Απόψε έχουμε την δεύτερη εμφάνιση Γερμανών και Ολλανδών. Το ματς της Γερμανίας με το Κουρασάο στην πρεμιέρα είναι ανάξιο κριτικής: οι Γερμανοί είναι σαν να ξεκινάνε απόψε. Κατά κάποιο τρόπο και οι Ολλανδοί που δεν κέρδισαν την Ιαπωνία: η διαφορά είναι ότι στο ματς με του Σουηδούς θα υπάρξει πλέον η ένταση που προκύπτει όταν μια δεύτερη γκέλα απαγορεύεται. Αυτό καθιστά το ματς της ομάδας του Κούμαν εξαιρετικά δύσκολο: κάτι σαν νοκ άουτ ματς πριν αρχίσουν τα νοκ άουτ.      

Δεν έγραψα τίποτα σχεδόν για τους Ολλανδούς πριν το πρώτο τους ματς κόντρα στην Ιαπωνία γιατί ήθελα να τους δω. Οι Ολλανδοί έφτασαν στα προημιτελικά στο Κατάρ, όταν και αποκλείστηκαν από τους Αργεντινούς και σε έναν ημιτελικό στο Euro 2020, όταν και αποκλείστηκαν από τους Αγγλους, ενώ πέρασαν σχετικά εύκολα τα προκριματικά του μουντιάλ. Αλλά δεν έφτασαν στις ΗΠΑ στα καλύτερά τους. Στο δεύτερο πέρασμα του Κούμαν, η Ολλανδία έχει ένα παράξενο στατιστικό: έχει μόλις 2 νικές, (και 3 ισοπαλίες και 11 ήττες) εναντίον ομάδων που βρίσκονται αυτή τη στιγμή στις 30 πρώτες θέσεις της κατάταξης της FIFA. Συνολικά, έχει κερδίσει μόνο δύο από τους τελευταίους έξι αγώνες, αποτυγχάνοντας να κερδίσει σε φιλικά την Πολωνία, τον Ισημερινό και την Αλγερία – και φυσικά την Ιαπωνία στην πρεμιέρα στο μουντιάλ. Η φόρμα των Ολλανδών δεν είναι ιδανική και το είδαμε κόντρα στους Γιαπωνέχους: ήταν καλύτεροι αλλά κάτι τους έλειπε. Η δύναμη της ομάδας είναι κυρίως η μεσαία γραμμή της: ο Ντε Γιόνγκ, ο Χράφενμπεργκ και ο Ράιντερς είναι συμπληρωματικοί και ικανότατοι στο να κόβουν και να ράβουν. Αυτοί πρέπει να αξιοποιήσουν τους κυνηγούς, αλλά με την Ιαπωνία δεν το έκαναν με τον καλύτερο τρόπο.

Το πρόβλημα των Ολλανδών

Η Ολλανδία έχει το πρόβλημα που έχουν οι ομάδες των οποίων οι προικισμένοι παίκτες έρχονται από κακές χρονιές. Ο Βαν Ντάικ, ένας από τους λίγους σταρ αμυντικούς στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, προέρχεται από μια καταστροφική σεζόν στη Λίβερπουλ, όπως και ο Χάπκο, στον οποίο ο Κούμαν  δείχνει πάντα εμπιστοσύνη. Ο Ντε Γιόνγκ είχε προβλήματα τραυματισμού, ο Ράιντερς ήταν του ύψους και του βάθους. Ο Κούμαν έχει προβληματισμούς και για την θέση του φορ. Με την Ιαπωνία ξεκίνησε τον Μάλεν γιατί ο 32χρονος πλέον Μέμφις Ντεπάι, ο οποίος παίζει για την Κορίνθιανς στη Βραζιλία, είχε προβλημάκια από ένα πρόσφατο τραυματισμό. Ο τρίτος φορ, ο Βέγκχορστ, στα 32 του μοιάζει πιο βαρύς από ποτέ.

Οι Ολλανδοί συναντάνε σε μια παράξενη στιγμή  την αινιγματική Σουηδία που βρέθηκε στις ΗΠΑ χάρη στα μπαράζ (τα οποία εξασφάλισε λόγω του Nations League) και στην πρεμιέρα της δυέλυσε την Τυνησία αναγκάζοντας την να αλλάξει προπονητή. Η Σουηδία με Ισάκ και Γιόκερες μοιάζει ομάδα ικανή να μπλέξει την άμυνα των Ολλανδών που κόντρα στους Γιαπωνέζους δεν μου άρεσε.  Αν οι Ολλανδοί δεν κερδίσουν απόψε θα αρχίσει η γκρίνια. Και παραδοσιακά αυτή ειδικά την γκρίνια δυσκολεύονται να την αντιμετωπίσουν: όταν αρχίζουν να μιλάνε πολύ βετεράνοι παίκτες, βετεράνοι προπονητές και δημοσιογράφοι έρχονται πάντα δύσκολες μέρες.   

