Η ΑΕΚ έκοψε τελικά πρώτη το νήμα στο τέλος της κανονικής περιόδου κι αυτή είναι η μεγάλη είδηση στο τέλος της 26^ης αγωνιστικής. Αυτή την αγωνιστική που τα ματς διεξάγονται ταυτόχρονα δεν είναι δυνατόν να τα δει κανείς όλα. Είδα, εξαιτίας της αβέβαιης εξέλιξής τους, λίγο παραπάνω τα ματς του Ολυμπιακού με την ΑΕΛ (0-0) και του ΠΑΟΚ στο Βόλο, στο οποίο οι γηπεδούχοι κέρδισαν με 2-1 – ξεκίνησα βλέποντας μάλιστα αυτό της ΑΕΚ με την Κηφισιά, αλλά αυτό τελείωσε πολύ νωρίς καθώς η πρωτοπόρος κέρδιζε με 3-0 στο 25΄. Θα κάνω μερικές επισημάνσεις για τα ματς των διεκδικητών του πρωταθλήματος και για τις υπόλοιπες ομάδες θα κάνω κάποιες παρατηρήσεις που έχουν να κάνουν με την θέση που τερμάτισαν, τους στόχους τους στην συνέχεια κτλ.

Η ΑΕΚ η μόνη που αληθινά προόδευσε

Κατά κάποιο τρόπο την τελευταία αγωνιστική η ΑΕΚ, ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ έδειξαν πολλά από όσα μας έχουν δείξει στην διάρκεια του πρωταθλήματος: η διαφορά είναι ότι η ΑΕΚ έδειξε αρετές και οι άλλοι δυο αδυναμίες. Το Σάββατο στην εφημερίδα επεσήμανα πως μολονότι οι τρεις πρωτοπόροι έχουν στα χαρτιά εύκολους αντιπάλους δύσκολα θα κερδίσουν και οι τρεις γιατί στο πρωτάθλημα αυτό έχει γίνει ελάχιστες φορές: βέβαια δεν περίμενα ότι δεν θα κέρδιζαν και ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ ενώ το ματς της ΑΕΚ με την Κηφισιά δεν μου φαινόταν τόσο εύκολο όσο αποδείχτηκε.

Η ΑΕΚ ερχόταν από το κακό παιγνίδι με την Τσέλιε την Πέμπτη. Νομίζω πως τελικά αποδείχτηκε πως αυτό το κακό ματς έγινε γιατί οι παίκτες της (και όχι ο προπονητής της) είχαν το μυαλό τους περισσότερο στο παιχνίδι με την Κηφισιά. Ο Νίκολιτς δεν έκανε μεγάλες αλλαγές σε σχέση με την Πέμπτη, αλλά δεν έστειλε στο γήπεδο και την ίδια ενδεκάδα. Η παρουσία του Μάνταλου και του Περέιρα στην μεσαία γραμμή, φυσικά και του Βάργκα στην επίθεση, έδωσαν λίγη περισσότερη ποιότητα αλλά η διαφορά είχε να κάνει με την προσέγγιση.

Η ΑΕΚ αυτή τη φορά μπήκε στο γήπεδο με πατημένο το πόδι στο γκάζι και καθοδηγούμενη από ένα πολύ καλό Γιόβιτς, πριν καλά-καλά ξεκινήσει το παιχνίδι το τελείωσε καθώς πέτυχε τρία γκολ στα πρώτα 25 λεπτά. Στο 5΄ο Γιόβιτς έκανε με πέναλτι το 1-0, στο 16΄η άμυνα της Κηφισιάς έδωσε στον Κοιτά το γκολ του 2-0 και στο 25΄ο Βάργκα από ασίστ του Πήλιου έκανε το 3-0. Το ματς εξελίχτηκε σε μια τυπική διαδικασία: η ΑΕ βρήκε τρία γκολ σε πέντε φάσεις. Την αναζήτηση γρήγορου γκολ εντός έδρας (το είδαμε αυτό και με τον Λεβαδειακό και με την ΑΕΛ) είναι κάτι που πρόσθεσε η ΑΕΚ στην διάρκεια της σεζόν και οφείλεται και σε αυτό η πρωτιά της στην κανονική περίοδο. Ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟΚ καινούργια πράγματα δεν είχαν. Τώρα η Ενωση έχει την υποχρέωση να κερδίσει το πρωτάθλημα: μόνο ο ΠΑΟ το 2023 το έχασε μπαίνοντας στα play off πρώτος.  

