https://www.karpetshow.gr:443/Contents/Item/Display/18MainPosthttps://www.karpetshow.gr:443/blog/i-megali-istoria-kai-i-apli-doyleia<p class="yiv0282206381ydpa19ad6e1MsoNormal"><span>Μετά τις δύσκολες βραδιές που υπήρχαν στο πρόγραμμα της ΑΕΚ στο Τσάμπιονς λιγκ και του Ολυμπιακού στο </span><span lang="EN-US">Europa</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">League</span><span lang="EN-US"> <span> </span></span><span>έπρεπε να ‘ρθουν δυο νίκες στα χθεσινά παιχνίδια των ελληνικών ομάδων στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και δυο νίκες τελικά ήρθαν. Ο ΟΦΗ κέρδισε με 0-2 στο Βελιγράδι την Χάποελ Μπερ Σεβά και ο Παναθηναϊκός έκανε την δουλειά του κερδίζοντας στο ΟΑΚΑ την ΤΣΣΚΑ Σόφιας.</span></p> <p class="yiv0282206381ydpa19ad6e1MsoNormal"><span>Ας δούμε μερικές λεπτομέρειες που δεν αφορούν μόνο τα παιγνίδια αλλά και την συνέχεια των δύο ομάδων στις διοργανώσεις που παίρνουν μέρος.</span></p> <p class="yiv0282206381ydpa19ad6e1MsoNormal"><img src="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/11/FOUNTAS1-1200x800.jpg" /></p> <p class="yiv0282206381ydpa19ad6e1MsoNormal"><span>Χωρίς μυστικά, αλλά με μεγάλη συγκέντρωση <span> </span><span> </span><span> </span></span></p> <p class="yiv0282206381ydpa19ad6e1MsoNormal"><span lang="EN-US">O</span><span lang="EN-US"> </span><span>ΟΦ</span><span lang="EN-US">H</span><span lang="EN-US"> </span><span>φανερά πλέον δεν μπήκε στο </span><span lang="EN-US">Europa</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">League</span><span lang="EN-US"> </span><span>για να χαρεί την συμμετοχή του αλλά για να γράψει ιστορία. Η ομάδα του Χριστού Κόντη επιβεβαιώνοντας την αίσθηση ότι παίζει ίσως λίγο καλύτερα εκτός έδρας από ότι στο Παγκρήτιο πήρε μια πολύτιμη νίκη απέναντι στην Χάποελ Μπερ Σεβά στο Βουκουρέστι που θυμίζω μάλιστα ότι είναι και πρωταθλήτρια Ισραήλ ενώ μετά το μάλλον νωθρό της ξεκίνημα στην διοργάνωση (μια ισοπαλία και δύο ήττες σε τρία ματς) έπαιζε χθες βράδυ τα ρέστα της. Ο ΟΦΗ είχε μεν κάποιες στιγμές που πιέστηκε και χρειάστηκε να αμυνθεί αλλά το έκανε τόσο καλά ώστε απονεύρωσε την αντίπαλό του παίζοντας ειδικά στο πρώτο ημίχρονο πολύ και με το άγχος της.</span></p> <p class="yiv0282206381ydpa19ad6e1MsoNormal"><span>Ο ΟΦΗ δεν έχει τακτικά μυστικά: η πρόοδός του έχει να κάνει με την ομοιογένεια και το «δέσιμό» του και όχι με διαβολιές που προκύπτουν από παιγνίδι σε παιγνίδι. Παίζει καλύτερα από οποιαδήποτε ελληνική ομάδα το 5-3-2 με τις όποιες παραλλαγές του (χθες έμοιαζε πιο πολύ με 3-4-3 γιατί στην επίθεση ξεκίνησαν ο Νους, ο Κόντρο και ο Φούντας) και αν υπάρχει κάτι πολύ ενδιαφέρον είναι το πως χρησιμοποιούνται οι ακραίοι μπακ: ο δεξιός μπακ Ντίκμαν μένει πιο πολύ πίσω (ώστε οι τρεις στόπερ να γίνονται με την προσθήκη του τετράδα, όποτε απαιτείται) και από την άλλη πλευρά ο Αθανασίου παίζει πιο πολύ σαν χαφ γιατί είναι και πιο δημιουργικός. Χθες ο αμυντικός μηχανισμός του ΟΦΗ (με τον Μπουχαλάκη σταθερά μπροστά από την άμυνα) ήταν υποδειγματικός: οι τυπικά γηπεδούχοι προσπαθούσαν με μεγάλες διαγώνιες μπαλιές να βρουν χώρους στο πλάι και σήκωναν την μπάλα πράγμα που διευκόλυνε πολύ το έργο του Πούγγουρα και του Νικολάου. Και οι δυο είναι στην κατηγορία Ελληνων παικτών που αφού έκαναν την διαδρομή τους βρήκαν στο Ηράκλειο μια ομάδα που τους δίνει ρόλους πρωταγωνιστών: υπάρχουν κι άλλοι πολλοί. <span> </span><span> </span><span> </span></span></p> <p class="yiv0282206381ydpa19ad6e1MsoNormal"><span>Αν η άμυνα του ΟΦΗ έχει οργάνωση και μηχανισμούς που ο Κόντης έχτισε αξιοποιώντας τον χρόνο, η επίθεση βασίζεται πολύ στην αξιοποίηση των στιγμών: υπάρχει συγκέντρωση ώστε η ομάδα να εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες ξέροντας ότι δεν θα είναι πάρα πολλές. Ο ΟΦΗ έχει πάντα επιθετικούς που αν βρουν χώρους μπορούν να τιμωρήσουν όποιος κάνει το λάθος να τους δώσει το δικαίωμα να τρέξουν – ο Νους, ο Αϊτόρ (που χθες μπήκε αλλαγή), ο Φούντας δεν κάνουν άλλο. Μπορεί όμως και να σκοράρει από στημένες φάσεις κι αυτό έκανε χθες. Χωρίς να έχει πανικοβάλει πολλές φορές την άμυνα των τυπικά γηπεδούχων ο ΟΦΗ άνοιξε το σκορ στη λήξη του πρώτου ημιχρόνου με τον Πούγγουρα μετά από γέμισμα του Αθανασίου και διπλασίασε τα τέρματα του στο 56΄με τον Φούντα πάλι μετά από χτύπημα φάουλ: ο Φούντας είναι ηγέτης και σκόρερ της ομάδας του Κόντη σ’ αυτή την καταπληκτική πορεία αλλά ο Αθανασίου έχει αυτή την στιγμή ένα </span><span lang="EN-US">magic</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">touch</span><span lang="EN-US"> </span><span>μοναδικό. Εχει χτυπήσει το φάουλ που έχει προκαλέσει το 1-0 κι έχει ακουμπήσει την μπάλα για να την στρώσει στον Φούντα πριν την εκτέλεση που έφερε το 2-0. Ο,τι ακουμπάει γίνεται ασίστ!</span></p> <p class="yiv0282206381ydpa19ad6e1MsoNormal"><span>Τι περιμένει τον ΟΦΗ στην συνέχεια; Μια ακόμα δοκιμασία αυτή την φορά με την Αντερλεχτ στο Παγκρήτιο. Αν πάρει αυτό το ματς προκρίθηκε, αλλά δεν μιλάμε για τελικό: αν εξαιρέσει κανείς το παιγνίδι με την Μπενφίκα (πρωτοπόρο στην διοργάνωση) και στα ματς με την Στουρμ Γκρατς και την Λεχ Πόζναν η ομάδα του Κόντη μόνο χαμένη από χέρι δεν είναι. Τους Πολωνούς μάλιστα μπορεί να τους βρει στο Παγκρήτιο εντελώς αδιάφορους την τελευταία αγωνιστική. <span> </span><span> </span></span></p> <p class="yiv0282206381ydpa19ad6e1MsoNormal"><span><span> <img src="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/11/tamporda-1200x800.jpg" /></span></span></p> <p class="yiv0282206381ydpa19ad6e1MsoNormal"><span>Η δουλειά έγινε εύκολα</span></p> <p class="yiv0282206381ydpa19ad6e1MsoNormal"><span>Ο ΠΑΟ διασκεδάζει στο </span><span lang="EN-US">Conference</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">League</span><span lang="EN-US"> </span><span>κάνοντας κυρίως την δουλειά του. Η χθεσινή νίκη του απέναντι στην ΤΣΣΚΑ Σόφιας είναι πιο εύκολη απ’ όσο δείχνει το τελικό σκορ (2-1) αν και η ομάδα από την Βουλγαρία δικαίωσε τον κόουτς Νίστρουπ και εμφανίστηκε <span> </span>στην αρχή του παιγνιδιού τουλάχιστον λίγο καλύτερη από αυτό που μας είχε δείξει στα ματς του Αυγούστου με τον ΟΦΗ. Αν ο ΠΑΟ ζορίστηκε λίγο είναι γιατί μετά από ένα μικρό διάστημα που είχε αφήσει στην άκρη αυτό το πρόβλημά του ο Παναθηναϊκός έδειξε ξανά ένα από τα ελαττωματάκια που έχει από την αρχή της χρονιάς: να χαρίζει στον αντίπαλό του ένα γκολ και μάλιστα εντός έδρας. Αυτό συνέβη στο 41΄ όταν οι φιλοξενούμενοι έφτασαν μάλλον αναπάντεχα στην ισοφάριση με τον Αλμέιδα μετά από μια εκτέλεση κόρνερ: ο σκόρερ βρέθηκε εντελώς μόνος στο ύψος της μικρής περιοχής. Ο Παναθηναϊκός χρειάστηκε λίγο για να πάρει μπροστά (κυρίως γιατί ο Λούζα έμοιαζε μόνος στην μεσαία γραμμή με τους Κάνγκουα και Ταμπόρδα να έχουν το μυαλό στην επίθεση) αλλά <span> </span>προηγήθηκε με τον Καλάμπρια στο 37΄ τον οποίο έβγαλε μόνο απέναντι από τον πολύ καλό τερματοφύλακα των Βούλγαρων με τακουνάκι ο Ταμπόρδα. Μια σωρεία χαμένων ευκαιριών δημιούργησε κάποια ανησυχία στο ΟΑΚΑ για το αν ο ΠΑΟ θα φτάσει σε μία ακόμα νίκη αλλά αυτή τελείωσε όταν στο 68΄ο Ταμπόρδα μετά την ασίστ του Τετέι έκανε το 2-1 . Ο Νίστρουπ έκανε ένα μάλλον μικρό </span><span lang="EN-US">rotation</span><span lang="EN-US"> </span><span>κρατώντας στον πάγκο τους Καμαρά, Τετέι και Ντέσερς χάρηκε σίγουρα για μια ακόμα πολύ καλή εμφάνιση του Αντίνο και ο ΠΑΟ έσβησε το ματς μετά το γκολ του Ταμπόρδα παίζοντας προσεχτικά. Γκολ που να του χρειαστούν σε πιθανές ισοβαθμίες κουβαλά από το 1-5 με την Καϊράτ, που χθες πήρε ισοπαλία στο Μπέργκαμο από την Αταλάντα: από αυτό και μόνο καταλαβαίνει κανείς ότι ο ΠΑΟ έχει τεράστια ευκαιρία όχι διάκρισης στο </span><span lang="EN-US">Conference</span><span lang="EN-US"> </span><span lang="EN-US">League</span><span lang="EN-US"> </span><span>αλλά ακόμα και κατάκτησής του.</span></p> <p class="yiv0282206381ydpa19ad6e1MsoNormal"><span>Σήμερα είναι εκτός των πρώτων εικοσιτεσσάρων που θα συνεχίσουν η Χετάφε, η Μίντιλαντ και η Νόρτσελαντ που θεωρούνται και από τις καλές ομάδες στην διοργάνωσης. Με την τελευταία ο μεταξύ των πρώτων ΠΑΟ θα παίξει στην επόμενη αγωνιστική για να κλειδώσει την συμμετοχή του στην οκτάδα. <span> </span><span> </span></span></p>Fri, 06 Nov 2026 11:28:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/i-megali-istoria-kai-i-apli-doyleiahttps://www.karpetshow.gr:443/blog/doyvika-esy-soyper-star<p>Εμείς ασχοληθήκαμε με το παιχνίδι της AEK με την Ρεάλ Μαδρίτης και λογικά. Αλλά στην τέταρτη αγωνιστική της League Phase του Τσάμπιονς λιγκ έγιναν σωρό άλλα εξίσου περιπετειώδη και επίσης πολύ ενδιαφέροντα. Και είχαμε και γκολ του Δουβίκα που έγραψε ιστορία κάνοντας χατ τρικ στη νίκη της Κόμο με την Λανς, αλλά και του Καρέτσα που άνοιξε λογαριασμό με την Μπορούσια Ντόρτμουντ στο ματς με την Μπέτις. Επανεμφανίστηκε κι ο Τζόλης στην διοργάνωση που του έδωσε την δυνατότητα να λάμψει: μετά την χρησιμοποίησή του στο ματς της Αρσεναλ με την Λίβερπουλ στην Πρέμιερ λιγκ, ο Αρτέτα τον έστειλε στο γήπεδο και στην Πράγα σημάδι του πόσο τον υπολογίζει. Επαιξε βασικός και ο Ιωαννίδης μετά από καιρό και η Σπορτινγκ κέρδισε.<br />Αλλά στο ημερολόγιο που κρατάω προς τον τελικό της Μαδρίτης ας βάλουμε τα πράγματα σε μια σειρά.</p> <p><img src="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/11/cunha-1200x800.jpg" /></p> <p>Το Μάντσεστερ των ανατροπών</p> <p>Αντίθετα από αυτό που είχε συμβεί στις προηγούμενες αγωνιστικές αυτή τη φορά δεν είχαμε εκπροσώπους μίας χώρας οι οποίοι κέρδισαν όλοι η έχασαν όλοι. Οι αγγλικές ομάδες ήταν πρωταγωνίστριες στα πιο ενδιαφέροντα παιχνίδια. Η Μάντσεστερ Σίτι χρειάστηκε ένα γκολ του Χααλαντ (που για μια ώρα δεν υπήρχε στο ματς) για να λυγίσει τελικά την Λειψία που ήταν για μια ακόμα φορά εξαιρετική, αλλά λίγο απρόσεκτη στην άμυνα. Η Άρσεναλ προηγήθηκε με 2-0 στην Πράγα απέναντι στην Σλαβια και μετά σταμάτησε να παίζει: στο τέλος ίδρωσε και να κερδίσει κιόλας. Εντυπωσιακά τα δυο σερί των συγκεκριμένων ομάδων: η Αρσεναλ τρέχει χωρίς ήττα σε 18 ματς, η Σλάβια χωρίς νίκη σε 19!</p> <p>Η Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ έκανε την νίκη της αγωνιστικής. Έχανε 0-2 από τη Ρόμα στο Ολντ Τράφορντ που «έβραζε» (σε σημείο μάλιστα που έπεσαν και αντικείμενα στον αγωνιστικό χώρο), αλλά ο Ματέο Κούνια και ο Πάολο Φερνάντες κατάφεραν στο δεύτερο ημίχρονο να γυρίσουν το παιχνίδι και να κάνουν το γήπεδο να χειροκροτήσει την ομάδα για την προσπάθεια. Η εφετινή ιστορία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ (μια ιστορία σύγχυσης και παρακμής) είναι αρκετά ενδιαφέρουσα και θα την γράψω προσεχώς: είναι η ιστορία μιας ομάδας της οποίας ο προπονητής (ο καλός Κάριγκ) αντέχει στον πάγκο γιατί οι οπαδοί τα έχουν με την διοίκηση – το ότι αντέχει δεν σημαίνει και ότι προσφέρει και κάτι. Καθόλου κολακευτικό για τη Ρόμα ότι χάνει δεύτερο ματς στα τέσσερα που έχει δώσει ενώ ήταν με δύο γκολ μπροστά αλλά, για τη Ρόμα μιλάμε: ακόμα στην Ρώμη οι οπαδοί της συζητάνε για το ότι είναι άδικο που ο Τότε δεν πήρε την Χρυσή Μπάλα.</p> <p>Δεν τα πήγαν καλά οι άλλες αγγλικές ομάδες. Ο Ιραόλα έκανε ακατανόητα πράγματα στο παιχνίδι της Λίβερπουλ με την Φενέρ και το πλήρωσε. Ο Βάσκος άφησε στον πάγκο τους Χάπκο, Βιρτζ και Ισαακ, όχι για να τους ξεκουράσει αλλά για να τους χρησιμοποιήσει στο δεύτερο ημίχρονο. Αυτή η ακατανόητη απόφαση μπέρδεψε την Λίβερπουλ και στα δύο ημίχρονα κι έδωσε στους Τούρκους τη δυνατότητα να πετύχουν τρία γκολ και να κερδίσουν με 3-2: ο πρώην παίκτης της Λίβερπουλ Ντέρεκ Κάουτ που ήταν στο πάγκο της Φενέρ έζησε την μεγάλη στιγμή του. Έχασε και η Αστον Βίλα για πρώτη φορά φέτος αλλά από την Μπαρτσελόνα στο Καμπ Νου κι αυτό δικαιολογείται. Η Μπαρτσα μετά την ήττα από την Ρεάλ έχει μόνο νίκες παντού και εύκολες παρα τις απουσίες: Ολμο, Κουντέ, Γκαρθία, Εσπαρτ φυσικά και ο Ρόδρι έβλεπαν τον Ραφίνια και τον Γιαμάλ να σκοράρουν από τις εξέδρες.</p> <p><img src="https://platform.bavarianfootballworks.com/wp-content/uploads/sites/24/2026/11/gettyimages-2303380265.jpg?quality=90&amp;strip=all&amp;crop=0%2C0.012919896640831%2C100%2C99.974160206718&amp;w=2400" /></p> <p>Τραυματισμοί αλλά και πολλά γκολ</p> <p>Σε αυτή την αγωνιστική ομάδες που θέλουν να τερματίσουν στην πρώτη οκτάδα έδειξαν τα δόντια τους. Εκτός από την Μπαρτσελόνα μεγάλη νίκη πήρε η Μπάγερν Μονάχου που κέρδισε την Ατλετικο στη Μαδρίτη με 2-0 επίσης έχοντας πολλούς απόντες. Στην Ισπανία άρχισε πάλι μια συζήτηση για το αν έκανε καλά η Ατλέτικο που κράτησε τον Σιμεόνε. Η Μπάγερν κέρδισε το ματς κυριαρχώντας στην μεσαία γραμμή και παίζοντας προσεχτική άμυνα: δεν έκανε το συνηθισμένο της ματς αλλά κάτι που το Κίκερ χαρακτήρισε «πρόβα για τα νοκ άουτ ματς που θα έχει μπροστά της». Ήταν φυσικά φανταστική και η Παρί Σεν Ζερμέν που διέλυσε την Βιγιαρεαλ με 6-0 χωρίς την μισή της επίθεση ενώ τα τέσσερα γκολ στα πρώτα δεκαπέντε λεπτά είναι ένα ρεκόρ που δύσκολα θα καταρριφθεί. Η Εκιπ προβλέπει νέο τελικό και αντιπαραβάλει την εμφάνιση των πρωταθλητών με αυτή της Ρεάλ Μαδρίτης που όπως γράφει ίδρωσε για να κερδίσει το ματς με την ΑΕΚ.</p> <p>Αλλά τα μάτια όλων ήταν στην απίθανη ομάδα της Κόμο, που πέτυχε εννέα γκολ στη Λάνς κάνοντας όλη την Ευρώπη να αναρωτιέται πως μπορεί να έχει συμβεί αυτό. Χρωστάω ένα κομμάτι για την Κόμο και θα το γράψω πριν η ομάδα του Φαμπεργκας πριν παίξει με την AEK. Η παραγωγικότητα της τετράδας Παζ, Ντα Κούνια, Κακερέ, Μπατούρινα είναι κάτι σπάνιο: θα βγάλουν τον υπέροχο Δουβίκα πρώτο σκόρερ στην διοργάνωση. Οι παίκτες του Φάμπεργκας ψάρωσαν την υπο διάλυση Λανς με την εμφάνισή τους πριν καν το ματς αρχίσει: μπήκαν στο γήπεδο με καμπαρντίνες σαν να έχουν πάει βόλτα να δουν τα αξιοθέατα της πόλης.</p> <p>Στα αξιοσημείωτα της αγωνιστικής το πέρασμα της Ιντερ από την Ολλανδία (το 3-0 με την Φέγενορντ χωρίς τον Λαουτάρο ήταν απρόβλεπτο) και το γκολ του Καρετσα με το οποίο η Μπορούσια Ντορτμουντ λύγισε την μαχητική Μπέτις που έχασε για πρώτη φορά φέτος. Ο προπονητής του Καρετσα ο πολύς Κόβατς είχε πει ότι ο μικρός δεν είναι ο παίκτης που υπέγραψε στην ομάδα μετά το πρόσφατο λοιποθυμικό επεισόδιο: ο μικρος με το γκολ και την απόδοση του του απάντησε.</p> <p><img src="https://cdn.skai.gr/sites/default/files/styles/style_800x600/public/2025-09/ioannides.jpg.webp?itok=jpU2kiRP" /></p> <p>Εβρεξε τεσσάρες</p> <p>Είχαμε κι άλλα ωραία. Η Γαλατα που με τον Οσιμεν είναι άλλη ομάδα κέρδισε την Στουτγκαρδη με δυο γκολ στο εικοσάλεπτο από ένα μάλλον απρόβλεπτο σκόρερ τον Ρώσο Μπατράκοφ. Η Σπορτινγκ Λισαβόνας πήρε μια μεγάλη νίκη με την Σαχτάρ στο Λονδίνο με βασικό τον Ιωαννίδη που δεν ήταν όμως πολύ καλός.</p> <p>Κατά τα άλλα έβρεξε τεσσάρες! Η Πόρτο έφτασε στην πρώτη της νίκη διαλύοντας την χωρίς άμυνα Νάπολη με 4-1. Η Βίκινγκ έβαλε κι αυτή τέσσερα γκολ στην Σαμπάχ κλέβοντας τη δόξα από την Μπόντο που έμεινε στο 0-0 με την Λιλ. Η Λασκ απέδειξε ότι η προηγούμενη νίκη της κόντρα στην Σπορτινγκ δεν ήταν τυχαία και κέρδισε με 400 την Σλόβαν. Δεν έβαλε τέσσερα γκολ αλλά κέρδισε και η Κλαμπ Μπριζ την PSV Αϊτχόβεν. Που είναι απίστευτο αλλά στο Τσαμπιονς λιγκ δεν μπορεί να βάλει δεύτερο γκολ στο ματς ενώ στην Ολλανδία βάζει δυο στο πρώτο ημίχρονο.</p> <p>Πόσοι βαθμοί χρειάζονται</p> <p>Η ερώτηση είναι πόσοι βαθμοί θα χρειαστούν στην ΑΕΚ για να μπει στις πρώτες 24 και να συνεχίσει. Είναι δύσκολο να το υπολογίσεις. Σήμερα οι ομάδες που βρίσκονται στην 24η θέση έχουν τέσσερις βαθμούς σε τέσσερις αγωνιστικές. Η λογική λέει ότι οκτώ θα έπρεπε να φτάνουν. Αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς γιατί στο τέλος όποιοι έχουν ελπίδες κερδίζουν όποιους δεν έχουν ελπίδες. Κι ο σκοπός δεν είναι να φτάσεις τους 9 ή τους 10 ή τους 11 βαθμούς αλλά να αφήσεις δώδεκα ομάδες πίσω σου.</p> <p>Δύσκολο να το πεις</p> <p>Είναι δύσκολο να υπολογίσεις πόσοι βαθμοί χρειάζονται για να βρίσκεσαι στις πρώτες 24 ομάδες και να συνεχίσεις . Σήμερα οι ομάδες που βρίσκονται στην 24η θέση έχουν τέσσερις βαθμούς σε τέσσερις αγωνιστικές. Η λογική λέει ότι οκτώ βαθμοι θα έπρεπε να φτάνουν καθώς είναι πιθανό να συνεχίσουν όλοι με την ιδία συγκομιδή. Αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς γιατί στο τέλος όποιοι έχουν ελπίδες κερδίζουν όποιους δεν έχουν ελπίδες. Και μαζί με την ΑΕΚ υπάρχουν πολλές ομάδες στους 3 βαθμούς - το λέω γιατί το θέμα δεν είναι μόνο πόσους βαθμούς θα κάνεις αλλά και πόσες ομάδες θα αφήσει πίσω.</p>Fri, 06 Nov 2026 09:59:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/doyvika-esy-soyper-starhttps://www.karpetshow.gr:443/blog/tis-real-to-fovitro-alla<p>Δεν υπήρξε νομίζω άνθρωπος που να είδε το ματς της ΑΕΚ με την Ρεάλ Μαδρίτης, να αγαπάει το ποδόσφαιρο και να μην σκέφτηκε στο τέλος του αυθόρμητα πως το αποτέλεσμά του υπήρξε άδικο. Η ΑΕΚ έχασε από την Βασίλισσα εξαιτίας ενός καταπληκτικού γκολ του Βαλβέρδε στις καθυστερήσεις – με ένα buzzer bitter απέναντι στο οποίο δεν μπορούσε κανείς να κάνει τίποτα. Το σουτ είναι από μακριά, δεν είναι καθαρό αφού κάποιος πέφτει στην μπάλα (νομίζω ο Ρότα), ο Μπρινιόλι κάνει ό,τι μπορεί αλλά δεν γίνεται να το βγάλει. Μια τέτοια επιπέδου ομάδα όπως η Ρεάλ Μαδρίτης έχει παίκτες που μπορεί να βάλουν ένα τέτοιο γκολ και το κακό ήταν ότι γκολ ανάλογης ομορφιάς έβαλε δυο: κι αυτό με το οποίο φτάνει στην πρώτη ισοφάριση με τον Μπέλιγχαμ είναι ένα γκολ σπάνιας ομορφιάς – ένα τακουνάκι σε κίνηση που σε κάνει να απορείς πως ο διάβολος το σκέφτηκε και το τόλμησε. Αλλά αυτή είναι η Ρεάλ Μαδρίτης. Το καλό στην ιστορία της αναμέτρησής της με την ΑΕΚ είναι ότι είδαμε σε όλη της την ομορφιά και την ΑΕΚ.</p> <p><img src="https://www.newsit.gr/wp-content/uploads/2026/11/aek-1-1200x675.jpg" alt="https://www.newsit.gr/wp-content/uploads/2026/11/aek-1-1200x675.jpg" /></p> <p>Η πρώτη φορά</p> <p>Μετά το ματς της ΑΕΚ με την Μάντσεστερ Σίτυ είχα κρίνει πολύ αυστηρά την πρωταθλήτρια Ελλάδος και ο λόγος είναι το ματς που έκανε χθες. Η ΑΕΚ και στο ματς με την Σίτυ αλλά και στο ματς με την Σαχτάρ δεν έδειξε τις πραγματικές της δυνατότητες για μια σειρά από λόγους που τότε είχα εξηγήσει: ειδικά με την Σίτυ η απάντηση στην κριτική μου ήταν το «μπάτζετ», η διαφορά κλάσης του ρόστερ κι άλλα ανάλογα. Χθες απέναντι στην Ρεάλ η ΑΕΚ έδειξε πως όλα είναι σχετικά: αν η απόδοση είναι αυτή που πρέπει όλα μπορεί να συμβούν. Η ΑΕΚ προηγήθηκε δυο φορές, έφτασε δυο λεπτά από το να πάρει αποτέλεσμα, πλήρωσε τελικά λεπτομέρειες που έχουν να κάνουν με την ποιότητα των παικτών του Μουρίνιο, αλλά για την δική της απόδοση κανείς δεν μπορεί να της προσάψει το παραμικρό. Η όποια κριτική μπορεί να γίνει αφορά αποκλειστικά διαχειριστικές λεπτομέρειες – πρόκειται για κρίσεις εκ των υστέρων που μπορεί να υπάρξουν στα πλαίσια της ανάγνωσης του ματς μετά το τέλος του. Στη διάρκεια του παιγνιδιού η ΑΕΚ υπήρξε άριστη. Πρώτα από όλα γιατί το σχήμα και η στρατηγική του προπονητή της αποδείχτηκαν επιλογές ορθές και παράλληλα γιατί όποιος αγωνίστηκε έκανε κατάθεση ψυχής. Αυτό είναι το Τσάμπιονς λιγκ: έτσι επιβάλλεται να σκέφτεσαι και να παίζεις. Κατά κάποιο τρόπο η ΑΕΚ έδωσε χθες το πρώτο της ματς σε αυτή την διοργάνωση. Δεν έπαιξε σε μια ουδέτερη έδρα όπως με την Σαχτάρ. Δεν ψάρωσε όπως με την Σίτυ. Και η Ρεάλ δεν είναι η Λασκ, αλλά η ομάδα που τιμά την διοργάνωση πιο πολύ από όλες.</p> <p><img src="https://www.leparisien.fr/resizer/5yzLNuoDGu-HSrhevXkNtWzhRkU=/932x582/cloudfront-eu-central-1.images.arcpublishing.com/leparisien/D5PHCKUB3JCUPG3FJB4RQIIPPY.jpg" alt="https://www.leparisien.fr/resizer/5yzLNuoDGu-HSrhevXkNtWzhRkU=/932x582/cloudfront-eu-central-1.images.arcpublishing.com/leparisien/D5PHCKUB3JCUPG3FJB4RQIIPPY.jpg" /></p> <p>Η πρέπουσα ενδεκάδα</p> <p>Ο Μάρκο Νίκολιτς, αφήνοντας κατά μέρους δογματισμούς, παρουσίασε μια ΑΕΚ που δεν είχαμε ξαναδεί και που κατά την γνώμη μου είναι η πρέπουσα όχι μόνο για το χθεσινό ματς αλλά και για άλλα ματς στην συγκεκριμένη διοργάνωση: αν μάλιστα είχαμε δει το συγκεκριμένο σχήμα στην Αγγλία μπορεί και τα αποτελέσματα της ΑΕΚ να ήταν καλύτερα. Η γνωστή άμυνα προστατεύθηκε από τους Καϊρίνεν και Αριάνγκα, ο Κοϊτά ξεκινούσε από πιο πίσω για να εκμεταλλευτεί την ταχύτητα του, ο Μάγερ έβαζε τις πινελιές του και ο Γκατσίνοβιτς είχε εντολή να βοηθά κάθε συμπαίκτη στην άμυνα στην μπάλα. Ολοι τους έπαιξαν πίσω από τον Γιόβιτς που ήθελε να δείξει στην παλιά του ομάδα γιατί κάποτε φόρεσε την φανέλα της. Με καλή κάλυψη του γηπέδου, ταχύτητα στην ανάπτυξη και τρέξιμο που έκανε δύσκολη την δουλειά των μέσων του Μουρίνιο η ΑΕΚ προηγήθηκε με τον Κοϊτα, είδε τον Κουρτουά να της στερεί τουλάχιστον ένα γκολ ακόμα κι αν δεν πήγε με το 1-0 στα αποδυτήρια αυτό οφείλεται στην ιδιοφυία του Μπέλιγχαμ. Στο δεύτερο ημίχρονο, μετά από ένα μικρό διάστημα αναμονής ώστε να δει τι μπορεί να έχει αλλάξει η Ρεάλ, ο Νίκολιτς «άνοιξε» το ματς πιο πολύ με τον Ζίνι αντί του Μάγερ αρχικά, και τους Βάργκα και Μάριν (αντί του Γκατσίνοβιτς και του Καϊρίνεν) για να πάει στο αγαπημένο του 4-4-2 και να δει τον Πήλιο να δίνει στην ΑΕΚ ένα νέο προβάδισμα.