Ημουν πολύ αισιόδοξος για τα παιγνίδια του Παναθηναϊκού με την Μπέτις Σεβίλλη και της ΑΕΚ με την Τσέλιε και είχα γράψει εδώ χθες ότι οι δυο ελληνικές ομάδες έχουν μεγάλες πιθανότητες να τα καταφέρουν κυρίως γιατί είναι καλά. Ο ΠΑΟ είχε απουσίες, αλλά είναι σαν τον άρρωστο που έχει ολοκληρώσει την θεραπεία του κι απολαμβάνει μια νέα ζωή: όλα του μοιάζουν πιο ωραία κι αυτό έχει θετική επίδραση στην ψυχολογία του. Η ΑΕΚ έχει αποκτήσει κεκτημένη ταχύτητα καθώς η σεζόν της αποδεικνύεται εξαιρετική – η μόνο μια ήττα στο Conference League είναι απόδειξη ότι μπορεί και να το κατακτήσει. O Παναθηναϊκός και η ΑΕΚ έχουν την επίγνωση ότι έχουν τρομερές ευκαιρίες διάκρισης μπροστά τους και αυτή τους την πίστη είδαμε κυρίως χθες βράδυ. Ο ΠΑΟ έκανε την νίκη της χρονιάς του απέναντι στην Μπέτις με 1-0, ενώ η ΑΕΚ πήρε μια νίκη πρόκριση κόντρα στην Τσέλιε με ένα εντυπωσιακό 0-4 και περιμένει τον αντίπαλό της στα προημιτελικά.

Ας τα πάρουμε με την σειρά.

Πρώτα από όλα η άμυνα

Η ερώτηση στον Παναθηναϊκό ήταν αρχικά το πως ο Μπενίτεθ θα αντιμετώπιζε τις απουσίες. Ο Ισπανός προπονητής, που έχει παράδοση προσωπικών επιτυχιών απέναντι στην Μπέτις βάσισε το παιγνίδι του ΠΑΟ σε κάτι απλό: στο πως η ομάδα του δεν θα αφήσει καθόλου την Μπέτις να τρέξει, μολονότι θα της άφηνε την μπάλα. Ο Μπενίτεθ φανερά έχει αποφασίσει πως το σχήμα μετρά πιο πολύ από τους παίκτες: αυτοί πρέπει να φροντίσουν να το υπηρετούν όσο καλύτερα. Αυτή τη φορά το γνωστό πλέον 3-4-3 ήταν πιο πολύ 3-6-1, καθώς στην επίθεση υπήρχε μόνο ο Τετέη που ενοχλούσε την άμυνα της Μπέτις όσο μπορούσε. Αλλά το βασικό ήταν ο τρόπος που ο ΠΑΟ έπαιξε άμυνα: αυτό του επέτρεψε να πάρει την νίκη. Και η άμυνα του εν προκειμένω δεν ήταν τυχαία: ήταν άμυνα με αντοχές και μηχανισμό.

Η Μπέτις είναι μια ομάδα που έχει δυο σπουδαία εξτρέμ που σε κάθε περίπτωση θα πάρουν του κόσμου τις επιθέσεις. Με τον Καλάμπρια δεξιό στόπερ και τον Ζαρουρι να γυρνά πολύ ο ΠΑΟ περιόρισε όσο γινόταν τον Ελζαλζουλί ενώ ο Κυριακόπουλος με την βοήθεια του Κάτρη κυρίως ασχολήθηκε με τον Αντονι που πήρε την μπάλα λιγότερο. Δεν είναι τυχαίο ότι οι ελάχιστες ευκαιρίες της Μπέτις προέκυψαν όταν η μπάλα πέρασε στον φορ Κούτσο Ερνάντεζ που είναι μεν κινητικός παίκτης πλην όμως δεν είναι ο καλύτερος σκόρερ. Ο Ινγκασον κυρίως φρόντισε να μην πλατιάσει η τριάδα του ΠΑΟ: οι χώροι που δόθηκαν και στον Κούτσο και στον Φορνάλς που έπρεπε να ακολουθήσει τις φάσεις ήταν ελάχιστες. Η Μπέτις έκανε μια μεγάλη αλλά ανούσια κατοχή μπάλας κι αυτό δεν άλλαξε ούτε όταν ο Ελζαλζουλί πήρε την αποβολή του Ζαρουρί: ο ΠΑΟ είχε προετοιμαστεί ώστε να περιμένει και συνέχισε να το κάνει – ο Μπενίτεθ απλά χρειάστηκε να περάσει στο ματς τον Αντίνο και να φέρει τον Ταμπόρδα δίπλα στον Σάντσες για να μην χαλάσουν οι δυο γραμμές άμυνας και κυρίως να μην υπάρξουν χώροι στο πλάι.      

Ο ΠΑΟ περιόρισε όσο γινόταν τους εξτρέμ της Μπέτις και είχε την υπομονή να περιμένει την μια και μοναδική στιγμή που θα μπορούσε να της δημιουργήσει πρόβλημα. Η στιγμή αυτή ήρθε στο 86΄όταν ο Σβιντέρσκι κέρδισε πέναλτι το οποίο δεν είδε ο πολυδιαφημισμένος Μαρτσίνιακ, αλλά το VAR: το εκτέλεσε ο Ταμπόρδα πολύ ψύχραιμα και έκανε το 1-0. Κι ο ΠΑΟ θα πάει στην Ισπανία με την βεβαιότητα ότι αν επαναλάβει αυτό το παιγνίδι μπορεί να προκριθεί. Δεν θα είναι εύκολο, αλλά τον τρόπο για να το κάνει τον έχει. Και θα έχει και επιστροφές που θα του είναι χρήσιμες.  