Ομάδα τσακωμένη με τη λογική

Και ο Ολυμπιακός έδειξε κόντρα στην ΑΕΛ πολλά από όσα συζητάμε σε όλη την κανονική περίοδο. Ξεκίνησε το πρωτάθλημα με μια δύσκολη νίκη απέναντι σε μια ομάδα του Σάββα Παντελίδη και το ολοκλήρωσε με μια ισοπαλία πάλι κόντρα σε μια ομάδα του Παντελίδη, που απλά άλλαξε στο μεταξύ ομάδα: το ποδόσφαιρο που παίζουν οι ομάδες του είναι ίδιο και είναι αυτό στο οποίο ο Ολυμπιακός δεν είχε φέτος απαντήσεις.

Το 0-0 οφείλεται κυρίως σε αδυναμίες του Ολυμπιακού που ελάχιστα αντιμετωπίστηκαν: οι μέσοι εξακολουθούν να μην σκοράρουν (χθες ο Σιπιόνι και ο Μουζακίτης δοκίμαζαν να αποδείξουν με σουτ εκτός περιοχής ότι έχουν γκολ στα πόδια τους), οι στημένες φάσεις είναι συνήθως άσχημα εκτελεσμένες, η κατοχή μπάλας δεν συνδυάζεται με κίνηση χωρίς τη μπάλα, το παιγνίδι, ειδικά στο πρώτο ημίχρονο, ήταν τόσο προβλέψιμο που η ΑΕΛ εξαιρουμένης μιας φάσης που έκανε ο κατά τα άλλα αόρατος Ζέλσον μόλις στο 4΄δεν κινδύνεψε ποτέ. Σε όλα αυτά συντέλεσε και η εκτός λογικής απόφαση του Μεντιλίμπαρ να αφήσει εκτός αρχικής ενδεκάδας παίκτες που είχαν κίτρινες κάρτες (Ροντινέι, Εσε, ΕλΚαμπί, Γκαρθία, Νασιμέντο, Ορτέγκα) κι ο πειραματικός Ολυμπιακός πέταξε ένα ημίχρονο. Κάτι διορθώθηκε στην επανάληψη, όταν μπήκαν κάποιοι που επιθετικά κάτι πιο πολύ μπορούν να προσφέρουν, αλλά με 45 λεπτά κανονικού ποδοσφαίρου δεν είναι εύκολο να κερδίσεις, ειδικά αν πέσεις και σε ένα καλό τερματοφύλακα: ο τρίτος τερματοφύλακας της ΑΕΛ, ο Θοδωρής Βενετικίδης έκανε τρεις πολύ καλές επεμβάσεις κι ο ΕλΚαμπί και ο Κλέιτον έχασαν δυο πολύ καλές ευκαιρίες, αλλά πέντε φάσεις κόντρα στην τρίτη από το τέλος ομάδα του πρωταθλήματος δεν συνιστούν σοβαρή επιθετική παραγωγή.

Ο Μεντιλίμπαρ ήταν στο τέλος ο πρώτος που το παραδέχτηκε. Είπε επίσης ότι έγιναν λάθη στον σχεδιασμό του Ιανουαρίου και ότι υποχρεώνεται να αφήνει παίκτες εκτός αποστολής, αλλά δεν εξήγησε γιατί πχ έχει εξαφανιστεί ο Αντρε Λουίς. Ο Ολυμπιακός είναι προφανές ότι ελπίζει πως στα play off θα βρει αντιπάλους που θα τον αφήσουν να παίξει λίγο παραπάνω, θα του δώσουν χώρους και θα του επιτρέψουν να κερδίσει χάρη στην καλή του άμυνα. Αλλά όλο αυτό είναι ένα είδος προσδοκίας που δεν έχει να κάνει με τις δικές του αρετές: για να πάρει το πρωτάθλημα πρέπει οι αντίπαλοί του να κάνουν του κόσμου τα λάθη.

Το πάθημα του ΠΑΟΚ

Τέτοια έκανε χθες ο ΠΑΟΚ. Πήγε στο Βόλο πάλι με απουσίες (Μεϊτέ, Γιακουμάκης, Κένι, και κυρίως ο Ζίφκοβιτς εμφανώς λείπουν και σε αυτούς προστέθηκαν και ο Μιχαηλίδης και ο Μπάμπα) αλλά δεν ήταν οι απόντες το πρόβλημα: το πρόβλημα ήταν οι παρόντες.