</p> <p><img src="https://www.newsbeast.gr/files/1/2026/11/5425189-1.jpg" alt="https://www.newsbeast.gr/files/1/2026/11/5425189-1.jpg" /></p> <p>Ο Μουρίνιο βέβαια είχε κι αυτός τις ιδέες του. Κλείνει το ματς με τον ΕμΠαπέ ελεύθερο, τους Εντρικ και Εσπι να γεμίζουν την περιοχή του Μπρινιόλι και τους Βαλβέρδε, Καρέρας και Μπραχίμ Ντίαζ να συνθέτουν μια άλλη μεσαία γραμμή. Και παίρνει το ματς με μια ομάδα που κάνει στο τέλος μεγάλη κατοχή μπάλας γιατί αυτό ξέρει. Μόνο ανησυχητικό για την ΑΕΚ ότι όπως και στην Αγγλία το χειρότερό της διάστημα στο ματς είναι το τέλος του παιγνιδιού: δέχεται δυο γκολ ενώ ο ΕμΠαπέ έχει και σουτ στο δοκάρι – ίσως σε αυτό το διάστημα θα ήταν χρησιμότερος ο Βιτάλις από τον Ζούμπκοφ ή έστω ένας τρίτος στόπερ. Αλλά και πάλι δεν ξέρω τι είδους καλύτερη άμυνα θα μπορούσε να προκύψει απέναντι σε φάσεις όπως αυτή που η Ρεάλ έφτιαξε για να ισοφαρίσει με τον ΕμΠαπέ. Και το σουτ του Βαλβέρδε είναι απλά απόδειξη σιγουριάς και αυτοπεποίθησης μεγάλου παίκτη.</p> <p>Ο Πορτογάλος προπονητής είπε τα καλύτερα για την ΑΕΚ στο τέλος του παιγνιδιού εκθειάζοντας και τους παίκτες και τον προπονητή της αλλά  και τον τεχνικό διευθυντή της: αυτό το τελευταίο μαρτυρά ότι είδε παίκτες να κάνουν πολλά που δεν περίμενε. Οι παίκτες της ΑΕΚ, σχεδόν όλοι, έδωσαν πραγματικά τα πάντα. Αυτός είναι ο τρόπος να κάνεις μεγάλα ματς στο Τσάμπιονς λιγκ. Αν σκέφτεσαι τα μπάτζετ και άλλα ανάλογα δεν κάνεις τίποτα.</p> <p>Μεγάλο συνωστισμός</p> <p>Η ΑΕΚ είχε χθες μια ήττα, ας πούμε, εντός προγράμματος. Αλλά ο βαθμός θα της ήταν πολύ χρήσιμος. Ο μεγάλος συνωστισμός ομάδων με 4 και 3 βαθμούς μαρτυρά ότι το όριο πρόκρισης μπορεί φέτος να είναι και οι 12 βαθμοί. Για να τους φτάσει θέλει 3 νίκες σε 4 ματς: δεν είναι απλό. Από την άλλη με εμφανίσεις σαν την χθεσινή είναι δεδομένο πως θα προσφέρει δυο μεγάλες βραδιές στο κοινό της που την υποστήριξε χθες καταπληκτικά. Το Τσάμπιονς λιγκ σου δίνει και άλλα πέρα από χρήματα: με τέτοια ματς κάνεις τον κόσμο να σε λατρεύει, αποκτάς βεβαιότητες και αυτοπεποίθηση, δημιουργείς κάτι σαν βάση δεδομένων που είναι πάντα χρήσιμα στην πορεία της σεζόν. Νομίζω πως πλέον σε κάθε κρίσιμο ματς που η ΑΕΚ έχει μπροστά της όλοι θα σκέφτονται πως «αν παίξει όπως με την Ρεάλ Μαδρίτης μπορεί τα πάντα». Κι αν μπορεί να παίξει έτσι κι εκτός έδρας αυτό δεν θα είναι απλή εκτίμηση, αλλά μεγάλη αλήθεια.      </p> <p> </p>Thu, 05 Nov 2026 10:34:24 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/tis-real-to-fovitro-allahttps://www.karpetshow.gr:443/blog/o-imanol-den-fovatai<p>Ο Ολυμπιακός είχε τρεις νίκες σε τρία ματς πριν πάει στην Γαλλία για την τέταρτη αγωνιστική της League Phase του Europa League κι όμως η χθεσινή ισοπαλία που απέσπασε από την Ρεν είναι αποτέλεσμα σημαντικότερο από τις τρεις προηγούμενες νίκες του. Η Ρεν δεν έχει την προβληματική εικόνα της Μαρσέιγ στο γαλλικό πρωτάθλημα και είναι δυνατότερη ομάδα από την Γιαγκελόνια και την Σλάβια Πράγας. Η γαλλική ομάδα στο γήπεδό της είναι αήττητη φέτος, βρίσκεται ένα μόλις βαθμό μακριά από την κορυφή του γαλλικού πρωταθλήματος, έχει καλά αποτελέσματα και στο Europa League και - το σπουδαιότερο - περίμενε τον Ολυμπιακό γνωρίζοντάς τον καθώς ο προπονητής της Φρανκ Εζ τον είχε δει να κερδίζει την Ολιμπίκ Μαρσέιγ πριν από ένα μήνα. Νομίζω πως αυτό ειδικά έπαιξε το ρόλο του. Ο Εζ αλλάζει συχνά σχήματα. Χθες διαλέγοντας να παίξει αρχικά με τρεις κεντρικούς αμυντικούς θέλησε να περιορίσει τα ρίσκα – σημάδι ότι τον Ολυμπιακό τον φοβήθηκε. Κι όποιος τον Ολυμπιακό τον φοβάται είναι δύσκολο να τον κερδίσει.</p> <p><img src="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/11/7151775-1024x683.jpg" alt="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/11/7151775-1024x683.jpg" /></p> <p>Ενας ηρωϊκός Φορτούνης και άλλοι πολλοί  </p> <p>Ο Ολυμπιακός από την μεριά του δεν φοβήθηκε τους γηπεδούχους γιατί γενικώς στην Ευρώπη χρόνια τώρα δεν φοβάται. Όπως φαίνεται δεν φοβάται και ο νέος προπονητής του που φαίνεται ότι ξέρει την νοοτροπία της ομάδας (και του συλλόγου γενικότερο θα λεγα…). Βέβαια ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ προβληματίζεται και για αδυναμίες που βλέπει. Ο Βάσκος διαβάζει τα ματς που προηγούνται, ίσως και λίγο περισσότερο από τους αντιπάλους που ο Ολυμπιακός έχει κάθε φορά μπροστά του. Αυτό χθες ήταν από την αρχή φανερό και ευδιάκριτο.  </p> <p>Ο Ιμανόλ είδε την δυσκολία του Ολυμπιακού στην κατοχή της μπάλας στα τελευταία του εκτός έδρας ματς και έβαλε στην ενδεκάδα παίκτες που μπορούν την μπάλα να την κρατήσουν: τον ηρωικό Κώστα Φορτούνη πρώτο από όλους που «έβγαλε» όλο το ματς συμμετέχοντας πολύ και στην ανασταλτική δουλειά. Μαζί του έβαλε στην μεσαία γραμμή τους Πουέρτα, Εσε, Σα και Μπέιλι, όλους πίσω από τον Γκονζάλες σε ένα δικής του έμπνευσης 4-1-4-1 που δεν είχαμε δει μέχρι τώρα, όπως άλλωστε δεν είχαμε δει και την συγκεκριμένη ενδεκάδα της οποίας την άμυνα αποτελούσαν οι Σάλιακας, Ρέτσος, Κάρμο και Μπρούνο. Ο Βάσκος ήθελε κυρίως ο Ολυμπιακός να κρατήσει μπάλα και ήταν βέβαιος πως αν αυτό θα συνέβαινε θα υπήρχαν και ευκαιρίες για γκολ: περιττό να το πω αλλά το γκολ ταλαιπωρεί πολύ την σκέψη του παρόλο που ο Ολυμπιακός έφτασε στη Γαλλία έχοντας πετύχει 8 γκολ στα τελευταία δύο ματς του πρωταθλήματος. Δεν είχε άλλωστε δυο παίκτες, τον Ρόκα και τον Μάριους, που στο πρωτάθλημα ο κόουτς χρησιμοποιεί πολύ.</p> <p><img src="https://www.amna.gr/photos/202611/w04-18321913352978.jpg" alt="https://www.amna.gr/photos/202611/w04-18321913352978.jpg" width="844" height="475" /></p> <p>Ο καλύτερος είναι ο Αθανασίου  </p> <p>Παρόλο που η ενδεκάδα αυτή ήταν σχεδόν πειραματική (Πουέρτα, Φορτούνης, Σα, Μπέιλι και Γλονζάλες δεν είχαν ξεκινήσει ποτέ μαζί σε κάποιο ματς) το παραγωγικότερο κομμάτι του Ολυμπιακού στο παιγνίδι ήταν το πρώτο και αν το γκολ έλειψε ήταν γιατί κάποια τελειώματα (όλων μάλιστα όσων έφτασαν σε θέση βολής) δεν ήταν τα καλύτερα: η απουσία του ΕλΚαμπί είναι μεγάλη. Ο Ολυμπιακός είχε τουλάχιστον πέντε επικίνδυνες επισκέψεις στα καρέ του Σαμπά στο πρώτο ημίχρονο: δυο στα πρώτα πέντε λεπτά – σημάδι του πόσο καλά μπήκε στο γήπεδο. Η Ρεν που είναι καλή ομάδα, ανασυντάχθηκε γρήγορα και είχε κι αυτή δυο επικίνδυνες επισκέψεις καθώς ο γρήγορος Αλ Ταμάρι ταλαιπωρούσε τον Μπρούνο κι ο Κάρμο που πήγαινε για βοήθειες σκορπούσε φάουλ παίζοντας κομμάτι άτσαλα. Στο 43΄ο Ολυμπιακός ήταν τυχερός: ο Μπρούνο πέτυχε το αυτογκόλ της χρονιάς «κρεμώντας» τον Ορτέγκα αλλά ο Αλ Ταμάρι ήταν σε θέση οφσάιντ και σωστά το γκολ δεν μέτρησε. Ο Ιμανόλ έχασε και τον Σάλιακα στο ημίχρονο που πόνεσε: γενικά με τα ακραία μπακ υπάρχει πρόβλημα – ο καλύτερος είναι ο Αθανασίου αλλά παίζει στον ΟΦΗ.       </p> <p>Στο δεύτερο ημίχρονο υπήρξε λιγότερο τρέξιμο και περισσότερη ένταση και από τις δυο ομάδες και πάλι όμως οι ευκαιρίες δεν έλειψαν. Ο Ιμανόλ φρέσκαρε την επίθεση με τους Ζέλσον, Γιάρεμτσουκ και Τσικίνιο: οι δυο πρώτοι έχασαν δυο πολύ καλές ευκαιρίες. Ο Ζέλσον έχασε την ευκαιρία του ματς γιατί με τις κεφαλιές (και το γκολ γενικότερα…) έχει τα θεματάκια του: όταν ο Φορτούνης τον έβγαλε φάτσα με την εστία αυτός απλά χάιδεψε την μπάλα με το μέτωπο. Κι ο Ουκρανός στην δική του φάση φάνηκε κρύος: βγήκε δυνατά στην μπάλα αλλά δεν την κράτησε χαμηλά.  Αλλά χρειάστηκε στο τέλος και ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού: μια επέμβαση του Ορτέγκα στις καθυστερήσεις σε σουτ του Ροζιέν ήταν η καλύτερη της βραδιάς. Και ο προπονητής της Ρεν έπαιξε το ίδιο χαρτί με τον Αλγουαθίλ: άλλαξε τους δημιουργικούς του ποδοσφαιριστές ποντάροντας στην φρεσκάδα παικτών όπως ο Ροσιέν και ο Μπλας που συχνά ξεκινάνε. Αλλά ο Ολυμπιακός, αν και κάπως κουράστηκε στο τέλος, ήταν πολύ ψύχραιμος.</p> <p><img src="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/article_main_image_1200_16_9/public/2026-11/ren_-_olympakos_19.jpg?itok=586daqRu" alt="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/article_main_image_1200_16_9/public/2026-11/ren_-_olympakos_19.jpg?itok=586daqRu" /></p> <p>Επαγγελματική ισοπαλία</p> <p>Είναι παράξενο αλλά το ματς αυτό έληξε 0-0 μολονότι με τον τρόπο τους και οι δυο ομάδες έπαιξαν για να κερδίσουν. Κι ίσως αυτό είναι το πιο σημαντικό για τον Ολυμπιακό: ότι πήρε ένα πολύ καλό αποτέλεσμα με δυο διαφορετικούς τρόπους. Εδειξε προσωπικότητα στην αρχή ψάχνοντας το γκολ και αμύνθηκε σωστά και χωρίς να υποφέρει όταν πιέστηκε. Με άλλα λόγια έδειξε μια πληρότητα χωρίς μάλιστα να έχει και παίκτες που έκαναν κάποιου τύπου υπέρβαση στην απόδοσή τους. Ο Ρέτσος ήταν πολύ καλός, ο Κάρμο προσεχτικός στο δεύτερο ημίχρονο μετά την ταλαιπωρία της αρχής, ο Εσε έτρεξε πολύ όπως και ο Πουέρτα, ενώ ο Ορτέγκα ήταν ο πολύ καλός τερματοφύλακας που βλέπουμε από την αρχή της σεζόν. Αυτός που έδειξε αντοχές σπάνιες είναι ο Κώστας Φορτούνης. Οι άλλοι έκαναν απλά την δουλειά τους, κάποιοι λίγο καλύτερα και κάποιοι λίγο χειρότερα. Όπως και ο Ολυμπιακός συνολικά. Και για αυτό, αυτό το αποτέλεσμα, μια επαγγελματική ισοπαλία ας πούμε, είναι σπουδαίο. Γιατί ο Ολυμπιακός το πήρε έχοντας κάνει δώδεκα τελικές, και αντιδρώντας ψύχραιμα στο διάστημα που ο αντίπαλος τον πίεσε.   </p> <p>Το ότι το πήρε σε μια δύσκολη έδρα, μαρτυρά πολλά για την καλή νοοτροπία με την οποία αντιμετωπίζει τα παιγνίδια του. Βέβαια θέλει ακόμα  δουλειά. Και για να σκοράρει ευκολότερα και για να φτάσει στην πρώτη οκτάδα του Europa League – γεγονός ωστόσο που ολοένα και πιο πολύ μοιάζει στο χέρι του.                         </p> <p> </p>Thu, 05 Nov 2026 10:27:57 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/o-imanol-den-fovataihttps://www.karpetshow.gr:443/blog/mia-nyxta-arketa-zoriki-2<p>Στην διάρκεια μιας χρονιάς προκύπτουν για τις ελληνικές ομάδες και κάποιες βραδιές ζόρικες και η αποψινή είναι τέτοια και για την ΑΕΚ και για τον Ολυμπιακό που βρέθηκε στην ανάγκη να αγωνιστεί κι αυτός Τετάρτη. Η ΑΕΚ περιμένει για την τέταρτη αγωνιστική της League Phase του Τσάμπιονς λιγκ στην Allwyn Arena την Ρεάλ Μαδρίτης, που βρίσκεται σε πολύ καλή κατάσταση: μετά την νίκη με την Μπαρτσελόνα μοιάζει άλλη ομάδα. Ο Ολυμπιακός πάει για το Europa League ξανά στη Γαλλία για να παίξει με την Ρεν που εντός έδρας είναι αήττητη και αρκετά αποτελεσματική. Πρόσφατα ο Ολυμπιακός στην Γαλλία κέρδισε την Ολιμπίκ Μαρσέιγ. Που όμως δεν είναι τρίτη στο γαλλικό πρωτάθλημα, ένα μόλις βαθμό από την κορυφή.</p> <p>Μιλάμε πολύ για προπονητές αλλά δεν νομίζω ότι τα αποψινά παιχνίδια της ΑΕΚ με την Ρεάλ Μαδρίτης και του Ολυμπιακού με τη Ρεν είναι παιχνίδια προπονητών. Προφανώς και ο Μάρκο Νίκολιτς και ο Ιμανόλ Αλγουαθίλ πρέπει να κάνουν τις καλύτερες επιλογές και σε ότι έχει να κάνει με τις αρχικές ενδεκάδες και σε ότι αφορά το σχήμα και την στρατηγική: αυτό είναι απαραίτητο γιατί αν θέλουν να κάνουν αποτέλεσμα οι ομάδες τους απαγορεύεται να βρεθούν πίσω στο σκορ – διορθώσεις σε τέτοια ματς δύσκολα αποδίδουν. Όμως το τι πρέπει να κάνουν οι προπονητές μοιάζει στα μάτια μου τόσο αναμενόμενο που σχεδόν ακυρώνει κάθε συζήτηση. Ολοι ξέρουν τι χρειάζεται. Η ερώτηση είναι αν γίνεται.</p> <p><img width="1920" height="1280" alt="" src="/Media/Default/Post%20Images/Nikol-1.png" /></p> <p>Αμυνα και προσοχή</p> <p>Η ΑΕΚ πρέπει σίγουρα να παίξει καλύτερη άμυνα από αυτή που είδαμε στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό όπου κανείς από τους τέσσερις παίκτες που ξεκίνησαν στα μετόπισθεν δεν κόντραρε ένα έστω σουτ των επιθετικών του ΠΑΟ. Και ο Ολυμπιακός απ’ τη μεριά του πρέπει προφανώς να κάνει καλύτερη κατοχή μπάλας από αυτή που είδαμε και στο παιχνίδι με την Μαρσέιγ αλλά και στο ματς με την Κηφισιά. Αλλά για να συμβούν όλα αυτά δεν αρκούν οδηγίες των προπονητών και κατά τη γνώμη μου δεν είναι αυτόματο ότι θα γίνουν ακόμα κι αν υπάρξουν διαφοροποιήσεις στα γνωστά αρχικά σχήματα. Αν πχ η ΑΕΚ παίξει ξαφνικά με πέντε αμυντικούς ή με τρία χαφ δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα είναι και καλύτερη, αν οι παίκτες δεν δώσουν την ψυχή τους. Το ίδιο ισχύει και για τον Ολυμπιακό. Οποιαδήποτε αλλαγή στην βασική εντεκάδα για να πάρει ο Ολυμπιακός αποτέλεσμα θα πρέπει να συνοδευτεί από καλή απόδοση των παικτών. Για την ακρίβεια όχι απλά καλή. Την καλύτερη φετινή.</p> <p>Η δεδομένη στρατηγική</p> <p>Πως περιορίζεις την Ρεάλ Μαδρίτης; Είναι πολύ δύσκολο. Η Ρεάλ Μαδρίτης ήρθε και πέρσι τέτοιο καιρό στην Αθήνα και αγωνίστηκε με τον Ολυμπιακό που δεν είχε προβλήματα στην άμυνα – ίσα ίσα. Σε εκείνο το ματς, δέκα λεπτά εκρήξεων του ΕμΠαπέ και του Βινίσιους της έδωσαν ένα προβάδισμα τριών γκολ που τελικά μέτρησε και στο αποτέλεσμα του αγώνα: η Ρεάλ προηγήθηκε με 1-4 και πέτυχε την πρώτη της νίκη εναντίον ελληνικής ομάδας στην Αθήνα με 3-4. Στην Αθήνα έχει τρεις ισοπαλίες με τον Ολυμπιακό, μια με τον ΠΑΟ και μια με την ΑΕΚ, ενώ από τον Ολυμπιακό έχει και ήττα: αναφέρομαι σε ματς του Τσάμπιονς λιγκ. Υπάρχουν δυο λευκές ισοπαλίες με τον Ολυμπιακό: όλες οι άλλες είναι σε γεμάτα ματς που έχουν λήξει 2-2 και 3-3. Στην ήττα της από τον Ολυμπιακό είχε χάσει με 2-1.</p> <p><img src="https://social-front-default-production.freetls.fastly.net/media/grsuperbetsport-article-header-images/6f035b3a-df68-4f21-a73a-b3197717eae1?width=1440&amp;height=880" alt="https://social-front-default-production.freetls.fastly.net/media/grsuperbetsport-article-header-images/6f035b3a-df68-4f21-a73a-b3197717eae1?width=1440&amp;height=880" /></p> <p>Είναι αντικειμενικά δύσκολο απόψε να μην βάλει γκολ, οπότε η ΑΕΚ για να κάνει αποτέλεσμα πρέπει και να την περιορίσει την Ρεάλ Μαδρίτης και να σκοράρει και το δεύτερο μου μοιάζει πιο εύκολο από το πρώτο. Η ΑΕΚ στην έδρα της θα βρει καλές στημένες φάσεις και αντεπιθέσεις, το θέμα είναι αν μπορεί να την σταματήσει την Βασίλισσα. Θα το κάνει σίγουρα περιμένοντας λίγο πιο πολύ (ο Νίκολιτς είπε χαρακτηριστικά «δεν είμαστε τρελοί για να παίξουμε τίκι τάκα ποδόσφαιρο απέναντι σε αυτούς») και θα προσπαθήσει σίγουρα να είναι συμπαγής. Δεν θα μου κάνει εντύπωση να ξεκινήσει πάλι ο Αριάγκα πχ ή και ο Γκατσίνοβιτς. Αλλά είναι απαραίτητο η ΑΕΚ να μην δώσει χώρους.</p> <p>Το πρόβλημα σε αυτά τα ματς είναι ότι και η στρατηγική όποιου θέλει την Ρεάλ να την σταματήσει είναι δεδομένη: οι πιο πολλές ομάδες περιμένουν στην άμυνα κι απλά ενοχλούν την Βασίλισσα επιθετικά όταν τους δίνεται η δυνατότητα. Το έκανε πχ πολύ καλά η Λειψιά στην προηγούμενη αγωνιστική. Ο Κουρτουά ήταν ο καλύτερος της Ρεάλ στο πρώτο ημίχρονο. Και τελικά το ματς έληξε 3-0. Γιατί η Βασίλισσα στο να ανοίγει κλειστές άμυνες είναι συνηθισμένη.</p> <p>Ο Μουρίνιο δήλωσε πριν από το αποψινό παιχνίδι ότι τα παιχνίδια στην Ελλάδα είναι πάντοτε περίπλοκα και ανήγγειλε ότι θα κάνει ροτέισον γιατί η ομάδα του έχει αγωνιστεί την Παρασκευή στη Βαλένθια για την ισπανική λίγκα, αλλά όταν έχεις δει την ΑΕΚ να υποφέρει με τους πιτσιρικάδες της Μάντσεστερ Σίτι δεν μπορεί να πεις ότι αν ο Πορτογάλος προπονητής εμφανίσει απόψε μια ενδεκάδα με παίκτες που δεν παίζουν πολύ η ΑΕΚ θα έχει κάποιο τύπου αβαντάζ. Αβαντάζ θα έχει αν δούμε από τους παίκτες της μια αγωνιστική υπέρβαση. Το ματς αυτό δεν μοιάζει με κανένα απ’ όσα έχει δώσει η ΑΕΚ στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια.</p> <p>  <img width="1200" height="800" alt="" src="/Media/Default/Post%20Images/Imanol-2.jpg" /></p> <p>Μια ομάδα σπαζοκεφαλιά</p> <p>Ο Ολυμπιακός από την μεριά του τα τελευταία χρόνια έχει αγωνιστεί εκτός έδρας με ομάδες δυσκολότερες από την Ρεν. Δεν κρύβω όμως ότι με προβληματίζει η κατάστασή του καθώς στα εκτός έδρας παιγνίδια του (και με την Μαρσέιγ και με την Κηφισιά) φάνηκε να υποφέρει το πρέσινγκ των αντιπάλων και τις κούρσες των κυνηγών τους από τα πλάγια. Για να ανταπεξέλθει στο πρέσινγκ πρέπει να κυκλοφορήσει την μπάλα καλύτερα: δεν αρκούν μόνο σποραδικά κλεψίματα που μπορεί να δώσουν ο Εσε (που νομίζω πως θα ξεκινήσει) και ο Πουέρτα (που κάτι μου λέει πως θα παραμείνει στην ενδεκάδα αντί του Τσικίνιο). Πρέπει επίσης για να αντέξει τους κυνηγούς του Εζ να κάνουν μεγάλα παιγνίδια οι ακραίοι του: όλοι – και οι μπακ κι όσοι χρησιμοποιηθούν ως εξτρέμ. Αυτά τα παιγνίδια δεν τα έχω δει μέχρι τώρα.</p> <p>Το πιο μεγάλο πρόβλημα του Ολυμπιακού ωστόσο είναι η ίδια η Ρεν συνολικά. Είναι μια έμπειρη ομάδα που δεν έχει ένα σταθερό σχήμα ενώ έχει μια σταθερή ενδεκάδα. Πιέζει πολύ παίζοντας με ένα δικό της τρόπο: συχνά δίνει την εντύπωση πως στο παράξενο ΜW που συχνά ο Εζ χρησιμοποιεί υπάρχουν 5 που αμύνονται και 5 που επιτίθονται. Βέβαια η γαλλική ομάδα εξίσου εύκολα μπορεί να παίξει και 4-3-3 όπως κόντρα στον ΟΦΗ πχ που την ζόρισε αρκετά και γιατί ο τερματοφύλακας Χριστογιώργος έκανε το ματς της ζωής του. Όμως το πιο παράξενο με την Ρεν είναι ότι δεν έχει κάποιους σταθερούς ηγέτες. Ο Ρονζιέ ξεχωρίζει στα χαφ γιατί δένει τις γραμμές, ο Λεπώλ και ο Μπλας είναι επικίνδυνοι με την μπάλα, αλλά τον ΟΦΗ πχ τον κέρδισε ο Ναζιντά που αριστερός μπακ βρέθηκε ελεύθερος επιθετικός (!) και γύρισε το ματς. Γενικά είναι δύσκολο να προσαρμοστείς στην Ρεν για να την ακυρώσεις: πρέπει να παίξεις καλύτερα από αυτή. Δεν είναι απλό.    </p> <p>Πόλεμος και κατοχή</p> <p>Ο Νίκολιτς είπε χθες ότι οι παίκτες του είναι σίγουρος πως  θα δείξουν την προσωπικότητά τους και ότι  θα πολεμήσουν σκληρά. «Θα βγάλουμε πολλή ενέργεια. Αυτό το στάδιο έχει μια μαγεία. Πρέπει να προκαλέσουμε να βγει αυτή η μαγεία με τη στάση και την ποιότητά μας και να βάλουμε φωτιά στις εξέδρες» τόνισε. Ο Ιμανόλ έδειξε πως ξέρει την Ρεν και την σέβεται αλλά και πως δεν φοβάται. «Η Ρεν αλλάζει συστήματα παίζει με δύο ή τρεις κεντρικούς αμυντικούς, δέχεται γκολ και με τις δύο μορφές, αλλά έχει ποιότητα στην επίθεση. Έχει τα δυνατά και τα αδύνατα στοιχεία της, που πρέπει να εκμεταλλευτούμε» τόνισε δηλώντας ότι «ήρθαμε για το 4 στα 4». Και οι δύο προπονητές είπαν αυτά που πρέπει. Άντε να δούμε αν θα κάνουν αυτά που πρέπει και οι παίκτες τους.</p> <p> </p>Wed, 04 Nov 2026 09:10:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/mia-nyxta-arketa-zoriki-2https://www.karpetshow.gr:443/blog/o-nikolits-einai-panta-o-idios-alla<p>Πολύς κόσμος – κι όχι μόνο οπαδοί της ΑΕΚ – αναρωτιούνται τι έχει πάθει φέτος ο Μάρκο Νίκολιτς. Μου λένε πως δεν καταλαβαίνουν πολλές από τις επιλογές του, και αναρωτιούνται γιατί δεν απαίτησε μια μεγαλύτερη ενίσχυση της ΑΕΚ πέρυσι το καλοκαίρι όταν μάλιστα ήταν σχεδόν βέβαιο ότι η πρωταθλήτρια θα αγωνιστεί στο Τσάμπιονς λιγκ. Εχω μερικές εξηγήσεις. Και πρέπει να πω ότι δεν μου μοιάζει πολύ διαφορετικός ο Νίκολιτς. Είναι πάντα ο ίδιος έξυπνος προπονητής που δεν του αρέσει να χάνει κι όταν χάνει του φταίνε τα πάντα.    </p> <p>Αλλά ας τα πάρουμε με την σειρά.</p> <p>Αλήθεια και οφθαλμαπάτη</p> <p>Ο Νίκολιτς είδε την Κυριακή την ΑΕΚ του να χάνει στο ελληνικό πρωτάθλημα μετά από ένα ολόκληρο χρόνο. Η ΑΕΚ έτρεξε ένα σπουδαίο αήττητο σερί 31 αγωνιστικών. Αλλά αυτό, όσο κι αν είναι αλήθεια, είναι και συγχρόνως λίγο οφθαλμαπάτη. Διότι μέσα σ’ αυτό το σερί υπάρχει ένας αποκλεισμός στο κύπελλο από τον ΟΦΗ, μια οδυνηρή ήττα αποκλεισμός από τον ημιτελικό του Conference League από την Ράγιο Ραγιεκάνο και μόνο τον τελευταίο μήνα (πριν το ντέρμπι με τον ΠΑΟ) τρεις ήττες οι οποίες αποκλείεται να μην προβλημάτισαν τον προπονητή της. Η Ενωση έχασε δύο ματς στο Τσάμπιονς λιγκ εκτός έδρας από τη Σαχτάρ και τη Μάντσεστερ Σίτι έχοντας δεχτεί συνολικά οκτώ γκολ. Και μόλις την περασμένη Τετάρτη ηττήθηκε στο κύπελλο από τον ΠΑΟΚ με 3-1. Η ήττα από τον Παναθηναϊκό δεν ήταν η πρώτη μετά από ένα χρόνο: ήταν μία ακόμα ήττα που ήρθε να προστεθεί σε ένα σερί κακών εμφανίσουν και κακών αποτελεσμάτων εκτός έδρας από την αρχή της σεζόν. Ο Νίκολιτς είχε την Κυριακή τα νεύρα του γιατί αισθάνεται ότι βρίσκεται μπροστά σε ένα πρόβλημα το οποίο δεν μπορεί να λύσει. Και επειδή δεν αντέχει καμία ήττα, αντιδρά και λίγο σπασμωδικά.