψήφιου κατακτητή της διοργάνωσης. Διέλυσε την Μονακό χωρίς μάλιστα κάποιος από τους παίκτες του να κάνει θεαματικά πράγματα κι έχοντας εκτός εξίσωσης και μερικούς που αποδεδειγμένα μπορούν να δώσουν πολλά. Ο Ταρίκ Τζόουνς είχε ένα ρεπό ακόμα στο δρόμο της πλήρους αποθεραπείας του, ο Γουόρντ αγωνίστηκε μόλις 4 λεπτά, ο Νιλικίνα δεν χώρεσε στην δωδεκάδα ενώ κι αρκετοί από αυτούς που έπαιξαν δεν εντυπωσίασαν: ο Βεζένκοφ που έπαιξε λίγο πιο πολύ από όλους πέτυχε 20 πόντους σε 25 λεπτά με πολύ καλά ποσοστά (3/6 τρίποντα πχ), ο Ντόρσεϊ πριν αποχωρήσει ίσα που πρόλαβε να περάσει τους 10 πόντους αλλά ήταν το ξέσπασμά του, που έβαλε τέλος στο ματς, ο Φουρνιέ είχε 13 με 5/12 σουτ, ο Παπανικολάου έκανε δουλειά στην άμυνα ειδικά στο τρίτο δεκάλεπτο αλλά έμεινε άποντος στα 14 λεπτά που βρέθηκε στο παρκέ. Αλλά ο Μπαρτζώκας χτύπησε την Μονακό εκεί που πονάει, δηλαδή κοντά στο καλάθι, κι από την ώρα που ο Μιλουτίνοφ έκανε την δουλειά του πολύ καλά (με 13 πόντους και 10 ριμπάουντ σε 22 λεπτά) όλα απλοποιήθηκαν. Βοήθησε σε αυτό και η επιθετική προσφορά του Τζόζεφ: όταν ο Ολυμπιακός παίρνει 13 πόντους από τον αναπληρωματικό «άσο» του γίνεται πολύ δύσκολο να μην φτάσει τους 90 πόντους. Κι όταν τους φτάνει δεν χάνει ποτέ.

https://www.politic.gr/wp-content/uploads/2026/04/Prepei-na-matosoume-me-ti-Monako.png

Ο Μπαρτζώκας είπε ότι το δεύτερο ματς θα είναι πιο δύσκολο: μου μοιάζει απίθανο γιατί η Μονακό όσο το ματς περνούσε τόση πιο πολλή κούραση έβγαζε. Με 4/28 τρίποντα δεν μπόρεσε να δημιουργήσει στον Ολυμπιακό την παραμικρή σκοτούρα μετά το πρώτο δεκάλεπτο. Ο Μπαρτζώκας χρησιμοποιώντας συνολικά 11 παίκτες κράτησε ψηλά την ενέργεια της ομάδας του: το δεύτερο ματς ίσως είναι λίγο διαφορετικό, η διαφορά ποιότητας ωστόσο φάνηκε.