Μετά από ένα καλό ξεκίνημα κι ένα πανέμορφο γκολ του Γερεμέγιεφ (το έβδομο από τον Ιανουάριο και μετά) ο ΠΑΟΚ που έκανε 78% κατοχή μπάλας στο πρώτο ημίχρονο φρέναρε και θέλησε να κερδίσει διαδικαστικά, περπατώντας. Όταν περπατάει φαίνονται αδυναμίες και προβλήματα και στα μετόπισθεν (με τον Λόβρεν δεν μπορεί να κατευθύνει μια άμυνα που παίζει ψηλά και οι Τέιλορ και Σάντσεζ δεν μοιάζουν ακραίοι μπακ), αλλά και στην επίθεση όπου χθες έλειψαν συνεργασίες. Ο Λουτσέκσου έριξε στο ματς τον Ντεσπότοφ και ο μετριότατος φέτος Βούλγαρος έμοιζε σαν να παίζει με βαριά ερωτική απογοήτευση. Η μη κλήση του στην Εθνική Βουλγαρίας και το γεγονός ότι έχει χάσει την θέση του από τον Χαντσίδη μπορεί να είναι οι βασικοί λόγοι μιας κατά τα άλλα απογοητευτικής εμφάνισης: στο τέλος κάνει το μοιραίο λάθος που επιτρέπει στον Ουρτάδο να κάνει μια αντεπίθεση μετά από εκτέλεση κόρνερ του ΠΑΟΚ και να γράψει το 1-2. Ο Βόλος είχε ισοφαρίσει με τον Μαρτίνεζ στο 65΄(μετά από μια κακή εκτίμηση του Τσιφτσή) και στο τέλος πέτυχε κάτι που μοιάζει απίθανο: με δυο μόνο νίκες σε όλο τον δεύτερο γύρο και με μια μόνο νίκη από τα Χριστούγεννα και μετά μπήκε στο γκρουπ των ομάδων που είναι στο 5-8 και θα διεκδικήσει ευρωπαϊκό εισιτήριο!

Τυπικές διαδικασίες

Στο 5-8 μπήκαν και ο Αρης με τον ΟΦΗ. Ο Αρης το χρωστά στον Λεβαδειακό που κέρδισε τον Ατρόμητο για να κρατήσει το +5 της διαφοράς από όλους – σε διαφορετική περίπτωση ο Αρης θα ήταν στα play out, πράγμα λογικό αν σκεφτεί κάποιος ότι κανείς δεν θυμάται πότε κέρδισε τελευταία φορά. Στα play out θα βρεθούν τελικά ο Ατρόμητος, ο Παναιτωλικός, η Κηφισιά, η ΑΕΛ, ο Πανσερραϊκός και ο Αστέρας. Οι τρεις πρώτοι έχουν μεγάλες διαφορές από τους υπόλοιπους, αλλά και ο Πανσερραϊκός, παρά την θεαματική του βελτίωση και ο Αστέρας που κόντρα στον ΠΑΟ έβαλε τέσσερις μικρούς από τις Ακαδημίες του, δύσκολα θα πιάσουν την ΑΕΛ που μοιάζει πιο ζωντανή ομάδα. Δεν προβλέπονται μάχες, αλλά μια μάλλον τυπική διαδικασία – μακάρι να κάνω λάθος γιατί το τελευταίο που χρειάζεται το πρωτάθλημά μας είναι μια σειρά από βαθμολογικά αδιάφορα ματς.

Ο ΠΑΟ χρειάζεται ένα στόχο

Δεν ξέχασα τον ΠΑΟ απλά δεν είδα πολύ από το παιγνίδι του. Είχε ένα περίπλοκο ματς στην Τρίπολη μετά τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό, το κέρδισε και μπαίνει στα play off με κεκτημένη ταχύτητα. Είναι δεύτερος στο δεύτερο γύρο, και πρώτος στις δέκα τελευταίες αγωνιστικές. Είναι πολύ διαφορετικός από τους άλλους τρεις καθώς έχει ένα προπονητή που παίζει 3-4-3 και κάνει rotation. Αν δεν είχε φέρει την ισοπαλία με τον Παναιτωλικό (σε μια στιγμή που όλα του πήγαιναν καλά) θα μπορούσε να έχει στόχο και την δεύτερη θέση. Τώρα πρέπει να βρει ένα στόχο: δεν θα ήταν λίγο για μια ομάδα που χτίζεται να κερδίσει τα play off δηλαδή να κάνει σε αυτά πιο πολλούς βαθμούς από την ΑΕΚ, τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ. Θυμίζω ότι ο Γιοβάνοβιτς την πρώτη του χρονιά στον ΠΑΟ είχε ολοκληρώσει την σεζόν κάνοντας πολύ καλά play off. Και την επόμενη χρονιά διεκδίκησε το μοναδικό πρωτάθλημα που θα μπορούσε να κερδίσει ο ΠΑΟ εδώ και μια δεκαετία…