</p> <p><img src="https://www.sdna.gr/sites/default/files/styles/main/public/2026-07/5269194.jpg?itok=k0BkP7Ld" alt="https://www.sdna.gr/sites/default/files/styles/main/public/2026-07/5269194.jpg?itok=k0BkP7Ld" /></p> <p>Αρτίστες πιο πολύ από μαχητές  </p> <p>Το ότι η ΑΕΚ δεν παίζει εκτός έδρας όσο καλά αγωνίζεται στη Νέα Φιλαδέλφεια το βλέπουμε καιρό τώρα. Αυτό συμβαίνει κατά τη γνώμη μου για δύο πολύ απλούς λόγους. Ο πρώτος έχει να κάνει, όπως πάντα, κυρίως με την απόδοση των παικτών. Οι πιο πολλοί είναι λίγο πριμαντόνες που δίνουν τον καλύτερο τους εαυτό μπροστά στο κοινό τους: ισχύει όχι μόνο για τον Γιόβιτς και τον Βάργκα αλλά και για τον Μάριν, τον Κοϊτά, τον Ζοάο Μάριο, τον Μάγερ. Κανείς τους δεν μοιάζει πολεμιστής και όλοι αισθάνονται λίγο αρτίστες, που παίζουν για το χειροκρότημα της εξέδρας το οποίο και φανερά απολαμβάνουν. Ετσι οι χωρίς μεγάλους μαχητές ΑΕΚ έχασε από τον Παναθηναϊκό χωρίς να έχει ούτε έναν διακριθέντα, ενώ από την άλλη πλευρά υπήρχε μια ομάδα που μπήκε συγκεντρωμένη στο γήπεδο να παίξει ένα ματς που το έβλεπε σαν τελικό.</p> <p>Ο δεύτερος λόγος έχει να κάνει καθαρά με το τακτικό κομμάτι. Η ΑΕΚ δεν παίζει απλά 4-4-2: παίζει πάρα πολύ για τους δύο κυνηγούς της που περιμένουν την μπάλα στην αντίπαλη περιοχή. Ο Βάργκα κι ο Γιόβιτς χρειάζονται μια ομάδα (για να το σχηματοποιήσω τουλάχιστον πέντε παίκτες) που να παίζει για χάρη τους. Όταν η ΑΕΚ αγωνίζεται εντός έδρας ανεβαίνει ψηλά και τους δυο κυνηγούς τους υποστηρίζει κλείνοντας τον αντίπαλο. Όταν το παιχνίδι να παίζεται πάρα πολύ στα πέριξ της περιοχής των αντιπάλων παίκτες όπως ο Κοϊτά, ο Μάγερ, ο Βιτάλις, και ο Μάριν, αλλά και οι ακραίοι μπακ είναι χρήσιμοι γιατί «ταΐζουν» τους δύο κυνηγούς. Εκτός έδρας όμως, όταν η ΑΕΚ είναι υποχρεωμένη να ξεκινήσει τις προσπάθειές της από πιο πίσω και το πράγμα δυσκολεύει ειδικά όταν ο αντίπαλος δεν κλείνεται αλλά την πιέζει ψηλά: ο δρόμος προς την αντίπαλη περιοχή γίνεται δύσκολος γιατί πέφτει και λίγο «ξύλο» παραπάνω.  Ένας πολύ βασικός λόγος που η ΑΕΚ δεν απαντάει σε αυτό είναι ότι δεν έχει αυτόν που πέρσι ήταν ο MVP του  πρωταθλήματος δηλαφή o πολυδιάστατος Πινέδα που «έκοβε και έραβε».</p> <p><img src="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/04/nicolic-ribalta-full.jpg" alt="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/04/nicolic-ribalta-full.jpg" /></p> <p>Τρεις αλλά κανείς</p> <p>Είναι δυνατόν ένας παίκτης να αλλάζει τόσο την συμπεριφορά μιας ομάδας; Λογικά όχι. Αλλά στην πραγματικότητα όταν δεν υπάρχει αντικαταστάτης κάποιου που είναι ένα εξαιρετικό γρανάζι σε ένα σπουδαίο μηχανισμό, μια ζημιά γίνεται. Ο Ριμπάλτα το καλοκαίρι πήρε τρεις παίκτες για την θέση του Πινέδα, δηλαδή τον Καϊρίνεν, τον Βιτάλις και τον Αριάγκα. Αλλά υπάρχει ένα πρόβλημα: δεν γίνεται να παίζουν και οι τρεις μαζί. Κι όποιος παίζει, ειδικά στα εκτός έδρας ματς, θυμίζει ότι δεν έχει όλα τα στοιχεία του Πινέδα. Χωρίς τον Μεξικανό η μεσαία γραμμή της ΑΕΚ είναι αρκετά soft όταν χρησιμοποιείται πχ ο Βιτάλις που αισθάνεται «δεκάρι στην καρδιά». Και δεν είναι όσο παραγωγική πρέπει όταν αγωνίζονται ο Κάιρινεν ή ο Αριάγκα που δεν παίρνουν επιθετικές πρωτοβουλίες. Η δυσκολία στη λύση αυτού του προβλήματος οδηγεί το Νίκολιτς σε μια επιλογή συνεχών αλλαγών στη μεσαία γραμμή που για την ώρα δεν του βγαίνει. Και γιατί στο μεταξύ ήρθε κι ο Μάγερ που απαιτεί τον δικό του τρόπο χρησιμοποίησης: ο Κροάτης ξεκινώντας στο πλάι και καταλήγοντας στον άξονα δημιουργεί ωραία νέα δεδομένα επιθετικά (ειδικά εντός έδρας) όμως δεν καλύπτει τον πλάγιο μπακ. Όλα αυτά απαιτούν στην μεσαία γραμμή μια δουλειά συνολικά τελείως διαφορετική από πέρυσι.   </p> <p>Μια σταθερή απόφαση</p> <p>Γιατί ο Νίκολιτς δεν απαίτησε μια μεγαλύτερη μεταγραφική ενίσχυση; Η ΑΕΚ στη θέση του Πινέδα είχε εντοπίσει τον Κάνγκουα αλλά άργησε. Πήρε όμως τέσσερα χαφ. Η ερώτηση που γίνεται είναι γιατί δεν πήρε παίκτες στην άμυνα – όλοι τονίζουν πως πίσω από τον Ρότα πχ δεν υπάρχει κανείς. Νομίζω πως το γιατί είναι απλό. Ο Νίκολιτς πήρε στην αρχή της σεζόν μια απόφαση στην οποία είναι πιστός: δεν αλλάζει ποτέ τους τέσσερις της άμυνας και αλλάζει σπανιότατα τον Γιόβιτς και τον Βάργκα στην επίθεση. Πιστεύει πως σε μια τέτοια σεζόν η ομοιογένεια στην άμυνα θα δώσει στην ομάδα την απαραίτητη σιγουριά. Και πως η καλή συνύπαρξη των δύο κυνηγών θα φέρει τα γκολ που είναι απαραίτητα. Ως εκ τούτου δεν μοιάζει να ήθελε αμυντικούς με απαιτήσεις, αλλά ούτε και κυνηγούς που να ζητάνε λεπτά συμμετοχής. Πίστευε ότι στα λίγα ματς που θα χρειαζόταν να αναπληρωθεί ο Ρότα υπάρχουν παίκτες για να κάνουν την δουλειά – από τον Γκεοργκίεφ μέχρι τον Γκατσίνοβιτς. Ετσι κι αλλιώς ο Λάζαρος θα είναι πάντα ο βασικός του.   </p> <p> <img src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/2/jpg/files/2026-05-11/nikolits_iliopoulos.jpg" alt="https://i1.prth.gr/images/1168x656/2/jpg/files/2026-05-11/nikolits_iliopoulos.jpg" /></p> <p>Με δεδομένες επιλογές στην άμυνα και στην επίθεση ο Νίκολιτς για να κάνει την ομάδα του λιγότερο προβλέψιμη πειράζει διαρκώς την τετράδα της μεσαίας γραμμής. Όμως αυτό έχει ως αποτέλεσμα παίκτες να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται (Κουτέσα, Ζοάο Μάριο, Μάνταλος, Γκατσίνοβιτς κτλ). Από την άλλη γίνονται επιλογές που μοιάζουν χωρίς λογική, και προκαλούν συζητήσεις - πράγμα που είναι και το χειρότερο. Είδαμε πχ τον Αριάνγκα να αγωνίζεται βασικός κόντρα στην Μάντσεστερ Σίτι, ενώ δεν έχει αγωνιστεί βασικός σε παιχνίδια πολύ πιο εύκολα και την Κυριακή είδαμε και τον Ζούμπκοφ να επιλέγετε στο βασικό σχήμα χωρίς κανείς να το περιμένει. Αυτά γίνονται γιατί ο προπονητής αναζητά συχνά ένα παίκτη με τον οποίο θα αιφνιδιάσει τον αντίπαλο κόουτς. Αλλά οι απροσδόκητες και απρόβλεπτες επιλογές δεν σημαίνουν και ότι η μεσαία γραμμή της ΑΕΚ θα είναι λειτουργική. Καλοί είναι οι πειραματισμοί, αλλά δε φέρνουν πάντοτε το προσδοκώμενο αποτέλεσμα.</p> <p>Εγινε ξαφνικά σημαντικό</p> <p>Με αυτά και μ’ αυτά το παιχνίδι με την Ρεάλ Μαδρίτης έγινε ξαφνικά πάρα πολύ σημαντικό όχι τόσο για το Τσάμπιονς λιγκ όσο για το ελληνικό πρωτάθλημα. Αν η ΑΕΚ καταφέρει να έχει καλή απόδοση, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα, θα ξαναβρεί τις χαμένες τις βεβαιότητες κι αυτό θα το εισπράξει στη συνέχεια στο ελληνικό πρωτάθλημα. Αν όμως χάσει εύκολα, όπως έχει χάσει δηλαδή πρόσφατα απ’ τη Μάντσεστερ Σίτι, την Σαχτάρ, τον ΠΑΟΚ και τον Παναθηναϊκό, το μεγαλύτερο πρόβλημά της θα είναι η δυσκολία του προπονητή της να διαχειριστεί τα νεύρα του. Γιατί με την ήττα ο Νίκολιτς είναι ασυμβίβαστος. Σταθερά. Όλα τα άλλα μπορεί και να αλλάζουν. Αυτό όχι.  </p> <p> (Gazzeta.gr, Nοέμβριος 2026)</p> <p> </p>Tue, 03 Nov 2026 11:22:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/o-nikolits-einai-panta-o-idios-allahttps://www.karpetshow.gr:443/blog/telika-den-itan-kai-toso-dyskolo<p>Την νίκη του Παναθηναϊκού στο ντέρμπι με την ΑΕΚ την περίμενα. Το κίνητρο του Παναθηναϊκού ήταν πολύ μεγαλύτερο και τα προβλήματα της ΑΕΚ εκτός έδρας ήταν δύσκολο να λυθούν ξαφνικά. Ομολογώ ότι ίσως περισσότερο κι απ’ την εμφάνιση της ομάδας του Νίστρουπ με εντυπωσίασε η παρουσία 40.000 θεατών στο ΟΑΚΑ. Ειδικά σε ένα βράδυ που είχε δημιουργηθεί εντύπωση ότι θα βρέχει πάρα πολύ: όλη την προηγούμενη εβδομάδα ακούγαμε για μια κακοκαιρία που ποτέ δεν ήρθε.</p> <p>Η παρουσία του κόσμου του Παναθηναϊκού ήταν εντυπωσιακή και αν σκεφτεί κανείς ότι το παιχνίδι μεταδόθηκε από ανοιχτό τηλεοπτικό κανάλι.</p> <p>Έψαξα από περιέργεια να δω ποιες ήταν οι άλλες αντίστοιχες βραδιές τελευταία που ο Παναθηναϊκός είχε τόσο κόσμο στο ΟΑΚΑ. Τον Αύγουστο του 2024 στην ευρωπαϊκή ρεβάνς με τη Λανς για το Conference League, κόπηκαν περίπου 60.000 εισιτήρια, γεγονός που καταγράφεται ως ένα από τα μεγαλύτερα ρεκόρ της διοργάνωσης. Τον Αύγουστος του 2023 στο παιχνίδι των προκριματικών του Τσάμπιονς λιγκ απέναντι στην Μπράγκα υπήρχαν περίπου 65.000 οπαδοί που σχεδόν γέμισαν το στάδιο. Για να βρούμε ματς με τόσο κόσμο στο πρωτάθλημα πρέπει να πάμε στον Νοέμβριο του 2018: σε ένα ντέρμπι τότε με την ΑΕΚ, η κινητοποίηση των οπαδών είχε οδηγήσει ξανά σε προσέλευση της τάξεως των 40.000 θεατών. Τι κοινό υπάρχει σ’ αυτές βραδιές; Ο κόσμος του Παναθηναϊκού έχει ψηθεί ότι η ομάδα, όχι απλά έχει ανάγκη την υποστήριξή του, αλλά την αξίζει κιόλας. Με την Λανς είχαν γίνει και τότε καλές μεταγραφές και φαινόταν ότι η πρόκριση μπορεί να ρθει και ήρθε. Με την Μπράγκα ο κόσμος είχε πάει για να δει τον ΠΑΟ του Γιοβάνοβιτς να παίρνει πρόκριση στο Τσάμπιονς λιγκ. Δεν συνέβη: αυτή είχε χαθεί στις λεπτομέρειες. Αλλά μιλάμε για ματς στα οποία πριν αρχίσουν ο ΠΑΟ υποσχόταν πολλά.  </p> <p><img src="https://www.sportal.gr/wp-content/uploads/2026/07/4756247-1-1200x796.jpg" alt="https://www.sportal.gr/wp-content/uploads/2026/07/4756247-1-1200x796.jpg" /></p> <p>Ο κόσμος χαίρεται</p> <p>Είναι δύσκολο να δημιουργηθεί αυτού του τύπου το συναίσθημα που σπρώχνει τον κόσμο στο γήπεδο; Κάποιοι νομίζουν πως ναι. Εγώ πάλι νομίζω ότι στην Ελλάδα το κοινό είναι πάρα πολύ εύκολο. Το να αγαπήσει ο οπαδός μια ομάδα και να τρέξει στο γήπεδο για να της συμπαρασταθεί είναι απλό αρκεί από την πλευρά της διοίκησης να γίνουν κάποια πολύ βασικά πράγματα. Πρώτα απ’ όλα πρέπει να ξοδευτούν χρήματα ώστε ο κόσμος να ψηθεί ότι υπάρχει σχεδιασμός για κάτι σπουδαίο. Στην Ελλάδα ο κόσμος χαίρεται να βλέπει προέδρους να πετάνε χρήματα: κανείς ποτέ δεν έχει διαμαρτυρηθεί για οικονομικές υπερβάσεις και δεν θέλει να ακούει ότι μπορεί παίκτες να έχουν πληρωθεί περισσότερα χρήματα από αυτά που αξίζουν. Όλοι λένε ότι «σπέρνεις ό,τι θερίζεις» και «αγοράζεις ό,τι πληρώνεις». Αυτό που στην Ελλάδα λέμε «σχεδιασμό» έχει πάντα να κάνει με χρήματα: κανείς δεν θεωρεί «σχεδιασμό» αυτό που είναι σχεδιασμός δηλαδή η αξιοποίηση παικτών από τις Ακαδημίες, η βελτίωση του παιγνιδιού μιας ομάδας με στοχευμένες μεταγραφές κτλ. «Σχεδιασμός» είναι να ξοδεύεις και ο Γιάννης Αλαφούζος φέτος ξόδεψε του κόσμου τα χρήματα προσθέτοντας σε μερικές περιπτώσεις στο ρόστερ με προσωπικές αποφάσεις παίκτες που δεν είναι αναγκαίοι.</p> <p>Ο Παναθηναϊκός έχει πολυτέλειες και ο κόσμος αυτό το χαίρεται. Χαίρεται επίσης γιατί αποκτήθηκαν παίκτες που άλλες ομάδες ήθελαν (Αντίνο, Κάνγκουα, Ντέσερς): και αυτό κάνει μια διοίκηση συμπαθητική στα μάτια των οπαδών. Τι άλλο την κάνει συμπαθητική; Το να είναι διοίκηση, να έχει δηλαδή ανθρώπους που να κάνουν τον κόσμο να πιστεύει πως μια δουλειά γίνεται: φέτος ο ΠΑΟ έχει αρκετούς. Υπάρχουν ο Λεωνίδας Μπουτσικάρης, ο Στέφανος Κοτσώλης, ο Σοφοκλής Πιλάβιος, ο Τάκης Φύσσας, ο Φράνκο Μπαλντίνι. Πάει ο κόσμος για αυτούς στο γήπεδο; Όχι φυσικά. Αλλά όλοι αυτοί έχουν φροντίσει, ο καθένας με τον τρόπο του, ο ΠΑΟ να είναι και να δείχνει οργανωμένος. Κι αυτό γεννά μια χρήσιμη βεβαιότητα ότι κάτι γίνεται.</p> <p>Τι άλλο χρειάζεται μια ομάδα όπως ο Παναθηναϊκός; Ένα προπονητή που να έχει κάνει πρωταθλητισμό και να πείθει τον οπαδό ότι ξέρει την συγκεκριμένη δουλειά. Από όλους όσους έχουν έρθει τον τελευταίο καιρό ο Τζέικομπ Νίσρουπ, δημιουργός της πρωταθλήτριας Δανίας Κοπεγχάγης, πείθει περισσότερο για την διαχειριστική του ικανότητα. Είναι νέος, δεν ήρθε από την Σαουδική Αραβία, έχει κάνει την δουλειά πρόσφατα.</p> <p><img src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSLdE1KFOmfd4WycjpkqkvUrW2I6FbHfHxkJJNRKtnpcg63iNxsNzt_6ucL&amp;s=10" alt="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSLdE1KFOmfd4WycjpkqkvUrW2I6FbHfHxkJJNRKtnpcg63iNxsNzt_6ucL&amp;s=10" /></p> <p>Τέλος, χρειάζεται και η καλύτερη δυνατή επικοινωνιακή πολιτική όχι από τους ρεπόρτερ, όπως κάποιοι νομίζουν, αλλά από αυτούς που με τους δημοσιογράφους μιλάνε και ξέρουν να μεταφέρουν τις λεπτομέρειες του σχεδίου αλλά και τη δική τους πίστη σε αυτό. Στον Παναθηναϊκό αυτή τη δουλειά νομίζω ότι κάνει πάρα πολύ καλά ο Στέφανος Κοτσόλης που αντίθετα με τον Γιάννη Παπαδημητρίου πχ είναι ικανότατος με τον Τύπο και δημοφιλέστατος μεταξύ των ρεπόρτερ από τον καιρό που ήταν ακόμα αναπληρωματικός τερματοφύλακας στον Παναθηναϊκό.</p> <p>Τι πραγματικά μετράει</p> <p>Φυσικά παίζει ρόλο και το τι μπάλα παίζει μια ομάδα αλλά αυτό δεν είναι τόσο σημαντικό όσο νομίζουμε για τον οπαδό: ξέρω οπαδούς όλων των ομάδων που έχουν περάσει υπέροχες χρονιάς υποστηρίζοντας τον σύλλογο χωρίς να βλέπουν καταπληκτικό ποδόσφαιρο. Πιο πολύ και από το τι ποδόσφαιρο παίζει μια ομάδα, στην Ελλάδα μετράνε άλλα πράγματα. Μετράει τι η ομάδα υπόσχεται, δηλαδή η ποιότητα της. Μετράει το αν υπάρχουν παίκτες που πείθουν ότι μπορεί να κάνουν τη διαφορά. Μετράει η αίσθηση ότι η ομάδα φοβίζει και κυρίως μετράει το ότι η ομάδα θα ανταποκριθεί στις προσδοκίες. Οι πιο πολλές ομάδες που έχουν κερδίσει το πρωτάθλημα στην Ελλάδα το έχουν κερδίσει επειδή δημιουργούν αυτή την αίσθηση αρχικά στους οπαδούς τους και στη συνέχεια και στους υπόλοιπους. Κατά κάποιο τρόπο κερδίζουν το πρωτάθλημα πριν καν αυτό αρχίσει γιατί πείθουν ότι φέτος είναι η χρονιά τους. Κι ο κόσμος θέλει αυτή την χρονιά να την ζήσει. Αυτό συνέβαινε πχ στο μπάσκετ του ΠΑΟ πάντα σε σχέση με το ποδόσφαιρο. Και στο μπάσκετ υπήρχαν αποτυχίες και θα υπάρξουν πιθανότατα κι άλλες. Αλλά πάντα υπάρχουν προσδοκίες. Γιατί ο κόσμος βλέπει καλούς παίκτες, μεγάλα σχέδια και πολλά χρήματα να ξοδεύονται. Σωστά ή λάθος μην νομίζετε ότι έχει και τόση σημασία για τον οπαδό.</p> <p>Πολλά σολντ άουτ ακολουθούν    </p> <p>Θα τα καταφέρει ο Παναθηναϊκός να το κερδίσει το πρωτάθλημα; Κανείς δεν το ξέρει και δεν μπορεί να το πει με βεβαιότητα. Στο μεταξύ όμως ο ΠΑΟ έχει κερδίσει κάτι που ίσως είναι σημαντικότερο από το πρωτάθλημα: την υποστήριξη των οπαδών του – αυτή που για χρόνια έψαχνε. Οι οπαδοί χάρηκαν με τις καλοκαιρινές μεταγραφές, είδαν με την στελέχωση της ΠΑΕ και τέλος ξεπέρασαν τα ερωτηματικά τους βλέποντας την αντίδραση που έβγαλε ο Παναθηναϊκός μετά την ήττα  από τον Ολυμπιακό στο Καραϊσκάκη. Η αντίδραση έσβησε εκείνη την ήττα που θυμίζω ότι είναι και η μοναδική που έχει ο Παναθηναϊκός φέτος.</p> <p>Δεν ξέρω αν ο Παναθηναϊκός θα κερδίσει το πρωτάθλημα. Είμαι όμως βέβαιος ότι φέτος θα γεμίσει το ΟΑΚΑ. Και σύγουρα σε πολλά  παιχνίδια. Γιατί στις γιορτές και στα πανηγύρια όλοι θέλουν να παίρνουν μέρος.  </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>Tue, 03 Nov 2026 09:17:58 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/telika-den-itan-kai-toso-dyskolohttps://www.karpetshow.gr:443/blog/to-proto-mat-toy-nistroyp<p>Πριν αρχίσει το ντέρμπι ΠΑΟ – ΑΕΚ όλοι τόνιζαν το πόσο σημαντικό ήταν για τις δύο ομάδες για διαφορετικούς λόγους. Για τον ΠΑΟ ήταν η πρώτη δοκιμασία μετά το χαμένο ντέρμπι με τον Ολυμπιακό και συγχρόνως μια ευκαιρία με νίκη να βάλει πλώρη για να ξεφύγει από τους διώκτες του καθώς μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου έχει βατά ματς ενώ ο Ολυμπιακός η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ παίζουν μεταξύ τους. Για την ΑΕΚ που είχε συμπληρώσει ένα χρόνο αήττητη στο πρωτάθλημα ήταν μια ευκαιρία για να δείξει πως μπορεί να παίξει καλά και εκτός έδρας. Το κίνητρο του ΠΑΟ αποδείχτηκε πιο μεγάλο. Η ομάδα του Νίστρουπ κέρδισε και βρίσκεται ήδη 7 βαθμούς μπροστά από την ΑΕΚ που έχει ένα ματς λιγότερο (με τον Ατρόμητο) αλλά και πολλά προβλήματα να λύσει. Αν δεν ο ΠΑΟ δεν ξέφυγε εκτός από την ΑΕΚ και από τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟΚ είναι γιατί αυτοί πήραν νίκες στο τέλος απέναντι στην Κηφισιά και τον Αστέρα Τρίπολης αλλά την Κυριακή αμέσως αμέσως έχουν να παίξουν μεταξύ τους. Για τον Ολυμπιακό και την δύσκολη νίκη του έγραψα χθες. Σήμερα κάποιες επισημάνσεις για τα υπόλοιπα ματς της αγωνιστικής.    </p> <p><img src="https://www.ieidiseis.gr/wp-content/uploads/2026/11/andino_panathinaikos-1200x700.jpg" alt="https://www.ieidiseis.gr/wp-content/uploads/2026/11/andino_panathinaikos-1200x700.jpg" /></p> <p>Απλά και μεθοδικά</p> <p>Το ντέρμπι ΠΑΟ – ΑΕΚ (2-0) αποδείχτηκε ένα πολύ απλό ματς. Ενα γκολ του Τετέι στα 35 δευτερόλεπτα απλοποίησε τα πάντα για τον ΠΑΟ. Ο διεθνής φορ έκανε το 1-0 με σουτ εκτός περιοχής από πάσα του Αντίνο που πέτυχε ο ίδιος το 2-0 στο ξεκίνημα του δευτέρου ημιχρόνου τρέχοντας όλο το γήπεδο ενώ είχε και σουτ στο δοκάρι στο πρώτο ημίχρονο μετατρέποντας το ματς σε προσωπικό σόου. Δοκάρι είχε και ο Λιβάι Γκαρσία – την πρώτη ώρα του παιγνιδιού δεν υπήρχε παιγνίδι κι αν ο ΠΑΟ φρέναρε αυτό συνέβη γιατί αποβλήθηκε ο Κάνγουα που ήταν μετά τον Αντίνο ήταν ο καλύτερος του ΠΑΟ αλλά έκανε την κουταμάρα της βραδιάς χτυπώντας τον Κοϊτά. Μετά την αποβολή του ο ΠΑΟ ήταν απλά προσεχτικός στην άμυνα. Και η ΑΕΚ; Η ΑΕΚ πέταξε εντελώς το πρώτο ημίχρονο, είδε τον Ρότα αρχικά και τον Γκεοργκίεφ στην συνέχεια να υποφέρουν από τον Αντίνο, κάπως διορθώθηκε στην επανάληψη με την είσοδο των Κοϊτά και Ζίνι, αλλά ήταν πάλι η γνωστή ομάδα που εκτός έδρας χάνεται με μόνη διαφορά ότι στο ΟΑΚΑ δεν έχασε καταρρέοντας στο τέλος αλλά γιατί δέχτηκε γκολ στην έναρξη κάθε ημιχρόνου. Αλλά ο βασικός λόγος είναι γιατί έγιναν όλα αυτά και η απάντηση είναι απλή: έγιναν γιατί ο Νίστρουπ δεν φοβήθηκε καθόλου την ΑΕΚ της οποίας στο τέλος έμπλεξε το εγκώμιο, σημάδι ότι την είχε μελετήσει.</p> <p>Τι έκανε ο Νίστρουπ; Χωρίς τον Ουναϊ, αποφάσισε να πάει το ματς στο «ένας προς ένα» στήνοντας τον ΠΑΟ κι αυτός με ένα 4-4-2 (όπως δηλαδή παίζει η ΑΕΚ) με μια απλή τακτική διαχείριση: τον τρόπο της επίθεσης. Ο Δανός ήξερε ότι η άμυνα της ΑΕΚ θα δείξει μεγάλη προσοχή στον Ντέσερς, μόνιμο σκόρερ του ΠΑΟ τελευταία, και τον χρησιμοποίησε σαν «σκιάχτρο» στην περιοχή: αυτός έμεινε σε αυτή αναγκάζοντας τους Μουκουντί και Ρέλβας να μείνουν κοντά του και οι άλλοι τρεις της επίθεσης άλλαζαν κατά περίσταση. Ο Τετέι είχε το ελεύθερο να παίζει όπου θέλει, ο Αντίνο βρέθηκε στα αριστερά, αλλά και στα δεξιά – το ίδιο και ο Λιβάι Γκαρσία από τον οποίο έλειπε μόνο το γκολ. Από εκεί και πέρα όλα τα έκαναν τα τρεξίματα του Κάνγκουα και του Καμαρά που επικράτησαν στην μεσαία γραμμή με την αθλητικότητα και την δύναμή τους, ενώ η τετράδα της άμυνας του ΠΑΟ έμεινε πίσω ώστε να μην έχουν χώρους οι κυνηγοί του Νίκολιτς. Το γρήγορο γκολ απλοποίησε τα πράγματα αφού ο Αντίνο είχε χώρους για αντεπιθέσεις κι ο ΠΑΟ δεν χρειαζόταν να πάρει ρίσκα.</p> <p><img src="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/11/Nikolic1-1200x800.jpg" alt="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/11/Nikolic1-1200x800.jpg" /></p> <p>Η ΑΕΚ ήταν πάλι αλλού</p> <p>Και η ΑΕΚ; Ισως οι παίκτες του Νίκολιτς είχαν το μυαλό στο ματς με την Ρεάλ Μαδρίτης που ακολουθεί, όπως και να χει η ομάδα που αγωνίστηκε δεν ήταν η πρέπουσα. Η ΑΕΚ ήταν αμυντικά ευάλωτη (στα σουτ των παικτών του ΠΑΟ δεν κοντράρει έστω κανένα κανείς), ήταν σοφτ στην μεσαία γραμμή στην οποία όσο περνά ο καιρός η απουσία του Πινέδα φαίνεται όλο και πιο πολύ) και μπερδεμένη στην επίθεση καθώς η έμπνευση του Μάρκο Νίκολτς να ξεκινήσει τον Ζουμπκοφ δεν του έδωσε τίποτα. Κάτι διορθώθηκε στην επανάληψη με το πέρασμα του Κοϊτά και του Ζίνι, αλλά ο ΠΑΟ βρήκε γρήγορα το δεύτερο γκολ και μετά την αποβολή του Κάνγκουα έπαιξε σοβαρή άμυνα. Και πήρε το ματς διαδικαστικά μπροστά σε 40 χιλιάδες οπαδούς του. Οι οπαδοί λίγο αργά - αλλά θα συνέβαινε κι αυτό – έχουν καταλάβει πως φέτος είναι η χρονιά του και πως το βαθμολογικό του πλεονέκτημα μέχρι το τέλος του πρώτου γύρου μπορεί να γίνει μεγάλο. Ο ΠΑΟ, με τον μεγάλο του πάγκο, τους πολλούς του σκόρερ και τις εύκολες εντός έδρας νίκες του φοβίζει. Οι ανταγωνιστές του όχι.             </p> <p>Οι μικροί έσωσαν τον Λίσι</p> <p>Ο ΠΑΟΚ πχ όχι μόνο δεν φοβίζει αλλά φοβάται κομμάτι κι ο ίδιος ακόμα και σε ματς που είναι καλύτερος. Ο Αστέρας Τρίπολης πήγε στην Τούμπα με υπηρεσιακό προπονητή τον Γιάννη Κοντοέ κι όχι μόνο δεν τον φοβήθηκε, αλλά αν δεν πήρε βαθμό αυτό συνέβη γιατί στις καθυστερήσεις ο τερματοφύλακας Μοναστηρλής έκανε μια μεγάλη επέμβαση σε σουτ του Παπακανέλου σε μια φάση από το μέλλον. Ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε γρήγορα με τον Εντιαγιέ, αλλά δεν βρήκε δεύτερο γκολ και φάνηκε να βάζει πάλι μπροστά ένα πρόγραμμα αυτοκαταστροφής. Δέχτηκε την ισοφάριση από τον Καπιόκα πριν να φύγει το ημίχρονο, έμεινε με δέκα παίκτες εξαιτίας μιας ανόητης αποβολής του Κένι, και χρωστά το ματς στον Μπρόρσον που αποβλήθηκε κι αυτός για ένα φάουλ στον Ανέστη Μύθου: ο μικρός αποδείχτηκε η χρυσή αλλαγή του Αλέσιο Λίσι γιατί βρήκε και το γκολ του 2-1. Ο Ιταλός είναι τυχερός γιατί μπροστά υπάρχει ο Ολυμπιακός και αυτό θα συσπειρώσει τον ΠΑΟΚ και θα δώσει στον ίδιο την δυνατότητα μιας ήσυχης εβδομάδας προετοιμασίας ενός ματς στο οποίο ο ΠΑΟΚ παίζει τις ελπίδες του να επιστρέψει στην διεκδίκηση του πρωταθλήματος και αυτός ίσως τον πάγκο του. Χθες ωστόσο έτοιμος για το Καραϊσκάκη ήταν μόνο ο Ζίφκοβιτς – ίσως και οι δυο φορ, που συνυπάρχουν αλλά προκαλώντας μια τακτική δυσκολία. Ο Εντιαγιέ που βγήκε πονώντας είναι πιο κινητικός, ο Μπαντζα είναι πολύ καλός εντός περιοχής αλλά χωρίς τον Μεϊτέ και χωρίς τον καλό παλιό Ταϊσον η παρουσία τους κάνει την ανασταλτική δουλειά δύσκολη και ο τρόπος που παίρνουν την μπάλα είναι προβλέψιμος.