Το Μεξικό έγινε μαθηματικά η πρώτη ομάδα που περνά στην επόμενη φάση και χάρη στην νίκη του με 1-0 κόντρα στην Νότιο Κορέα θα τερματίσει και πρώτο στον πρώτο όμιλο. Ο Καναδάς χάρη στην νίκη του με 6-0 απέναντι στο Κατάρ έχει κι αυτός ουσιαστικά προκριθεί: μένει να μάθουμε την θέση του.  

Αλλά ας τα πάρουμε με την σειρά.

Αυτή την φορά το ξενύχτι δεν άξιζε, το ματς στην Γκουανταλαχάρα ήταν το χειρότερο από όσα έχουν γίνει ξημερώματα – οι δυο ομάδες έπαιξαν κυρίως για να μην χάσουν καθώς γνώριζαν και το αποτέλεσμα του άλλου ματς του ομίλου: η ισοπαλία της Τσεχίας με την Νότιο Αφρική σήμαινε πως με μια ισοπαλία κάπως βολεύονταν και οι δυο, αλλά αυτό δεν είχε ως αποτέλεσμα το πρώτο «μπισκοτάκι» του εφετινού μουντιάλ – ίσα ίσα. Αν πρόβλημα υπήρχε αυτό ήταν ότι και οι δυο φοβήθηκαν εξ αρχής τα ρίσκα αφού μια ήττα θα έβαζε τον ηττημένο σε λίγο δύσκολη θέση: έχασαν τελικά οι Κορεάτες που τώρα πρέπει να προσέξουν το ματς με τους Νοτιοφρικάνους, ενώ η Τσεχία θα βρει το Μεξικό εντελώς αδιάφορο της τρίτη αγωνιστική και ίσως καταφέρει να πάρει μια νίκη – πρόκριση που με τις εμφανίσεις που έχει κάνει δεν αξίζει.

Ο Αγκίρε ξέρει

Μετά από ένα πρώτο 45λεπτο, που μετέτρεψε το ματς σε αληθινή άσκηση για το πως μπορεί κανείς παρακολουθώντας το να μην κοιμηθεί στις 5 τα χαράματα, ξεκίνησε με γκολ ένα δεύτερο ημίχρονο πιο ζωντανό – κυρίως γιατί το γκολ το βρήκαν οι γηπεδούχοι. Η Νότιος Κορέα, η οποία αρχικά φαινόταν πιο οργανωμένη, πλήρωσε ακριβά το τίμημα ενός μεγάλου λάθους του τερματοφύλακα Κιμ Σεούνγκ-Γκιου, στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου: μετά από μια σέντρα του Κινόνες που δεν φαινόταν πως θα δημιουργήσει προβλήματα, αυτός βγήκε, έχασε την μπάλα μέσα από τα χέρια του και ο Λουίς Ρόμο που ακολουθούσε την φάση ελπίζοντας στο λάθος σκόραρε. Ο Ρόμο, αν είχε ακολουθήσει τις οικογενειακές παραδόσεις, θα ψάρευε στρείδια στις ακτές του Ειρηνικού, όπως ο αδερφός του και ο πατέρας του που τον έκαναν ποδοσφαιριστή για να είναι σήμερα ο ήρωας της χώρας. Ο άλλος μεξικάνος ήρωας είναι ο τερματοφύλακας Ρανχέλ, παιδί του Οτσόα, που πέντε λεπτά πριν τη λήξη έκανε μια διπλή επέμβαση σε σουτ του  Τσο Γκε-Σουνγκ: οι Κορεάτες τελείωσαν το ματς στην επίθεση με τρεις τελικές αλλά το Μεξικό άντεξε κι ο Αγκίρε τελείωσε το ματς με υψωμένες γροθιές. Μιλώντας για ήρωες ίσως ο πιο μεγάλος είναι αυτός: αυτή είναι η τρίτη φορά που οδηγεί το Μεξικό σε πρόκριση από τον όμιλο. Χθες χρησιμοποίησε στην αρχική ενδεκάδα τον Σάντσες του ΠΑΟΚ, που ζορίστηκε με τον Κανγκ Λι, κι έριξε στο ματς τον Πινέδα της ΑΕΚ που έτρεξε όσο χρειάστηκε. Κυρίως όμως ο Αγκίρε έκανε δύσκολη την ζωή του Ιμ Μπέομ Χουάνκ τον οποίο ο Λίμα κυνηγούσε παντού: το Μεξικό παίζει όπως έπαιζε κάποτε η ΑΕΚ του Αλμέιδα δηλαδή με τρια μαν του μαν στην μεσαία γραμμή.  Οι Κορεάτες δεν κατάφεραν να παίξουν όσο κάθετα θα ήθελαν, είδαν τον Σον να απογοητεύει για δεύτερο ματς, έχουν τα νεύρα τους- αποφάσισαν μάλιστα να μην μιλάνε στους δημοσιογράφους γιατί στην Κορέα γράφτηκαν πολλά για καυγάδες στις προπονήσεις, που είναι μάλιστα κλειστές. Είναι τυχεροί γιατί οι Μπαφάνα Μπαφάνα που είναι οι τελευταίοι τους αντίπαλοι μοιάζουν του χεριού τους. Η ισοπαλία με τους βαρετούς Τσέχους (1-1) δεν αποτελεί κάποιου τύπου καταπληκτικό αποτέλεσμα: ίσως να βοήθησε ότι το ματς έγινε στις 2 η ώρα.

