Απόψε θα δούμε τον δεύτερο ημιτελικό του Τσάμπιονς λιγκ ανάμεσα στην Ατλέτικο Μαδρίτης και την Αρσεναλ. Η Ατλέτικο επιστρέφει σε ημιτελικό μετά από δέκα χρόνια, η Αρσεναλ ήταν σε αυτόν και πέρυσι. Αλλά μην βάζετε δύσκολα στο μυαλό σας για να καταλάβετε το ματς. Η Αρσεναλ παίζει με αντίπαλο τον εαυτό της. Και δεν ξέρω πραγματικά πως το κατάφερε αυτό. Ισως γιατί σε όλη την σεζόν έψαχνε αντίπαλο και δεν έβρισκε. Στο Τσάμπιονς λιγκ είναι αήττητη, στην Πρέμιερ λιγκ ήταν μόνη πρώτη για μήνες. Κι επειδή μάλλον κουράστηκε να κάνει μια σεζόν πασαρέλα αποφάσισε να μας θυμίσει ότι μπορεί να μπερδευτεί μόνη της. Το πόσο έχει μπερδευτεί είναι η ερώτηση της βραδιάς και θα έχουμε την απάντηση το βράδυ. Η Ατλέτικο Μαδρίτης είναι ανοιχτό βιβλίο. Θα παίξει την καλύτερη δυνατή άμυνα και θα σπεκουλάρει στις αδυναμίες της αντιπάλου της. Που δεν είναι αγωνιστικές, αλλά ψυχολογικές. Η Αρσεναλ μοιάζει να υποφέρει από τον φόβο της τελικής επικράτησης. Είναι σαν να έχει συνηθίσει να τελειώνει κάθε σεζόν λάθος.   

Υπάρχει μια ωραία παλιά ιστορία για το πώς ο Αρτέτα έσωσε τη δουλειά του την πρώτη του χρονιά στην Αρσεναλ. Οι Κανονιέρηδες είχαν ξοδέψει 170 εκατομμύρια ευρώ για μεταγραφές και δεν είχαν πετύχει ούτε γκολ στις τρεις πρώτες αγωνιστικές της Πρέμιερ λιγκ. Ο Αρτέτα μιλούσε συνεχώς για το «project». Η επιμονή του αυτή στάθηκε αιτία για γκρίνιες σε χρόνο ρεκόρ. Το πράγμα άλλαξε σε έναν εντός έδρας αγώνα εναντίον της Νόριτς: η Αρσεναλ έπαιξε με τεράστιο φόβο, αλλά κέρδισε με 1-0. Πριν από τον αγώνα λέγεται ότι ο Αρτέτα ζωγράφισε μια καρδιά στον μαυροπίνακα των αποδυτηρίων και έκανε μια ομιλία τόσο παράξενη που οι παίκτες του έμειναν άφωνοι. Ουσιαστικά, είπε ότι αυτό στον πίνακα ήταν η καρδιά του, ότι ο ίδιος νιώθει έτοιμος να πάθει έμφραγμα και ότι βλέπει του παίκτες του σαν ομάδα επειγόντων περιστατικών (!) που θα του σώσει τη ζωή. Από εκείνη τη στιγμή η Άρσεναλ ξεκίνησε μια σειρά θετικών αποτελεσμάτων, συμπεριλαμβανομένης μιας αποφασιστικής νίκης με 3-1 στο ντέρμπι εναντίον της Τότεναμ, που άλλαξε την σεζόν της προς το καλύτερο. Η Άρσεναλ τερμάτισε τη σεζόν πέμπτη, αλλά μετά από μια χρόνια λαθών και μέτριων αποφάσεων είχε βρει ξανά ένα προπονητή. Κι ένα project.

Πολλά χρήματα πολλές απαιτήσεις

Την επόμενη χρονιά, ο σύλλογος δαπάνησε άλλα 186 εκατομμύρια λίρες. Η ομάδα απόλαυσε μια απολύτως ειδυλλιακή σεζόν, σχεδόν τέλεια από άποψη αποτελεσμάτων και εμφανίσεων. Έπαιξε εξαιρετικό ποδόσφαιρο, παρέμεινε στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα για 248 ημέρες αλλά τελικά έχασε τον τίτλο. Τρεις συνεχόμενες ισοπαλίες και μια συντριπτική ήττα με 4-1 στην αναμέτρηση - κλειδί με τη Μάντσεστερ Σίτι αποδείχθηκαν μοιραία αποτελέσματα. «Η Άρσεναλ, η οποία είχε ξεπεράσει κάθε εμπόδιο μέχρι τον Μάρτιο, βρέθηκε, μέσα σε τρεις εβδομάδες, να χάνει παιγνίδια λόγω λίγων λεπτών έλλειψης συγκέντρωσης. Ηταν σκληρό και μαρτυρούσε δυσκολία διαχείρισης του στρες του πρωταθλητισμού. Μετά από μια ήττα από τη Νότιγχαμ Φόρεστ, στην αγωνιστική που η Σίτυ στέφθηκε πρωταθλήτρια, ο Αρτέτα εμφανίστηκε στα μικρόφωνα συντετριμμένος. Σχεδόν δακρυσμένος δήλωσε, «εξαιρετικά λυπημένος» και τόνισε ότι πονάει γιατί η ομάδα του «έχτισε την πεποίθηση ότι μπορούσε να κερδίσει τον τίτλο, αλλά στο τέλος αυτή αποδείχτηκε ψευδαίσθηση». Κι αυτή του την δήλωση την θυμούνται πάντα οι οπαδοί των Κανονιέρηδων. Πεποιθήσεις και ψευδαισθήσεις είναι πολύ κοντά.