</p> <p><img src="https://cult24.gr/wp-content/uploads/2026/11/%CE%A0%CE%91%CE%9F%CE%9A-%CE%91%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%82-%CE%A4%CF%81%CE%AF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7%CF%82-2-1.jpg" alt="https://cult24.gr/wp-content/uploads/2026/11/%CE%A0%CE%91%CE%9F%CE%9A-%CE%91%CF%83%CF%84%CE%AD%CF%81%CE%B1%CF%82-%CE%A4%CF%81%CE%AF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%B7%CF%82-2-1.jpg" /></p> <p>Βλέπεις Νίκας είναι καλό</p> <p>Η μεγάλη ερώτηση της αγωνιστικής ήταν αν ο Λεβαδειακός θα βάλει γκολ στο ματς με τον Αρη: όταν ο Νίκας έκανε το 1-0 από ωραία πάσα του Κωστή στο.. ήταν σαν να λύθηκαν μάγια. Ο Λεβαδειακός κυριάρχησε, πέτυχε δυο γκολ ακόμα (με τον Βήχο με πέναλτι στο 44΄και τον Παντέα στο τέλος) αλλά αν κάποιος έβλεπε το ματς θα πίστευε πως η ομάδα που είχε οκτώ ματς να σκοράρει ήταν ο Αρης. Η εμφάνιση της ομάδας του Μιχάλη Γρηγορίου δεν ήταν απλά κακή: ήταν σχεδόν ανεξήγητη και δεν μπορεί να οφείλεται στο ότι ο κόουτς επέλεξε να ξεκινήσει με τον νεαρό Παπασαραφιανό, άλλωστε τον άλλαξε στο ημίχρονο. Ούτε η απουσία του Ράστιτς και του Μπρούμα  μπορεί να εξηγεί τέτοια αγωνιστική καθίζηση: υπάρχει προφανώς πρόβλημα νοοτροπίας.</p> <p>Σε κάθετη πτώση είναι και ο Παναιτωλικός που χάνει ακόμα και σε ματς που είναι καλός γιατί δεν μπορεί να βάλει γκολ, πράγμα παράξενο για ομάδα του Γιάννη Αναστασίου. Ο ΟΦΗ τον κέρδισε εκμεταλλευόμενος την φόρμα του Νους, που πήρε την αποβολή του Προδρομίτη στο 70΄ κι άλλαξε το ματς. Αλλά και χάρη στην παραγωγικότητα του Αθανασίου που ζωγραφίζει ασίστ και την εκτελεστική ικανότητα του Κόντρο που σκόραρε στο 88΄με το γόνατο.</p> <p>Η νίκη του Λεβαδειακού και η ήττα του Παναιτωλικού μεγαλώνουν την σημασία των σημερινών ματς (Καλαμάτα – Ηρακλής και Ατρόμητος – Βόλος). Είναι αποτελέσματα που ήρθαν για να υπενθυμίσουν πως η μάχη για την παραμονή θα είναι και φέτος σκληρότατη.                 </p> <p> </p>Mon, 02 Nov 2026 11:15:39 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/to-proto-mat-toy-nistroyphttps://www.karpetshow.gr:443/blog/ta-myala-poy-koyvalas<p>Το παιγνίδι της Κηφισιάς με τον Ολυμπιακό μοιάζει να είναι το πρώτο τακτικά μέτριο ματς του Ολυμπιακού στην περίοδο του Ιμανόλ Αλγουαθίλ, αλλά δεν είναι έτσι ακριβώς: θα έλεγα ότι είναι το πρώτο ματς που διάφορες αδυναμίες της ομάδας που έχουν φανεί στο προηγούμενο διάστημα επανεμφανίστηκαν, αλλά σε μεγαλύτερη διάρκεια. Ο Ολυμπιακός είχε νεκρά διαστήματα απόδοσης αλλά και κάποιες ενδείξεις κακής νοοτροπίας και σε προηγούμενα ματς, απλά οι νίκες δυσκόλευαν τις επισημάνσεις: και που γίνονταν κανείς δεν τις έπαιρνε στα σοβαρά – κυρίως οι παίκτες. Ο προπονητής κάνει δεδομένα ότι καλύτερο μπορεί, χωρίς να σημαίνει πως δεν έχει κι αυτός κάποια κολλήματα που οι αντίπαλοι αρχίζουν σιγά σιγά να καταλαβαίνουν – ο Λέτο πχ τα εκμεταλλεύτηκε πολύ καλά. Η νίκη του Ολυμπιακού – ειδικά με τον τρόπο που ήρθε – είναι πολύτιμη, πλην όμως είναι κυρίως ευκαιρία για μια αποτίμηση λαθών και προβλημάτων – θέλω να πω πως ενόψει της δύσκολης συνέχειας ο Ολυμπιακός (συνολικά κι όχι μόνο ο προπονητής του) έχει μια ωραία ευκαιρία για να προβληματιστεί: αν δεν το κάνει θα βρει τα επαναλαμβανόμενα λάθη του μπροστά του.</p> <p>Λες και κατέκτησε το Τσάμπιονς λιγκ</p> <p>Ο Ολυμπιακός πριν καν αρχίσει το ματς με την Κηφισιά φλέρταρε με ένα κακό ματς κι όποιος τον ξέρει το καταλάβαινε έχοντας δει απλά το ματς με την Μαρκό που προηγήθηκε στο κύπελο, αλλά και το ματς με τον Παναιτωλικό που ήταν το τελευταίο του εκτός έδρας για το πρωτάθλημα. Ναι, με την Μαρκό οι αναπληρωματικοί ήταν πολλοί, αλλά αυτό δεν σημαίνει πάντα κάτι: ο τρόπος που προσεγγίζονται τα ματς δεν έχει να κάνει με «αναπληρωματικούς» και «βασικούς», αλλά με πολλά άλλα όπως η σοβαρότητα, η έπαρση, η προσοχή, η διάθεση κτλ. Στο ματς με την Μαρκό πχ δεν υπήρχε καμία ιδιαίτερη όρεξη για ποδόσφαιρο πρώτα από όλα από τους ελάχιστους βασικούς που χρησιμοποιήθηκαν: όρεξη είχαν μόνο παίκτες όπως ο Σάλιακας και ο Κάρμο που πάντα περιμένουν κάθε ευκαιρία. Αλλοι όχι.     </p> <p><img src="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/10/olympiacos-1-1024x551.webp" alt="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/10/olympiacos-1-1024x551.webp" /></p> <p>Με την απόδοσή του ο Ολυμπιακός είχε δείξει ανησυχητικά σημάδια και στο Αγρίνιο – περισσότερο από όσα στην Λειβαδιά πχ κι ας είχε κερδίσει κι εκεί στο τελευταίο λεπτό: στη Λειβαδιά έψαχνε την νίκη, στο Αγρίνιο είχε μια κάκιστη συνολική συμπεριφορά μετά την έξοδο του Κώστα Φορτούνη και μέχρι τις αλλαγές του Ιμανόλ, συμπεριφορά που απλά ο γηπεδούχος Παναιτωλικός δεν τιμώρησε: η Κηφισιά που είναι καλύτερη ομάδα το έκανε και θα μπορούσε να είχε αποσπάσει την ισοπαλία αν ήταν απλά προσεχτική στο τέλος και αν στη φάση της ισοφάρισης του Σόουζα στο 92΄δεν έμπαινε στο γήπεδο όλος ο κόσμος για να πανηγυρίσει, λες και η ομάδα κατέκτησε το Τσάμπιονς λιγκ. Αυτό υποχρέωσε τον διαιτητή Τσέτσιλα να δώσει δυο λεπτά παιγνιδιού παραπάνω γεγονός που η Κηφισιά πλήρωσε αφού ο Ζέλσον βρήκε γκολ στο 95΄. Αλλά η Κηφισιά, έστω κι αν έχασε, έκανε ένα σπουδαίο ματς: ο Ολυμπιακός όχι.</p> <p>Προβλήματα στο μυαλό και στο γήπεδο</p> <p>Ο Ολυμπιακός πήγε στο παιγνίδι αυτό με δυο προβλήματα στο μυαλό κι ένα στο γήπεδο. Στο μυαλό το ένα του πρόβλημα ήταν ότι είχε κατά κάποιο τρόπο πειστεί από τα προηγούμενα καλά αποτελέσματα του ότι δεν χρειάζεται να παίξει και πολύ καλά για να κερδίσει και ότι του αρκεί απλά να κρατήσει το μηδέν. Όταν πήγε στο 0-2 χάρη στα γκολ του Ρόκα στο 46΄και του Μάριους στο 71΄ πίστεψε ότι το ματς τελείωσε όχι γιατί ο χρόνος που απέμεινε ήταν λίγος, αλλά γιατί όλοι οι παίκτες του νόμιζαν πως οι γηπεδούχοι δεν μπορεί να βάλουν γκολ. Ο Ολυμπιακός ήταν σαν να προκαλούσε σε όλο το ματς τους παίκτες του Λετο να σκοράρουν παίζοντας με τα νεύρα τους. Η Κηφισιά πριν την ισοφάριση είχε τεράστιες ευκαιρίες με τον Χριστόπουλο, είδε τον Ορτέγκα να κάνει τον Νίκο Σαργκάνη στην Κοπεγχάγη σε κανά δυο περιπτώσεις, είχε δοκάρι με τον Πόμπο και κυρίως όλα αυτά τα έκανε πολύ μεθοδικά. Μπλόκαρε τον Ολυμπιακό πρεσάροντας ψηλά αρχικά και τον χτύπησε πολύ από τα πλάγια στη συνέχεια και ειδικά στο τέλος, όταν ο Ζόρντι Μπουλά έμοιαζε στα 20 λεπτά που αγωνίστηκε κράμα Βινίσιους και Ολίσε. Ειδικά ο Τικνιζιάν υπέφερε τόσο, ώστε είναι να απορείς γιατί ο Ιμανόλ τον κράτησε στο ματς και δεν έβαλε τον Μπρούνο κάνοντας μια αλλαγή στα ακραία μπακ που κάνει πάντα. Αν αυτό δεν συνέβη είναι γιατί ο Βάσκος δεν ήξερε ποιον να πρωτοβγάλει. Οι παίκτες του Ολυμπιακού έπαιζαν με μια ασυγχώρητη έπαρση κι αυτό ήταν το δεύτερο πρόβλημα που κουβαλούσαν στο μυαλό τους: έμοιαζαν να πιστεύουν πως οι αντίπαλοι απλά θα τους ζητούσαν αυτόγραφα. Ειδικά η συμπεριφορά των μέσων ήταν κάκιστη αφού ούτε την μπάλα κρατούσαν, ούτε κάλυπταν.</p> <p> Ο Βάσκος είναι τυχερός</p> <p>Ο Ιμανόλ αγαπάει τα χαφ πιο πολύ από οποιοδήποτε άλλο προπονητή έχει δουλέψει στον Ολυμπιακό τελευταία. Η προσδοκία του για την βελτίωση της εικόνας χθες αφορούσε την βελτίωση της μεσαίας του γραμμής, για αυτό άλλωστε και τρεις από τους πέντε που χρησιμοποίησε ως αλλαγές (Εσε, Σα και Φορτούνης) ήταν μέσοι. Είναι τυχερός γιατί τα γκολ του τα έδωσαν τελικά οι άλλοι δυο: ο Μάριους μετά από κόρνερ και ο Ζέλσον με το γκολ της καριέρας του στο 95΄.</p> <p><img src="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/10/imanol-1-1024x683.jpg" alt="https://www.tanea.gr/wp-content/uploads/2026/10/imanol-1-1024x683.jpg" /></p> <p>Αλλά αν κάτι φωνάζει το χθεσινό ματς είναι ότι ο κόουτς (που κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί) είναι νωρίς για να έχει καταλήξει σε μια ενδεκάδα και κυρίως σε μια μεσαία γραμμή που δεν αλλάζει ποτέ. Οι τρεις που ξεκίνησαν και πάλι χθες (Φρόιλερ, Πουέρτα, Τσικίνιο) δεν ασχολήθηκαν καθόλου με τον Πόμπο όταν όλοι ξέρουμε πως αυτό πρέπει να κάνει όποιος αγωνίζεται με την Κηφισιά κι αν δεν το κάνει το πληρώνει. Ο Ιμανόλ από την μέρα που ήρθε έψαξε πολύ να βρει (χωρίς δυνατότητα προετοιμασίας και χωρίς φιλικά ματς) μια μεσαία γραμμή που να ανταποκρίνεται στο παιγνίδι του, αλλά για διαφορετικούς λόγους οι παίκτες που την αποτελούν δεν είναι και οι πιο σταθεροί κι αυτό πρέπει να τον προβληματίσει. Ο Φρόιλερ είναι ένας εξαιρετικός καθηγητής με την μπάλα που όμως χρειάζεται κάποιον να τρέχει για λογαριασμό του: στα ευρωπαϊκά ματς το έκανε πολύ καλά ο Εσε – στο πρωτάθλημα, πλην του ματς με τον ΠΑΟ, δεν το έκανε κανείς. Ο Τσικίνιο μπορεί να πατάει μέρη του γηπέδου που δεν συνήθιζε πριν τον ερχομό του Ιμανόλ, αλλά δύσκολα θα βάλει στο μυαλό του ότι θα πρέπει να κερδίζει δεύτερες μπάλες και να κυνηγάει αντίπαλους μέσους. Κι ο Πουέρτα, που έχει αγωνιστεί πολύ στο μουντιάλ, πληρώνει φανερά την ελλιπέστατη καλοκαιρινή προετοιμασία γιατί οι μεταπτώσεις του είναι μεγάλες.</p> <p> Πρέπει να ασχολείται</p> <p>Το ματς με την Κηφισιά φωνάζει ότι ο Ολυμπιακός θέλει καλύτερη προετοιμασία των παιγνιδιών του γιατί κουβαλάει τον σταυρό του μαρτυρίου πέντε χαμένων βαθμών (με τον ΟΦΗ και το Βόλο) πράγμα που σημαίνει πως κάθε στραβοπάτημα μπορεί να τον αφήσει πολύ πίσω από τον ΠΑΟ που δεν πετάει βαθμούς. Ο Ιμανόλ είπε ότι η Ρεάλ Μαδρίτης και η Μπαρτσελόνα είναι μεγάλες ομάδες γιατί κερδίζουν και όταν δεν είναι καλές. Πολύ σωστά. Αλλά το κάνουν και γιατί έχουν τον Γιαμάλ, τον Ραφίνια, τον ΕμΠαπέ, τον Μπέλιγχαμ κτλ. Αν τους είχε κι αυτός θα είχε κάθε δικαίωμα να μην ασχοληθεί και πολύ με τον Πόμπο, τον Σαγκάλ, τον Σόουζα, τον Μπουλά. Τώρα δεν τους έχει. Και πρέπει να ασχολείται. Κυρίως γιατί είναι πιο σοβαρός από πολλούς παίκτες που υπάρχουν στην ομάδα του και χθες φάνηκε να πιστεύουν πως  επειδή έβαλαν πέντε γκολ στην Καλαμάτα έλυσαν όλα τα προβλήματα…                     </p> <p> </p>Sun, 01 Nov 2026 14:23:24 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/ta-myala-poy-koyvalashttps://www.karpetshow.gr:443/blog/peninta-pragmata-poy-ematha-ayton-ton-oktovri-2<p>Εφυγε ο Οκτώβρης και σίγουρα δεν πλήξαμε καθόλου: είχε και τι δεν είχε. Δεν θυμάμαι μήνα με τόσα πολλά και μάλλον δεν πρέπει να έχει υπάρξει άλλος. Αλλά σημασία έχει πάντα να μαθαίνεις. Κι εγώ έμαθα άλλα 50 καινούργια πράγματα.   </p> <ul> <li>Αν η Πνύκα αρέσει τόσο πολύ στους Αμερικάνους πολιτικούς για να βγάζουν λόγους να τους την νοικιάζουμε με το αζημίωτο.</li> <li>Δεν έχω καταλάβει αν έχουν μεγαλύτερη σημασία οι δημοσκοπήσεις ή η τιμή της βενζίνης...</li> <li>Το «μας καλομαθαίνετε Πρέσβη» δεν το είπε κανείς για την Γκιλφόιλ.</li> <li>Το πιο ωραίο με την Κίμπερλι ήταν ότι τελικά ήταν αυτό που έδειχνε.</li> <li>Όχι οι ενδιάμεσες αμερικάνικες εκλογές δεν είναι αυτές που ψηφίζουν όσοι παίζουν χαφ.</li> <li>Αν πιστέψει κανείς τις δημοσκοπήσεις είναι σαν οι εκλογές να γίνουν, να μάθουμε ποιος ανάμεσα στον Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ θα είναι δεύτερο κόμμα και μετά να πάμε οοοολοι διακοπές.</li> <li>Το σημείωμα του Γιαννακόπουλου «μόλις φύγει ο Χρυσοχοϊδης θα μου καθαρίζεται τα παπούτσια» άλλος στη θέση του Χρυσοχοϊδη θα το έκανε προεκλογικό σποτ.</li> <li>Η δήλωση του Καλογερόπουλου για το τουρκολυβικό μνημόνιο («τον ήπιαμε») θα ήταν προεκλογικό σποτ αν υπήρχε αντιπολίτευση.   </li> <li>Ο Μητσοτάκης με τον Μαρινάκη συναντήθηκαν και συμφώνησαν ότι το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των σπορ.</li> </ul> <p> <img src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/10/AP25083719333791.jpg?v=1761508109" alt="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/10/AP25083719333791.jpg?v=1761508109" width="1420" height="947" class="shrinkToFit" /></p> <ul> <li>Μοιάζει μάλλον απίστευτο αλλά η Καλαμάτα παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Σουπερλίγκα.</li> <li>Καμιά φορά δεν υπάρχει χειρότερο για αντίπαλο από το να κερδίζεις συνέχεια 1-0.</li> <li>Ο επόμενος που θα γράψει ο «Λίσι δεν βρήκε την λύση» πρέπει αν συλληφθεί.</li> <li>Το Conference League έγινε σίγουρα για να κάνουν μεγάλες πορείες οι ελληνικές ομάδες.</li> <li>Ο Ορτέγκα που ήρθε είναι τόσο καλός που είναι ώρα ο Ιμανόλ να τον δοκιμάσει και στην θέση του Ορτέγκα που έφυγε δηλαδή ως αριστερό μπακ.</li> <li>Στο τέλος δεν θα είναι είδηση κανένας τραυματισμός.</li> <li>Είναι άδικο για τον Λεβαδειακό να μην έχει πετύχει γκολ δυο μήνες και να μην έχει έρθει κλιμάκιο της FIFA να παρακολουθήσει το πως τα καταφέρνει.</li> <li>Η απόλυση του Γιιώργου Αντωνόπουλου από τον Αστέρα Τρίπολης την μέρα της 28^ης Οκτωβρίου βάζει σε άλλη διάσταση την φράση «δεν θα κάνει παρέλαση».</li> <li>Φίλε έφυγε ο Μπράτσος και παρέλυσε το Κράτος…</li> <li>Ο Σαγκάλ έβαλε γκολ και φούσκωσε ένα μπαλόνι. Κι ακόμα αναρωτιόμαστε γιατί δεν τον έχει πάρει καλύτερη ομάδα.</li> <li>Να ακούτε τον Μαντζάρι κι όταν δεν πάει στις συνεντεύξεις τύπου. Ηρθε για περιορισμένο αριθμό εμφανίσεων…</li> </ul> <p>  <img width="1024" height="683" alt="" src="/Media/Default/Post%20Images/Fotias.png" /></p> <ul> <li>Στη Μίλαν θέλανε να παίξουν Europa League και νόμιζαν πως θα γλυτώσουν από τον Φωτιά..</li> <li>Με το άσπρο μούσι ο Μουρίνιο μοιάζει πιο σοφός.</li> <li>Κανείς δεν θα ξαναπεί loser τον Χάρι Κέιν. (Μέχρι τον επόμενο τελικό).</li> <li>Κανείς κανονικός άνθρωπος δεν ξέρει περισσότερους από τρεις- τέσσερις παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.</li> <li>Ο ΕμΠαπέ δεν πήρε την Χρυσή Μπάλα αλλά είναι θέμα χρόνου να πάρει το Οσκαρ.</li> <li>Από την μέρα που μετά την νίκη της επί της ΑΕΚ συμφωνήσαμε ότι η Μάντσεστερ Σίτυ είναι κάτι το απλησίαστο ως ομάδα ακόμα κι αν έπαιζε με 18χρονα, η Σίτυ δεν κέρδισε κανένα.</li> <li>Πήγε ο Σάντος και είδε το ΟΦΗ – ΠΑΟΚ (2-1) και γράφανε ότι είναι ο επόμενος προπονητής του ΠΑΟΚ ενώ απλά αποδείχτηκε γκαντέμης.</li> <li>Κάποια μέρα κάθε ελληνική ομάδα θα έχει ένα Καμαρά.</li> <li>Στο Τσάμπιονς λιγκ μπαίνουν περισσότερα γκολ από όσα προλαβαίνει να δει κανείς.</li> <li>Μεγάλη αλήθεια: αν πανηγυρίσεις γρήγορα ένα αυτογκολ θα στο πιστώσουν για δικό σου.  </li> </ul> <p>  <img width="1800" height="1200" alt="" src="/Media/Default/Post%20Images/Imanol-3.png" /></p> <ul> <li>Το Μαυραγάνης μόνο σε μένα ακούγεται σαν όνομα ήρωα κόμικ;  </li> <li>Ο Παπαπέτρου μπορεί να δικαιολογήσει τα λεφτά ως διαιτητής και να βρει τον μπελά του ως δασάρχης.</li> <li>Από το Κόστα Ναβαρίνο στην Ευελπίδων ένα τσιγάρο δρόμος.</li> <li>Ο Παναγιώτης Γιαννάκης έπαιζε δεκαπέντε χρόνια μπάσκετ με κομμένο γόνατο για τον αποβάλουν με τεχνικές ποινές.</li> <li>Κάποια μέρα ο Μπαρτζώκας θα πάρει ένα ματς όχι χωρίς τέσσερις βασικούς, αλλά με τέσσερις μόνο παίκτες.</li> <li>Όταν ο Γιώργος Πρίντεζης διάβασε ότι μπορεί να είναι ο επόμενος πρόεδρος της ΕΟΚ σίγουρα έψαξε το διαβατήριο του.</li> <li>Κάποια μέρα θα λέμε ότι υπήρχε στο μπάσκετ ένας Ολυμπιακός που έβαζε 100 πόντους σε κάθε ματς και σε ένα μήνα χάθηκε και δεν θα το πιστεύει κανείς.</li> <li>Πολύς κόσμος αρνείται να πιστέψει αυτό που έχει συμβεί με τον Μοντέρο.</li> <li>Ευτυχώς βγαίνει η βιογραφία του Νίκου Γκάλη και κάποιοι κάπου κάποτε θα μιλήσουν για κάτι καλό στο ελληνικό μπάσκετ.</li> <li>Αντε να δούμε ποιος θα φταίει μετά τον Λιόλιο…         </li> </ul> <p> <img src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/1/jpg/files/2024-12-21/vissi-karvelas.jpg" alt="https://i1.prth.gr/images/1168x656/1/jpg/files/2024-12-21/vissi-karvelas.jpg" /></p> <ul> <li>Οι Αμερικάνοι έχουν τους Μπραντζελίνα και εμείς τους Καρβελάννα.</li> <li>Αν η Βίσση κάνει μια συναυλία χωρίς τα τραγούδια του Καρβέλα θα πει για να γεμίσει το πρόγραμμα το Πάτερ Ημών. Αλλά μάλλον θα έχει πάλι 80 χιλιάδες κόσμο.  </li> <li>Ο Μιχάλης Δημητρακόπουλος δεν είναι ένας δικηγόρος. Είναι τουλάχιστον τρεις. Μπορεί και τέσσερις.</li> <li>Ο Σαββόπουλος γελάει από ψηλά με την καρδιά του που στον ένα χρόνο από το θάνατό του έσκασε το σκάνδαλο «βρώμικο ψωμί».</li> <li>Πέρα από την φοροδιαφυγή αυτό δεν ήταν και πίτσα…</li> <li>Ο Μαζώ έφυγε, ο Νότης δεν τραγουδάει, ο Ρέμος κάνει μόνο συναυλίες, η Βίσση τσακώθηκε με τον Καρβέλα, η Κίμπερλι δεν πάει στον Αργυρό. Μα υπάρχουν φέτος μπουζούκια;</li> <li>Οι δυο ταινίες για τον Ντε Γκωλ ήταν υπέροχες αλλά δεν το πιστεύει άνθρωπος.</li> <li>Μόνο εγώ δεν έχω πάει στο ιατρείο της Καρβεάδου...</li> <li>Μετά το προεκλογικό σποτ του Τσίπρα με τον Κορωνιό όλοι περιμένουμε κάτι ανάλογο και με αθλητή της ενόργανης γυμναστικής.</li> <li>Η ανιψιά μου λέει ότι αν με τα νέα μέτρα της απαγορέψουν το τάμπλετ και το Snapchat θα αλλάξει υπηκοότητα.</li> </ul> <p> </p>Sun, 01 Nov 2026 11:29:09 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/peninta-pragmata-poy-ematha-ayton-ton-oktovri-2https://www.karpetshow.gr:443/blog/peninta-pragmata-poy-ematha-ayton-ton-oktovti<p>Εφυγε ο Οκτώβρης και σίγουρα δεν πλήξαμε καθόλου: είχε και τι δεν είχε. Δεν θυμάμαι μήνα με τόσα πολλά και μάλλον δεν πρέπει να έχει υπάρξει άλλος. Αλλά σημασία έχει πάντα να μαθαίνεις. Κι εγώ έμαθα άλλα 50 καινούργια πράγματα.   </p> <ul> <li>Αν η Πνύκα αρέσει τόσο πολύ στους Αμερικάνους πολιτικούς για να βγάζουν λόγους να τους την νοικιάζουμε με το αζημίωτο.</li> <li>Δεν έχω καταλάβει αν έχουν μεγαλύτερη σημασία οι δημοσκοπήσεις ή η τιμή της βενζίνης...</li> <li>Το «μας καλομαθαίνετε Πρέσβη» δεν το είπε κανείς για την Γκιλφόιλ.</li> <li>Το πιο ωραίο με την Κίμπερλι ήταν ότι τελικά ήταν αυτό που έδειχνε.</li> <li>Όχι οι ενδιάμεσες αμερικάνικες εκλογές δεν είναι αυτές που ψηφίζουν όσοι παίζουν χαφ.</li> <li>Αν πιστέψει κανείς τις δημοσκοπήσεις είναι σαν οι εκλογές να γίνουν, να μάθουμε ποιος ανάμεσα στον Τσίπρα και το ΠΑΣΟΚ θα είναι δεύτερο κόμμα και μετά να πάμε οοοολοι διακοπές.</li> <li>Το σημείωμα του Γιαννακόπουλου «μόλις φύγει ο Χρυσοχοϊδης θα μου καθαρίζεται τα παπούτσια» άλλος στη θέση του Χρυσοχοϊδη θα το έκανε προεκλογικό σποτ.</li> <li>Η δήλωση του Καλογερόπουλου για το τουρκολυβικό μνημόνιο («τον ήπιαμε») θα ήταν προεκλογικό σποτ αν υπήρχε αντιπολίτευση.   </li> <li>Ο Μητσοτάκης με τον Μαρινάκη συναντήθηκαν και συμφώνησαν ότι το ποδόσφαιρο είναι ο βασιλιάς των σπορ.</li> </ul> <p> <img src="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/10/AP25083719333791.jpg?v=1761508109" alt="https://www.kathimerini.gr/wp-content/uploads/2025/10/AP25083719333791.jpg?v=1761508109" width="1420" height="947" class="shrinkToFit" /></p> <ul> <li>Μοιάζει μάλλον απίστευτο αλλά η Καλαμάτα παίζει το καλύτερο ποδόσφαιρο στην Σουπερλίγκα.</li> <li>Καμιά φορά δεν υπάρχει χειρότερο για αντίπαλο από το να κερδίζεις συνέχεια 1-0.</li> <li>Ο επόμενος που θα γράψει ο «Λίσι δεν βρήκε την λύση» πρέπει αν συλληφθεί.</li> <li>Το Conference League έγινε σίγουρα για να κάνουν μεγάλες πορείες οι ελληνικές ομάδες.</li> <li>Ο Ορτέγκα που ήρθε είναι τόσο καλός που είναι ώρα ο Ιμανόλ να τον δοκιμάσει και στην θέση του Ορτέγκα που έφυγε δηλαδή ως αριστερό μπακ.</li> <li>Στο τέλος δεν θα είναι είδηση κανένας τραυματισμός.</li> <li>Είναι άδικο για τον Λεβαδειακό να μην έχει πετύχει γκολ δυο μήνες και να μην έχει έρθει κλιμάκιο της FIFA να παρακολουθήσει το πως τα καταφέρνει.</li> <li>Η απόλυση του Γιιώργου Αντωνόπουλου από τον Αστέρα Τρίπολης την μέρα της 28^ης Οκτωβρίου βάζει σε άλλη διάσταση την φράση «δεν θα κάνει παρέλαση».</li> <li>Φίλε έφυγε ο Μπράτσος και παρέλυσε το Κράτος…</li> <li>Ο Σαγκάλ έβαλε γκολ και φούσκωσε ένα μπαλόνι. Κι ακόμα αναρωτιόμαστε γιατί δεν τον έχει πάρει καλύτερη ομάδα.</li> <li>Να ακούτε τον Μαντζάρι κι όταν δεν πάει στις συνεντεύξεις τύπου. Ηρθε για περιορισμένο αριθμό εμφανίσεων…</li> </ul> <p>  <img width="1024" height="683" alt="" src="/Media/Default/Post%20Images/Fotias.png" /></p> <ul> <li>Στη Μίλαν θέλανε να παίξουν Europa League και νόμιζαν πως θα γλυτώσουν από τον Φωτιά..</li> <li>Με το άσπρο μούσι ο Μουρίνιο μοιάζει πιο σοφός.</li> <li>Κανείς δεν θα ξαναπεί loser τον Χάρι Κέιν. (Μέχρι τον επόμενο τελικό).</li> <li>Κανείς κανονικός άνθρωπος δεν ξέρει περισσότερους από τρεις- τέσσερις παίκτες της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.</li> <li>Ο ΕμΠαπέ δεν πήρε την Χρυσή Μπάλα αλλά είναι θέμα χρόνου να πάρει το Οσκαρ.</li> <li>Από την μέρα που μετά την νίκη της επί της ΑΕΚ συμφωνήσαμε ότι η Μάντσεστερ Σίτυ είναι κάτι το απλησίαστο ως ομάδα ακόμα κι αν έπαιζε με 18χρονα, η Σίτυ δεν κέρδισε κανένα.