Το πάρτι της ΑΕΚ

 Η ΑΕΚ στη ρεβάνς μπορεί να προσφέρει μια ακόμα ωραία ευρωπαϊκή βραδιά στον κόσμο της: η αποστολή εξετελέσθη. Η Ενωση πέρασε από την Σλοβενία εντυπωσιακά και κάνοντας ένα από τα καλύτερα της ματς εκτός έδρας τα τελευταία χρόνια. Είναι πολύ δύσκολο να πιάσει κάποιος δυο φορές κορόιδο τον Μάρκο Νίκολιτς κι αυτό το ξέρουμε: η ΑΕΚ ήταν εξαιρετικά προετοιμασμένη και έτοιμη να καταστρέψει από νωρίς την μοναδική ομάδα που φέτος την έχει κερδίσει σε ευρωπαϊκό ματς.  

Εγραψα και στην διάρκεια του αγώνα ότι η εφετινή ικανότητα της ΑΕΚ στις στημένες φάσεις πρέπει να γίνει μάθημα στις σχολές προπονητών. Η ΑΕΚ σκοράρει από την αρχή της σεζόν με πολλούς παίκτες και με διαφορετικούς τρόπους κι ο Βάργκα ήρθε για να προσθέσει σε αυτούς και την δική του ικανότητα εντός περιοχής. Χάρη στο γρήγορο γκολ του Βάργκα στο 4΄μετά από μια εκτέλεση κόρνερ το ματς απλοποιήθηκε θεαματικά. Και η ΑΕΚ έδειξε όλη της την ποιότητα.

Ο Νίκολιτς πρόσθεσε στους αναμενόμενους Μαρίν, Πινέδα και Κοϊτά τον Γκατσίνοβιτς κι αυτοί οι τέσσερις αποδείχτηκαν εξαιρετικοί υποστηρικτές του Γιόβιτς και κυρίως του Βάργκα που στο πρώτο ημίχρονο τρέλανε την άμυνα της Τσέλιε βγαίνοντας από παντού.  Η μόνη ερώτηση που υπήρξε ήταν στα πόσα γκολ η ΑΕΚ θα σταματήσει: σταμάτησε στα τέσσερα και θα μπορούσε να έχει βάλει άλλα τόσα καθώς η άμυνα της Τσέλιε πανικοβλήθηκε από την ευκολία με την οποία οι μέσοι της Ενωσης κέρδιζαν μπάλες και οι ακραίοι της έβγαιναν από παντού. Μετά τον Βάργκα σκόραραν ο Κοϊτά κι ο Γκατσίνοβιτς και έκλεισε το σκορ ο Μουκουντί πάλι στην εξέλιξη μιας στημένης φάσης: ο κεντρικός αμυντικός πήρε το ριμπαόυντ μετά από μια εκτέλεση φάουλ του Μάριν στο δοκάρι. Δεν είναι τυχαίο ότι πλην του Μουκουντί οι άλλοι τρεις σκόρερ δεν ήταν παρόντες στο πρώτο ματς: οι ομάδες δεν αλλάζουν ως δια μαγείας, χρειάζονται πάντα και οι σωστοί παίκτες.

Το πιο εντυπωσιακό στην περίπτωση της ΑΕΚ είναι ότι δεν κινδύνεψε ποτέ. Αν σκεφτεί κανείς ότι στο πρώτο ματς από την Τσέλιε η ΑΕΚ δέχτηκε τρια γκολ καταλαβαίνεις πόση πρόοδο έχει κάνει αλλά και πόσα βήματα έχει κάνει προς τα πίσω η αγνώριστη αντίπαλός της: ο υπ ατμόν προπονητής της παραδέχτηκε ότι για την ομάδα του το σκορ είναι κολακευτικό και ότι η ΑΕΚ μπορούσε να έχει κερδίσει σκοράροντας περισσότερο – ζήτω η ειλικρίνεια.

Βολικοί αντίπαλοι περιμένουν

Σημασία πλέον έχει και η μεγάλη εικόνα. Η ΑΕΚ μετά την πρόκρισή της λογικά θα βρει την Ράγιο Βαγιεκάνο που πέρασε άνετα από την Σαμψούντα: νομίζω η ισπανική ομάδα είναι ο πιο δύσκολος αντίπαλός της μέχρι τον τελικό σε μια διοργάνωση στην οποία χθες είδαμε την Κρίσταλ Πάλας να μην κερδίσει την ΑΕΚ Λάρνακας, την Μάινς να φέρνει ισοπαλία με την Σίγκμα Ολομουτς και την Φιορεντίνα να ιδροκοπάει με την Ράκουφ Τσενστοχόβα. Κι ο ΠΑΟ είναι πιθανό αν αποκλείσει την Μπέτις να βρει την γνωστή του Φερενσβάρος που κέρδισε 2-0 την Μπράγα. Αν στην αρχή της χρονιάς υπήρχαν όνειρα, τώρα υπάρχει ένας δύσκολος δρόμος που επιτρέπει αυτά να γίνουν πραγματικότητα.