Πολύ ξύλο, πολλή προσπάθεια

Στην Βαλένθια το πράγμα ήταν πολύ διαφορετικό και δεν θα μπορούσε να είναι αλλιώς. Ο Αταμάν που ξέρει την διοργάνωση όσο λίγοι κατάλαβε πως ο ΠΑΟ είχε μπροστά του μια ευκαιρία και την άρπαξε. Η νίκη ήρθε στο τέλος, αλλά οι δυο τελευταίες φάσεις είναι πολύ ενδεικτικές της διαφοράς των δυο αντιπάλων. Στην τελευταία επίθεση του ΠΑΟ ο Ναν, που δεν έχει σκοράρει στα τελευταία 15 λεπτά ενώ έχει κουβαλήσει επιθετικά τον ΠΑΟ στο καλό του πρώτο ημίχρονο, βγαίνει παίρνει την μπάλα και παίρνει κι ένα φάουλ από τον  τον οποίο αφήνει πίσω του σαν σταματημένο. Είναι νευρικός, βάζει την μια από τις δυο βολές αλλά δεν κρύβεται από την ευθύνη. Η Βαλένθια έχει 2 και κάτι δευτερόλεπτα για να κάνει έστω ένα σουτ της απελπισίας. Είναι μια από τις πιο σχηματικές και δεμένες ομάδες στην Ευρώπη: το τελευταίο της καλάθι έχει έρθει από μια σπουδαία συνεργασία του Μοντέρο με τον Ρίβερς σε μια στιγμή που η μπάλα καίει. Αλλά στην επαναφορά η μπάλα μπαίνει δύσκολα, σουτ δεν γίνεται ποτέ και ο κόσμος χειροκροτεί για την προσπάθεια – την νίκη όμως την έχει πάρει ο ΠΑΟ.

 https://img.cnngreece.gr/img/780/max/70/2026/04/09/e652b15a-6931688.jpg?t=waIqWLRwULZLZKYa0ewDSQ

Ο Αταμάν δεν έπεσε στην παγίδα να σκεφτεί πως η ομάδα του θα παίξει καλύτερα από τους Ισπανούς: αποφάσισε να πάρει το ματς με την άμυνα και σε αυτό τον οδήγησε και η απουσία του Σλούκα – ο χρόνος για να βρεθεί τρόπος αντικατάστασης είναι ελάχιστος. Αλλά ο καλός προπονητής κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί. Ο Αταμάν έδωσε τον χρόνο του αρχηγού του ΠΑΟ στον Σορτς κυρίως, τράβηξε από το μανίκι τον άσο που λέγεται Γκριγκόνις και είδε τον ΛεΣόρ να κάνει ένα πολύ καλό παιγνίδι, ειδικά στην άμυνα, στερώντας από τους γηπεδούχους, όχι μόνο τους πόντους των σέντερ, αλλά κυρίως αυτό που είναι το αγαπημένο τους παιγνίδι, δηλαδή η έφεση στις διεισδύσεις. Ο ΠΑΟ που μπήκε πολύ δυνατά κι ανάγκασε την Βαλένθια να κυνηγάει χωρίς να μπορεί να τρέξει. Θα μπορούσε να του στοιχίσει το φρενάρισμα του Ναν στο τελευταίο δεκαπεντάλεπτο ενώ και η συμβολή στην επίθεση του Ντέιβις ήταν πολύ μικρή. Αλλά όταν είσαι ο Παναθηναϊκός και δέχεσαι μόνο 67 πόντους δεν γίνεται να μην κερδίσεις. Το δεύτερο ματς θα είναι προφανώς διαφορετικό, αλλά τώρα την πίεση την έχει η ομάδα του Μαρτίνεθ που εμφανώς άλλο ΠΑΟ περίμενε κι άλλο βρήκε. Ότι με 6/33 τρίποντα η Βαλένθια έμεινε στο ματς πρόκειται περί θαύματος.

Αλλά θαύματα έκανε κι ο ΠΑΟ. Ο Αταμάν πήρε ένα παιγνίδι με τον Οσμαν να έχει 2 πόντους από βολές, τον Γκραντ να έχει βρει ένα σουτ, τον Φαρίντ και τον Ρογκαβόπουλο άποντους, τον Σλούκα στο νοσοκομείο και τον ΠΑΟ χωρίς αυτόν να έχει μόλις 10 ασίστ. Όλα αυτά είναι λίγο καμπανάκια συναγερμού, αλλά δείχνουν και κάτι απλό: ότι ο ΠΑΟ δεν χρειάζεται το καλύτερό του ματς για να κερδίσει την Βαλένθια – μπορεί απλά να μην την αφήσει να κάνει το παιγνίδι της. Από αυτή του την ικανότητα θα κριθεί και η σειρά. Την οποία πάντως έφερε αμέσως στα μέτρα του.