Γερμανικό δεύτερο ντεμπούτο

Απόψε στην πραγματικότητα κόντρα στην Ιαπωνία ξεκινά και το μουντιάλ των Γερμανών: πέτυχαν μια εντυπωσιακή νίκη στην πρεμιέρα βάζοντας 7 γκολ στο Κουρασάο αλλά το ματς είναι ανάξιο κριτικής. Κοιτάζοντας τα προηγούμενά τους διέκρινα κάτι που δεν είχα καταλάβει: στα δύο προηγούμενα μουντιάλ η Γερμανία δεν έχει περάσει την φάση των ομίλων – μοιάζει απίθανο! Στο Κατάρ, εκτός από την Ισπανία, οι άλλοι αντίπαλοι στον όμιλο ήταν η Ιαπωνία και η Κόστα Ρίκα. Στη Ρωσία, αν μη τι άλλο, το επίπεδο των αντιπάλων τους ήταν ακόμη χαμηλότερο: η Γερμανία, που ήταν και κάτοχος του παγκόσμιου τίτλου, ήταν στον ίδιο όμιλο με το Μεξικό, την Σουηδία και την Νότιο Κορέα. Απόψε οι Γερμανοί θα βρουν απέναντί τους τους την Ακτή Ελεφαντοστού. Κερδίζοντας προκρίνονται. Και κάνουν ένα βήμα μπροστά σε σχέση με τα δυο τελευταία τους μουντιάλ.  

Η Γερμανία μπορεί αυτή την φορά σοβαρά να ισχυρίζεται ότι έχει μια εξαιρετική επίθεση: όταν η επίθεσή της δουλεύει στα μουντιάλ πάντα διακρίνεται. Μπορεί ο Μουσιάλα και ο Βιρτς να έρχονται από κακές χρονιάς (ο πρώτος είχε τον πρώτο σοβαρό τραυματισμό της καριέρας του, ο δεύτερος δυσκολίες προσαρμογής στο Λίβερπουλ) και οι δυο όμως μοιάζουν να ωρίμασαν. Ο τρίτος της παρέας, ο αγέλαστος Χάβερτς παραλίγο να βγάλει την Αρσεναλ πρωταθλήτρια Ευρώπης. Κοντά σε αυτούς υπάρχει και ο Λιρόι Σανέ: δεν έγινε ο σούπερ σταρ που περιμέναμε όταν πρωτοεμφανίστηκε, αλλά είναι πάντα ένας εξτρεμ που ξέρει την θέση. Το παιγνίδι του Νάγκελμαν βασίζεται πολύ πάνω τους καθώς είναι εξαιρετικά επιθετικό. Ωστόσο, οι αμυντικές δυνατότητες της Γερμανίας τελούν υπό διερεύνηση: το ότι δέχτηκε γκολ από το Κουρασάο δημιουργεί ένα προβληματισμό. Η Γερμανία υποφέρει τις αντεπιθέσεις όποιου ξέρει να αμύνεται: όχι τυχαία είχε προβλήματα με ομάδες όπως η Σλοβακία και η Ελβετία στα προκριματικά, ενώ σε φιλικά ματς την παίδεψαν πολύ και η Γκάνα και οι ΗΠΑ. Και υπάρχει κι ένα ακόμα πρόβλημα: η έλλειψη του Τόνι Κρος που δεν έχει αντικαταστάτη. Ούτε ο Πάβλοβιτς, ούτε ο Νμέκα που ξεκίνησαν κόντρα στο Κουρασάο δεν μπορούν να κάνουν την δουλειά του. Περίμενα ομολογώ να δω τον Γκορέτσκα, αλλά ο Νάγκελσμαν πιστεύει πως όπου δεν υπάρχει ποιότητα χρειάζεται τρέξιμο.

Περιμένοντας τους Γιαπωνέζους

Τι άλλο περιμένω να δω απόψε; Την δεύτερη πρεμιέρα των Γιαπωνέζων: αυτή κόντρα στην Τυνησία. Είχα εντυπωσιαστεί από όσα είδα από τους Γιαπωνέζους στο φιλικό κόντρα στην Αγγλία – στην πρεμιέρα με τους Ολλανδούς ήταν ένα σκαλάκι κάτω από αυτό που περίμενα. Και θέλω να δω τι άλλαξε στην Τυνησία μετά την αλλαγή του προπονητή κι ενώ το τουρνουά ξεκίνησε.