Δεύτερη με χαρακτηριστική ευκολία

Δεν συμβαίνει μόνο στον καιρό του Αρτέτα η Άρσεναλ να τερματίζει δεύτερη. Η Αρσεναλ είναι η αγγλική ομάδα που συλλέγει δεύτερες θέσεις με μοναδική ευκολία. Οι Κανονιέρηδες έχουν τερματίσει δεύτεροι εννέα φορές στην εποχή της Premier League, και αν και φέτος δεν πάρουν το πρωτάθλημα η εφετινή τους δεύτερη θέση αυτή θα είναι η τέταρτη στις τελευταίες τέσσερις σεζόν. Ωστόσο, δεν είναι μόνο ο αριθμός των δεύτερων θέσεων που είναι εντυπωσιακός, αλλά και το πως αυτές προκύπτουν.

Το 2002, έχασαν ένα προβάδισμα οκτώ βαθμών τον Μάρτιο, φέροντας ισοπαλίες με τις τρείς από τις πέντε τελευταίες ομάδες του βαθμολογικού πίνακα. Κάτι παρόμοιο συνέβη το 2008: ακόμη και σήμερα κάποιοι αναφέρουν ότι ο τραυματισμός του Έντου στοίχισε ένα πρωτάθλημα, λες κι όλη η ομάδα είναι ένας παίκτης. Κατά τη διάρκεια των σεζόν του Βενγκέρ, η Άρσεναλ κέρδισε λιγότερα από όσα μπορούσε, χτίζοντας τη φήμη μιας «soft» ομάδας, χωρίς την απαραίτητη σκληρότητα για να «τελειώσει τη δουλειά». Υπάρχει στην Αγγλία μια παράξενη βαθμολογία στην οποία αναφέρονται ομάδες που έχουν περάσει τις περισσότερες μέρες στην κορυφή του βαθμολογικού πίνακα χωρίς να κερδίσουν τον τίτλο. Σε αυτή βρίσκονται τέσσερις διαφορετικές ομάδες της Αρσεναλ στις έξι πρώτες θέσεις.

Ο τελευταίος τίτλος της Άρσεναλ στην Πρέμιερ Λιγκ χρονολογείται το 2004. Το YouTube, το iPhone, το Netflix δεν υπήρχαν: ήταν αγέννητοι και κάποιοι παίκτες της σημερινής ομάδας του Αρτέτα. Το στρες μεγαλώνει από το γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της θητείας του Αρτέτα, υπάρχουν γενικά ελάχιστα κερδισμένα τρόπαια: δύο Community Shield και ένα Κύπελλο Αγγλίας πριν από έξι χρόνια. Υπήρξαν ήττες σε τελικούς, συμπεριλαμβανομένης της εφετινής  στο Καραμπάο Καπ από τη Μάντσεστερ Σίτι, που δεν εντυπωσίασαν κανένα. Θεωρούνται λογικά αποτελέσματα – το παράξενο είναι η Αρσεναλ να κερδίσει κάτι. Το πως θα το χάσει δεν απασχολεί: έχει τον τρόπο της.  

Προς το Βατερλό

Φέτος ο Αρτέτα κινδυνεύει να ζήσει το Βατερλό του. Οι Κανονιέρηδες κινδυνεύουν να χάσουν ένα πρωτάθλημα σε μια χρονιά όπου ο ανταγωνισμός φαινόταν σκανδαλωδώς χαμηλός, με τη Λίβερπουλ σε κρίση, την Τσέλσι μπερδεμένη, την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ μακριά από την τετράδα νωρίς και τη Μάντσεστερ Σίτι να φαινόταν να έχει μια περίπλοκη σεζόν – πιο περίπλοκη και από την περσινή: όταν αποκλείστηκε από την Ρεάλ η ομάδα του Πεπ έμοιαζε αποτέλεσμα τακτικών συμβιβασμών και η έλλειψη ισορροπίας της προκαλούσε ερωτηματικά για την όρεξη του προπονητή της. Η Άρσεναλ φαινόταν έτοιμη να μπορεί να κερδίσει ένα πρωτάθλημα που κανείς δεν θα ήθελε να κερδίσει. Και ξαφνικά έμπλεξε. Αφού κερδίζοντας την Εβερτον με ένα γκολ στις καθυστερήσεις ένα μήνα πριν είχε περίπου πανηγυρίσει την κατάκτησή του.

Τα γεγονότα μπορούν βέβαια να εξεταστούν κι από μια άλλη οπτική γωνία. Η Άρσεναλ παραμένει σταθερή. Διεκδικεί τον τίτλο στην Αγγλία και φέτος, και φτάνει για δεύτερη φορά στον ημιτελικό του Τσάμπιονς λιγκ. Είναι αήττητη σε αυτό, έχει κερδίσει την Legaue Phase, δεν δέχεται γκολ. Η λογική λέει ότι είναι φαβορί απέναντι στην Ατλέτικο Μαδρίτης του Σιμεόνε. Αλλά από πότε η λογική και η Αρσεναλ πάνε μαζί δεν το θυμάμαι.