</li> <li>Πήγε ο Σάντος και είδε το ΟΦΗ – ΠΑΟΚ (2-1) και γράφανε ότι είναι ο επόμενος προπονητής του ΠΑΟΚ ενώ απλά αποδείχτηκε γκαντέμης.</li> <li>Κάποια μέρα κάθε ελληνική ομάδα θα έχει ένα Καμαρά.</li> <li>Στο Τσάμπιονς λιγκ μπαίνουν περισσότερα γκολ από όσα προλαβαίνει να δει κανείς.</li> <li>Μεγάλη αλήθεια: αν πανηγυρίσεις γρήγορα ένα αυτογκολ θα στο πιστώσουν για δικό σου.  </li> </ul> <p>  <img width="1800" height="1200" alt="" src="/Media/Default/Post%20Images/Imanol-3.png" /></p> <ul> <li>Το Μαυραγάνης μόνο σε μένα ακούγεται σαν όνομα ήρωα κόμικ;  </li> <li>Ο Παπαπέτρου μπορεί να δικαιολογήσει τα λεφτά ως διαιτητής και να βρει τον μπελά του ως δασάρχης.</li> <li>Από το Κόστα Ναβαρίνο στην Ευελπίδων ένα τσιγάρο δρόμος.</li> <li>Ο Παναγιώτης Γιαννάκης έπαιζε δεκαπέντε χρόνια μπάσκετ με κομμένο γόνατο για τον αποβάλουν με τεχνικές ποινές.</li> <li>Κάποια μέρα ο Μπαρτζώκας θα πάρει ένα ματς όχι χωρίς τέσσερις βασικούς, αλλά με τέσσερις μόνο παίκτες.</li> <li>Όταν ο Γιώργος Πρίντεζης διάβασε ότι μπορεί να είναι ο επόμενος πρόεδρος της ΕΟΚ σίγουρα έψαξε το διαβατήριο του.</li> <li>Κάποια μέρα θα λέμε ότι υπήρχε στο μπάσκετ ένας Ολυμπιακός που έβαζε 100 πόντους σε κάθε ματς και σε ένα μήνα χάθηκε και δεν θα το πιστεύει κανείς.</li> <li>Πολύς κόσμος αρνείται να πιστέψει αυτό που έχει συμβεί με τον Μοντέρο.</li> <li>Ευτυχώς βγαίνει η βιογραφία του Νίκου Γκάλη και κάποιοι κάπου κάποτε θα μιλήσουν για κάτι καλό στο ελληνικό μπάσκετ.</li> <li>Αντε να δούμε ποιος θα φταίει μετά τον Λιόλιο…         </li> </ul> <p> <img src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/1/jpg/files/2024-12-21/vissi-karvelas.jpg" alt="https://i1.prth.gr/images/1168x656/1/jpg/files/2024-12-21/vissi-karvelas.jpg" /></p> <ul> <li>Οι Αμερικάνοι έχουν τους Μπραντζελίνα και εμείς τους Καρβελάννα.</li> <li>Αν η Βίσση κάνει μια συναυλία χωρίς τα τραγούδια του Καρβέλα θα πει για να γεμίσει το πρόγραμμα το Πάτερ Ημών. Αλλά μάλλον θα έχει πάλι 80 χιλιάδες κόσμο.  </li> <li>Ο Μιχάλης Δημητρακόπουλος δεν είναι ένας δικηγόρος. Είναι τουλάχιστον τρεις. Μπορεί και τέσσερις.</li> <li>Ο Σαββόπουλος γελάει από ψηλά με την καρδιά του που στον ένα χρόνο από το θάνατό του έσκασε το σκάνδαλο «βρώμικο ψωμί».</li> <li>Πέρα από την φοροδιαφυγή αυτό δεν ήταν και πίτσα…</li> <li>Ο Μαζώ έφυγε, ο Νότης δεν τραγουδάει, ο Ρέμος κάνει μόνο συναυλίες, η Βίσση τσακώθηκε με τον Καρβέλα, η Κίμπερλι δεν πάει στον Αργυρό. Μα υπάρχουν φέτος μπουζούκια;</li> <li>Οι δυο ταινίες για τον Ντε Γκωλ ήταν υπέροχες αλλά δεν το πιστεύει άνθρωπος.</li> <li>Μόνο εγώ δεν έχω πάει στο ιατρείο της Καρβεάδου...</li> <li>Μετά το προεκλογικό σποτ του Τσίπρα με τον Κορωνιό όλοι περιμένουμε κάτι ανάλογο και με αθλητή της ενόργανης γυμναστικής.</li> <li>Η ανιψιά μου λέει ότι αν με τα νέα μέτρα της απαγορέψουν το τάμπλετ και το Snapchat θα αλλάξει υπηκοότητα.</li> </ul> <p> </p>Sun, 01 Nov 2026 11:22:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/peninta-pragmata-poy-ematha-ayton-ton-oktovtihttps://www.karpetshow.gr:443/blog/yliko-gia-ntokimanter<p>Θυμόσαστε την μεγάλη σιγουριά λίγο πολύ όλων όσων σχολιάζουν τα ματς του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού στην Ευρωλίγκα για την ποιοτική διαφορά των δύο ελληνικών ομάδων από τους ανταγωνιστές τους; Καλά θα κάνουμε όλα αυτά τα καλά λόγια με τα οποία ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός ξεκίνησαν την σεζόν να τα ξεχάσουμε. Οχι γιατί οι ελληνικές ομάδες δεν θα πιάσουν τον στόχο τους (ο πρώτος από τους οποίους είναι η πρώτη τετράδα που ανοίγει τον δρόμο προς το Final 4) αλλά γιατί η εικόνα τους για εντελώς διαφορετικούς λόγους δεν θα είναι αυτή που είδαμε στην αρχή, οπότε και ό,τι στην αρχή ακούστηκε θα μείνει υποχρεωτικά πίσω. Αυτή η εβδομάδα (σε συνδυασμό και με άλλα που προηγήθηκαν) μας υποχρεώνει σε κάποιες αναθεωρήσεις. Θα έλεγα ότι τα καλά λόγια που προηγήθηκαν για τον ΠΑΟ μοιάζουν να είναι και μέρος από το σημερινό του πρόβλημα. Ο Ολυμπιακός είναι μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Ισως κάποτε αυτά που του συνέβησαν μέσα στον Οκτώβρη που φεύγει να είναι κι ευκαιρία για ένα ντοκιμαντέρ: ένα ντοκιμαντέρ που να μιλάει για μια καταπληκτική ομάδα, που συγκυρίες οδήγησαν στο να χαθεί γρήγορα και να χρειάζεται να αντικατασταθεί από μια άλλη για την οποία υπάρχουν ενδείξεις πως θα είναι εντελώς διαφορετική: καλύτερη ή χειρότερη θα το μάθουμε προσεχώς.</p> <p>Αλλά ας τα πάρουμε με την σειρά.</p> <p><img src="https://www.newsit.gr/wp-content/uploads/2026/10/vezenkov-ward-1200x675.jpg" alt="https://www.newsit.gr/wp-content/uploads/2026/10/vezenkov-ward-1200x675.jpg" /></p> <p>Ιστορία εντελώς απίθανη</p> <p>Ο Ολυμπιακός πέτυχε αυτή την εβδομάδα δυο νίκες σχεδόν ηρωϊκές. Διαφωνώ με τον όρο «νίκες επιβίωσης» διότι είμαστε νωρίς στην σεζόν και ο Ολυμπιακός δεν χρειαζόταν να επιβιώσει για τον απλούστατο λόγο ότι και να έχανε από την Μπεσίκτας και την Αρμάνι δεν θα χανόταν. Ωστόσο και οι δυο νίκες είχαν κάτι το ηρωϊκό: ήρθαν μετά από καταθέσεις ψυχής. Στο μπάσκετ αυτό σημαίνει πρώτα από όλα άμυνα. Μια άμυνα που απόντος των Φουρνιέ, Ντόρσεϊ, Μοντέρο ήταν ο μόνος δρόμος. Ευτυχώς στην περίπτωση του Ολυμπιακού αποδείχτηκε για αυτόν εύκολος, αν όχι και απλός.</p> <p>Θυμάμαι στο ξεκίνημα της χρονιάς πολλούς και διάφορους να ανησυχούν γιατί ο Ολυμπιακός δεν έπαιζε άμυνα. Εγραφα τότε ότι όταν μιλάμε για ελληνικές ομάδες (πόσο μάλλον για μια ομάδα του Γιώργου Μπαρτζώκα) αυτή η παρατήρηση δεν έχει νόημα διότι αν και εφόσον χρειαστεί ο Ολυμπιακός μια χαρά άμυνα θα παίξει, πρώτα από όλα γιατί έχει και παίκτες να το κάνει. Χρειάστηκε πολύ γρήγορα να συμβεί αυτό, αλλά δυστυχώς συνέβη για τους χειρότερους λόγους. Η τιμωρία – απουσία του Ντόρσεϊ αρχικά οδήγησε σε μια πρώτη αλλαγή: η πεντάδα θα γινόταν υποχρεωτικά σκληρότερη αφού παίκτης με τα χαρακτηριστικά του ελληνοαμερικάνου στον πάγκο δεν υπάρχει. Μετά είχαμε τον τραυματισμό του Φουρνιέ. Και τέλος την σκληρή ιστορία του Μοντέρο που μπήκε στο νοσοκομείο για ένα μπανάλ καθαρισμό στο γόνατο και θα λείψει πέντε μήνες. Ο Ολυμπιακός μπορεί να έχει κάμποσες πολυτέλειες: όχι αναπληρωματικούς που να μπορούν να κάνουν την ίδια δουλειά με τον Φουρνιέ και τον Μοντέρο.</p> <p>Κερδίζει χρόνο και παίκτες  </p> <p>Ο Μπαρτζώκας έδειξε στα ματς αυτής της εβδομάδας πως ήταν σαν να κουβαλάει στο μυαλό του το ενδεχόμενο της απουσίας δυο τουλάχιστον από τους τέσσερις γκαρντ που έχει στην διάθεσή του: μεγάλωσε τον ρόλο του ΜακΙντάιερ προτρέποντάς τον σε περισσότερες επιθετικές πρωτοβουλίες, κατέβασε στο «2» τον Γουόρντ, έδωσε περισσότερα λεπτά συμμετοχής στον Παπανικολάου, χρησιμοποίησε τους Νετζίπογλου και Πλώτα για να δίνουν ανάσες στον ΜαιΙντάιερ και στον Τζόζεφ. Αλλά οι απόντες δεν ήταν δυο (που μια χαρά θα τους έκρυβε για δυο-τρια ματς) αλλά ήταν τελικά τρεις και για αυτό χρειάστηκαν υπερβάσεις. Ο ΜακΙνταιερ και κυρίως ο Γουόρντ χρειάστηκε να παίξουν πάρα πολύ, αλλά κυρίως έπαιξε πολύ ο ίδιος ο Μπαρτζώκας παρουσιάζοντας ένα Ολυμπιακό με πολύ διαφορετικές επιθετικές λύσεις. Στην Πόλη κόντρα στην Μπεσίκτας η στόχευση ήταν να περάσει η μπάλα στους ψηλούς, παρά την απουσία και του Μιλουτίνοφ: ο Χολ και ο Τζόουνς του έδωσαν 30 πόντους. Κόντρα στην Αρμάνι την νίκη την δίνει η αντοχή στην άμυνα, η σκληρή δουλειά πάνω στον Ντέμον Χολ και τον Μπολμάρο (που δυο μέρες πριν παραλίγο να κερδίσουν τον ΠΑΟ μόνοι τους), και στο τέλος ένα σχήμα με τον Εντζάι σέντερ και τους κανονικούς σέντερ όλους έξω!</p> <p>Ο Μπαρτζώκας θέλει πίεση και ριμπάουντ γιατί το πρώτο δεν έχει νόημα χωρίς το δεύτερο. Ο Ολυμπιακός κερδίζει το ματς γιατί έχει 6 κλεψίματα (αποτελέσματα πίεσης) και 28 ριμπάουντ από τα οποία 12 επιθετικά.</p> <p><img src="https://resources.sport-fm.gr/supersportFM/images/news/26/10/30/7144543-(1)_223526.jpg?w=880&amp;f=bicubic" alt="https://resources.sport-fm.gr/supersportFM/images/news/26/10/30/7144543-(1)_223526.jpg?w=880&amp;f=bicubic" /></p> <p>Μια νέα ομάδα τώρα</p> <p>Ο Μπαρτζώκας έπρεπε να έχει την πιο ήσυχη σεζόν του φέτος. Ο Ολυμπιακός που αρχικά εμφανίστηκε έπρεπε να είναι μια ομάδα με παίκτες που χαίρονται το δικαίωμα για επιθετικές πρωτοβουλίες. Πολύ φοβάμαι πως αυτόν τον Ολυμπιακό δύσκολα θα τον ξαναδούμε. Είναι αμφίβολο αν μεσούσης της περιόδου μπορεί να βρεθεί ένας άλλος Μοντέρο, ίσως κι ένας άλλος Ντόρσεϊ γιατί βλέπω δύσκολο το σήριαλ με τον ελληνοαμερικάνο να αποδειχτεί μια παρένθεση και μόνο. Αλλά το καλό είναι ότι αυτός ο νέος Ολυμπιακός που περιμένουμε να ΄ρθει θα είναι μια ομάδα του Μπαρτζώκα – δηλαδή μια ομάδα που λογικά θα τρέχει λιγότερο, θα παίζει πιο στοχευμένα (και με λιγότερες εμπνεύσεις στην επίθεση) και σίγουρα πιο σκληρά στην άμυνα. Θα είναι δηλαδή μια ομάδα σαν αυτές που ο κόουτς έχει φτιάξει κάμποσες φορές: ας περιμένουμε να την δούμε χωρίς να ξεχνάμε πως η περσινή αποθεωτική σεζόν ξεκίνησε με τον τραυματισμό του Εβανς.</p> <p>Ο ΠΑΟ που επιθετικά δεν φοβίζει</p> <p>Η περίπτωση του ΠΑΟ είναι πιο απλή και ίσως για αυτό και ελαφρά πιο δύσκολη - αυτή βέβαια δίνει υλικό για ντοκιμαντέρ λόγω της επιστροφής του Ομπράνοβιτς. Ο ΠΑΟ κατά την γνώμη μου πρέπει να ξεχάσει γρήγορα τα ωσανά της αρχής της σεζόν διότι ήταν βιαστικά και του έκαναν και κακό. Το πρόβλημα κατά την γνώμη μου δεν είναι η ήττα από την Εφές (που ήρθε με ένα απόλυτο μπλακ άουτ στο τέλος και μολονότι οι γηπεδούχοι σούταραν συνολικά πολύ άσχημα): το πρόβλημα ήταν οι νίκες με την Μπασκόνια και την Αρμάνι που αντί να προβληματίσουν εμφανίστηκαν περίπου ως επιτυχίες, ενώ ήταν απλά δυο άσχημα ματς.</p> <p><img src="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/10/nunn-15-1200x800.jpg" alt="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/10/nunn-15-1200x800.jpg" /></p> <p>Υπάρχει ένα αντικειμενικό πρόβλημα κρίσεων που συνοδεύει τον ΠΑΟ. Υπάρχει πολύς κόσμος που αποθεώνει την ομάδα γιατί απλά δεν έχει προπονητή τον Αταμάν απέναντι στον οποίο υπήρξε (μεταξύ άλλων) και μια από τις μεγαλύτερες δημοσιογραφικές (και όχι μόνο…) σταυροφορίες που θυμάμαι. Οι σταυροφόροι τα κατάφεραν να διώξουν τον κακό Τούρκο και στην θέση του ήρθε ο Ζέλικο Ομπράντοβιτς που στην Ελλάδα έχει μόνο φίλους: και σε μένα είναι χρόνια τώρα εξαιρετικά συμπαθής. Αλλά ο ΠΑΟ ο εφετινός δεν είναι ο ΠΑΟ που είχε ο Αταμάν και η όποια επιτυχία του δεν θα είναι απόδειξη ότι ο Τούρκος καλώς έφυγε: ο ΠΑΟ είναι μια καινούργια ομάδα που θέλει να παίξει άλλο μπάσκετ και δεν έγινε υπερομάδα επειδή άλλαξε προπονητή – για να συμβεί αυτό πρέπει να παίξει πολύ καλύτερα.</p> <p>Για την ώρα ο Ομπράντοβιτς ζορίζεται στο πρώτο δύσκολο τακτικό πρόβλημα που έχει μπροστά του δηλαδή στον τρόπο χρησιμοποίησης του Ναν και κυρίως στην συνύπαρξή του Αμνερικάνου με τον Φρανσίσκο. Ο Αταμάν για τον Ναν είχε πολύ ξεκάθαρες ιδέες: όλος ο επιθετικός μηχανισμός του ΠΑΟ έπρεπε να είναι στα μέτρα του. Την χρονιά που είδαμε τον καλύτερο Ναν (κι ο ΠΑΟ κέρδισε την Ευρωλίγκα) υπήρχε μια συνεχής χρησιμοποίηση τριών γκαρντ (με μεγάλο ρόλο στον Σλούκα και τον Γραντ να παίζει άμυνα για όλους), αλλά υπήρχαν και σταθερά στην πεντάδα σποτ σουτέρ (Χουάντσο, Γκριγκόνις, Μήτογλου, Παπαπέτρου κτλ) που του άνοιγαν το γήπεδο. Στον ΠΑΟ που φτιάχνει ο Ομπράντοβιτς πρώτη προτεραιότητα είναι η άμυνα και το βλέπουμε. Αλλά με πεντάδες στις οποίες υπάρχουν παίκτες όπως ο Μπαντιό, ο Γιαμπουζέλε, ο Μπόνγκα κτλ ο Ναν καταλήγει να παίζει μόνος του: μπορεί ο ίδιος να μην έχει πρόβλημα να το κάνει (με την Εφές μια χαρά ήταν η στατιστική του) αλλά η ομάδα επιθετικά δεν λειτουργεί με τον καλύτερο τρόπο ακόμα κι απέναντι σε ομάδες όπως η Μπασκόνια και η Αρμάνι και που δεν έχουν το καλύτερο φεγγάρι τους.</p> <p>Ο ΠΑΟ δεν φοβίζει επιθετικά κι αυτό είναι το πρώτο του πρόβλημα στη σεζόν. Και η επιστροφή του Ναν έφερε αυτόματα πιο πίσω τον Φραντσίσκο που στα τελευταία ματς έπαιξε αρκετά μεν, χωρίς όμως να αισθάνεται ότι έχει ηγετικό ρόλο. Όταν μιλάμε για μια ομάδα του Ομπράντοβις η λύση είναι απλή: ο Ζέλικο πρέπει να δείξει στους παίκτες του ότι ο ηγετικός ρόλος είναι κυρίως δικός του.   Αλλά όταν μιλάμε για τον Ναν, τον Φρανσίσκο και κάμποσα άλλα παιδιά που δεν δείχνουν κάποιο δέος για τον προπονητή (θα λεγα για κανένα προπονητή…) το πράγμα δεν είναι τόσο απλό.                                           </p>Sat, 31 Oct 2026 11:14:28 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/yliko-gia-ntokimanterhttps://www.karpetshow.gr:443/blog/tha-ginotan-66-xronon<p>Σήμερα, αν ο Ντιέγκο Μαραντόνα ζούσε, θα γινόταν 66 χρονών. Σκεφτόμουν ότι από την στιγμή που ο Ντιέγκο έφυγε από την ζωή θα πλημμυρίζαμε από αφιερώματα για αυτόν καθώς ο θάνατός του θα έκανε ακόμα και όσους δεν άντεχαν τις περιπέτειές του να τον δουν πλέον αλλιώς – σίγουρα με λίγη περισσότερη ανοχή, αν όχι και με κατανόηση. Κι όμως σε όλο αυτό το διάστημα δεν έγινε για αυτόν τίποτα. Η σχεδόν τίποτα. Το ωραιότερο ντοκιμαντέρ της χρονιάς, το «The Match» που μας ήρθε από την Αργεντινή, και υπογράφουν οι Χουάν Καμπράλ και Σαντιάγο Φράνκο, αναφέρεται στο μυθικό πλέον παιγνίδι Αργεντινή – Αγγλία του 1986 και σε αυτό είναι πρωταγωνιστής ο Ντιέγκο, αλλά δεν είναι για τον ίδιο. Εχει να κάνει πιο πολύ με την εποχή και τις αντιπαλότητες Αγγλων και Αργεντίνων.</p> <p><img src="https://blackbook.gr/wp-content/uploads/2025/11/diego-maradona-anniversary.webp" alt="https://blackbook.gr/wp-content/uploads/2025/11/diego-maradona-anniversary.webp" /></p> <p>Τέσσερα, τα δυο διάσημα</p> <p>Για τον Μαραντόνα υπάρχουν τέσσερα τουλάχιστον ντοκιμαντέρ. Τα δύο είναι ελάχιστα γνωστά και τα δυο διάσημα – τα ξαναείδα πρόσφατα. Το ένα, το πρώτο που έγινε όταν έφυγε από την Ιταλία το 1991, το έκανε ο Ιταλός δημοσιογράφος και φίλος του Τζιάνι Μινά: βασίζεται σε μια μεγάλη του συνέντευξη στην οποία μιλάει κυρίως για την καριέρα του και την κοσμοθεωρία του. Είναι κάτι σαν αχνό πορτρέτο. Το δεύτερο είναι η ιστορία του περάσματός του από το Μεξικό ως προπονητής: είναι αστείο και γκροτέσκο αλλά και απολύτως αποσπασματικό. Τα άλλα δυο είναι διάσημα. Το ένα το γύρισε ο Εμιλ Κουστορίτσα και το άλλο ο μετρ των ντοκιμαντέρ Ασίφ Καπάντια.</p> <p>Αυτό του Κουστορίτσα  είναι κάτι σαν αποτέλεσμα στρατευμένης Τέχνης. Η μοναξιά του Μαραντόνα, έτσι όπως αναδεικνύεται, είναι ηρωική: είναι το τίμημα που έπρεπε να πληρώσει για την επιτυχία του.  Στο ντοκιμαντέρ του Κουστορίτσα βλέπουμε την ιστορία ενός Σούπερμαν που ανακαλύπτει από πολύ μικρός ότι έχει υπερδυνάμεις και πείθει τους πιστούς ότι ότι δεν είναι από αυτόν τον κόσμο. Ο Κουστορίτσα προσπαθεί να μας κάνει να δούμε τα πράγματα με τον τρόπο του Μαραντόνα. Όταν μιλάει μέσω των πλάνων του (και όχι μόνο…) για τον Μαραντόνα είναι σαν να προσπαθεί να σε πείσει ότι αυτός που θεωρούνταν  διάβολος - ένας διάβολος υπεύθυνος από την αρχή μέχρι το τέλος για το πλήθος των προβλημάτων του - ήταν εντέλει ένας Θεός. Το πρόβλημα της ταινίας είναι ότι κανείς δεν έχει αντίρρηση.</p> <p> <img src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS9sU5Bo_I2Jzk2soA0X_6wIqd064SZ6ygfKHAtvJdWMaNns4x9oO91lVQ&amp;s=10" alt="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcS9sU5Bo_I2Jzk2soA0X_6wIqd064SZ6ygfKHAtvJdWMaNns4x9oO91lVQ&amp;s=10" /></p> <p>Για τον Καπάντια αντιθέτως η ζωή του Μαραντόνα στη Νάπολη, όπου όλα διαδραματίζονται, είναι μια καταδίκη. Για να μας δώσει το δικό του «Ντιέγκο Μαραντόνα» ο Καπάντια ξεκίνησε από το ανέκδοτο υλικό δύο εικονοληπτών και φίλων του Μαραντόνα, του Χουάν Λαμπούρου και του Τζίνο Μαρτούτσι, οι οποίοι τον είχαν ακολουθήσει στη Νάπολη τα χρόνια που εξιστορούνται και είχαν καταγράψει αρχικά ορισμένους αγώνες από την άκρη του γηπέδου, με την κάμερα στο ύψος του ματιού. Αλλά δεν σταμάτησαν σε αυτό: συνέχισαν να τον ακολουθούν παντού σαν να είναι πρωταγωνιστής σε reality show. Ο Καπάντια βρήκε ένα κομματιασμένο παζλ  500 (!) ωρών ανέκδοτου υλικού, χρειάστηκε μια ολόκληρη ομάδα 25 ανθρώπων για να το αξιολογήσει και χρειάστηκε να εξασφαλίσει και άδειες από πολλούς που εμφανίζονται (μεταξύ των οποίων και μια δύσκολη από την οικογένεια του Μαραντόνα). Πολλές από τις εικόνες, κυρίως τις εξωγηπεδικές, είναι απολαυστικές, αλλά ο Καπάντια είχε μια ιστορία στο μυαλό του να διηγηθεί με τον δικό του τρόπο, η οποία δεν ήταν ακριβώς η ιστορία του Ντιέγκο αλλά η ιστορία μιας πόλης που ο ίδιος κατάκτησε κι αυτή κατά κάποιο τρόπο τον κατέστρεψε. Ολο αυτό που περιγράφεται είναι κάτι σαν έρωτας με κακό τέλος. Φταίει και ότι όλοι όσοι μιλούν, μιλούν αργά και χαμηλόφωνα, σαν να έχουν μόλις ξυπνήσει και να διηγούνται ένα όνειρο που φοβούνται μήπως ξεχάσουν.</p> <p>Τα μικρά και τα μεγάλα παιδιά</p> <p>Με απλά λόγια, τα δύο διασημότερα ντοκιμαντέρ για τον Ντιέγκο δεν κατορθώνουν αυτό για το οποίο γυρίστηκαν. Αυτό του Κουστορίτσα κάπως απομονώνει τον Ντιέγκο, τον κλείνει σε μια γυάλινη σφαίρα με χιόνι από αυτές που τα παιδάκια αγαπάνε να κουνάνε και εντυπωσιάζονται με το εφέ, αλλά μόνο όταν είναι μικρά. Τα μεγάλα παιδιά βλέπουν απλά τον σκηνοθέτη να παιδεύεται να  μετατρέψει τον Ντιέγκο σαν κάποιο πρωταγωνιστή ταινίας του (της απλούστερη δυνατής ταινίας του) – ένα είδος ήρωα του «Ασπρος γάτος Μαύρος γάτος», που ξεχωρίζει όμως γιατί κουβαλάει την λάμψη της επιτυχίας: συγνώμη, αλλά ήταν κάτι πιο σύνθετο.  Και το ντοκιμαντέρ του Καπάντια παίρνει τον Μαραντόνα από το μάτια μας, του αφαιρεί την λάμψη και μας τον επιστρέφει ως μιας αμφιλεγόμενη φιγούρα. Θέλει να μας συμφιλιώσει με τον άνθρωπο γιατί αυτό θα θελε αυτός– όπως λέει και ο γυμναστής του Φερνάντο Σινιορίνι. Αλλά είναι σαν να λυπάται για αυτόν. Ακόμα και πριν από την πτώση του υπήρχε πάντα από τη μία πλευρά ο Ντιέγκο και από την άλλη ο Μαραντόνα και στη μέση η Νάπολη. Η πολυπλοκότητα του δεσμού του με την πόλη, θολώνει τελικά τη υπόστασή του. Ο Καπάντια χωρίς να τον δικαιολογεί, νομίζεις ότι προσπαθεί να μας κάνει να τον συγχωρέσουμε. Ενώ εμείς τον  είχαμε απλά ανάγκη.</p> <p><img src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTOSglIEPXTnGGmh8KHn-8SurpgQNWwYgL1xhipFpI9G2jusvCwF10ADH36&amp;s=10" alt="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcTOSglIEPXTnGGmh8KHn-8SurpgQNWwYgL1xhipFpI9G2jusvCwF10ADH36&amp;s=10" /></p> <p>Τι ακριβώς θέλουμε</p> <p>Συγκρίνοντας τα δυο ντοκιμαντέρ αναρωτιόμουν τι θέλουμε από τους αθλητές, τι θέλουμε δηλαδή αυτοί να είναι για εμάς: Θεοί ή άνθρωποι με σάρκα και οστά που ζουν ζωές πέρα από τα συνηθισμένα; Είναι μια ερώτηση που γίνεται εδώ και τουλάχιστον τριάντα χρόνια. Στο ντοκιμαντέρ του ο Κουστορίτσα μοιάζει να προβληματίζεται για αυτό ο ίδιος κι έστω και λίγο αμήχανα μας προσφέρει μια εναλλακτική απάντηση: λέει πως  αντί να θεωρούμε τους αθλητές υψηλού επιπέδου ως υπερπροικισμένους ανθρώπους, που τα καταφέρνουν ενάντια σε όλα και σε όλους, είναι καλύτερα να πιστεύουμε πως απλά αυτό ήταν το πεπρωμένο τους – η μοίρα τους είναι ο σκηνοθέτης της ζωής τους. Στο δικό του ντοκιμαντέρ ο Καπάντια μιλάει για την μεταμόρφωση ενός παιδιού σε κάτι που ξεφεύγει από τα πλαίσια της μοίρας γιατί βρίσκεται σε μια πόλη που ψάχνει τον Θεό της. Το καταλάβει κανείς αρκεί να δει την πρώτη σκηνή, στην οποία ο Ντιέγκο μόλις έχει φτάσει στη Νάπολη και κοιτάζει γύρω του έκπληκτος τους οπαδούς να τραγουδούν το όνομά του: είναι η συνέντευξη Τύπου της παρουσίασής του, αλλά δεν ανήκει στους δημοσιογράφος  – ο τότε πρόεδρος της Νάπολι Φερλαΐνο τα βάζει με έναν ξένο δημοσιογράφο που τολμά να ρωτήσει τον παίκτη για την καμόρα. Ο Ντιέγκο λέει ότι στη Νάπολη αναζητά την «εσωτερική ειρήνη» που δεν είχε στη Βαρκελώνη, και φαίνεται μάλιστα ντροπαλός. Μετά όμως, οι άνθρωποι που τον περιβάλλουν αρχίζουν να τον πνίγουν (ορισμένες εικόνες του Μαραντόνα να περπατά ανάμεσα στο πλήθος, φορώντας γούνα, μοιάζουν να έχουν βγει από βίντεο κλιπ της εποχής), εκείνος αρχίζει να υπερβάλλει με την κοκαΐνη και η σκέψη να φύγει από εκεί τον κυριεύει. Ο Φερλαΐνο διηγείται πως τον αναγκάζει να μείνει στη Νάπολη και καμαρώνει λέγοντας πως ήταν «ο δεσμοφύλακας του Μαραντόνα». Κι εσύ αναρωτιέσαι τι Θεός ήταν ο Ντιέγκο αν δεν μπορούσε να ξεφύγει από ένα ανθρωπάκι σαν αυτό.</p> <p>Θεός κι αν είμαι…</p> <p>Στην συνέντευξη του το '91 στο ντοκιμαντέρ του Τζιάνι Μινά, το λιγότερο γνωστό, ο Μαραντόνα έλεγε: «Η πραγματικότητα είναι ότι δεν αντέχω πια να είμαι σύμβολο, να αντιπροσωπεύω κάτι, να αντέχω όλο το στρες που προκαλεί αυτή η μηχανή, αυτό το ποδόσφαιρο. Εξομολογούμαι την ανικανότητά μου, την ευθραυστότητά μου, παρόλο που η έπαρσή μου, η περηφάνια μου με έκαναν να φαίνομαι διαφορετικός. Μου αρέσει να με βλέπουν σαν Θεό, αλλά το ξέρω ότι δεν είμαι».