Κι ο Καναδάς προκρίθηκε

Στα ματς του δευτέρου ομίλου έβρεξε γκολ. Ο Καναδάς ήθελε την νίκη απέναντι στο αδύναμο Κατάρ και μπήκε με το πόδι πατημένο στο γκάζι. Η ομάδα του εκφραστικού κόουτς Μαρς είναι καλύτερη από όσο είχε δείξει στην πρεμιέρα της με την Βοσνία: δεν είναι τυχαίο ότι έχει εννέα ματς να χάσει! Ο Λαριν αυτή την φορά ξεκίνησε στην βασική ενδεκάδα κι άνοιξε το σκορ νωρίς, αλλά την διαφορά την έκανε ο Ντέιβιντ που με τρία γκολ δείχνει ότι στην Εθνική ομάδα βρήκε το κέφι του. Ο Νεοϋορκέζος πέρασε μια δύσκολη χρονιά στο Τορίνο στο νεκροταφείο ταλέντων που λέγεται Γιουβέντους, ήταν κακός και νευρικός στην πρεμιέρα κόντρα στους Βόσνιους, αλλά δεν έχει ξεχάσει το ποδόσφαιρο: μιλάμε για ένα κυνηγό που στην Λιλ είχε βάλει 85 γκολ σε τέσσερα χρόνια και στην Γάνδη 30 σε δυο. Ο Καναδάς εκμεταλλεύτηκε το ότι οι Καταριανοί βρέθηκαν με ένα παίκτη λιγότερο στο 33΄όταν και αποβλήθηκε ο Αχμέντ και με δύο όταν στο 53΄αποβλήθηκε ο Μαντιμπό: η απόγνωση του Λοπετέγκι στον πάγκο για αυτά που έβλεπε ήταν απόλυτη. Μόνο κακό για την ομάδα του Μαρς (αλλά δυστυχώς μεγάλο κακό…) ο τραυματισμός του Κονέ που φαίνεται πως χάνει την συνέχεια της διοργάνωσης αν επιβεβαιωθούν οι πρώτες εκτιμήσεις. Εκανε μια πολύ καλή χρονιά με την Σασουόλο, έψαχνε τον επόμενο σταθμό του, είναι γεννημένος στην Ακτή Ελεφαντοστού, αλλά προτίμησε τον Καναδά.

Οι γηπεδούχοι χάρη στο μεγάλο τελικό σκορ επί της ουσίας προκρίθηκαν και αυτοί κι ας τους περιμένει ένα δύσκολο τελευταίο ματς με την Ελβετία. Οι Βόσνιοι μπορεί να κερδίσουν το Κατάρ και να τους πιάσουν αν ηττηθούν από τους Ελβετούς. Δύσκολα όμως θα πετύχουν μια νίκη που θα τους δώσει την δεύτερη θέση στην ισοβαθμία: σήμερα μοιάζουν να πρέπει να κερδίσουν με δέκα γκολ – απίθανα πράγματα δηλαδή.

Χρυσές και άλλες αλλαγές

Οι Βόσνιοι στο ματς με την Ελβετία δεν άξιζε βέβαια να χάσουν με 4-1, πλην όμως οι Ελβετοί δεν έκλεψαν κάτι. Στο ευρωπαϊκό αυτό ματς μέτρησε καθοριστικά μια αλλαγή του Γιακίν που ξέρει πολύ καλά την ομάδα του και δεν πανικοβλήθηκε από την ισοπαλία με το Κατάρ στην πρεμιέρα: ο Μαντζάμπι που μπήκε στο 71΄ στην θέση του Ντόι άλλαξε το ματς ανοίγοντας το σκορ στο 74΄ και βρίσκοντας και το γκολ του 3-0 στο 90’ . Πρόσφεραν πολλά και ο Βάργκας και ο Σο που επίσης ήρθαν από τον πάγκο, ενώ αυτή την φορά ο ΕμΜπολό που έχει πολλά μάτια πάνω του πήρε την αποβολή του Μουχαρέμοβιτς που έκρινε το ματς. Ειχαμε του κόσμου τα γκολ στο φινάλε: Οι Βόσνιοι υπέφεραν παίζοντας με παίκτη λιγότερο αλλά για δεύτερο σερί ματς ήταν δημιουργικά δύσκολοι. Οι Ιταλοί αναρωτιούνται ακόμα πιο πολύ πως διάβολο την πάτησαν στην Ζένιτσα από δαύτους…