</p> <p>Θα γινόταν 66 χρονών. Ωρα είναι, τώρα που έφυγε, να ασχοληθούν μαζί του για να τον γνωρίσουμε…</p> <p>*(Κλικ, Οκτώβριος του 2026)</p> <p> </p>Fri, 30 Oct 2026 10:27:20 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/tha-ginotan-66-xrononhttps://www.karpetshow.gr:443/blog/epityximenes-eksetaseis-sovarotitas<p>Για το κύπελλο Ελλάδος αποφεύγω να γράψω κάτι τουλάχιστον στην πρώτη φάση γιατί δεν θεωρώ τα παιγνίδια του κανονικά. Αυτή η φόρμουλα διεξαγωγής επιλέχτηκε για δυο λόγους: πρώτον για να προκύπτουν μεγάλα ματς μεταξύ των ομάδων της Σουπερλίγκ από νωρίς (σε αυτή την αγωνιστική είχαμε τα ΠΑΟ – Αρης (2-1) και ΠΑΟΚ – ΑΕΚ (3-1) και δεύτερον για να μην αποκλείεται καμία από τις μεγάλες ομάδες έτσι ώστε να υπάρχει πιθανότητα να συναντηθούν κι αργότερα. Το κριτήριο είναι εμπορικό κι όχι αγωνιστικό και το αποτέλεσμα είναι ματς που ναι μεν παρακολουθεί ο κόσμος στην τηλεόραση πλην όμως μικρή σημασία έχουν για τον θεσμό. Αν θέλω να κάνω μια – δυο παρατηρήσεις αυτή την φορά είναι γιατί βρήκα κάποιο ενδιαφέρον που δεν είχε να κάνει τόσο με τα παιγνίδια όσο με συμπεριφορές ποδοσφαιριστών και αποφάσεις γενικότερες.</p> <p><img src="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/article_main_image_1200_16_9/public/2026-10/paok_13.jpg?itok=dBsc96Xz" alt="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/article_main_image_1200_16_9/public/2026-10/paok_13.jpg?itok=dBsc96Xz" /></p> <p>Η δοκιμασία του Λίσι</p> <p>Στο πρόγραμμα υπήρχε ένα ΠΑΟΚ – ΑΕΚ που έμοιαζε και δεν έμοιαζε παιγνίδι κυπέλλου καθώς πληροφορίες από την Θεσσαλονίκη ήθελαν το παιγνίδι αυτό να είναι κριτήριο για την παραμονή του κόουτς του ΠΑΟΚ Αλέσιο Λίσι. Ο Λίσι είχε μια πολύ δύσκολη δουλειά ήδη από το καλοκαίρι καθώς έπρεπε να αντικαταστήσει τον Ρασβάν Λουτσέσκου που απομακρύνθηκε για λόγους που πολλοί δεν κατάλαβαν – ίσως και γιατί ο ΠΑΟΚ δεν εξήγησε όσο όφειλε. Η δουλειά του έγινε πιο δύσκολη όταν πωλήθηκε ο Γιάννης Κωνσταντέλιας πάνω στην οποία προσπαθούσε να βασίσει την επίθεση της ομάδας και περιπλέχτηκε ακόμα πιο πολύ μετά τους δυο καλοκαιρινούς αποκλεισμούς τον ένα από την Αντερλεχτ στο Europa League και τον άλλο από την Μπράν στο Conference League. Σε αυτά προστέθηκε το βάρος του πρωταθλητισμού (ο Ιβάν Σαββίδης έχει ζητήσει το πρωτάθλημα φέτος με τρόπο που ανάλογο δεν θυμάμαι και γιατί τα προηγούμενα χρόνια έλειπε πολύ από την Ελλάδα) αλλά προστέθηκε και η ανάγκη της δημιουργίας μιας νέας ομάδας στην οποία έπρεπε να ενσωματωθούν παίκτες που αποκτήθηκαν τον Σεπτέμβριο (Γιάκιτς, Μπάνζα κτλ). Το πρόβλημα του ΠΑΟΚ πριν το ματς με την ΑΕΚ δεν ήταν ότι ο προπονητής του τελούσε υπο συζήτηση (αυτό επί της ουσίας συμβαίνει από το καλοκαίρι...), ήταν ότι είχαν αρχίσει να κυκλοφορούν και ονόματα προπονητών που προορίζονταν για να τον αντικαταστήσουν: με απλά λόγια το ματς έμοιαζε για τον Λίσι χωρίς αύριο.</p> <p>Εστω κι αν μιλάμε για ένα μόνο ματς στο παιγνίδι αυτό είδαμε δυο πράγματα που έχουν ενδιαφέρον. Το πρώτο ότι η ομάδα του ΠΑΟΚ έπαιξε για τον προπονητή της και το έδειξε σε δυο περιπτώσεις: το έδειξε αρχικά στο πρώτο ημίχρονο, που ήταν πολύ καλό κι όχι μόνο γιατί ο ΠΑΟΚ προηγήθηκε με 1-0 στο 8΄ χάρη σε ένα γκολ του Μπάντζα, αλλά και μετά το 60΄ και τις αλλαγές του Λίσι όταν και ως ομάδα επέστρεψε στην διεκδίκηση της νίκης μετά από ένα διάστημα ταραχής στο οποίο η ΑΕΚ ισοφάρισε με τον Γιόβιτς και θα μπορούσε και να έχει προηγηθεί. Το δεύτερο ενδιαφέρον είναι ότι το ματς επί της ουσίας το γυρίζει ο Ιταλός με την αλλαγή του Σορετίρε που βοήθησε τον ΠΑΟΚ να αλλάξει ταχύτητα χωρίς να αλλάξει σχήμα: το 4-4-2 παρέμεινε αλλά ο Σορετίρε έκανε τον ΠΑΟΚ πιο γρήγορο (όπως κι ο Μύθου αντί του Μπάντζα) κι έτσι ήρθαν τα γκολ του τελικού 3-1. Κι αυτό ναι μεν είναι καλό για τον προπονητή (διότι έχει συμβολή στη νίκη) πλην όμως δείχνει και ότι πρέπει να κάνει καλύτερες επιλογές γενικότερα. Ο ΠΑΟΚ μοιάζει να έχει ένα πρώτης τάξεως υλικό που δεν έχει αξιοποιηθεί. Ο Λίσι μετά την νίκη αυτή σίγουρα κερδίζει χρόνο, αλλά από την χθεσινή δοκιμασία οφείλει και να καταλάβει μερικά πράγματα παραπάνω.        </p> <p><img src="https://www.metrosport.gr/portal-img/art_f/570/7142152.jpg" alt="https://www.metrosport.gr/portal-img/art_f/570/7142152.jpg" /></p> <p>Οι ευτυχισμένοι παίκτες  </p> <p>Στα ματς της Μαρκό – Ολυμπιακός (0-2) και ΠΑΟ – Αρης (2-1) στα μάτια μου υπάρχει κάτι κοινό: οι σκόρερς είναι παίκτες που με την απόδοσή τους και την προσφορά τους φωνάζουν ότι είναι χαρούμενοι στις ομάδες που βρίσκονται. Ο Ολυμπιακός κέρδισε την πρωτοπόρο της Β΄Εθνικής με ένα υπέροχο γκολ του Σάλιακα (σούτ εκτός περιοχής…) και ένα του Κάρμο με κεφαλιά από χτύπημα κόρνερ. Ο Κάρμο προηγουμένως είχε βγάλει την μπάλα από την γραμμή στην καλύτερη ευκαιρία της Μαρκό, με κίνδυνο μάλιστα να χτυπήσει το κεφάλι του στο οριζόντιο δοκάρι. Ο ΠΑΟ λύγισε τον φορμαρισμένο Αρη με γκολ του Ραστόντερ στο 89΄κι αφού ο Κοντούρης είχε ανοίξει το σκορ στο πρώτο ημίχρονο.</p> <p>Ο Σάλιακας το περασμένο καλοκαίρι επέστρεψε στον Ολυμπιακό χωρίς δεύτερη σκέψη όταν του το ζητήθηκε. Άλλος στην θέση του θα ένοιωθε μια κάποια πικρία αφού πέρασε από εκεί μικρός και δεν του δόθηκαν οι ευκαιρίες που περίμενε. Αυτός είπε αμέσως το «ναι» και ότι αυτή είναι η πιο ωραία απόφαση της ζωής του. Η περίπτωση του Κάρμο είναι ακόμα πιο σπάνια. Εφυγε κάποτε κομμάτι πικραμένος γιατί η χρησιμοποίησή του κατά την γνώμη του δεν ήταν αυτή που του άξιζε. Περιπλανήθηκε λίγο. Όταν τον κάλεσαν να γυρίσει η μόνη ερώτηση που έκανε στους ανθρώπους του Ολυμπιακού ήταν γιατί άργησαν να τον καλέσουν πίσω. Και τώρα δεν είναι στις αρχικές επιλογές. Θα είναι δύσκολο να βγάλει από την ενδεκάδα τον Πιρόλα – που μάλιστα όπως μαθαίνω θα κληθεί και στην Εθνική Ιταλίας για τα ματς του Νοέμβρη. Αλλά η συμπεριφορά του είναι υποδειγματική.</p> <p><img src="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/10/rastonder-1-full.jpg" alt="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/10/rastonder-1-full.jpg" width="1419" height="946" class="shrinkToFit" /></p> <p>Ο Κοντούρης διάλεξε πέρυσι να πάει στον ΠΑΟ όταν τα πράγματα στους Πράσινους δεν πήγαιναν και πολύ καλά. Παίζει σε μια θέση που δεν υπάρχουν πολλοί Ελληνες παίκτες: αν μπορούσε να καθιερωθεί στην αρχική ενδεκάδα θα έφτανε μέχρι την Εθνική γρήγορα. Ο ανταγωνισμός στον ΠΑΟ είναι μεγάλος, οι ευκαιρίες που παίρνει δεν είναι πολλές αλλά κάνει ό,τι καλύτερο μπορεί και μοιάζει και να εξελίσσεται: στη φάση του γκολ δείχνει τεχνική και ψυχραιμία. Ο Ραστόντερ είναι ακόμα πιο σπάνια περίπτωση. Στον σχεδιασμό του ΠΑΟ έπρεπε να είναι τουλάχιστον πρώτος αναπληρωματικός. Προστέθηκαν στην πορεία παίκτες που τον πήγαν πιο πίσω. Αλλά ο τύπος όποτε αγωνίζεται σκοράρει και δείχνει ότι είναι μια τρομερή πολυτέλεια: το γκολ με τακουνάκι στο 89΄με το οποίο ο ΠΑΟ λύγισε τον Αρη είναι καταπληκτικό. Και είναι και παίκτης που δεν γκρινιάζει πράγμα που όταν μιλάμε ειδικά για ξένους παίκτες αυτό ποτέ δεν είναι δεδομένο: συχνά όταν δεν μιλάμε οι ίδιοι μιλάνε αντζέντηδες και άλλοι παρατρεχάμενοι – ο Ραστόντερ το κάνει σκοράροντας. Το συμπέρασμα από αυτά τα ματς κυπέλλου για τους Αιώνιους (που στον επόμενο γύρο θα παίξουν ένα ντέρμπι μεταξύ τους χωρίς άγχος και χωρίς διακύβευμα) είναι ότι όσο στον Ολυμπιακό και στον ΠΑΟ υπάρχουν Ελληνες παίκτες σαν τον Σάλιακα και τον Κοντούρη που για αυτό αισθάνονται περήφανοι, και ξένοι παίκτες σαν τον Κάρμο και τον Ραστόντερ που καταλαβαίνουν πόσο η ομάδα τους ταιριάζει και η δουλειά του Ιμανόλ και του Νίστρουπ θα είναι πιο εύκολη. Και θα τα καταφέρνουν και καλύτερα με διάφορους που κάνουν μούτρα και μουτράκια…     </p> <p>Δεν αλλάζουν εύκολα οι ομάδες</p> <p>Κατά τα άλλα ό,τι βλέπουμε στο πρωτάθλημα δεν θα μπορούσε να είναι πολύ διαφορετικό στο κύπελλο. Η ΑΕΚ είναι σταθερά και σε όλες τις διοργανώσεις που παίρνει μέρος άλλη ομάδα εντός κι άλλη εκτός έδρας. Ο Αρης αργά αλλά σταθερά προοδεύει και έχει και παίκτες που μπορούν περισσότερα. Η Καλαμάτα και η Κηφισιά είναι καλές γιατί σκοράρουν ακόμα και με τους αναπληρωματικούς τους. Ο Χρήστος Κόντης έχει μια ωραία ομάδα χωρίς όμως να μπορεί να κάνει μεγάλο rotation. Και η ΑΕΛ του θύμισε πως σε όποια κατηγορία κι αν αγωνίζεται είναι πάντα μεγάλη.</p> <p>Για να μην το ξεχάσω. Δεν σκόραρε ο Λεβαδειακός. Αλλά γιατί δεν έπαιξε…</p> <p>(Gazzeta Οκτώβρης του 2026) </p> <p> </p>Thu, 29 Oct 2026 11:11:08 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/epityximenes-eksetaseis-sovarotitashttps://www.karpetshow.gr:443/blog/o-agnostos-polemos<p>Παραμονές της σημερινής εθνικής μας γιορτής πήγα και είδα το δεύτερο μέρος τη γαλλικής ταινίας για τον Στρατηγό Ντε Γκωλ. Τις περίμενα τις δυο αυτές ταινίες έχοντας διαβάσει πριν από καιρό ότι στη Γαλλία το καλοκαίρι έσπασαν ταμεία. Είχαν ως ήρωα ένα ξεροκέφαλο αξιωματικό που έγραψε ιστορία μάλλον χωρίς να χρειάζεται πολλούς φίλους και σίγουρα χωρίς να λογαριάζει εχθρούς. Κυρίως όμως οι ταινίες αυτές έκαναν τεράστια επιτυχία στη Γαλλία γιατί είχαν ένα άγνωστο και για τους νέους Γάλλους θέμα: τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.</p> <p>Τον συναντάνε μπροστά τους</p> <p>Είναι πιο σωστό να βλέπουμε τις δυο ταινίες αυτές ως μια με δύο μέρη. Το πρώτο μέρος έκοψε καλοκαιριάτικα 5,3 εκατομμύρια εισιτήρια στη Γαλλία και το δεύτερο 5,4. Για να καταλάβετε το σουξέ πέρασε σε εισιτήρια τον Σπάιντερ μαν και την Ζεντάγια και ήταν αρκετά κοντά στα 7,3 εκατομμύρια της πολυδιαφημισμένης «Οδύσσειας» του Κρίστοφερ Νόλαν που και στη Γαλλία υπήρξε το καλοκαιρινό νούμερο 1. Η επιτυχία της σύμφωνα με τον γαλλικό Τύπο οφείλεται στο ότι έτρεξαν στα σινεμά καλοκαιριάτικα πολλοί νεαροί Γάλλοι. Η επιτυχία της προβλημάτισε τον Τύπο γιατί ήταν απροσδόκητη.  </p> <p><img src="https://i1.prth.gr/images/1168x656/2/jpg/files/2021-01-11/antirrisias.jpg" alt="https://i1.prth.gr/images/1168x656/2/jpg/files/2021-01-11/antirrisias.jpg" /></p> <p>Η απροσδόκητη επιτυχία</p> <p>Δεν χωρά αμφιβολία ότι για πολλούς Γάλλους, κυρίως για τους νεότερους, ο Ντε Γκωλ είναι ένα είδος εθνικού ήρωα όχι γιατί γνωρίζουν ακριβώς την σημαντικότητα του κατά την διάρκεια του μεγάλου πολέμου, (αλλά και μετά από αυτόν), όσο γιατί τον συναντάνε μπροστά τους καθημερινά: «οι πιτσιρικάδες γεμίζουν τα σινεμά για να δουν ποιος είναι αυτός το όνομα του οποίου υπάρχει σε δρόμους, πλατείες, σχολεία και φυσικά στο διεθνές αεροδρόμιο του Παρισιού» έγραψε η Liberation. «Μία βιογραφία και μάλιστα σε δύο μέρη, αφιερωμένη σε μια πολιτική προσωπικότητα του γαλλικού παρελθόντος, δεν αποτελεί το μια ανάλαφρη πρόταση για διασκέδαση. Ναι, είναι μια καλοκαιρινή υπερπαραγωγή, αλλά δεν είναι μια υπερπαραγωγή αυτό που λείπει στον κόσμο τον καιρό του Netflix. Αυτό που του λείπει είναι ο ίδιος ο Ντε Γκωλ: η αίσθηση του κύρους του και της σημαντικότητας του» έγραψε η Μοντ, που θεωρεί την επιτυχία «κατάθεση τιμής σε ένα υπερασπιστή της γαλλικής υπερηφάνειας». Αλλά ίσως την καλύτερη εξήγηση την έδωσε η Parisien. «H ταινία, χάρη στην σκηνοθετική προσπάθεια του Αντονέν Μποντρί, σύστησε με λαμπρό τρόπο τον ηγέτη της γαλλικής Αντίστασης κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σε μια νέα γενιά Γάλλων: ο Ντε Γκωλ, όπως τον ενσαρκώνει ο Γαλλοαρμένιος Σιμόν Αμπκαριάν, είναι ένας αδάμαστος και ανυπότακτος στρατιωτικός που προτάσσει με την ηθική του ακεραιότητα την αίσθηση του καθήκοντος. Αλλά κυρίως είναι ένας μεγάλος ηγέτης που συστήθηκε στο νεανικό κοινό ξανά: όλοι ανακάλυψαν ένα γνωστό μεγάλο άγνωστο και μαζί του και μια ολόκληρη εποχή».</p> <p>Όταν είδα την ταινία κατάλαβα ότι η εφημερίδα της γαλλικής πρωτεύουσας έχει απόλυτο δίκιο. Και ότι αυτό που συμβαίνει στην Γαλλία ισχύει λίγο πολύ και σε όλη την Ευρώπη. Ο δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και οι πιο πολλές προσωπικότητες που τον σημάδεψαν παραμένουν κεφάλαια άγνωστα.    </p> <p><img src="https://cdn.ethnos.gr/resources/images/2fceebe8-4b5b-4a14-9d63-cef56f917078.jpg" alt="https://cdn.ethnos.gr/resources/images/2fceebe8-4b5b-4a14-9d63-cef56f917078.jpg" width="1461" height="946" class="shrinkToFit" /></p> <p>Γέμισε η Ευρώπη</p> <p>Στην Ελλάδα κάνουμε πάντα τέτοια μέρα σχολικές γιορτές και παρελάσεις προσποιούμενοι πως το τι έγινε το ξέρουμε. Στην πραγνατικότητα ελάχιστα γνωρίζουμε για τον σκληρότερο πόλεμο που γνώρισε η ανθρωπότητα και εμείς και οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι και για αυτό γέμισε η γηραιά Ηπειρος φιλοναζιστές και ακροδεξιούς. Εχουμε απλά μια αχνή σχηματική αντίληψη του τι έγινε. Ξέρουμε πως ο Χίτλερ και οι συν αυτώ ήταν κακοί και πως οι Σύμμαχοι ήταν καλοί. Πως ο Μουσολίνι ήταν κάτι σαν παλιάτσος που τον νίκησαν οι τσολιάδες που τραγουδούσε η Βέμπο στα βουνά της Βόρειας Ηπείρου. Πως υπήρξε αντίσταση και πως ο ελληνικός στρατός που δεν παραδόθηκε συνέχισε να πολεμάει στην Μέση Ανατολή. Ξέρουμε πως τα πράγματα άλλαξαν όταν οι Ρώσσοι άντεξαν στο Στάλιγκραντ και όταν οι Αμερικάνοι έκαναν την απόβαση στη Νορμανδία και μπήκαν στον πόλεμο για να εξολοθρεύσουν και τους Γιαπωνέζους μετά το Περλ Χάρπορ. Εχουμε ακούσει κάτι για τον σκληρό χειμώνα του ΄40 και κάτι για την Μάχη της Κρήτης και την ανατίναξη της Γέφυρας του Γοργοπόταμου. Κάτι έχουμε δει στην τηλεόραση και κάτι για το Ολοκαύτωμα. Και είμαστε εντάξει με την συνείδησή μας. Κι ας μην ξέρουμε ποιος ήταν πραγματικά ο Μεταξάς ή πως πέθανε ο Συνταγματάρχης Δαβάκης ή πως γλύτωσε ο Τσόρτσιλ στην Αθήνα ή τον ναυτικό αποκλεισμό των Αγγλων. Κι ας μην γνωρίζουμε ότι οι Αμερικάνοι πριν την Νορμανδία αποβιβάστηκαν στην Βόρειο Αφρική ή ότι ήθελαν να διχοτομήσουν την Γαλλία. Και άλλα πολλά.         </p> <p>Με ελάχιστες εξαιρέσεις</p> <p>Κάθε φορά που φτάνει η 28^η Οκτωβρίου σκέφτομαι την αμηχανία της Ευρώπης σε ό,τι αφορά τον μεγάλο αυτό πόλεμο. Υπήρξαν βέβαια χιλιάδες βιβλία που γράφτηκαν, υπήρξαν τραγούδια και έργα θεατρικά, υπήρξαν ταινίες που γυρίστηκαν. Αλλά η ιστορία του στα σχολεία διδάχτηκε αποσπασματικά, τα τραγούδια ήταν μελό, και οι ταινίες πρότασσαν τον ηρωισμό των Συμμάχων και την κακία των Ναζί και όχι τις πολιτικές του λεπτομέρειες. Με ελάχιστες εξαιρέσεις,  </p> <p>Συνέβη κάτι απλό: οι πιο πολλές χώρες θέλησαν μετά το τέλος του αυτός να ξεχαστεί γρήγορα. Γιατί; Γιατί είχε ιστορίες που για πολλούς λόγους κανείς δεν ήθελε να γίνουν γνωστές σε όσους τον πόλεμο δεν τον έζησαν. Οι Γάλλοι δεν ήθελαν να ξέρουν τα παιδιά τους πως στην πραγματικότητα δεν αντιστάθηκαν στην γερμανική εισβολή, ούτε ότι πολέμησαν (ευτυχώς για λίγο) μαζί με τους Γερμανούς προσπαθώντας να σταματήσουν την αμερικανική απόβαση στην Βόρεια Αφρική. Οι Αγγλοι δεν ήθελαν να γνωρίζουν οι νεότεροι πως βομβάρδισαν τον γαλλικό στόλο. Οι Ρώσσοι δεν ήθελαν να ρωτάνε τα παιδιά τους κομουνιστές ηγέτες τους γιατί ο Στάλιν υπέγραψε συμφωνία συνεργασίας με τον Χίτλερ που καταλύθηκε μόνο όταν αυτός αποφάσισε να επιτεθεί στην ΕΣΣΔ με στόχο τα πετρέλαια της. Οι Αμερικάνοι δεν ήθελαν ενοχλητικές ερωτήσεις για το γιατί μέχρι το 1942 κόσμος διαδήλωνε στις μεγάλες πόλεις κατά της εμπλοκής στον πόλεμο και δήλωνε πως δεν έχει πρόβλημα με τον Χίτλερ. Κι εμείς δεν θέλαμε να μιλάμε για το ΕΑΜ και τον ΕΛΑΣ μέχρι το 1980 και μετά μιλούσαμε μόνο για αντάρτες κι αντάρτικα χάρη στις ταινίες της Αλλαγής  που την δεκαετία του ‘80 σε έκαναν να πιστεύεις πως ο Εμφύλιος ήταν κάτι υπέροχο.</p> <p>Κι αν αυτή ήταν η αντιμετώπιση του πολέμου από την πλευρά των νικητών, σκεφτείτε πόσο μεγάλη προσπάθεια έκαναν να μείνουν έξω από ενοχλητικές συζητήσεις οι ηττημένοι. Αν οι νικητές αντιμετώπισαν την ιστορία παίζοντας κρυφτούλι μαζί της, οι ηττημένοι την είδαν ως εφιάλτη. Κι όλοι μαζί απλά έχουν επετείους κι αργίες. Οι άλλοι νικητές (μαζί και οι ηττημένοι) γιορτάζουν το τέλος του πολέμου κι εμείς πρωτοτυπώντας τιμάμε την 28^η Οκτωβρίου, δηλαδή την αρχή του.     </p> <p><img src="https://www.ifg.gr/wp-content/uploads/2026/09/SITE-IFG-1200x800-1.jpg" alt="https://www.ifg.gr/wp-content/uploads/2026/09/SITE-IFG-1200x800-1.jpg" /></p> <p>Λεκλέρ και Πολ Ελιάρ</p> <p>Οι ταινίες για τον Ντε Γκωλ ανήκουν στο είδος των ηρωϊκών ταινιών, αλλά είχαν και αρκετή πολιτική και μάλιστα χωρίς ιστορικές ανακρίβειες. Οι Γάλλοι δάκρυζαν καλοκαιριάτικα ακούγοντας τον μεγάλο ηγέτη να τους λέει ότι η μη υποταγή της καρδιάς τους είναι η καλύτερη υπεράσπιση της σκλαβωμένης τους πατρίδας. Ομολογώ ότι κι εγώ βούρκωσα στην σκηνή που ο στρατηγός Λεκλέρ μπαίνει στο Παρίσι, ενώ ακούγεται το ποίημα του Πολ Ελιάρ για την Ελευθερία: «Στον κίνδυνο που εξαφανίστηκε, στην ελπίδα χωρίς ανάμνηση γράφω τʼ όνομά σου. Και με τη δύναμη της λέξης, ξαναρχίζω τη ζωή μου. Γεννήθηκα για να σε γνωρίσω, για να πω τ΄ όνομά σου. Ελευθερία!».</p> <p>Πίσω όμως από τον ηρωϊσμό ωστόσο διέκρινα την γαλλική απελευθέρωση από ένα δράμα: το δράμα μιας χώρας που ακόμα φοβάται να μιλήσει για τους πρωταγωνιστές μιας εποχής που για δεκαετίες προσπάθησε να ξεχάσει. Το έζησε συνολικά η Ευρώπη αυτό το δράμα το έζησε και η χώρα μας ξεχνώντας ότι από την ιστορία δεν γλυτώνεις: όσο κι αν στρουθοκαμηλίζεις, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος της επανάληψης, αν δεν έχεις πάρει τα μαθήματα που η ιστορία σου χαρίζει. Τουλάχιστον οι Γάλλοι καλοκαιριάτικα στα σινεμά τους χειροκροτούσαν τον Ντε Γκωλ, όταν τον είδαν να βάζει στην θέση του έναν υπερόπτη και είρωνα Αμερικάνο πρόεδρο που στην ταινία είναι ο Φράνκλιν Ρούζβελτ. Και στο μυαλό τους πιθανότατα ο Ντόναλντ Τραμπ...</p> <p> </p> <p> </p>Wed, 28 Oct 2026 09:06:37 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/o-agnostos-polemoshttps://www.karpetshow.gr:443/blog/enas-nikitis-poy-exane-panta<p>Ο Χάρι Κέιν κέρδισε την Χρυσή Μπάλα και πρέπει πραγματικά να είναι κανείς άκαρδος για να μην νιώσει έστω και λίγο χαρούμενος για αυτό. Και γιατί πρόκειται για ένα από τους πιο συμπαθητικούς παίκτες του καιρού μας και γιατί είναι η πρώτη ίσως φορά στην ιστορία του συγκεκριμένου βραβείου που το κερδίζει κάποιος που πέρασε τα καλύτερά του χρόνια προσπαθώντας να αποβάλει την ετικέτα του λούζερ. Ετσι δεν θα τον πει κανείς πλέον.</p> <p>Αναρωτιόμουν πάντα πως αυτός ο καταπληκτικός σκόρερ βίωνε για χρόνια όλη αυτή την παρατεταμένη ειρωνεία προς το πρόσωπό του. Από τη μία, πιστεύω ότι δεν τον ενδιέφερε και πολύ αφού χάρη στα δεκάδες γκολ που έχει πετύχει τα μπράβο και οι έπαινοι δεν του έλειψαν ποτέ. Από την άλλη λογικά υπήρχαν στιγμές που κι ο ίδιος καταλάβαινε πως τόσα γκολ χωρίς τίτλους συνιστούν κάτι παράδοξο (για να μην πω εντελώς πέρα από την λογική) στην ιστορία του ποδοσφαίρου. Ο Κέιν ήταν για χρόνια μια μυθιστορηματική προσωπικότητα: ένας νικητής που μέχρι να πάει στην Μπάγερν Μονάχου έχανε πάντα. Ξέρω ότι ο ορισμός του νικητή είναι το ακριβώς αντίθετο, και ότι το ποδόσφαιρο δεν είναι ποίηση και δεν γράφεται με στοίχους, ώστε να μπορείς ένα οξύμωρο και να κλέψεις τις εντυπώσεις περιγράφοντας μια σπάνια κατάσταση. Αλλά πώς αλλιώς να τον ορίσεις τον Χάρι Κέιν πριν βρεθεί στην Βαυαρία;</p> <p><img src="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/article_main_image_1200_16_9/public/2026-10/harry_kane_bundesliga.jpg?itok=yDvwKmv7" alt="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/article_main_image_1200_16_9/public/2026-10/harry_kane_bundesliga.jpg?itok=yDvwKmv7" /></p> <p>Η τρομερή εξέλιξή του</p> <p>Το επίπεδο των εμφανίσεών του ήταν πάντα υψηλό: νομίζω ότι και φέτος θα κατακτήσει τον τίτλο του πρώτου σκόρερ στην Μπουντεσλίγκα, όπως τον κατέκτησε και την περασμένη σεζόν, όπως τον έχει κατακτήσει στην τεράστια καριέρα του σε όλες σχεδόν τις διοργανώσεις που έχει πάρει μέρος και λέγονται Πρέμιερ Λιγκ, Μπυντεσλίγκα, Τσάμπιονς λιγκ, Μουντιάλ, Euro, ακόμα και προκριματικά Μουντιάλ και Euro. Στην Τότεναμ σκόραρε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον πριν από αυτόν, το ίδιο και στην Εθνική Αγγλίας: το να είσαι ο κορυφαίος σκόρερ στην ιστορία της Αγγλίας και να μην έχεις τίτλο δεν γίνεται – κι όμως με αυτόν έτσι συνέβη. Με τα σπάνια προσόντα του και την ικανότητα που έχουν πλέον οι παίκτες σαν αυτόν να συντηρούνται ακόμα και σε μεγαλύτερη ηλικία, μπορεί να συνεχίσει να σκοράρει με αυτούς τους ρυθμούς τουλάχιστον για άλλες 4 ή 5 σεζόν. Δεν θα φτάσει να ξεπεράσει τον Μίλερ (570 γκολ), αλλά με την Μπάγερν έχει ήδη σκοράρει πάνω από 100 φορές, και ο μέσος όρος των γκολ του είναι πρακτικά ίδιος με εκείνον του Λεβαντόφσκι, ο οποίος στα 8 χρόνια του στην Μπάγερν Μονάχου κέρδισε τον τίτλο του πρώτου σκόρερ τόσες φορές που είχε πάψει να είναι είδηση.</p> <p>Πώς ήταν δυνατόν να μην είχε κερδίσει τίποτα μέχρι να πάει στην Μπάγερν δεν εξηγείται. Αξίζει την Χρυσή Μπάλα; Νομίζω όσο την άξιζαν κι άλλοι υποψήφιοι. Αλλά αν υπάρχει ένας επιπλέον λόγος για την κατάκτησή της είναι η εξέλιξή του αυτά τα δυο τελευταία χρόνια: ο Χάρι Κέιν δεν είναι από εκείνους τους σέντερ φορ που τους ξεχωρίζεις μόνο για τα γκολ τους: είναι πλέον ένα εκλεπτυσμένο εννιάρι, ένας δημιουργός εξαιρετικός στο να κατεβαίνει χαμηλά για να πάρει μπάλα και να δημιουργεί. Πριν την βράβευσή του στο ματς της Μπάγερν με την Αρσεναλ έχει δείξει όλο του το ρεπερτόριο. Η ψηφοφορία για την Χρησή Μπάλα είχε τελειώσει, αλλά αυτός ήταν σε αυτό το ματς σαν να φώναζε «μην με ξεχνάτε, δεν είμαι αυτός που κάποτε φώναζαν λούζερ».</p> <p>Μια φυλακή από την οποία δραπέτευσε</p> <p>Σήμερα δικαιωμένος όσο ποτέ με την Χρυσή Μπάλα στην αγκαλιά του είναι σαν να μας λέει ότι το να επικρίνει κανείς τον Κέιν ως ποδοσφαιριστή ήταν πάντα παράλογο, κι ας ξέρει κι ο ίδιος ότι κάτι πρέπει να πήγε στραβά κι άργησε να φτάσει τόσο στην απόλυτη αποδοχή. Σίγουρα το γεγονός ότι αφιέρωσε περισσότερο από τη μισή αθλητική του ζωή σε έναν σύλλογο όπως η Τότεναμ δεν τον βοήθησε. Η αφοσίωσή του στην Τότεναμ μπορεί να θεωρηθεί ρομαντική από κάποιους και αφελής (πλέον από άλλους), αλλά υπήρξε η ιστορία της ζωής του ακόμα κι αν σήμερα μοιάζει ότι η Τότεναμ ήταν μια φυλακή από την οποία δραπέτευσε. Ισως πίστεψε ότι μπορούσε να κερδίσει κάτι με την φανέλα της , και αυτό θα ήταν σαφώς ένα σπάνιο κατόρθωμα. Έφτασε κοντά: με την Τότεναμ έχασε 3 τελικούς, δύο φορές το Carabao Cup, μία φορά το Τσάμπιονς λιγκ. Όπως έχασε και δυο τελικούς Euro με την Αγγλία, συν ένα γερμανικό Super Cup με την Μπάγερν Μονάχου, στην οποία είχε φτάσει μόλις πριν από δύο μέρες – ναι και αυτό ήταν ένας λόγος που και οι Γερμανοί τον υποδέχτηκαν με την στάμπα του λούζερ.</p> <p><img src="https://www.athletestories.gr/wp-content/uploads/2020/07/harry-kane-o-telefteos-agglos-iroas.jpg" alt="https://www.athletestories.gr/wp-content/uploads/2020/07/harry-kane-o-telefteos-agglos-iroas.jpg" /></p> <p>Μια αληθινή δκαίωση</p> <p>Αυτοί οι τελικοί, με την Τότεναμ και την Εθνική Αγγλίας, είναι που κάνουν την σημερινή του επιτυχία να μοιάζει με δικαίωση. Σε αυτούς τους τελικούς ο Κέιν έφτανε συχνά αδειανός, μισοτραυματισμένος. Δεν έπαιξε ποτέ καλά, και του το επισήμαναν και όλοι. Κι όμως, αν οι ομάδες του έφτασαν σε αυτούς τους τελικούς, το γεγονός ανήκε κυρίως σε αυτόν. Δεν σώθηκε κερδίζοντας, αλλά κανείς δεν τον έσωσε. Όλοι οι μεγάλοι νικητές, αργά ή γρήγορα, υπήρξαν νικητές και χάρη σε κάποιον άλλον: στον Κέιν αυτό σε εκείνα τα ματς δεν συνέβη ποτέ. Το 2016 σκόραρε 25 γκολ στην Πρέμιερ και η Τότεναμ έχασε την κούρσα για τον τίτλο από τη Λέστερ, κάτι που ακόμα και σήμερα είναι δύσκολο να το πιστέψεις. Την επόμενη σεζόν σημείωσε 29 γκολ, αλλά νικήτρια ήταν η Τσέλσι του Κόντε. Μετά ήρθαν η Σίτι και η Λίβερπουλ. Ακόμα και την πρώτη του σεζόν στην Μπάγερν Μονάχου, το ότι έχασε τον τίτλο από την Μπάγερ Λεβερκούζεν με μια ομάδα που τίτλους δεν χάνει ποτέ τον έκανε να μοιάζει καταραμένος; Αλλά πώς να του ρίξεις την ευθύνη; Ο ίδιος σε εκείνη την πρώτη του Μπουντεσλίγκα σκόραρε 36 γκολ σε 32 παιχνίδια, αλλά δεν ήταν αρκετό. Όπως δεν ήταν αρκετό να σκοράρει 11 στο Τσάμπιονς λιγκ. Είχε σκοράρει και στη ρεβάνς με την Ίντερ, αλλά ήταν τέτοια η φήμη του λούζερ που ακόμα και στην Γερμανία που δεν τον μεγάλωσαν αλλά τον είχαν ένα χρόνο αυτό που συζητούσαν μετά  τον αποκλεισμό της Μπάγερν ήταν το απίστευτο δοκάρι που είχε στο πρώτο ματς.</p> <p>Το μυαλό του λειτούργησε</p> <p>Ίσως ο Κέιν πλήρωνε το τίμημα του να μην έχει μια αρκετά εικόνα σταρ έξω από το γήπεδο: στη χώρα του Ντέιβιντ Μπέκαμ αυτά μετράνε. Έχει κάτι το αντι-χαρισματικό ο Κέιν: δυο μάτια παράξενα, μια φωνή μπάσα, και μιλά πάντα με κατεβασμένο το πρόσωπο - όχι το πρόσωπο ενός νικητή. Αλλά έχει και μυαλό, πολύ μυαλό. Όταν επέλεξε να πάει στην Μπάγερν Μονάχου, πήγε σε μια ομάδα γεμάτη νικητές: το Μόναχο είναι ίσως το πιο εύκολο μέρος στον κόσμο για να κερδίσεις έναν τίτλο. Τώρα που απελευθερώθηκε από αυτό το βάρος, και κέρδισε και την Χρυσή Μπάλα του λείπει ένα τελευταίο κατόρθωμα: το να είναι καθοριστικός σε έναν τελικό. Κάνω μια πρόβλεψη πως θα το δούμε κι αυτό.</p> <p>Στο μεταξύ ας τον χειροκροτήσουμε για την βράβευσή του. Κέρδισε και χάρη στις ομάδες του: χάρη στην Μπάγερν που κερδίζει και χάρη στην Αγγλία που δεν κερδίζει ποτέ. Αυτό το δεύτερο έκανε όσους τον ψήφισαν να τον δουν με μεγάλη συμπάθεια. Εκανε ένα σπουδαίο μουντιάλ με μια ομάδα που το μουντιάλ ξέρει κυρίως να το χάνει: για αυτό σίγουρα δεν έφταιγε ο Κέιν. Που από χθες το βράδυ ανήκει και με την βούλα στον κόσμο των νικητών. Κανείς δεν θα τον πει ξανά λούζερ.</p>Tue, 27 Oct 2026 09:17:54 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/enas-nikitis-poy-exane-pantahttps://www.karpetshow.gr:443/blog/i-epistrofi-toy-moyrinio-2<p>Την περασμένη Κυριακή αν ήσουν οπαδός της Ρεάλ Μαδρίτης μπορούσες να δεις το ντέρμπι με την Μπαρτσελόνα πληρώνοντας για ένα  εισιτήριο VIP Premium 2.400 ευρώ. Διαφημιζόταν ως «πλήρης εμπειρία» και σου έδινε την δυνατότητα για γεύμα, κρασιά και καφέ κατά την διάρκεια του ματς και άλλα αρκετά: η Μπαρτσελόνα πουλάει αυτά τα ελάχιστα εισιτήρια ειδικά για VIP φιλοξενούμενους. Δεν ξέρω ποιοι και πόσοι πλήρωσαν αυτά τα τερατώδη χρήματα, αλλά έφυγαν από το Καμπ Νου (που ακόμα δεν έχει ολοκληρωθεί…) χαρούμενοι. Όχι γιατί το θέαμα ήταν καταπληκτικό, αλλά γιατί από τις διάφορες πιθανές εξελίξεις έκβασης του Clásico, τελικά προέκυψε αυτή που κάνει πολύ ενδιαφέρουσα την πλοκή της ιστορίας που λέγεται «ισπανικό πρωτάθλημα 2026-27». Η Ρεάλ Μαδρίτης κέρδισε και η μάχη για την κατάκτηση του τίτλου ξαναπήρε φωτιά. Η διαφορά μεταξύ Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης, η οποία σε περίπτωση νίκης των «μπλαουγκράνα» θα είχε εκτοξευθεί στους 9 βαθμούς, μειώθηκε στους 3 μόλις βαθμούς. Κι ο Μουρίνιο, ο οποίος σήμερα αντιπροσωπεύει ένα ποδόσφαιρο που έχει μείνει πίσω, κέρδισε την Μπαρτσελόνα που αντιπροσωπεύει την ποδοσφαιρική πρωτοπορία. Φυσικά και οι δυο αυτές θεωρήσεις περιέχουν ωραίες δόσεις υπερβολής.  </p> <p><img src="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/10/mourinho-flick-1200x800.jpg" alt="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/10/mourinho-flick-1200x800.jpg" /></p> <p>Η δεύτερη φορά  </p> <p>Το 2010, όταν ο Ζοσέ Μουρίνιο έφτασε για πρώτη φορά στη Μαδρίτη, η Βασίλισσα τον φώναξε αναθέτοντάς του την αποστολή να σταματήσει την ηγεμονία της Μπαρτσελόνα. Το περασμένο καλοκαίρι ο πρόεδρος Πέρεθ τον ξαναφώναξε για τον ίδιο λόγο. Υπάρχουν εμφανείς παραλληλισμοί μεταξύ του σήμερα και του 2010. Η Μπάρτσα του Χανς Φλικ δεν έχει κερδίσει (ακόμα…) το Τσάμπιονς λιγκ και δεν έχει είναι το σημείο αναφοράς του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, όπως ήταν εκείνη του Πεπ Γκουαρδιόλα— αλλά έμοιαζε έτοιμη να ξεφύγει από την ανταγωνίστρια της. Είναι μια νεανική και θεαματική ομάδα που παίζει ένα ποδόσφαιρο που αρέσει. Ο Μουρίνιο βρήκε ένα αντίπαλο που κέρδισε όλα τα ματς στις πρώτες 9 αγωνιστικές της Liga, σκοράροντας πάνω από 4 γκολ ανά παιχνίδι, και έχει στο πρόσωπο του Λαμίν Γιαμάλ ένα παιδί-θαύμα που αποθεώνεται ως ο νέος Μέσι. Ο Μουρίνιο έπρεπε επιστρέφοντας να φορέσει ξανά τη στολή του πολεμιστή για να σταματήσει μια νέα, αναδυόμενη κυριαρχία της Μπαρτσελόνα. Αυτό το Clásico τού πρόσφερε μια μοναδική ευκαιρία να την φρενάρει ακριβώς γιατί ήταν ένα είδος τελικού. Στο παιχνίδι όπου η Μπάρτσα θα προσπαθούσε να επεκτείνει το ρεκόρ των γκολ και των συνεχόμενων νικών της για να ξεφύγει στην βαθμολογία, ο Μουρίνιο θα έπρεπε υπενθυμίσει στον κόσμο ότι οι αρτίστες ομορφαίνουν το ποδόσφαιρο αλλά δεν κερδίζουν πάντα. Για τον Μουρίνιο το ποδόσφαιρο είναι κυρίως τακτική, πονηριά, στρατηγική και ένταση. Και βέβαια άγια άμυνα. Ο Μουρίνιο σε ολόκληρη τη ζωή του υπερασπίζεται αυτές τις αρχές.</p> <p>Το πιο αστείο γκολ</p> <p>Ο Μουρίνιο τα κατάφερε με τρόπο μυθιστορηματικό. Στο 41ο λεπτό του Clásico, η Ρεάλ Μαδρίτης παίρνει το προβάδισμα με ένα γκολ που το βλέπεις και γελάς. Η Ρεάλ επιτίθεται γρήγορα από την αριστερή πλευρά, ο Ντιομαντέ κάνει μια σέντρα και ο Ζεράρ Μαρτίν, στην προσπάθειά του να απομακρύνει, στέλνει την μπάλα πάνω στο γόνατο του ΕμΠαπέ: από την καραμπόλα αυτή καταλήγει στα δίχτυα. Η Εκίπ το χαρακτήρισε ως «το πιο άσχημο γκολ στην καριέρα του ΕμΠαπέ». Οντως για κάποιον που αγαπά το ποδόσφαιρο της Μπαρτσελόνα είναι ένα γκολ σχεδόν εκτός λογικής. Για όποιον πιστεύει ότι το γκολ πρέπει να είναι το τελικό αποτέλεσμα μιας σειράς σωστών ενεργειών, για όποιον δηλαδή βλέπει το ποδόσφαιρο με τα μάτια της Μπαρτσελόνα, ένα γκολ σαν αυτό του ΕμΠαπέ, στο οποίο λείπει ακόμα και το σουτ, αποτελεί ένα είδος απόδειξης πως δεν υπάρχει Θεός του ποδοσφαίρου, αλλά κάποιος διάβολος το κουμαντάρει. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση του δεύτερου γκολ. Αυτή την φορά ο ΕμΠαπέ σκοράρει σε άδειο τέρμα. Μετά όμως από μια τρομερή επέλαση και ασίστ του Καμαβινγκά (!) που κάτι ανάλογο δεν είχε ούτε καν ονειρευτεί.  </p> <p>Αλλά ο Μουρίνιο δεν κέρδισε χάρη στα γκολ που πέτυχε η Ρεάλ κι αυτό είναι το ωραίο παράδοξο. Κέρδισε γιατί στην προετοιμασία του ματς πήρε άριστα. Μετά ίσως από πολύ καιρό.</p> <p><img src="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSnekhH_1RjhVI_B1BHiSCrg0cHBdAUrvN2kmTrUkKoQQA7WjApxvsZ0iwZ&amp;s=10" alt="https://encrypted-tbn0.gstatic.com/images?q=tbn:ANd9GcSnekhH_1RjhVI_B1BHiSCrg0cHBdAUrvN2kmTrUkKoQQA7WjApxvsZ0iwZ&amp;s=10" width="834" height="469" /></p> <p>Ικανότητες που είχαμε ξεχάσει</p> <p>Το πρώτο και ίσως το βασικότερο που κατάφερε ο Μουρίνιο ήταν να επιβάλει στο γήπεδο μια ένταση που δεν επιτρέπει στον αντίπαλο να παίζει όπως θέλει. Οι προικισμένοι πασέρ της Μπάρτσα κατέληγαν να κάνουν λάθη ακόμα και στις πιο απλές μεταβιβάσεις απέναντι σε μια ομάδα που πρέσαρε οργανωμένα και έπαιζε άμυνα καλύτερα από ποτέ την εφετινή σεζόν. Το έκαναν μάλιστα αυτό σχεδόν όλοι: και  ο Κονατέ που ακολουθούσε τον Ραφίνια ακόμα και μακριά από την περιοχή του, και ο Κουκουρέγια που πραγματοποίησε μια συγκλονιστική εμφάνιση περιορίζοντας πλήρως τον Γιαμάλ, τον οποίο ο Φλικ άφησε λανθασμένα απομονωμένο στο πλάι καθ' όλη τη διάρκεια του αγώνα αλλά και ο Μπέλιγχαμ που δεν έχασε λεπτο από το μάτια του τον Ρόδρι. Για να βρεθεί αυτή η τακτική ισορροπία, χρειάστηκε βέβαια ένα τυχαίο γεγονός: η προηγούμενη αποβολή του Βινίσιους, η οποία, αν και εξόργισε τον Μουρίνιο, στην πράξη τού έλυσε τα χέρια. Χωρίς τον Βραζιλιάνο στο γήπεδο, ο Πορτογάλος παρέταξε μια ομάδα που έπαιξε ένα απόλυτα πειθαρχημένο 4-2-3-1 έχοντας στο μυαλό της πως δεν θα αφήσει τον αντίπαλο να τρέξει.</p> <p>Βαλβέρδε, Γκιουλέρ, Σίλβα</p> <p>Βέβαια με την άμυνα μόνο δεν κερδίζεις. Χρειάζεται και δημιουργία. Για αυτή κλειδί ήταν αρχικά η μετατόπιση του Φεντερίκο Βαλβέρδε στο δεξί άκρο της άμυνας. Ο Ουρουγουανός διαθέτει τσαγανό ακραίου αμυντικού, αλλά ως μέσος μπορεί να πασάρει και καταπληκτικά . Όταν ο Άντονι Γκόρντον, έκλεινε εσωτερικά για να πιέσει τον Κονατέ, ο Βαλβέρδε έμενε ελεύθερος στο πλάι, έχοντας τον χρόνο να σημαδέψει τον ΕμΠαπαπέ ανάμεσα στις γραμμές ή να αλλάξει εντυπωσιακά το παιχνίδι στην απέναντι πλευρά: όλο αυτά συνέβαιναν μεθοδικά και σε κάθε περίπτωση. Η δεύτερη κίνηση ήταν η επιλογή του Μπερνάρντο Σίλβα στον άξονα δίπλα στον Τσουαμενί: αυτό χάρισε στη Ρεάλ μια σπάνια ηρεμία στο build-up, ενώ οι Γκιουλέρ και Ντιομαντέ προσέφεραν πολύτιμες βοήθειες και στο κράτημα της μπάλας και στις αντεπιθέσεις. Ο Μουρίνιο κέρδισε με δυο απίθανα γκολ. Αλλά και γιατί μετά από καιρό εμφάνισε μια ομάδα που ήθελε να παίξει ποδόσφαιρο. Το ποδόσφαιρο του Μουρίνιο που είχαμε ξεχάσει.</p> <p><img src="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/10/LUNIN-MOURINHO-full.jpg" alt="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2026/10/LUNIN-MOURINHO-full.jpg" width="1420" height="947" class="shrinkToFit" /></p> <p>Μια δόση χάους</p> <p>Το μεγάλο ερώτημα βέβαια είναι το κατά πόσο πρέπει να πιστέψουμε σε αυτή τη Ρεάλ Μαδρίτης. Η ιστορία μας διδάσκει να είμαστε επιφυλακτικοί. Ακριβώς πριν από έναν χρόνο, η Ρεάλ του Τσάμπι Αλόνσο είχε κερδίσει επίσης το Clásico, ανεβαίνοντας στην κορυφή, όμως εκείνος ο θρίαμβος αποδείχθηκε το κύκνειο άσμα μιας ομάδας χωρίς τακτική συνοχή, που χάθηκε στην πορεία και εξαιτίας των εγωισμλων των αστέρων της. Ο Μουρίνιο καλείται τώρα να λύσει δύσκολους γρίφους. Πώς θα διαχειριστεί πχ την επιστροφή του Βινίσιους. Η ταυτόχρονη παρουσία του Βραζιλιάνου με τον ΕμΠαπέ στην ενδεκάδα μοιάζει δύσκολη, καθώς κανένας από τους δύο δεν προσφέρει το παραμικρό στην ανασταλτική λειτουργία. Επιπλέον, πρέπει να δούμε αν θα έχει το σθένος να μονιμοποιήσει τον Βαλβέρδε ως μπακ αλλλά και πώς θα αντικαταστήσει τον 33χρονο Μπερνάρντο Σίλβα όταν εκείνος θα χρειαστεί ανάσες. Αλλά κακά τα ψέματα: η νίκη στο Clásico του δίνει πόντους. Μπορεί να μην άλλαξε την ποιοτική απόσταση των δύο ομάδων, αλλά σίγουρα έφερε μια γενναία δόση χάος στο σύμπαν της Μπαρτσελόνα που έμοιαζε για δυο μήνες κάτι αψεγάδιαστο. Κι αυτός ήταν ο βασικός ο λόγος για τον οποίο ο Μουρίνιο επέστρεψε στη Μαδρίτη.</p> <p> </p> <p>  </p> <p> </p> <p> </p>Tue, 27 Oct 2026 09:14:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/i-epistrofi-toy-moyrinio-2https://www.karpetshow.gr:443/blog/oi-eyropaioi-ekanan-parelasi<p>Με βάση ένα δημοσιογραφικό κλισέ οι ελληνικές ομάδες μετά από ματς που δίνουν στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις είναι πάντοτε κουρασμένες. Στην πραγματικότητα η κούραση μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να υπάρξει και να φανεί – σε πολλές άλλες όμως όχι. Αυτή την αγωνιστική για παράδειγμα κέρδισαν και οι τέσσερις ελληνικές ομάδες που αγωνίστηκαν στην Ευρώπη – και η ΑΕΚ τον Παναιτωλικό και ο Ολυμπιακός την Καλαμάτα και ο ΟΦΗ τον ΠΑΟΚ και ο ΠΑΟ τον Βόλο. Κουρασμένος φάνηκε λίγο στο δεύτερο  ημίχρονο ο ΠΑΟ στο ματς με τον Βόλο, αλλά αν δεν είχε κερδίσει δεν θα έφταιγε τόσο αυτό όσο το ότι δεν είχε βρει ένα δεύτερο γκολ ενώ είχε δύο δοκάρια και έκανε στο πρώτο ημίχρονο 74% κατοχή μπάλας. Αλλά ας τα πάρουμε με την σειρά. Κι ας δούμε κυρίως πως τα ευρωπαϊκά ματς σε πολλές περιπτώσεις βοηθάνε όποιον τα δίνει.</p> <p>Με μια λογική ενδεκάδα</p> <p>Μετά από ήττα σε ευρωπαϊκό ματς πολύ συχνά υπάρχει αντίδραση: αυτό συνέβη στο ματς της ΑΕΚ με τον Παναιτωλικό. Η ομάδα του Μάρκο Νίκολιτς προηγήθηκε με 3-0 στο πρώτο ημίχρονο (με γκολ των Μουκουτνί, Κοϊτά και Ζίνι) και στο δεύτερο κατέβασε ταχύτητη χωρίς αυτό να σημαίνει πως συνέχισε να ψάχνει και το γκολ: έβαλε δυο (με τον Βάργκα και τον Ζούμπκοφ) και έχασε τουλάχιστον άλλα τρία. Η ενδεκάδα που εμφάνισε ο Νίκολιτς στο παιχνίδι με τον Παναιτωλικό ήταν μάλλον αυτή που χρειαζόταν στο παιχνίδι με τη Μάντσεστερ Σίτι. Η ΑΕΚ το Σάββατο αγωνίστηκε με τη γνωστή της άμυνα (Ρότα, Πήλιος, Ρέλβας, Μουκουντί) μία τριάδα μέσων με αρκετά συμπληρωματικούς ρόλους (η ΑΕΚ έπαιξε με ένα κόφτη τον Καϊρίνεν και δυο δημιουργούς, τον Μάνταλο και τον Βιτάλις), αλλά κυρίως είχε δύο γρήγορους παίκτες στο πλάι (τον Κοϊτά και τον Ζίνι δίπλα στον Βάργκα) που τόσο πολύ της έλειψαν στο ματς που έδωσε στην Αγγλία. Προφανώς δεν ισχυρίζομαι ότι ο βετεράνος Πέτρος Μάνταλος θα έκανε την δουλειά στο Εντιχαντ: τη δουλειά του άλλωστε θα μπορούσε να την κάνει πολύ καλά ο Μάγερ που κόντρα στον Παναιτωλικό δεν αγωνίστηκε γιατί ήταν τιμωρημένος. Και φυσικά δεν λέω ότι παίζοντας με αυτή τη σύνθεση η ΑΕΚ θα κατατρόπωνε την Σίτυ. Αλλά θα ήταν πιο λογικό να αγωνιστεί με αυτό το σχήμα (τρεις χαφ και δυο γρήγοροι εξτρέμ στο πλάι) παρά με αυτό ου αγωνίστηκε. Ο Νίκολιτς που στο δεύτερο ημίχρονο έδωσε χρόνο και τους Γιόβιτς, Μάριν αυτό το 4-3-3 πρέπει να το έχει στα υπόψιν του. Κυρίως γιατί ο Κοϊτά παίζοντας στα δεξιά είναι άλλος παίκτης. Κι ο Βιτάλις, χωρίς τον Μάριν, είναι περισσότερο δημιουργός – παίζει δηλαδή όπως πέρυσι στην Ουγγαρία.</p> <p><img src="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2026/10/24/7136035-1024x683.jpg" alt="https://www.tovima.gr/wp-content/uploads/2026/10/24/7136035-1024x683.jpg" /></p> <p>Το επιθετικό ξέσπασμα</p> <p>Ένα παιγνίδι στην Ευρώπη μπορεί να είναι και διδακτικό και να σε βοηθήσει να παίξεις καλύτερα στο πρωτάθλημα. Είναι η περίπτωση του Ολυμπιακού. Κόντρα στην Σπάρτακ Πράγας χρειάστηκε να αντιμετωπίσει διάφορες δυσκολίες για να κερδίσει. Η πιο μεγάλη ήταν στο δεύτερο ημίχρονο και αφορούσε την ανάγκη του να ανοίξει μια κλειστή άμυνα. Εκανε πολλά για να τα καταφέρει κι αυτά (έστω και με μια αρκετά διαφορετική σύνθεση) τα επανέλαβε και με αντίπαλο την Καλαμάτα. Πρέσαρε ψηλά, ήταν μεθοδικός, έβαλε πολύ στο παιγνίδι τα πλάγια μπακ του, έπαιξε για τους δυο φορ που χρησιμοποιήθηκαν: κυρίως έφερε πολλούς παίκτες από τις δεύτερες γραμμές στην περιοχή (Ρόκα, Φρόιλερ, Σα, Πουέρτα απείλησαν). Όχι τυχαία αυτός που κάνει τις περισσότερες συγκλίσεις χωρίς την μπάλα, δηλαδή ο Ζότα, πέτυχε τρία γκολ. Ο Ιμανόλ ωστόσο πρέπει να τρίβει τα χέρια του και για αυτά που είδε από τον Μάριους που μπήκε στη θέση του Γκονζάλες και σκόραρε αλλά κυρίως από τον Μπέιλ που συστήθηκε στο κοινό με ένα ωραίο προσωπικό γκολ. Ο Ολυμπιακός ξεμπούκωσε και μάλιστα θεαματικά. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι αυτό το έκανε κόντρα σε μια ομάδα όπως αυτή του Χριστοφυλέα που αγαπάει το επιθετικό ποδόσφαιρο κι έπαιξε για να σκοράρει. Σπάνια ο Ολυμπιακός θα βρει άλλο τέτοιο αντίπαλο στο πρωτάθλημα. Επιθετική πρόοδος υπάρχει. Το πόση θα το δούμε προσεχώς.</p> <p><img src="https://www.novasports.gr/wp-content/uploads/2026/10/jota-1-960x640.jpg" alt="https://www.novasports.gr/wp-content/uploads/2026/10/jota-1-960x640.jpg" /></p> <p>Το σερί του Ντέσερς</p> <p>Ένα ευρωπαϊκό παιγνίδι μπορεί να βοηθήσει κι ένα επιθετικό να μεγαλώσει το σερί του στα γκολ: ο Ντέσερς πχ ερχόταν από δυο γκολ με την Καϊράτ – στο Βόλο σκόραρε κι αυτό ήταν το τέταρτο γκολ του στα τρία τελευταία ματς. Μετά τον τραυματισμό του Ουνάι, ο κόουτς Νίστρουπ έπρεπε να διαλέξει ή να κρατήσει το σχήμα (βάζοντας ένα από τους πολλούς χαφ που έχει στη θέση του Ουνάι) ή να αλλάξει την διάταξη. Εκανε το δεύτερο για να χωρέσει τους Τετέι και Ντέσερς στην ενδεκάδα: το παιγνίδι του ΠΑΟ είναι λίγο λιγότερο ωραίο στο μάτι (η επίθεση είναι λίγο πιο βαριά ακόμα κι όταν όπως χθες υπάρχουν εξτρέμ όπως ο Αντίνο και ο Λιβάι Γκαρσία) οι συνεργασίες όμως των δυο φέρνουν γκολ και εκτός έδρας. Στην Λειβαδιά είχε σκοράρει ο Ντέσερς, με την Καλαμάτα ο Τετέι, χθες ο Ντέσερς: δεν είναι προφανώς τυχαίο. Η απόδοση του ΠΑΟ εντός κι εκτός έδρας δεν είναι ίδια, αλλά αυτό είναι ένα χαρακτηριστικό όλων των διεκδικητών του πρωταθλήματος. Πλην του ΠΑΟΚ. Που τελευταία και εντός και εκτός παίζει το ίδιο νωθρά.  </p> <p><img src="https://resources.sport-fm.gr/supersportFM/images/news/26/10/25/7138118_202625.jpg?w=880&amp;f=bicubic" alt="https://resources.sport-fm.gr/supersportFM/images/news/26/10/25/7138118_202625.jpg?w=880&amp;f=bicubic" /></p> <p>Ο ΟΦΗ έχει ψυχή, ο ΠΑΟΚ όχι</p> <p>Ένα παιγνίδι στην Ευρώπη, όσο κούραση κι αν αφήνει, σε μαθαίνει και πολλά: αυτά που χωρίς ματς στην Ευρώπη δεν μαθαίνει ο ΠΑΟΚ αντίθετα από τον ΟΦΗ. Ο Χρήστος Κόντης δεν έκανε rotation όπως στο ματς με την Καλαμάτα και ο ΟΦΗ είχε την ίδια στρατηγική που ακολούθησε κόντρα στην Λεβερκούζεν. Περίμενε σωστά κι οργανωμένα, είχε στο πρόσωπο του Νικολάου ένα ηγέτη στην άμυνα και είχε στην επίθεση τους Φούντα και Νους έτοιμους να φύγουν στην κόντρα. Ηταν μάλιστα και πολύ έτοιμος να αντιμετωπίσει τον ΠΑΟΚ αν ο Λίσι έπαιζε με δυο φορ όπως με τον Ηρακλή: όταν το έκανε ο ΟΦΗ χτύπησε (με τον Αθανασίου και τον Χατζηζιοβάνη) στους κενούς χώρους, βρήκε δυο ευκαιρίες, δυο κόρνερ, ένα πέναλτι που έκανε γκολ ο Ανδρούτσος και πήρε το ματς. Κι ο ΠΑΟΚ; Ο ΠΑΟΚ έχει προβλήματα σε όλες τις γραμμές. Η φάση του γκολ του Φούντα είναι ενδεικτική. Ο Αϊτόρ γεμίζει ανενόχλητος γιατί τον κοιτάνε, ο Μιχαηλίδης και ο Κόστα μιλάνε μεταξύ τους (!) κι ο Τσιφτσής κάνει την λάθος έξοδο της χρονιάς. Αλλά και στην μεσαία γραμμή δεν πάνε καλά τα πράγματα: όλοι οι χαφ του θέλουν την μπάλα στα πόδια και δεν παίζουν χωρίς αυτή. Ο Λίσι θυμήθηκε ότι έφυγε ο Κωνσταντέλιας: κακό σημάδι για τον ίδιο.    </p> <p>Ο Αρης που γκαζώνει  </p> <p>Στα ματς που δεν είχαμε Ευρωπαίους δεν έλειψαν οι πρωταγωνιστές. Ο Αρης είναι μεταμορφωμένος προς το καλύτερο μετά την διακοπή. Ο Μιχάλης Γρηγορίου το είχε υποσχεθεί και το πέτυχε. Ο Αρης κέρδισε και τον Ατρόμητο βάζοντας τρία γκολ στο πρώτο ημίχρονο όπως με το Βόλο. Δέχτηκε ένα που αποτελεί ντροπή για την ελληνική διαιτησία το ότι μέτρησε: ξεκινά με ένα χέρι του Μάγκνουσον που δεν χρειάζεται VAR. Αλλά κυρίως είναι μια ομάδα που αναδεικνύει παίκτες. Με τον Ατρόμητο η δεξιά του πτέρυγα (Πετρίς, Κουαμέ, Γκαρέ) πετούσε φωτιές κι ο Ράστιτς έκανε ένα από τα καλύτερά του ματς στην Ελλάδα.</p> <p>Και η Κηφισιά δείχνει ότι έχει παίκτες στους οποίους μπορεί να βασιστεί για να επαναλάβει την περσινή σεζόν της: με τον Ηρακλή φτάνει στην ανατροπή κερδίζοντας με 3-2 με πρωταγωνιστές τον «νέο» Σαγκάλ και τον «παλιό» Πόμπο, τον σταθερότερο μέσο του πρωταθλήματος.</p> <p>Τέλος ας περιμένουμε την επίσκεψη ενός κλιμάκιου της τεχνικής επιτροπής της FIFA που θα ρθει να εξετάσει το φαινόμενο Λεβαδειακός. Τα παιγνίδια του (κυρίως όταν είναι τόσο άχρωμα όσο αυτό με τον Αστέρα) μικρή σημασία έχουν: το γεγονός που εντυπωσιάζει είναι ότι σε οκτώ ματς δεν έχει γκολ - πρόκειται όχι για ελληνικό αλλά για παγκόσμιο φαινόμενο. Κι ο Γιάννης Κομπότης παρόλα αυτά δηλώνει ψύχραιμος. Και σίγουρος πως ο Λεβαδειακός όχι μόνο κάποια στιγμή θα βάλει γκολ (και θα δοθεί αργία στη χώρα…) αλλά θα σωθεί κιόλας…     </p> <p> </p> <p> </p>Mon, 26 Oct 2026 11:10:28 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/oi-eyropaioi-ekanan-parelasihttps://www.karpetshow.gr:443/blog/ta-megala-lathi-toy-liolioy<p>Νομίζω ότι είναι περιττό να πω ότι αυτά που συμβαίνουν στο ελληνικό μπάσκετ δεν έχουν προηγούμενο. Εννοείται πως δεν έχει ξανασυμβεί σύλληψη προέδρου ομοσπονδίας στα ελληνικά μας χρονικά. Το ότι εκτός από τον κ. Βαγγέλη Λιόλιο συνελήφθησαν και διαιτητές  καθιστά την ιστορία από τις σπάνιες. Η δε σύλληψη φίλου του Λιόλιου που δηλώνει πρώην μπασκετμπολίστας και επιχειρηματίας είναι ένδειξη πως η όποια έρευνα, ειδικά για τον πρόεδρο της ΕΟΚ που σήμερα δήλωσε ότι εγκαταλείπει το μπάσκετ, έχει γίνει σε βάθος. Εχει όμως γίνει έρευνα; Και τι είδους; Επειδή γράφονται και λέγονται πολλά θα προσπαθήσω να εξηγήσω τι συμβαίνει με βάση τα όσα έχω καταλάβει. Με ερωτήσεις που κάνουν όλοι και απαντήσεις που δίνουν λίγοι.</p> <p> </p> <p> <img src="https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2026/10/liolios-1-640x426.jpg" alt="https://www.news247.gr/wp-content/uploads/2026/10/liolios-1-640x426.jpg" /></p> <p> </p> <p><strong>Τι έχει γίνει στην συγκεκριμένη ιστορία; Δικαστική έρευνα για να καθαρίσει το μπάσκετ;</strong> Όχι ακριβώς. Εχει υπάρξει μια καταγγελία και ανάμεσα στην έρευνα και στην καταγγελία υπάρχει μια μικρή διαφορά. Μια καταγγελία, που μάλιστα έχει οδηγήσει σε συλλήψεις, είναι μια αναφορά αξιόποινων πράξεων που τελούν υπό διερεύνηση. Η έρευνα που αφορά ένα χώρο (το μπάσκετ ή το ποδόσφαιρο κτλ), είναι κάτι άλλο. Προκύπτει μετά από εισαγγελική παραγγελία, κινητοποιούνται αρχές όπως η αστυνομία ή και η ΚΥΠ, και αφορά μια προσπάθεια αποκάλυψης παράνομων πράξεων που έχει ξεκινήσει εξαιτίας ενδείξεων που έχουν υποπέσει στην αντίληψη των αστυνομικών ή των δικαστικών αρχών. Πολλοί ρωτάνε γιατί δεν εξετάζονται όσα έχουν γίνει επί Βασιλακόπουλου κτλ. Δεν εξετάζονται γιατί δεν υπάρχει εντολή, δηλαδή δικαστική έρευνα που να αφορά συνολικά το μπάσκετ. Ερευνώνται όσα τώρα καταγγέλλονται.</p> <p>Στην Ελλάδα, μέχρι τώρα, πολλές από τις ιστορίες που έχουν ξεκινήσει από καταγγελίες, με κορυφαίο παράδειγμα το περίφημο «σκάνδαλο Κοριόπολις», έχουν καταλήξει άσχημα: αυτοί που αθωώθηκαν (και κατά συνέπεια «λασπώθηκαν») ήταν πολλοί περισσότεροι από τους ελάχιστους που καταδικάστηκαν. Γιατί συμβαίνει αυτό; Διότι οι εισαγγελικές αρχές στην συνηθέστερη των περιπτώσεων δέχονται τις καταγγελίες ως ορθές και προσπαθούν να «δέσουν» τα κατηγορητήρια. Από το πόσο «δεμένα» είναι αυτά θα εξαρτηθεί και πόσο σοβαρή είναι τελικά αυτή η ιστορία. Οι δικηγόροι των μεν λένε «ναι», οι δικηγόροι των κατηγορούμενων λένε «όχι». Αλλά οι δικηγόροι κάνουν την δουλειά τους. Και η αξιοπιστία των μαρτύρων θα κριθεί στις δικαστικές αίθουσες: για την ώρα οι εισσαγγελείς τις καταθέσεις τις δέχτηκαν χωρίς να έχουν σταθεί στο από ποιους έγιναν. </p> <p> </p> <p> <img src="https://www.lifo.gr/sites/default/files/styles/max_1920x1920/public/articles/2026-10-22/mpasket-agones-anakritis.jpg?itok=cfgsAowp" alt="https://www.lifo.gr/sites/default/files/styles/max_1920x1920/public/articles/2026-10-22/mpasket-agones-anakritis.jpg?itok=cfgsAowp" width="1420" height="947" class="shrinkToFit" /></p> <p><strong>Εχει εμπλοκή στην συγκεκριμένη περίπτωση η κυβέρνηση και οι ελεγκτικές της αρχές;</strong> Όχι. Υπάρχει μια ξεκάθαρη τοποθέτηση του Υφυπουργού Αθλητισμού κ. Γιάννη Βρούτση που μάλιστα κομμάτι με προβλημάτισε. «Ως Υπουργείο Αθλητισμού κάναμε απόλυτα το καθήκον μας. Όταν ήρθαν οι καταγγελίες στο Υπουργείο Αθλητισμού, με πολύ θεσμικό και ακέραιο τρόπο μεταβιβάσαμε αυτές τις καταγγελίες και στην Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού, όπως έπρεπε να κάνει (sic) ο υπουργός Αθλητισμού, και από την άλλη στην Επιτροπή Ακεραιότητας, την ονομαζόμενη ΕΠΑΘΛΑ, μέσα από την οποία διαβιβάστηκαν στον αθλητικό εισαγγελέα», είπε και πρόσθεσε πως «οι καταγγελίες  στις οποίες αναφέρομαι ήρθαν τον Απρίλιο του 2026». Τι με προβληματίζει; Πως ενώ οι καταγγελίες έπρεπε να γίνουν λόγος για να υπάρξει έρευνα για το τι συμβαίνει στο ελληνικό μπάσκετ τα δέκα τελευταία χρόνια (εντός δηλαδή της περιόδου που θα μπορούσαν να έχουν εντοπιστεί παρανομίες που δεν έχουν παραγραφεί) προτιμήθηκε να υπάρξει διερεύνηση των πεπραγμένων του Λιόλιου (και κατά πως φαίνεται κάποιων ανθρώπων του) με βάση τις καταγγελίες. Όχι ότι δεν θα έπρεπε να γίνει κι αυτό. Αλλά όταν ασχολείσαι με ζητήματα διαφθοράς δεν μπορεί να το κάνεις επιλεκτικά. Το επισημαίνω αυτό γιατί υπάρχει ακόμα χρόνος για να υπάρξει πραγματική έρευνα. Αλλιώς πολύ φοβάμαι πως όλο αυτό θα γίνει απλά ένας λόγος για να πανηγυρίζουν όσοι δεν ήθελαν τον Λιόλιο στην ομοσπονδία και τα έχουν με διαιτητές που έχουν στοχοποιήσει καιρό τώρα και την καρατόμηση των οποίων επιθυμούν. Κι αυτό δεν θα είναι παρά μια χαμένη ευκαιρία για να υπάρξει κάθαρση.</p> <p><strong>Υπάρχει περίπτωση να προχωρήσει η έρευνα και σε άλλους;</strong> Πρακτικά ναι. Αν υπάρξουν στην πορεία της ανάκρισης νέα ονόματα (ακόμα και από την μεριά των κατηγορουμένων…) και η εισαγγελία θέλει να ερευνήσει, μπορεί να το κάνει. Για την ώρα δεν φαίνεται να υπάρχει κρατική βούληση (μοιάζουν όλοι να θέλουν η ιστορία να περιοριστεί εδώ) και οι όποιες νέες ανακριτικές πρωτοβουλίες (έλεγχος πόθεν έσχες κτλ) μοιάζουν να περιορίζονται στους συγκεκριμένους. Υπάρχει μια έντονη φημολογία (κυρίως από πολλούς που κάνουν δικαστικό ρεπορτάζ) ότι θα έχουμε και νέες συλλήψεις και ότι θα κληθούν αρκετοί του χώρου (όχι μόνο διαιτητές, αλλά και παράγοντες ακόμα και δημοσιογράφοι) για να δώσουν καταθέσεις. Αλλά όλα αυτά μπορεί να είναι και οι συνηθισμένες υπερβολές που αναπαράγονται στα δημοσιογραφικά γραφεία.      </p> <p><strong>Παράγει αυτή η ιστορία αποτελέσματα;</strong> Προφανώς και ναι. Πρώτα από όλα οι κατηγορούμενοι διαιτητές βγαίνουν από τους πίνακες όποιας διοργάνωσης κι αν βρίσκονται. Ο Λιόλιος ήδη παραιτήθηκε. Η κυβέρνηση (ίσως και η ΕΟΕ) πρέπει να κινήσουν διαδικασία τοποθέτησης  διοικούσας επιτροπής που να προκηρύξει εκλογές: για προφανείς νομίζω λόγους δεν μπορεί να υπάρξει αντικατάσταση προέδρου από το υπάρχων σχήμα – για αθλητική ομοσπονδία μιλάμε, όχι για την Pizza Fun. Προσωπικότητες το ελληνικό μπάσκετ έχει, αν και όπως μαθαίνω υπάρχει τεράστια απροθυμία απο παλιούς θρύλους να αναλάβουν, αφού η ανοχή στις παραγοντικές συμπεριοφορές από την πλευρά του Κράτους είναι τεράστια και κανείς δεν θέλει να τον βρίζουν στο Instagram. Aλλά η κυβέρνηση κάτι πρέπει να κάνει. Αποφάσεις όπως η διακοπή της χρηματοδότησης της ΕΟΚ έχουν βάση και λογική αλλά δεν φταίνε τα ερασιτεχνικά σωματεία για την εξέλιξη.     </p> <p> <img src="https://www.ieidiseis.gr/wp-content/uploads/2026/10/diaititis_basket-1200x700.jpg" alt="https://www.ieidiseis.gr/wp-content/uploads/2026/10/diaititis_basket-1200x700.jpg" /></p> <p> </p> <p><strong>Με ποια στοιχεία έγιναν οι συλλήψεις;</strong> Οι συλλήψεις έγιναν με βάση μαρτυρίες, με βάση sms που έχουν κατατεθεί και είναι μέρος της δικογραφίας και με βάση χρήματα τα οποία βρέθηκαν στα σπίτια κάποιων από τους συλληφθέντες.   Για την ώρα υπάρχουν κάποια απλά δεδομένα. Αν υπάρχει ένας κερδισμένος από την ιστορία είναι ο πρόεδρος της ομάδας του Αμαρουσίου κ. Δήμος Στασινόπουλος που είχε προβεί στις αρχικές καταγγελίες. Κι αν υπάρχει ένας χαμένος είναι ο Λιόλιος που έπρεπε να έχει παραιτηθεί από  πρόεδρος της ομοσπονδίας, ήδη όταν καταδικάστηκε από την αρμόδια Επιτροπή Επαγγελματικού Αθλητισμού που μετά την καταγγελία του Στασινόπουλου έκρινε ότι είναι ο πραγματικός ιδιοκτήτης και Διευθύνων Σύμβουλος του Προμηθέα Πατρών. Αν το είχε κάνει πιθανότατα να μην υπήρχε καμία συνέχεια: το γάντζωμα στην καρέκλα έφερε τα υπόλοιπα.</p> <p><strong>Είναι αυτό το μόνο λάθος του Λιόλιου;</strong> Όχι. Εχει κάνει ένα μεγαλύτερο. Επειδή δεν μπορώ να πιστέψω ότι ο Λιόλιος είναι τόσο κουτός, εκτιμώ πως κάποιος τον καθησύχασε ότι δεν θα έχει πρόβλημα. Ποιος; Πιθανότατα ο ίδιος που συμβούλεψε τους συλληφθέντες να μην πάνε στον ανακριτή να δώσουν καταθέσεις ανωμοτί ενώ είχαν κληθεί. Αυτό είναι και ο βασικός λόγος που διαδικαστικά έμπλεξαν όλοι τους. Το ότι το έκαναν όλοι μαζί δεν μπορεί να είναι τυχαίο. Μοιάζει να μιλάνε όλοι μεταξύ τους. Η μπορεί και να ακούνε τον ίδιο άνθρωπο που τους οδήγησε στο ίδιο λάθος. Όπως και να χει ποτέ δεν αρνείσαι να δώσεις κατάθεση όταν σε καλούν γιατί όταν το κάνεις προσβάλεις τον εισαγγελέα. Ποιόν άκουσαν; Δεν το ξέρω. Να άκουσαν τους δικηγόρους τους μου μοιάζει απίθανο. Συνήθως σε διαβεβαιώνουν κάποιοι που διατείνονται για τις καλές τους σχέσεις με την δικαιοσύνη ή με την κυβέρνηση. Η και με την δικαιοσύνη και με την κυβέρνηση. Όπως και να χει η άρνηση αυτή να δώσουν κατάθεση τους έμπλεξε περισσότερο από τις μαρτυρίες πρόθυμων μαρτύρων η αξιοπιστία των οποίων θα φανεί στις δικαστικές αίθουσες. Σας θυμίζω πως όσοι στο Κοριόπολις κατέθεταν στους ανακριτές, πήγαν στο δικαστήριο και έλεγαν άλλα.    </p> <p> </p> <p> <img src="https://www.dnews.gr/media/k2/items/cache/f41d8129b8593f309df729eb80b089af_L.jpg" alt="https://www.dnews.gr/media/k2/items/cache/f41d8129b8593f309df729eb80b089af_L.jpg" /></p> <p> </p> <p><strong>Πως θα ολοκληρωθεί η ιστορία;</strong> Ειλικρινά δεν ξέρω ποιες μπορεί να είναι οι ποινικές αποφάσεις.  Η πείρα με διδάσκει να κρατάω μικρό καλάθι όταν δεν υπάρχουν εισαγγελικές έρευνες, αλλά διερεύνηση καταγγελιών. Μου έκανε εντύπωση ότι η εισαγγελία λίγο μετά την ειδοποίηση για την έκδοση ενταλμάτων έκανε γνωστό ότι στα ύποπτα ματς δεν υπάρχει κανένα που να αφορά τον ΠΑΟ και τον Ολυμπιακό: το έκανε γνωστό η Ιωάννα Μάνδρου – η δικαστική συντάκτης του Βήματος. Η σπουδή μαρτυρά ότι και οι ανακριτές προσέχουν πολύ. Είναι επίσης από τις ελάχιστες φορές σε τέτοιες ιστορίες που έχουν βρεθεί χρήματα – κι όχι σε λογαριασμούς, αλλά μετρητά. Τόσα πολλά μετρητά, οδηγούν στην υποψία πως έχουμε να κάνουμε με στοιχηματισμό σε παιγνίδια: όταν κάποιος έχει 800 και 100 χιλιάδες στο σπίτι είναι γιατί δεν μπορεί να τα καταθέσει σε τράπεζα κι αν αυτό συμβαίνει είναι γιατί δεν μπορεί να τα δικαιολογήσει. Αν τα δικαιολογήσει όποιος τα έχει, προφανώς το πρόβλημα του είναι μικρότερο. Θυμίζω ότι στους διαιτητές (όπως και στους παίκτες και στους παράγοντες) το να παίζουν στοίχημα απαγορεύεται.</p> <p>Η τραγικότερη των φημών που κυκλοφορούν είναι ότι υπήρχε εμπλοκή του κυκλώματος και σε ματς σχολικών πρωταθλημάτων. Δεν εκπλήσσομαι. Αλλά λυπάμαι τους γονείς των παιδιών που – κατά πως φαίνεται - μάλλον πλήρωναν για νίκες που ανοίγουν πόρτες στην Γυμναστική Ακαδημία. Κατά τα άλλα δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε, αλλά το ρεζιλίκι είναι ρεζιλίκι. Και η δήλωση του Παναγιώτη Γιαννάκη, ότι αυτή είναι η πιο μεγάλη ήττα του ελληνικού μπάσκετ, είναι έκφραση αληθινής οδύνης από ένα άνθρωπο που σίγουρα αγαπάει το μπάσκετ. Πράγμα για το οποίο δεν είμαι βέβαιος για όσους το διοικούν χρόνια τώρα. </p>Sun, 25 Oct 2026 10:34:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/ta-megala-lathi-toy-liolioyhttps://www.karpetshow.gr:443/blog/den-einai-kai-atrotoi<p>Δεν πρέπει να έχει περάσει μήνας από τότε που έγραφα πως ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός στην Ευρωλίγκα τρέχουν μόνοι τους και ξαφνικά και οι δύο θέλησαν να μας θυμίσουν πως το πράγμα δεν είναι ακριβώς έτσι. Ο ΠΑΟ κέρδισε την Μπασκόνια με (85-79) αλλά αυτό ήταν το δεύτερο μέτριό του ματς στο ΟΑΚΑ – το προηγούμενο μέτριο κόντρα στην Χάποελ Τελ Αβίβ το έχασε. Ο Ολυμπιακός γνώρισε από την Φενέρ την πρώτη του ήττα με 61-64 : αν δεις το σκορ και δεν ξέρεις για τις απουσίες του Ολυμπιακού θα νομίζεις ότι για κάποιο λόγο οι δυο ομάδες δεν έπαιξαν στο δεύτερο ημίχρονο.</p> <p>Το ενδιαφέρον στην ιστορία είναι ότι οι δυο ελληνικές ομάδες έδειξαν προβλήματα που δεν έχουν να κάνουν με την ποιότητα των αντιπάλων τους αλλά με δικά τους θέματα. Η Μπασκόνια, που πάντως άλλαξε προπονητή, παραμένει μια από τις χειρότερες ομάδες στην Ευρωλίγκα με 6 ήττες και 1 νίκη. Και η Φενέρ που βρήκε τον Ολυμπιακό αποδεκατισμένο τον κέρδισε με ένα σερί 8-0 στα τελευταία λεπτά όταν και οι περιφερειακοί της ελληνικής ομάδας είχαν μείνει εντελώς από δυνάμεις: μέτρησε πολύ και ένα αντιαθλητικό που σφυρίχτηκε στον Βεζένκοφ (σφύριγμα που βασίζεται σε νέους κανονισμούς) αλλά κυρίως τα εντελώς άστοχα σουτ για τρεις, αποτέλεσμα και μιας έλλειψης καθαρού μυαλού – αν η μπάλα απλά περνούσε στους ψηλούς περισσότερο (σε όλη την διάρκεια του ματς) η βραδιά θα ήταν διαφορετική, μολονότι και ο Μιλουτίνοφ δεν είναι ακόμα εντελώς καλά. Αλλά δεν θέλω να γράψω κάτι ειδικά για ματς που θα ξεχαστούν γρήγορα. Θέλω να κάνω μερικές παρατηρήσεις για τα προβλήματα που έχουν οι δυο ελληνικές ομάδες και που τώρα φαίνονται.</p> <p><img src="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2024/12/obradovic-nunn-full.jpg" alt="https://www.sport24.gr/wp-content/uploads/2024/12/obradovic-nunn-full.jpg" /></p> <p>Σε φάση διαρκούς προετοιμασίας  </p> <p>Ο ΠΑΟ άλλαξε πολύ από πέρυσι κι όχι μόνο γιατί άλλαξε προπονητή: άλλαξε τρόπο παιγνιδιού, πρωταγωνιστές και άλλα πολλά. Από την στιγμή που ο Ολυμπιακός ζήτησε να παίξει πολλά ματς εκτός έδρας (λόγω ανακατασκευής του ΣΕΦ) ο ίδιος βρέθηκε να έχει πολλά ματς εντός. Αυτή η συγκυρία έδωσε στον Ζέλικο Ομπράντοβιτς την δυνατότητα να κάνει μια παράξενη αλλά αποτελεσματική δουλειά: ήταν σαν να μεγάλωσε το διάστημα της προετοιμασίας της ομάδας που είχε την δυνατότητα να παίζει συνεχόμενα εύκολα ματς εντός έδρας στα οποία έγιναν μαθήματα και δοκιμές σε απολύτως ιδανικές συνθήκες. Σε αυτό το πρώτο διάστημα ο ΠΑΟ εντός έδρας έδωσε δυο όλα κι όλα δύσκολα παιγνίδια: το ματς με την Φενέρ που κέρδισε εύκολα δημιουργώντας ενθουσιασμό, και το ματς με την Χάποελ Τελ Αβίβ που έχασε και που έγινε μια προσπάθεια να ξεχαστεί γρήγορα.</p> <p>Δεν είναι ωστόσο οι νίκες και οι ήττες το θέμα στην συγκεκριμένη περίσταση: θέλω να πω ότι ο ΠΑΟ θα μπορούσε να έχει χάσει από την Φενέρ και να είχε κερδίσει την ομάδα του Ιτούδη ή να είχε κερδίσει και τις δυο ή να είχε χάσει και από τις δυο – δεν θα άλλαζε κάτι. Η μεγάλη εικόνα έχει σημασία. Ο Ομπράντοβιτς εκμεταλλεύτηκε την συγκυρία για να μάθει στην ομάδα του πολλά: κυρίως να παίζει σκληρή άμυνα. Χρησιμοποίησε επίσης τα ματς για να δημιουργήσει μια νέα βεβαιότητα: ότι φέτος θα παίζουν όλοι περισσότερο. Οι απουσίες του έδωσαν το δικαίωμα να δώσει χρόνο συμμετοχής αλλά και ρόλους και σουτ σε Ελληνες παίκτες. Κι έτσι είδαμε στα αυτά τα ματς ένα ΠΑΟ πολυφωνικό και σκληρό. Που όμως προσοχή: δεν ήταν μια ομάδα που έχει λυθεί, αλλά μια ομάδα που μάθαινε. Που έπαιζε κυρίως κοιτώντας τον πάγκο και τον προπονητή της.</p> <p><img src="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/og_image/public/2026-10/obradovic_intime_10.jpg?itok=_OiFxBGI" alt="https://www.gazzetta.gr/sites/default/files/styles/og_image/public/2026-10/obradovic_intime_10.jpg?itok=_OiFxBGI" /></p> <p>Είναι και δεν είναι έτοιμος</p> <p>Πόσο πιθανό είναι να συνεχιστεί αυτό δεν το ξέρω. Ο Ομπράντοβιτς έχει το status για να το απαιτεί, πλην όμως η Ευρωλίγκα έχει συνεχόμενα ματς και στο μεταξύ και στην Ελλάδα τα πράγματα κάπως ζόρισαν – μια ιδέα την πήρε χάνοντας στο Σουπερ καπ από τον ΠΑΟΚ. Ο Παναθηναϊκός θα φτάσει στο επιθυμητό επίπεδο όταν βρει ένα τρόπο που να κερδίζει διαδικαστικά και εύκολα, παίζοντας δηλαδή χωρίς χαλινάρι. Με την Μπασκόνια που κάτι τέτοιο φάνηκε να επιτρέπεται, λόγω και της επιστροφής του Ναν, το πράγμα δεν πήγε πολύ καλά: τρία τρίποντα στο τέλος (από τον Ναν, τον Φρανσίσκο και τον Γιαμπουζέλε) έδωσαν μια νίκη σε ένα παιγνίδι που παρά την σχετικά καλή άμυνα δεν υπήρχαν πολλά καλά διαστήματα. Γιατί; Γιατί μόνο η άμυνα δεν αρκεί. Η άμυνα μπορεί να είναι χρήσιμη σε ειδικές περιστάσεις και σε δύσκολα παιγνίδια – κατά τα άλλα χρειάζεται ρυθμός, παραγωγικότητα, νίκες μέσω απλής εφαρμογής επιθετικού παιγνιδιού. Αυτές μπορεί να τις φέρει η ενσωμάτωση του Ναν και του Σλούκα, αλλά μιλάμε πλέον για άλλη ομάδα γιατί ρόλοι και τρόποι θα χρειαστεί να αλλάξουν. Οπότε θα χρειαστεί κι άλλη δουλειά: ο ΠΑΟ είναι και δεν είναι έτοιμος. Αυτό λέει το ματς με την Μπασκόνια.</p> <p>Χρειάζεται κι άλλους    </p> <p>Η περίπτωση του Ολυμπιακού είναι λίγο πιο απλή. Ο Ολυμπιακός έκανε μια παράξενη (σχεδόν τρελή επιλογή…) στην αρχή της σεζόν χωρίς, όπως αποδεικνύεται, να μετρήσει καλά την δυσκολία. Ζήτησε να παίξει πέντε από τα επτά πρώτα παιγνίδια εκτός έδρας. Αν σε αυτά προσθέσουμε το Σουπερ καπ του Ντουμπάι, ο Ολυμπιακός πέρασε τριάντα μέρες με ασταμάτητα ταξίδια, δηλαδή με ελάχιστες προπονήσεις. Την συνέπεια την βλέπουμε. Ο Φουρνιέ θα είναι ένα μήνα έξω, ο Μιλουτίνοφ δυσκολεύεται να επανέρθει, και το πρόγραμμα αυτό ζορίζει και μεγάλα παιδιά (όπως ο Τζόζεφ που έχει ήδη λείψει σε ένα δυο ματς) αλλά και όσους αγαπάνε να παίζουν πολύ όπως ο Μοντέρο. Σε όλα αυτά προστέθηκε και το θέμα του Ντόρσεϊ, που από το καλοκαίρι ήταν ένας είδος ωρολογιακής βόμβας και όλοι το γνώριζαν: το ρίσκο να κρατήσεις ένα παίκτη που δεν ανανεώνει είναι πάντα τεράστιο.</p> <p>Ο Ολυμπιακός δεν έχει προβλήματα τρόπων. Μια χαρά μπορεί να μοιράζει κατοστάρες και μια χαρά άμυνα μπορεί να παίζει αν είναι απαραίτητο: το είδαμε στο ματς με την Φενέρ που την κράτησε κάτω από τους 70 πόντους – δεν του χρειάζεται ο Γουόκαπ για να το κάνει. Το θέμα είναι με ποιους παίζει – δηλαδή η πληρότητα του. Όταν το καλοκαίρι φεύγουν τέσσερις παίκτες που μπορούν να παίξουν στο «ένα» και στο «δυο» (ο Γουόκαπ, ο Μόρις, ο ΜακΚίσικ, ο Λαρεντζάκης) κι έρχονται ουσιαστικά δυο (ο ΜακΙντάιερ και ο Μοντέρο) υπάρχει ένα μικρό έλλειμα. Κι όταν έχεις και το θέμα του Ντόρσεϊ να υποβόσκει πρέπει να είσαι υποψιασμένος πως το πράγμα μπορεί να γίνει πιο δύσκολο.</p> <p> <img src="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/10/7073866-1200x800.jpg" alt="https://www.in.gr/wp-content/uploads/2026/10/7073866-1200x800.jpg" /></p> <p>Ο Μπαρτζώκας δεν θέλει σκοτούρες και το καταλαβαίνω. Αλλά χωρίς 15 παίκτες που να μπορούν να παίξουν όλοι, η Ευρωλίγκα δεν βγαίνει αν θες να κερδίζεις κάθε εβδομάδα. Κυρίως γιατί δεν είναι δυνατόν ο Φουρνιέ να παίζει 35 λεπτά ήδη από τις αρχές Οκτωβρίου κι ο Μοντέρο να μην μπορεί να πάρει ανάσες ούτε στο ελληνικό πρωτάθλημα, που λέει ο λόγος. Δεν ξέρω τι παίκτες είναι ο νεοφερμένος Τζον Κόντσαρ, αλλά αν οι δρόμοι με τον Ντόρσεϊ χωρίσουν χρειάζεται κι άλλος. Και με τα χαρακτηριστικά του. Γιατί στο τρίποντο πχ υπήρχε πρόβλημα και με αυτόν παρόντα: απλά είναι άλλο να βρέχει «τούβλα» στο πρώτο ημίχρονο (όπως με την Βίρτους, την Εφές και την Βαλένθια) κι άλλο αυτό να γίνεται στο τέλος του ματς όπως χθες. Ο,τι γίνεται στην αρχή διορθώνεται, ότι γίνεται στο τέλος κοστίζει.</p> <p>Το καλό για τον ΠΑΟ και τον Ολυμπιακό είναι ότι οι δυσκολίες που φαίνονται είναι αντιμετωπίσιμες. Ο δε ανταγωνισμός εξακολουθεί να είναι χαμηλός. Η Φενέρ που κέρδισε τον Ολυμπιακό χθες δεν τρομάζει κανένα. Η Ρεάλ Μαδρίτης βελτιώθηκε και τρέχει ένα σερί, αλλά απέναντι σε αντιπάλους του χεριού της. Η Ντουμπάι και η Χάποελ Τελ Αβίβ δείχνουν πιο δυνατές από πέρυσι αλλά για καμία δεν παίρνεις όρκο ότι θα είναι στο Final4. Δεν υπάρχει κανένας λόγος συναγερμού για τον Ολυμπιακό και τον ΠΑΟ. Απλά δεν είναι άτρωτοι.                        </p>Sat, 24 Oct 2026 09:35:00 GMThttps://www.karpetshow.gr:443/blog/den-einai-kai-atrotoi